

D3715

འགྲོ་བའང་མཐའ་གཉིས་བྲལ་བ་ཡི། །ལམ་དུ་མྱུར་དུ་འཇུག་པར་ཤོག་།རྡོ་རྗེ་ཐེག་པའི་མཐའ་གཉིས་སེལ་བ་ཞེས་བྱ་བ་སློབ་དཔོན་ཛྙཱ་ན་ཤྲཱིས་བཀོད་པ་རྫོགས་སོ།།[་]@##། །རྒྱ་གར་སྐད་དུ། ཏཏྟྭ་མཱརྒཱ་དཪྴ་ན་ནཱ་མ། བོད་སྐད་དུ། དེ་ཉིད མཐོང་བའི་ལམ་ཞེས་བྱ་བ།སྤྱན་རས་གཟིགས་མགོན་དེ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །ཞི་ཞིང་འབྱོར་པ་འགྲོ་མགོན་ཐུགས་རྗེ་ཅན། །རི་ཁྲོད་ཞབས་ལ་གུས་པས་ཕྱག་འཚལ་ཏེ། །སྟོན་ལས་རྗེ་ཡིས་བྱིན་བརླབས་རྒྱུད་ཀྱི་དོན། །ཞབས་ཀྱི་རྡུལ་ལ་མ་རེག་ཆོས་འདི་ནི། །དད་བརྩོན་ལྡན་དང་བདག་ ཉིད་བརྗེད་འཇིགས་པས།།དེ་ཉིད་མཐོང་བའི་ལམ་འདི་འདིར་བཤད་བྱ། །ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པས་འདི་གསུངས་པ། །གདུལ་བྱའི་རིམ་པས་གཞག་པ་སྟེ། །དང་པོར་གསོ་སྦྱོང་སྦྱིན་པར་བྱ། །དེ་རྗེས་བསླབ་པའི་གནས་བཅུ་ཉིད། །དེ་ནས་བྱེ་བྲག་སྨྲ་ལ་བསླབ། །མདོ་སྡེ་པ་ཡང་དེ་ནས་ བསྟན།།རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པ་དེ་བཞིན་ཏེ། །དེ་ནས་དབུ་མ་པ་ཡང་བསྟན། །སྔགས་ཀྱི་རིམ་པ་ཀུན་ཤེས་ནས། །དགྱེས་པའི་རྡོ་རྗེའི་དབང་བསྐུར་སྦྱིན། །དགྱེས་རྡོར་རྒྱུད་ནས་དེ་བསྟན་པས། །གསོ་སྦྱོང་གནས་བཅུ་བྱེ་བྲག་དང་། །ཆུང་བའི་མདོ་སྡེ་ཉན་ཐོས་ལམ། །ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་ མདོ་སྡེ་དང་།།རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་དང་དབུ་མའི་ཆོས། །སྔགས་གཞན་དགྱེས་རྡོར་བརྗོད་པ་ཉིད། །བདེ་བའི་ལམ་དང་འབྲས་བུར་བསྔགས། །དེ་ལ་དང་པོ་ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་པ་དབང་པོ་རྣོན་པོས། མདོ་དང་འདུལ་བ་ལྟར་ཡང་ཤེས་པར་བྱའོ། །འདིར་རྒྱུད་ལྟར་སྐལ་བ་དང་ ལྡན་པས་བླ་མ་མཉེས་པས་བསྒྲུབ་སྟེ།དེ་ཡང་དང་པོ། ཐབས་འདི་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱིས། །སྐས་ཀྱི་རིམ་པ་ལྟ་བུར་གསུངས། །ཞེས་པས་ཐེག་པ་གསུམ་ལ་བསླབས་པར་བྱ་སྟེ། ཉན་ཐོས་དང་། རང་སངས་རྒྱས་གཉིས་ལ་འཇུག་པར་འདོད་པས་དང་པོ་གསོ་སྦྱོང་བྱ་བ་དང་། གཉིས་པ་བསླབ་པ་བསྲུང་བ་དང་། གསུམ་པ་ཆོས་ལ་བསླབ་པའོ། །དེ་ཡང་བྱམས་པས་ཞུས་པའི་མདོ་ལས། དང་པོ་སྐྱབས་དང་གསོ་སྦྱོང་བྱ། །གཉིས་པ་བསླབ་པའི་རིམ་པ་བཞིན། །གསུམ་པ་ཆོས་དག་དེ་ལ་བསྟན། །ཞེས་པས་སོ། །སྐྱབས་ལ་བདུན་ཏེ། དང་པོ་དང་། ལུས ངག་ཡིད་ཀྱི་སྦྱོར་བ་དང་།རྟེན་དང་། དེ་ལ་མཆོད་པ་དང་། དུས་དང་། ཡོན་ཏན་དང་། མི་ཉམས་པར་བྱ་བའོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས་ཏེ། ཤེས་པ་དག་པའི་མཁན་པོ་དང་། སློབ་དཔོན་ནོ། །སྦྱོར་བ་ནི་ལུས་གུས་པ་དང་། ངག་འཇམ་པས་བརྗོད་པ་དང་ཡིད་ཆོས་ལ་དག་པ་དང་གསུམ་མོ།

我来为您翻译这段藏文：
愿众生迅速趋入远离二边的道路。金刚乘远离二边论由阿阇黎智吉祥撰写圆满。


梵文为：Tattva-mārgā-darśana-nāma
藏文为：དེ་ཉིད་མཐོང་བའི་ལམ་
汉译：见真实道
顶礼观世音怙主！
寂静富足、怙主大悲尊，
恭敬顶礼山居之足下。
从师所得加持续部义，
此法未触足下尘土者，
具信精进者及恐忘失，
今当于此说此见道论。
一切智者如是宣说：
随所化机而作安立，
首先当授八关斋戒，
其后即授十种学处，
然后教授毗婆沙宗，
复次宣说经部之法，
瑜伽行派亦复如是，
其后又当宣说中观，
了知一切密咒次第，
授予喜金刚之灌顶。
喜金刚续中如是说：
八关斋戒与十学处，
毗婆沙义与声闻道，
大乘经典及其教法，
瑜伽行派与中观法，
其他密咒喜金刚说，
皆赞为乐道与果位。
其中首先利根声闻与独觉，应当依照经律而了知。于此依续具缘者应以悦意上师而修持。其中首先："此方便由圆满佛陀，如同阶梯次第宣说。"故应修学三乘，欲入声闻、独觉二乘者，首先应受持八关斋戒，其次守护学处，第三修学法义。如弥勒请问经中说："首先皈依受八关，其次依次受学处，第三为说诸法要。"
皈依有七：初始、身语意加行、所依、供养、时间、功德、不退失。初始分二：清净知见之和尚与阿阇黎。加行有三：身恭敬、语柔和、意净信法。

 ། རྟེན་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པ་ནི་དཀོན་མཆོག་གོ། །རྟེན་ལ་མཆོད་པ་ནི་ཅི་འབྱོར་པའི་མཆོད་པས་ལུས་དབུལ་བའོ། །དུས་ནི་འདི་ནས་ཞེས་པ་དང་། ཇི་སྲིད་འཚོའི་བར་གཉིས་སོ། །ཡོན་ཏན་ནི་སྔོན་གྱི་སྡིག་པ་ཐམས་ཅད་འབྱང་ཞིང་ཕྱི་མའི་སྡུག་བསྔལ་ཐམས་ཅད་ཟད་པ་བདེ་བའོ། །མི ཉམས་པར་བྱ་བ་ལ་གསུམ་སྟེ།སངས་རྒྱས་ལ་སྐྱབས་ནས་འཇིག་རྟེན་པའི་ལྷ་སྤངས་པ་དང་། ཆོས་ལ་སྐྱབས་ནས་སྲོག་མི་གཅོད་པ་དང་། དགེ་འདུན་ལ་སྐྱབས་ནས་མུ་སྟེགས་དང་མི་འགྲོགས་པའོ། །བསླབ་པ་བསྲུང་བ་ལ་གཉིས་ཏེ། རྟེན་དང་བསླབ་པ་དངོས་སོ། །རྟེན་ལ་ གསུམ་སྟེ།གཞན་ལས་སྐྱེ་བ་དང་། རང་ལས་སྐྱེ་བ་དང་། གཉི་ག་ལས་སྐྱེ་བའོ། །གཞན་ལས་སྐྱེ་བ་ལ་གསུམ་སྟེ། མཁན་པོ་དང་སློབ་དཔོན་ཏེ། དང་པོ་བར་ཆད་མེད་པས་ཚུལ་ཁྲིམས་ཐོབ་པ་དང་། ནུས་པ་དང་ལྡན་པས་སྡོམ་པ་ལ་གནས་པ་དང་། བདག་དང་གཞན་གྱི་ཉེས་ པ་འཆོས་དགོས་པས་མཁས་པ་སྟེ།དེ་གསུམ་དང་ལྡན་པ་ལས་བསླབ་པ་སྐྱེའོ། །རང་ལས་སྐྱེ་བ་ལ་གཉིས་ཏེ། སྤྱི་དང་བྱེ་བྲག་གོ། །སྤྱི་ལ་དྲུག་སྟེ། འགྲོ་བ་ཁྱད་པར་འཕགས་པ་ནི་མི་ཙམ་མ་ཡིན་ཏེ། གླིང་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པའི་གླིང་འདི་ཙམ་ཡིན་ཏེ། རིགས་ཁྱད་པར་དུ་ འཕགས་པ་རྒྱལ་རིགས་དང་།བྲམ་ཟེའི་རིགས་དང་། རྗེའུའི་རིགས་སོ། །རིགས་ཙམ་མ་ཡིན་ཏེ། གཟུགས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པ་སྐྱེས་པ་དང་བུད་མེད་ཙམ་ཡིན་ཏེ། ལུས་ཁྱད་པར་འཕགས་པ་དབང་པོ་ཚང་བ་ཙམ་གྱིས་མི་ཆོག་སྟེ། ཤེས་པ་དང་སེམས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པ་རྒན་ གཞོན་སྤངས་ནས་ལུས་དར་བའོ།།བྱེ་བྲག་སྤྱི་དང་ལྡན་པ་དེས་ནམ་བླངས་པའི་དུས་དེར་སྐྱེའོ། །གཉི་ག་ལས་སྐྱེ་བ་ལ་གསུམ་སྟེ། མཁན་སློབ་ལ་ཐེ་ཚོམ་མེད་པ་དང་། ཆོས་དང་ཆོས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་ལ་ཐེ་ཚོམ་མེད་པ་དང་། བསླབ་པ་བསྲུངས་པ་དང་ཐོབ་པར་ཐེ་ཚོམ་མེད་ པས་སྐྱེའོ།།བསླབ་པ་དངོས་ལ་བརྒྱད་དེ། རྟེན་གྱི་ཁྱད་པར་གྱིས་བསླབ་པའི་རིམ་པ་དང་། བསླབ་པར་བྱ་བའི་ངོ་བོ་དང་། ཉེས་པའི་ཚད་དང་། བཅོས་པའི་ཐབས་དང་། ངེས་པ་སྐྱེས་པ་དང་། དུས་མ་ངེས་པར་བསླབ་པ་དང་། ཡོན་ཏན་དང་། ཐོབ་པའི་དུས་བསྟན་པའོ། ། བསླབ་པའི་རིམ་པ་ལ་སོ་སོ་ཐར་པ་རིགས་བདུན་གྱི་རིམ་པས་བསླབ་པ་སྟེ། སྡེ་པའི་འདོད་པ་མི་མཐུན་ཏེ། ཡང་འདིར་བསྙེན་གནས་དང་། དགེ་བསྙེན་ལ་བཞི་སྟེ་ལྔ་དང་། དགེ་ཚུལ་དང་། དགེ་སློང་དང་བདུན་གྱིས་བསླབ་པའོ། །ངོ་བོ་ལ་གཉིས་ཏེ་སྤྱི་དང་བྱེ་བྲག་གོ།

我来为您翻译这段藏文：
殊胜所依即三宝。供养所依即以力所能及之供品奉献己身。时间即从今起及尽形寿二者。功德即能净除一切往昔罪业，并尽未来一切痛苦得乐。不退失有三：皈依佛已舍弃世间诸天，皈依法已不杀生，皈依僧已不与外道为伴。
守护学处有二：所依及实际学处。所依有三：从他生、从自生、从二者生。从他生有三：和尚与阿阇黎，即首先以无障碍得戒律，具足能力而住于戒律，因需纠正自他过失故须具智，从具此三者生学处。从自生有二：总与别。总有六：殊胜众生不仅是人，殊胜洲即此洲，殊胜种姓即王族、婆罗门族、吠舍族。不仅种姓，殊胜形相即男女之身，殊胜身体不仅具足诸根，殊胜知觉与心识即舍弃老幼而身体成熟。别即具总者于受戒时生。
从二者生有三：于和尚阿阇黎无疑，于法与法之功德无疑，于守护学处与获得无疑而生。
实际学处有八：依所依差别之学处次第、应学之体性、过失之量、对治方便、生起决定、不定时学处、功德、及宣说获得之时。学处次第即以七种别解脱戒次第而学，部派见解不同，于此有近住戒、近事戒四种为五，沙弥戒、比丘戒共七种学处。体性有二：总与别。


 །སྤྱི་ལ ཡང་གཉིས་ཏེ་རྩ་བའམ་རང་བཞིན་གྱི་སྡིག་པ་སྡོམ་པ་དང་།ཡན་ལག་གམ་བཅས་པའི་སྡོམ་པའོ། །བྱེ་བྲག་ནི་བསྙེན་གནས་ལ་རྩ་བ་བཞི་སྟེ་བརྒྱད་དོ། །སྣ་འགའ་བསྲུང་བའི་དགེ་བསྙེན་ལ་སྲོག་མི་གཅོད་པ་དང་། རྩ་བ་གཞན་གང་རུང་ཅིག་།ཕལ་ཆེར་བསྲུང་བ་ལ་རྩ་བ་ གསུམ།ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་ལ་རྩ་བ་གསུམ་དང་འདོད་ལོག་བསྲུང་། ཚངས་པར་སྤྱོད་པའི་དགེ་བསྙེན་ནི་རྩ་བ་བཞི་དང་ཆང་བསྲུང་བའོ། །དགེ་ཚུལ་གྱིས་རྩ་བ་བཞི་ཡན་ལག་བདུན། ཆང་དང་གླུ་གར་རྩེ་འཇོ་དང་། །རྒྱན་དང་ཁ་དོག་འཆང་བ་དང་། །མལ་སྟན་ཆེན་པོ་གསེར་ དངུལ་གྱི་ཁྲི་དང་།ཁྲི་སྟན་མཐོན་པོ་ཁྲུ་གང་པ་ཡན་ཆད་སྤང་བ་དང་། ཕྱི་དྲོ་ཁ་ཟས་དང་། གསེར་དངུལ་འཆང་བ་སྤང་བའོ། །མཁན་པོ་ལས་ཐོབ་པའི་རྟགས་གསུམ་སྟེ། ཁྱིམ་པའི་རྟགས་གཙུག་ཕུད་དང་། གོས་དཀར་པོ་སྤངས་ཏེ། རབ་ཏུ་བྱུང་བའི་རྟགས་སྐྲ་དང་ཁ་སྤུ་བྲེགས་ནས་གོས་ ངུར་སྨྲིག་གོན་པའོ།།ཕྱི་རོལ་མུ་སྟེགས་པའི་རྟགས་སྟོད་གོས་གཡས་ལ་འགེལ་བ་དང་། སྨད་གོས་དཀྲིས་པ་སྤངས་ནས་ནང་བ་སངས་རྒྱས་པའི་རྟགས་སྟོད་གོས་གཡོན་དུ་འགེལ་བ་དང་། སྨད་གོས་ཆེ་བས་ཟུར་དུ་སྤུང་བའོ། །མི་དགེ་བ་འཇིག་རྟེན་པའི་རྟགས་དེ་དག་སྤངས་ནས་དགེ་བ་དགེ་འདུན་གྱི་ རྟགས་གསེག་ཤང་དང་ལྷུང་བཟེད་གྲི་ཁབ་ལ་སོགས་པ་མཁོ་བའི་རྫས་བཟུང་བའོ།།དགེ་སློང་གིས་ཤེས་རབ་ཅན་དང་། དངོས་ཀྱི་རྩ་བ་བཞི་དང་། ཁུ་བ་ཕྱུང་བ་ལ་སོགས་པ་ལྷག་མ་བཅུ་གསུམ་དབེན་པ་དང་། སྐྱབས་མ་ངེས་པ་གཉིས་དང་འཆང་བ་འབྲལ་བ་ལ་སོགས་སྤང་བའི་ལྟུང་བྱེད་ སུམ་ཅུ་དང་།ལྟུང་བྱེད་དགུ་བཅུ་དང་། གྲོང་དུ་ཉལ་བ་ལ་སོགས་པ་སོ་སོར་བཤགས་པ་བཞི་དང་། ཤམ་ཐབས་ལ་སོགས་པ་བསླབ་པར་བྱ་བ་བརྒྱད་ཅུ་རྩ་གཉིས་དང་། མངོན་སུམ་དུ་ང་རྒྱལ་མི་བྱ་བ་ལ་སོགས་ཏེ་ཉིས་བརྒྱ་ལྔ་བཅུ་རྩ་གསུམ་བཀའ་ལུང་ནས་ཤེས་པར་བྱའོ། །འདིར་འོག་ནས་ སྟོན་པའི་ལུས་ངག་ཡིད་ཀྱིས་མི་བྱ་བ་དང་བྱ་བ་རྣམས་སོ།།དེ་ནས་བསླབ་པའི་གནས་བཅུ་སྦྱིན། །ཞེས་པས་མི་དགེ་བ་བཅུ་སྤངས་ལ་དགེ་བ་བཅུ་བསྟེན་པའོ། །ཉེས་པའི་ཚད་ལ་གཉིས་ཏེ། རྩ་བ་དང་ཡན་ལག་གིའོ།

我来为您翻译这段藏文：
总中又分二：根本或自性罪之禁戒与支分或遮罪之禁戒。别则近住戒有四根本即八戒。守持少分近事戒即不杀生及其他任一根本戒，守持多分者即三根本戒，圆满守持者即三根本戒及邪淫戒，梵行近事戒即四根本戒及不饮酒戒。
沙弥戒有四根本戒及七支分：不饮酒、不歌舞嬉戏、不佩戴装饰及涂抹颜色、不坐卧高大床座及金银座具、不坐卧超过一肘高之座具、不非时食、不持金银。
从和尚处获得三种标志：舍弃在家相之发髻与白衣，出家相即剃除须发着袈裟。舍弃外道相之右披上衣及缠裹下衣，而现内教佛教相之左披上衣及以大衣折角。舍弃不善世间相后，持善僧相之滤水器、钵盂、针等必需之物。
比丘戒则有智者所知之四根本戒、十三僧残如漏精等、二不定、三十舍堕如持离等、九十单堕、四悔过如于聚落睡眠等、八十二众学如着下裙等、不应现前我慢等，共二百五十三戒，应从经教中了知。此处下文所说即身语意应作不应作等。
"次当授十学处"即舍十不善业而修十善业。过失之量有二：根本与支分。


 །རྩ་བ་ལ་ལྔ། རྩ་བ་དང་འདྲ་བར་སྦྱོར་བ་དང་། དངོས་དང་མཇུག་ ཚང་ན་ལྟུང་བ་ཆེན་པོས་ཉམས།དངོས་མཇུག་གཉིས་བྱུང་ན་ལྟུང་བ་སྦོམ་པོ་སྟེ་ཉམས། སྦྱོར་བ་དང་དངོས་བྱུང་ན་ཆུང་ངུ་ན་ཏེ་ཉམས། སྦྱོར་བ་དང་མཇུག་བྱུང་ན་ལྟུང་བ་ཕྲ་མོ་སྟེ་ཉམས། རེ་རེ་བྱུང་ན་ལྟུང་བྱེད་དེ་ཉམས། ལྷག་མ་དང་མ་ངེས་པ་ལ་སོགས་པའི་ཡན་ལག་རྣམས་ལ་ཡང་ ལྔ་སྟེ།སྦྱོར་བ་དང་། དངོས་དང་མཇུག་རྫོགས་ན་ཉེས་པ་ཆེན་པོ་སྟེ་ཉམས། དངོས་མཇུག་གཉིས་བྱུང་ན་ཉེས་པ་སྒོམ་པོ་སྟེ་ཉམས། སྦྱོར་བ་དང་དངོས་བྱུང་ན་ཉེས་པ་ཆུང་ངུ་ན་ཏེ་ཉམས། སྦྱོར་བ་དང་མཇུག་གཉིས་བྱུང་ན་ཉེས་པ་ཕྲ་མོ་སྟེ་ཉམས། རེ་རེ་བྱུང་ན་ཉེས་པ་མེད་དོ། །བཅོས་ པའི་ཐབས་ལ་གཉིས་ཏེ།ཐབས་དངོས་དང་དུས་སོ། །ཐབས་ལ་བཅུ་གཅིག་སྟེ་རྩ་བ་དང་ཡན་ལག་གཉིས་ཡན་ཆད་དམ། བཞི་མན་ཆད་བྱུང་ན་འགྱོད་པས་ལན་གསུམ་དུ་བསྐྱར་ཞིང་བླང་། རྩ་བའི་སྦོམ་པོ་བྱུང་ན་སྔོན་བཞིན་དུ་བླང་། ཆུང་ངུ་ན་བྱུང་ན་སློབ་དཔོན་ལས་དེ་ཉིད་བླང་། ཕྲ་ མོ་བྱུང་ན་སློབ་དཔོན་ལ་བཤགས་པས་ཐུབ།ལྟུང་བྱེད་བྱུང་ན་འགྱོད་པ་དང་བསྡམས་སེམས་ཀྱིས་ཐུབ། ཉེས་པ་ཆེན་པོ་བྱུང་བ་སྔོན་བཞིན་བླང་། ཉེས་པ་སྦོམ་པོ་སློབ་དཔོན་ལས་བླང་། ཉེས་པ་ཆུང་ངུ་ན་སློབ་དཔོན་ལ་བཤགས། ཉེས་པ་ཕྲ་མོ་འགྱོད་པ་དང་བསྡམས་སེམས་ཀྱིས་ཐུབ་ ཉེས་མེད་ཕྱིས་མ་བྱས་པས་ཐུབ།ཆང་རྩ་བ་དང་འདྲའོ། །རྩ་བ་དང་ཡན་ལག་ལྟར་ཀུན་བཏང་སེམས་ཀྱིས་བཏང་ན་བླང་དུ་མེད། རྒས་པ་དང་ན་བ་དང་གཞན་གྱི་དབང་ལ་ཉེས་པ་མེད། དུས་ལ་བཞི་སྟེ། བསྙེན་གནས་ཀྱི་སྐབས་དང་ལྡན་ཏེ། ཉིན་སྐབས་མེད་ན་ཟླ་གཅིག་ གམ་ཕྱེད་དམ་བརྒྱད་ཀྱི་དུས་དེའོ།།དགེ་བསྙེན་སྐབས་དང་ལྡན་ན་ཐུན་གཉིས་པ་ལ་བླང་། སྐབས་མེད་ན་ཞག་ལྔ་ལ་བླང་། དགེ་ཚུལ་སྐབས་དང་ལྡན་ན་ཞག་ལྔ་ཚུན་ཆད་ལ་བླང་། མི་ལྡན་ན་ཟླ་བ་གཅིག་ཚུན་ཆད་ན་བླང་། དགེ་སློང་སྐབས་དང་ལྡན་ན་དེ་ཉིད་ནས་ཞག་བཅུ་མི་ལྡན་ན་ཟླ་བ་ བདུན་ཚུན་ཆད།ངེས་བསྐྱེད་པ་དུས་དེ་ལ་རྩ་བ་དང་། ཡན་ལག་ཉམས་པ། ཐབས་དེས་བཅོས་པས་ཐར་པ་ཐོབ་སྟེ། སྒྲུང་གི་དཔེ་རེ་རེ་བསྟན་པའོ།

我来为您翻译这段藏文：
根本戒有五：若加行、正行、后行俱全则以大堕罪毁犯；若有正行与后行二者则以粗罪毁犯；若有加行与正行则以小罪毁犯；若有加行与后行则以微罪毁犯；若仅有其一则以堕罪毁犯。
余僧残、不定等支分亦有五：若加行、正行、后行圆满则以大过毁犯；若有正行与后行二者则以粗过毁犯；若有加行与正行则以小过毁犯；若有加行与后行二者则以微过毁犯；若仅有其一则无过。
忏悔方法有二：即方法本身与时间。方法有十一：若犯根本与支分二者以上或四者以下，以悔心三次重受；若犯根本粗罪则如前重受；若犯小罪则从师重受；若犯微罪则向师忏悔即可；若犯堕罪则以悔心与防护心即可；若犯大过则如前重受；若犯粗过则从师受；若犯小过则向师忏悔；若犯微过则以悔心与防护心即可；无过则以后不造即可。饮酒同根本戒。
若以舍弃之心舍根本与支分戒则不可重受。老病及他缘则无过。
时间有四：近住戒若有机缘则当日，若无机缘则一月或半月或八日之期。近事戒若有机缘则第二时受，若无机缘则五日内受。沙弥戒若有机缘则五日内受，若无机缘则一月内受。比丘戒若有机缘则当日起十日内，若无机缘则七月内。
于此时期内，若毁犯根本与支分戒，以此方法忏悔则得解脱，各以一个故事为例。


 །དེ་ཡང་སྲོག་གཅད་པ་ལས་ཐར་པ། དགེ་སློང་ཟླ་བའི་འོད་བྱ་བ་རིགས་བྲམ་ཟེ་ཡིན་པས། ལོ་ཉི་ཤུ་རྩ་གཅིག་ནས་བཞི་བཅུའི་བར་ཉི་ཤུར་ སྡོམ་པ་བསྲུངས་ཏེ།བཞི་བཅུ་ལོན་ནས་ཕ་ཀུན་དུ་འཁོར་ཞེས་བྱ་བས་སྙན་ངག་ཡོད་པས་རྒྱལ་པོའི་ཕོ་བྲང་དུ་སྙན་ངག་བཏོན་པས། རྒྱལ་པོ་གཟུགས་ཅན་སྙིང་པོ་ཤིན་ཏུ་དགའ་ནས། གོ་ལ་བདུན་དང་བཅས་པ་བྱིན་ནས་བྲམ་ཟེ་གཞན་ཅིག་གིས་གཅིག་ལམ་དུ་ཁྱེར་བས་ཁྲོས་ནས་འཐབས་ པས་ཀུན་དུ་འཁོར་བ་གསོད་དོ།།བུ་དགེ་སློང་སེམས་འཁྲུགས་ཏེ་སྦྱོར་བ་གསང་བས་ལས་ཀྱི་སྤུ་གྲི་ཁྱེར་ཏེ། བྲམ་ཟེ་ཁྲུས་བྱེད་སར་བསྒུགས་ཏེ་སྤུ་གྲི་མངད་ནས་བདར་བ་དང་། བྲམ་ཟེ་ཁྲུས་ལས་བྱུང་བ་དང་སྤུ་གྲིས་སྐེ་བཅད་དེ་བསད་དོ། །མཇུག་འགྱོད་པ་མེད་པར་དགའ་བར་གྱུར་ཏེ། རོ་ཡང་གར་དགར་གཞག་གོ། །དེར་ཀུན་གྱིས་རོ་མཐོང་ནས་འདི་སུས་བསད་སྙམ་ནས་ངས་ཕའི་མི་ཤར་བསད་ཅེས་བསྒྲགས་སོ། །དེར་ཀུན་གྱིས་ཀྱང་དཔྱས་པར་གྱུར། རྟགས་ཀྱང་གཞག་པ་ལས། ཡུལ་དེར་ནད་འགོ་བ་བྱུང་སྟེ། ཀུན་ཀ་ན་བ་དང་། དཀའ་ཐུབ་མེད་པ་དེ་ཡང་ན་བ་དང ནད་དྲག་པོས་གཟིར་བས་ཤིན་ཏུ་འགྱོད་པའི་སེམས་སྐྱེས་ཏེ།ལུང་ནས་སངས་རྒྱས་འོད་མའི་ཚལ་ན་བཞུགས་པ་ལ་གོང་གི་ཉེས་པ་རྣམས་ཞུས་པས་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་གནད་ནས་བསླབ་པ་བསྐྱར་ཏེ། དགེ་སློང་དྲི་མ་དང་བྲལ་བར་གྱུར་ཏེ་མ་ལྟུང་ངོ་། །ཡུལ་ཡངས་པ་ཅན་གྱི་གྲོང་ན་རྗེའུའི་ རིགས་དགེ་སློང་རིན་ཆེན་སྲུང་ཞེས་བྱ་བ་ཅིག་ཡོད་པ་ལ་བསོད་སྙོམས་ལ་ཕྱིན་ནས་ཁྱིམ་བདག་གི་མཛོད་མཐོང་སྟེ།ལྷ་ཁང་གི་ལོགས་སུ་སྦྱོར་བ་ལ་དོང་བརྐོས་ཏེ་གནས་དེ་ནས་མ་ག་དྷཱར་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྤྱན་སྔར་འགྲོ་ཞེས་དགེ་འདུན་ལ་བསྒྲགས་ནས་སོང་སྟེ། དེ་ནུབ་ནམ་ཕྱེད་ན་བང་ མཛོད་ཕུག་སྟེ།བེ+ེ་ཌཱུརྱ་དང་། པདྨ་རཱ་ག་དང་། གསེར་དངུལ་རྐུས་ནས་ད་ཅིའི་དོང་དུ་སྦས་ཏེ། མཇུག་འགྱོད་པ་མེད་པར་དགའ་བར་གྱུར་ཏེ། །དེ་ལོངས་སྤྱོད་སྤྱོད་པ་ལས་ནུབ་མོ་རྐུན་པོ་རྐུན་འཕྱན་གཞན་དང་ཕྲད་ནས་ནོར་ཁྱེར་རོ། །ལུས་གཏག་པ་ལས་ཤིན་ཏུ་འགྱོད་ནས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ སྤྱན་སྔར་ཕྱིན་ཏེ།གོང་གི་ཉེས་པ་བཤགས་ནས་སྡོམ་པ་བླངས་ཏེ་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་གནང་ནས་དགེ་སློང་རིན་ཆེན་འབྱུང་གནས་སུ་གྱུར་ཏེ་ལྟུང་བ་མེད་དོ།

我来为您翻译这段藏文：
关于从杀生中解脱：有一位名叫月光的比丘，出身婆罗门种姓，从二十一岁到四十岁的二十年间持守戒律。到四十岁时，其父亲名叫周遍行者，因善于诗歌，在王宫中吟诵诗歌。国王色身精要极为欢喜，赐予七件衣服，另一婆罗门在路上抢走一件，周遍行者愤怒与之争斗，结果被杀。
其子比丘心生烦乱，暗中准备，携带业刀，在婆罗门沐浴处等候，磨刀时婆罗门从沐浴处出来，用刀割断其颈杀死。事后毫无悔意反生欢喜，将尸体随意丢弃。众人见到尸体议论是谁所杀，他便宣称："是我杀了杀父仇人。"于是众人都轻蔑他。
此事留下业报，该地发生瘟疫，人人染病。那位无苦行者也生病，被剧烈病痛折磨，生起极大悔意。经中说佛陀住在光明园，他向佛陀陈述前过，佛陀开示后重受戒律，比丘远离垢染，未堕罪过。
在广严城中，有一位名叫珍宝护的释种比丘，去化缘时看见施主的库房。在寺院一侧挖洞，对僧众宣称要去摩揭陀面见佛陀。当夜半夜，挖通库房，偷取琉璃、红宝石、金银，藏于洞中。事后毫无悔意反生欢喜。享用财物时，夜晚遇到其他盗贼，财物被抢。身无所依后深感悔恨，前往佛前，忏悔前过重受戒律，佛陀开许后，成为比丘宝源，无有堕罪。


 །གྲོང་ཁྱེར་སེར་སྐྱར་དགེ་སློང་ཤེས་གྲགས་ཀྱིས་བསོད་སྙོམས་བྱེད་པ་ལས། རེ་ཞིག་ན་སྨད་འཚོང་བ་འབྱོར་པ་རྙེད་བྱ་བའི་སྒོར་ཕྱིན་ཏེ་ བསླངས་ནས་ཡོན་བྱིན་པས།སྨད་འཚོང་མ་དེ་ཤིན་ཏུ་ལེགས་པར་མཐོང་སྟེ། ཆགས་པའི་སེམས་ཀྱིས་སྦྱོར་བ་སླར་ལོག་ནས་ཀ་བྱ་རིའི་རས་གཡར་ནས་གྱོན་ཏེ། འགྲོན་བུ་ཀ་ཧོ་ན་ཅིག་ཁྱེར་ནས་སྲོད་ལ་ཕྱིན་ཏེ་ང་ཉོན་བྱས་པ་ལས་ཡར་ཤོག་ཟེར་ཏེ་ཕྱིན་ནས་ཆགས་པ་སྐྱེ་བའི་ཐབས་སྣ་ ཚོགས་བྱས་དངོས་སུ་ཉོན་མོངས་པ་ལ་ཞེན་ནས་བསྲུབས་ཏེ་ཁུ་བ་ཕྱུང་ངོ་།།མཇུག་བདེ་བར་ཚོར་ནས་ཕྱིས་ཀྱང་ཕྲད་དོ། །རིང་ཞིག་ན་རོ་མཛེ་བྱུང་སྟེ་སྡུག་བསྔལ་བར་གྱུར་ནས་འགྱོད་དེ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྤྱན་སྔར་ཕྱིན་ནས་ས་ལ་འགྱེལ་ཏེ་ཉེས་པ་རྣམས་བཤགས་ནས་བསླབ་པ་བསྐྱར་ ཏེ།དགེ་སློང་ཞི་བའི་ཡེ་ཤེས་སུ་གྱུར་ཏེ་ལྟུང་བ་མེད་དོ། །རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་དུ་དགེ་སློང་བྱང་ཆུབ་འབྱུང་གནས་སུ་གྲགས་པ་རྒྱལ་རིགས་སུ་གྱུར་པ་ཅིག་བྱུང་བས་དད་པ་ཤིན་ཏུ་ཆེ་ནས་ཁརྶ་པ་ཎར་ཕྱིན་པས་སྤྱན་རས་གཟིགས་མཐོང་ནས་ཡུལ་དེ་ལ་ཁརྶ་པ་ཎ་ཞེས་བཏགས་སོ། ། སླར་ལོག་ནས་མ་ག་དྷཱར་ཕྱིན་ཏེ། བསྟན་བཅོས་མང་པོ་བྱས་ནས་དེ་ནས་ང་ལ་སངས་རྒྱས་མང་པོས་བསྟན་ཞེས་བསྒྲགས་པས། སློབ་མ་མང་པོ་ཡོད་པ་ལས། སངས་རྒྱས་ཀྱིས་མཁྱེན་ནས་མ་བཏང་བ་ལས་ནོར་ས་འོག་ཏུ་སྦས་ནས་ཕྱིན་པ་དང་། སྒྱུ་མ་བྱས་པའི་སྦྱོར་བ་མང་པོ བྱས་ནས་ཆོས་འཆད་པའི་སྦྱོར་བ་དང་།དངོས་སུ་ཀུན་བསྲུབས་པ་མང་བ་དང་། མཇུག་འགྱོད་པ་མེད་པར་དགའ་བས་ལོངས་སྤྱོད་སྤྱོད་པ་ལ་རྒྱལ་པོའི་ཆད་པ་བྱུང་ལ་ཁད་པ་དང་ཚོར་ནས་ཤིན་ཏུ་འགྱོད་པ་སྐྱེས་ཏེ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྤྱན་སྔར་ཕྱིན་ཏེ་ཉེས་པ་ཀུན་བཤགས་ཏེ་ སླར་བསླབ་པ་གསོས་ནས་དགེ་སློང་རྡོ་རྗེ་སྙིང་པོར་གྱུར་ཏེ་ལྟུང་བ་མེད་དོ།།གཞན་ཡང་འདུལ་བ་དང་མདོ་ནས་འགྱོད་དེ། སླར་གསོས་པས་ཐར་པ་མང་པོ་དང་། གཏན་གྱི་ཐེ་ཚོམ་མེད་པར་ཕྱིར་བཅོས་སོ། །ཡན་ལག་གི་ཉེས་པ་ཚོ་ཡང་བཅོས་པས་ཡང་བར་ཤེས་པར་བྱའོ། །ཆང་རྩ་བ་ ལྟར་ཤེས་པར་བྱའོ།།འདིར་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་དང་ཡང་སྦྱར་བར་བྱའོ། །དུས་མ་ངེས་པ་ལ་ཉིན་གཅིག་གམ་ཞག་གཅིག་གམ་ཞག་བདུན་ནས་ཇི་སྲིད་འཚོའི་བར་དུ་བསྲུང་བར་བྱའོ། །ཡོན་ཏན་ལ་ཤེས་རབ་ཅན་གྱིས་རེ་རེའི་བྱེ་བྲག་མདོར་བལྟའོ། །འདིར་སྤྱི་ཙམ་བསྟན་པ་ནི་དགེ་ བསྙེན་ལ་སོགས་ཀྱི་གཞི་མི་ལས་ཐོབ་པ་དང་།ལམ་རྟེན་དང་ལྡན་ནས་བསྲུང་བ། འབྲས་བུ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཐོབ་པའོ།

我来为您翻译这段藏文：
在迦毗罗城，有位比丘名叫智称，在化缘时，来到一位名叫获得财富的妓女门前乞食。布施后，他见那妓女极其美丽，生起贪欲之心，回去后借了迦毗罗的衣服穿上，带着一些钱财，傍晚前往，说"我来买你"。上楼后用各种方法激起欲望，实际沉溺于烦恼中交合，射出精液。事后感受快乐，之后又多次相会。
过了很久，生出麻风病，痛苦不堪，心生悔意，前往佛陀面前，倒地忏悔诸过，重受戒律。成为比丘寂智，无有堕罪。
在祇园精舍，有一位名声显赫的比丘菩提源，出身王族，因极具信心前往羯利沙般拿，见到观世音，因此该地被命名为羯利沙般拿。返回后去往摩揭陀，著作许多论典，并宣称"许多佛陀教导我"。有众多弟子，佛陀知晓后未加制止，他将财物藏于地下后离去，用诸多幻术手段说法，实际上多有淫欲行为。最后毫无悔意，快乐享用财物，几乎遭受王法惩罚。察觉后生起极大悔意，前往佛陀面前忏悔诸过，重受戒律，成为比丘金刚心，无有堕罪。
其他依律经所说，悔过后重新恢复戒律而得解脱者甚多，永无疑虑地得以忏悔。应知支分过失也因忏悔而轻微。应知酒如根本。此处也应与大乘相配合。不定期限者，应持守一日或一夜或七日乃至尽形寿。关于功德，智者应观察经中每一差别。此处总说，即从在家居士等基础由人得戒，具足道缘而持守，获得阿罗汉果。


 །དགེ་སློང་གི་ལས་ལ་དགེ་སློང་གི་མདོ་དང་འདུལ་བར་བལྟའོ། །འདིར་གསུམ་སྟེ། ཡོན་ཏན་ཆེ་བ་དང་། དུས་ངེས་པ་དང་། ཡོན་ཏན་ངེས་པའོ། །ཡོན་ ཏན་ཆེ་བ་ལ་གཉིས་ཏེ།བདུད་ཀྱིས་བར་མི་ཆོད་ཅིང་ལམ་ཉེ་བ་དང་། འབྲས་བུ་ཉེ་བའོ། །ལམ་ཉེ་བ་ལ་ཡང་གསུམ་སྟེ། སངས་རྒྱས་ལ་སྐྱབས་པས་འཇིག་རྟེན་པའི་ལྷ་སྤངས་པས། ཕྱི་མར་དགའ་ལྡན་དུ་བྱམས་པ་དང་མཇལ་ལོ། །ཆོས་ལ་སྐྱབས་པས་སྲོག་ གཅོད་པ་སྤངས་པས་བྱམས་པ་ལས་ཆོས་ཉན་པ་དང་།དགེ་འདུན་ལ་སྐྱབས་ཏེ་མུ་སྟེགས་དང་མ་འགྲོགས་པས་བྱམས་པའི་འཁོར་གྱི་དགེ་འདུན་དང་འགྲོགས་པའོ། །འབྲས་བུ་ལ་གསུམ་སྟེ། སོ་སོར་ཐར་པའི་བསླབ་པ་རིགས་བདུན་རྫོགས་པས་བདག་ཉིད་སངས་རྒྱས་སུ་ གྱུར་པ་དང་།ལུས་ངག་ཡིད་ཀྱིས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་སྤྱད་པས་བདག་ཉིད་སངས་རྒྱས་པས་ཆོས་སྟོན་པའོ། །དབེན་པར་གཅིག་པུ་བསྟེན་པས་བདག་སངས་རྒྱས་ནས་དགེ་འདུན་གྱི་འཁོར་ཕྱུག་པའོ། །དུས་སྐྱེ་བ་བདུན་ན་དགྲ་བཅོམ་པ་ཐོབ་ངེས་སོ། །ཡོན་ཏན་ངེས་པ་ ལ་གཉིས་ཏེ།རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའོ། །རྒྱུ་སྐྱེ་བ་བདུན་དུ་རྟེན་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པ་དྲུག་དང་ལྡན་ངེས་ལ་འབྲས་བུ་ལྷག་བཅས་དང་ལྷག་མེད་གཉིས་མཐོང་ངེས་པའོ། །ཐོབ་པའི་དུས་ལ་གསུམ་སྟེ། སྦྱོར་བ་དང་། བླང་བ་དང་། ཐོབ་པ་དངོས་སོ། །སྦྱོར་བ་ལ་གཉིས་ཏེ། གོང་གི་དབང་ པོ་ལ་སོགས་པའི་སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བའི་སྦྱོར་བ་བདུན་པ་དང་།སྐྱབས་དངོས་སོ། །དངོས་ལ་སློབ་དཔོན་དགོངས་སུ་གསོལ། བདག་མིང་འདི་ཞེས་བགྱི་བ་དུས་འདི་ནས་བཟུང་ནས། ཇི་སྲིད་འཚོའི་བར་དུ་རྐང་གཉིས་རྣམས་ཀྱི་མཆོག་།ཕྱོགས་བཅུའི་སངས་རྒྱས་ལ་སྐྱབས་སུ་ མཆིའོ།།འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་རྣམས་ཀྱི་མཆོག་།ཕྱོགས་བཅུའི་ཆོས་ལ་སྐྱབས་སུ་མཆིའོ། །ཚོགས་རྣམས་ཀྱི་མཆོག་།ཕྱོགས་བཅུའི་དགེ་འདུན་ལ་སྐྱབས་སུ་མཆིའོ་ཞེས་ལན་གསུམ་བསྐྱར་རོ། །དེ་ལ་ཡང་དབང་པོ་དང་། བསྐྱབ་པར་བྱ་བ་དང་། དུས་དང་། སྐྱོབ་མཁན་ དང་།གྲངས་དང་། དགོས་པ་ཤུགས་ཀྱིས་བསྟན་པ་སྟེ་དྲུག་གོ། །བླང་བ་དངོས་ལ་སྐྱབས་པའི་ཡོན་ཏན་ཤེས་པས་བླང་བ་ལས་སོ་སོར་ཐར་པའི་བསླབ་པའི་རིགས་བདུན་ཏེ། བསྙེན་གནས་བླང་བ་ལ་རང་བཟོ་མིན་པ་དང་། བླང་བ་གཉིས་རང་བཟོ་མིན་པ་ལ་ཡང་དབང་པོ་ལ་ སོགས་པ་དྲུག་སྟེ།སློབ་དཔོན་དགོངས་སུ་གསོལ། བདག་མིང་འདི་ཞེས་བགྱི་བས་དུས་འདི་ནས་བཟུང་ནས། ཇི་སྲིད་འཚོའི་བར་དུ་སྔོན་གྱི་དགྲ་བཅོམ་པ་རྣམས་ཀྱི་བསླབ་པ་ལ་རྗེས་སུ་སློབ་བོ། །རྗེས་སུ་སྒྲུབ་བོ།

关于比丘的事业，应当参照比丘经和律藏。此处分三：功德殊胜、时间确定、功德确定。
功德殊胜分二：魔不能障碍且道路近、果位近。道路近又分三：因皈依佛而舍弃世间诸天，来世得见兜率天弥勒；因皈依法而舍弃杀生，得从弥勒听闻佛法；因皈依僧而不与外道交往，得与弥勒眷属僧伽为伴。
果位有三：因圆满七种别解脱戒而自身成佛；因身语意行持佛法而自身成佛说法；因独自修持而自身成佛并具足僧伽眷属。时间上必定于七世获得阿罗汉果。
功德确定分二：因与果。因即七世中必定具足六种殊胜所依，果即必定见到有余依涅槃和无余依涅槃二种。
获得时分三：加行、受持、实得。加行分二：如前所说根等七种皈依加行和实际皈依。实际皈依时说："请上师垂念，我某某从今时直至命终，皈依两足尊中最胜的十方诸佛；皈依离贪者中最胜的十方正法；皈依众中最胜的十方僧伽。"如是重复三遍。
此中又以六种方式表示：根器、所皈依、时间、救护者、数量及目的。实际受持是由了知皈依功德而受持，从此生起七种别解脱戒。受持近住戒分非自创和受持二种，非自创又有根等六种："请上师垂念，我某某从今时直至命终，随学并修持昔日诸阿罗汉的学处。"


 །རྗེས་སུ་བགྱིད་དོ་ཞེས་ལན་གསུམ་བསྐྱར་རོ། །བླང་བ་ལ་ ཡང་དབང་པོ་ལ་སོགས་པ་དྲུག་སྟེ།སློབ་དཔོན་དགོངས་སུ་གསོལ། བདག་མིང་འདི་ཞེས་བགྱི་བས་དུས་འདི་ནས་བཟུང་ནས་ཇི་སྲིད་དམ། ལོའམ་ཟླ་བ་སྔོན་དུ་བསྟན་པ་ལྟར་རོ། །ཟླ་བ་བྱུང་ངོ་ཅོག་གི་ངོ་ལ་སྟོང་ངམ། ཉའམ་བརྒྱད་ཀྱི་བསྙེན་གནས་སྲུང་བར་འཚལ་བས་དེའི་ཉིན་པར་ དང་མཚན་མོ་རྩ་བའི་དང་པོ་སྲོག་གཅོད་པ་སྤངས་ནས་སླར་ལྡོག་པར་བགྱིད་དོ་ཞེས་ལན་གསུམ་བརྗོད་དོ།།དེ་བཞིན་དུ་གཅིག་གམ་གཉིས་སམ་གསུམ་བསྲུང་བ་ལ་རྩ་བ་ནས་རེ་རེར་གསུམ་མམ་ཡན་ལག་ཏུ་བཅས་པར། སློབ་དཔོན་དགོངས་སུ་གསོལ། བདག་མིང་འདི་ཞེས་བགྱི་ བས་དུས་འདི་ནས་བཟུང་ནས་ཇི་སྲིད་འཚོའི་བར་དུ་ཟླ་བ་བྱུང་ངོ་ཅོག་གི་ངོ་ལ།ཉའི་བསྙེན་གནས་བསྲུང་བར་འཚལ་བས། དེའི་ཉིན་པར་དང་མཚན་མོ་རྩ་བའི་དང་པོ་སྲོག་གཅོད་པ་དང་། རྩ་བ་གཉིས་པ་མ་བྱིན་པར་ལེན་པ་དང་། རྩ་བ་གསུམ་པོ་མི་ཚངས་པར་སྤྱོད་པ་དང་། རྩ་བ་བཞི་པ་བརྫུན་དུ་སྨྲ་བ་དང་། ཡན་ལག་གི་དང་པོ་འབྲུའི་ཆང་དང་། བཅོས་པའི་ཆང་དང་། མྱོས་པར་འགྱུར་བའི་ཆང་དང་། ཡན་ལག་གཉིས་པ་གླུ་གར་རྩེད་འཇོ་རྒྱན་ཁ་དོག་འཆང་བ་དང་། ཡན་ལག་གསུམ་པ་མལ་སྟན་དང་། ཁྲི་སྟན་དང་། ཡན་ལག་བཞི་པ་ཕྱི་དྲོའི་ཁ་ཟས་སྤངས ནས་སླར་ལྡོག་པར་བགྱིད་དོ།།སྔོན་གྱི་དགྲ་བཅོམ་པ་ཀུན་གྱི་བསླབ་པ་ལ་རྗེས་སུ་སློབ་བོ། །རྗེས་སུ་སྒྲུབ་བོ། །རྗེས་སུ་བགྱིད་དོ། །ཐབས་ཡིན་ནོ། །ལེགས་སོ་ཞེས་སོ། །བསྙེན་གནས་ཀྱི་བསླབ་པ་ལ་འཐོབ་བོ། །སློབ་དཔོན་གྱིས་བསྙེན་གནས་སུ་གཟུང་དུ་གསོལ་ལོ། །ཞེས་ལན་ གསུམ་བརྗོད་ནས་ཕྱག་ལན་གསུམ་བྱའོ།།ཐོབ་པ་དངོས་ལ་དྲུག་སྟེ། སྐྱབས་འགྲོ་སྦྱོར་བ་སྔོན་དུ་སོང་བ་དང་། བླང་བ་དང་། སློབ་དཔོན་ལ་ཐེ་ཚོམ་མ་ཟོས་པ་དང་། ཆོས་ལ་ཐེ་ཚོམ་མ་ཟོས་པ་དང་། མ་ཐོབ་པར་ཐེ་ཚོམ་མ་ཟོས་པ་དང་། དུས་དེ་ཉིད་དུ་ཐོབ་པའོ། །དགེ་བསྙེན་ལ་སོགས་པ་དྲུག་ པོ་ཡང་།དོན་དྲུག་པོ་དེ་དང་ལྡན་ནས་ཐོབ་སྟེ། འདྲ་བར་ཤེས་པར་གྱིས་ཤིག་།དགེ་བསྙེན་གྱི་སྐྱབས་འགྲོ་ཡང་གོང་ལྟར་བླང་བ། སློབ་དཔོན་དགོངས་སུ་གསོལ། བདག་མིང་འདི་ཞེས་བགྱི་བ་དུས་འདི་ནས་བཟུང་ནས་ཇི་སྲིད་འཚོའི་བར་དུ་སྔོན་གྱི་དགྲ་བཅོམ་པ་རྣམས་ཀྱི་བསླབ་པ་ ལ་རྗེས་སུ་སློབ་བོ།།རྗེས་སུ་སྒྲུབ་བོ། །རྗེས་སུ་བགྱིད་དོ་ཞེས་ལན་གསུམ་བརྗོད་དེ། དང་པོ་ལ་སོགས་པ་དྲུག་གོང་བཞིན་ལྡན་ནོ།

如是重复三遍。受持时也有根等六种："请上师垂念，我某某从今时起"，或者如前所说年或月。于每月朔日、十五日或初八受持近住戒，其日昼夜首先断除杀生而后还净。如是说三遍。
同样，受持一条、二条或三条戒时，每一根本戒说三遍，或者连同支分戒一起："请上师垂念，我某某从今时直至命终，于每月朔日受持十五日近住戒，其日昼夜断除第一根本戒杀生、第二根本戒不与取、第三根本戒非梵行、第四根本戒妄语，以及第一支分戒谷酒、酿酒及令人醉的酒，第二支分戒歌舞嬉戏装饰涂香，第三支分戒高广大床，第四支分戒非时食而后还净。随学、修持、奉行一切昔日阿罗汉的学处。"
"此是方便，善哉！"于近住戒学处获得。"请上师摄受我为近住戒者。"如是说三遍并顶礼三次。
实际获得有六：先行皈依加行、受持、对上师无疑、对法无疑、对未得无疑、当下获得。近事男等六种也具足这六种内容，应当了知相同。近事男的皈依也如前受持："请上师垂念，我某某从今时直至命终，随学、修持、奉行昔日诸阿罗汉的学处。"如是说三遍，并如前具足六种内容。


 །སློབ་དཔོན་དགོངས་སུ་གསོལ། བདག་མིང་འདི་ཞེས་བགྱི་བ་དུས་འདི་ནས་བཟུང་ནས་ཇི་སྲིད་འཚོའི་བར་དུ་སྣ་འགའ་བསྲུང་བའི་དགེ་བསྙེན་བགྱིད་པས་ རྩ་བའི་དང་པོ་སྲོག་གཅོད་པ་སྤངས་ནས་སྲོག་གཅོད་པ་ལས་སླར་ལྡོག་པར་བགྱིད་དོ་ཞེས་ལོ་ཟླ་བའི་གྲངས་ཀྱིས་གསུམ་དུ་བརྗོད་དོ།།སློབ་དཔོན་དགོངས་སུ་གསོལ། །བདག་མིང་འདི་ཞེས་བགྱི་བ་དུས་འདི་ནས་བཟུང་ནས་ཇི་སྲིད་འཚོའི་བར་དུ་སྣ་འགའ་བསྲུང་བའི་དགེ་བསྙེན་བགྱིད་པས་རྩ་བ་ གཉིས་མ་བྱིན་པར་ལེན་པ་སྤངས་ནས་སླར་ལྡོག་པར་བགྱིད་དོ།།སྔོན་གྱི་དགྲ་བཅོམ་པ་རྣམས་ཀྱི་བསླབ་པ་ལ་རྗེས་སུ་སློབ་བོ། །རྗེས་སུ་སྒྲུབ་བོ། །རྗེས་སུ་བགྱིད་དོ། །ཐབས་ཡིན་ནོ། །ལེགས་སོ། །སྣ་འགའ་བསྲུང་བའི་དགེ་བསྙེན་དུ་གྱུར། སློབ་དཔོན་གྱིས་སྣ་འགའ་བསྲུང་བའི་ དགེ་བསྙེན་དུ་གཟུང་དུ་གསོལ་ཞེས་ལན་གསུམ་བརྗོད་དོ།།ཕྱག་གསུམ་བྱའོ། །ཕལ་ཆེར་བསྲུང་བའི་དགེ་བསྙེན་དུ་གྱུར་པ་སྐྱབས་འགྲོ་གོང་བཞིན་སོང་བ་དང་། རང་བཟོ་མེད་པའི་བསླང་བ་ཡང་འདྲ་བས་སོང་ནས་སློབ་དཔོན་དགོངས་སུ་གསོལ། །བདག་མིང་འདི་ཞེས་བགྱི་བ་དུས་འདི་ ནས་བཟུང་ནས་ཇི་སྲིད་འཚོའི་བར་དུ་ཕལ་ཆེར་བསྲུང་བའི་དགེ་བསྙེན་བགྱིད་པས་རྩ་བ་དང་པོ་སྲོག་གཅོད་པ་སྤངས་ནས་སླར་ལྡོག་པར་བགྱིད་དོ་ཞེས་ལན་གསུམ་བཟླའོ།།དེ་བཞིན་དུ་རྩ་བ་གཉིས་པ་མ་བྱིན་པར་ལེན་པ་དང་། གསུམ་པ་འདོད་པས་ལོག་པར་གཡེམ་པ་སྤངས་ནས་སླར་ ལྡོག་པར་བགྱིད་དོ་ཞེས་ལན་གསུམ་བརྗོད་ནས།སྔོན་གྱི་དགྲ་བཅོམ་པ་རྣམས་ཀྱི་བསླབ་པ་ལ་རྗེས་སུ་སློབ་བོ། །རྗེས་སུ་སྒྲུབ་བོ། །རྗེས་སུ་བགྱིད་དོ། །ཐབས་ཡིན་ནོ། །ལེགས་སོ། །ཕལ་ཆེར་བསྲུང་བའི་དགེ་བསྙེན་དུ་གྱུར་རོ། །སློབ་དཔོན་གྱིས་ཕལ་ཆེར་བསྲུང་བའི་དགེ་བསྙེན་དུ་ གཟུང་དུ་གསོལ་ཞེས་བརྗོད་ལ་ཕྱག་ལན་གསུམ་བྱའོ།།ཡོངས་སུ་རྫོགས་པའི་དགེ་བསྙེན་ལ་གཞན་སྔོན་དུ་སོང་བས། སློབ་དཔོན་དགོངས་སུ་གསོལ། བདག་མིང་འདི་ཞེས་བགྱི་བ་དུས་འདི་ནས་བཟུང་ནས་ཇི་སྲིད་འཚོའི་བར་དུ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པའི་དགེ་བསྙེན་ལ་གནས་པས་རྩ་བའི་ དང་པོ་སྲོག་གཅོད་པ་དང་།གཉིས་པ་མ་བྱིན་པར་ལེན་པ་དང་། གསུམ་པ་འདོད་པས་ལོག་པར་གཡེམ་པ་དང་། བཞི་པ་བརྫུན་དུ་སྨྲ་བ་སྤངས་ནས་སླར་ལྡོག་པར་བགྱིད་དོ་ཞེས་རེ་རེ་ལ་གསུམ་གསུམ་བརྗོད་ལ། སྔོན་གྱི་དགྲ་བཅོམ་པ་རྣམས་ཀྱི་རྗེས་སུ་སློབ་བོ། །རྗེས་སུ་སྒྲུབ་བོ། ། རྗེས་སུ་བགྱིད་དོ། །ཐབས་ཡིན་ནོ། །ལེགས་སོ།

请上师垂念，我某某从今时直至命终，作为受持部分戒的近事男，断除第一根本戒杀生而后还净。如是以年月数说三遍。
请上师垂念，我某某从今时直至命终，作为受持部分戒的近事男，断除第二根本戒不与取而后还净。随学、修持、奉行昔日诸阿罗汉的学处。此是方便，善哉！成为受持部分戒的近事男。请上师摄受我为受持部分戒的近事男。如是说三遍。顶礼三次。
成为受持多分戒的近事男时，如前行皈依，受戒方式也相同，即："请上师垂念，我某某从今时直至命终，作为受持多分戒的近事男，断除第一根本戒杀生而后还净。"如是诵三遍。
同样地，断除第二根本戒不与取、第三根本戒邪淫而后还净。如是说三遍后："随学、修持、奉行昔日诸阿罗汉的学处。此是方便，善哉！成为受持多分戒的近事男。请上师摄受我为受持多分戒的近事男。"如是说已顶礼三次。
对于圆满近事男，其他如前行已："请上师垂念，我某某从今时直至命终，作为住持圆满近事男戒者，断除第一根本戒杀生、第二根本戒不与取、第三根本戒邪淫、第四根本戒妄语而后还净。"对每一条各说三遍："随学、修持、奉行昔日诸阿罗汉的学处。此是方便，善哉！"


 །ཡོངས་སུ་རྫོགས་པའི་དགེ་བསྙེན་དུ་འགྱུར་རོ། །སློབ་དཔོན་གྱིས་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པའི་དགེ་བསྙེན་དུ་གཟུང་དུ་གསོལ་ཞེས་བྱའོ། །ཚངས་པར་སྤྱོད་པའི་དགེ་བསྙེན་གྱིས་ཀྱང་གཞན་སྔོན་དུ་སོང་བས། སློབ་དཔོན་དགོངས་སུ གསོལ།།བདག་མིང་འདི་ཞེས་བགྱི་བ་དུས་འདི་ནས་བཟུང་ནས་ཇི་སྲིད་འཚོའི་བར་དུ་ཚངས་པར་སྤྱོད་པའི་དགེ་བསྙེན་ལ་གནས་པས་རྩ་བའི་དང་པོ་སྲོག་གཅོད་པ་དང་། རྩ་བ་གཉིས་པ་མ་བྱིན་པར་ལེན་པ་དང་། གསུམ་པ་མི་ཚངས་པར་སྤྱོད་པ་དང་། བཞི་པ་བརྫུན་དུ་སྨྲ་བ་ དང་།ཡན་ལག་གི་དང་པོ་མྱོས་པའི་ཆང་དང་། བཅོས་པའི་ཆང་དང་། འབྲུའི་ཆང་དག་སྤངས་ནས་སླར་ལྡོག་པར་བགྱིད་པ་ལགས་སོ་ཞེས་རེ་རེ་ལ་གསུམ་གསུམ་བརྗོད་ན། སྔོན་གྱི་དགྲ་བཅོམ་པ་རྣམས་ཀྱི་བསླབ་པ་ལ་རྗེས་སུ་སློབ་བོ། །རྗེས་སུ་སྒྲུབ་བོ། །རྗེས་སུ་བགྱིད་དོ། །ཐབས་ ཡིན་ནོ།།ལེགས་སོ། །ཚངས་པར་སྤྱོད་པའི་དགེ་བསྙེན་དུ་འགྱུར་རོ། །སློབ་དཔོན་གྱིས་ཚངས་པར་སྤྱོད་པའི་དགེ་བསྙེན་དུ་གཟུང་དུ་གསོལ། །དགེ་ཚུལ་གྱིས་ཀྱང་གཞན་གོང་ལྟར་མཁན་པོ་སློབ་དཔོན་དད་པའི་དགེ་འདུན་གྱི་སྤྱན་སྔར་སློབ་དཔོན་དགོངས་སུ་གསོལ། བདག་ མིང་འདི་ཞེས་བགྱི་བ་དུས་འདི་ནས་བཟུང་ནས་ཇི་སྲིད་འཚོའི་བར་དུ་དགེ་ཚུལ་ལ་གནས་པས་རྩ་བའི་དང་པོ་སྲོག་གཅོད་པ་དང་།གཉིས་པ་མ་བྱིན་པར་ལེན་པ་དང་། གསུམ་པ་མི་ཚངས་པར་སྤྱོད་པ་དང་། བཞི་པ་བརྫུན་དུ་སྨྲ་བ་དང་། ཡན་ལག་དང་པོ་འབྲུའི་ཆང་དང་། བཅོས་པའི་ ཆང་དང་མྱོས་པར་འགྱུར་བ་དང་།ཡན་ལག་གཉིས་པ་གླུ་གར་རྩེ་འཇོ་དང་། །ཡན་ལག་གསུམ་པ་རྒྱན་དང་ཁ་དོག་འཆང་བ་དང་། བཞི་པ་མལ་སྟན་མཐོན་པོ་དང་། ལྔ་པ་ཁྲི་སྟན་ཆེན་པོ་དང་། དྲུག་པ་ཕྱི་དྲོའི་ཁ་ཟས་དང་། བདུན་པ་གསེར་དངུལ་འཆང་བ་སྤངས་ནས་སླར་ལྡོག་པར་ བགྱིད་ལགས་སོ་ཞེས་རེ་རེ་ལ་གསུམ་གསུམ་བརྗོད་དོ།།སྔོན་གྱི་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་གོང་ལྟར་བརྗོད་དོ། །དགེ་སློང་དངོས་ཀྱི་ལས་ཀྱི་ཆོ་གས་བླང་། འདིར་སྐྱབས་དང་ལེགས་པར་བརྗོད་པ་གོང་ལྟར་གསུམ་བརྗོད་པ་དང་། གོང་གི་རྩ་བ་བཞི་དང་། ལྷག་མ་དང་མ་ངེས་པ་གཉིས་ དང་།སྤང་བའི་ལྟུང་བྱེད་ལ་སོགས་པ་ལས་ལྡོག་པར་བརྗོད་དོ། །གསོ་སྦྱོང་ཞེས་བྱ་བ་ལོའམ། ཟླ་བའམ་ཉ་སྟོང་གསོ་ཞིང་སྦྱོང་བའོ། །ཉམས་པ་ཡང་བཅོས་སུ་ཡོད་པས་ཀྱང་གསོ་སྦྱོང་ངོ་། །དུས་མ་ངེས་པ་ཟླ་བའམ་ལོ་ཙམ་སྲུང་བ་ལ་ཡང་གསོ་ཞིང་སྦྱོང་བ་ལེགས་སོ།

成为圆满近事男。请上师摄受我为圆满近事男。
对于梵行近事男，其他如前行已："请上师垂念，我某某从今时直至命终，作为住持梵行近事男戒者，断除第一根本戒杀生、第二根本戒不与取、第三根本戒非梵行、第四根本戒妄语，以及支分戒第一条醉酒、调制酒、谷物酒等而后还净。"对每一条各说三遍："随学、修持、奉行昔日诸阿罗汉的学处。此是方便，善哉！成为梵行近事男。请上师摄受我为梵行近事男。"
沙弥也如前所述，于和尚、亲教师及具信僧众前："请上师垂念，我某某从今时直至命终，作为住持沙弥戒者，断除第一根本戒杀生、第二根本戒不与取、第三根本戒非梵行、第四根本戒妄语，以及支分戒第一条谷物酒、调制酒及令人醉的饮品，第二条歌舞嬉戏，第三条装饰及涂抹颜色，第四条高床，第五条大座具，第六条非时食，第七条持有金银而后还净。"对每一条各说三遍。
如前所述说"昔日"等。以比丘正式羯磨仪轨受戒。此处如前三说皈依及善说，以及上述四根本戒、僧残、不定二戒、尼萨耆波逸提等还净之语。
所谓布萨，即年、月或月圆月黑时的净化。因破戒也可忏悔，故称布萨。对于不定期受持一月或一年戒者，也应当净化，善哉！


 །འདིར་ འོག་གི་ཐེག་པ་གསུམ་འདོད་པས་དུས་སྙིང་པོ་བྱང་ཆུབ་ལ་མཆིས་ཀྱི་བར་དུ་བརྗོད་ཅིང་ཁས་བླང་ངོ་།།སེམས་བསྐྱེད་པའི་ཚེ་འོག་གི་གདམས་ངག་གིས་བྱང་ཆུབ་སྙིང་པོར་ཤེས་པར་བསྟན་པར་བྱའོ། །མདོ་ནས་ཀྱང་ཉེས་པ་སྐྱེ་བས་བལྟའོ། །གསུམ་པ་ཆོས་ལ་བསླབ་པ་ལ་བཞི་སྟེ། སྤྱོད་ལམ་དང་། ལྟ་བ་དང་། བསྒོམ་པ་དང་། སྐྱོན་སྤང་བའོ། །སྤྱོད་ལམ་ལ་བཞི་སྟེ། བསྙེན་གནས་པས་སྤྱད་པ་དང་། དགེ་བསྙེན་གྱིས་སྤྱད་པ་དང་། དགེ་ཚུལ་པས་སྤྱད་པ་དང་། དགེ་སློང་གིས་སྤྱད་པའོ། །དེ་ལ་བསྙེན་གནས་པས་སྤྱད་པ་ནི་ཀུན་དུ་བཟང་པོའི་མདོ་ལས་བསྙེན གནས་པའི་གང་ཟག་གིས།དེ་དུས་ལུས་ངག་ཡིད་ཀྱིས་སྒྲིམ་ཞེས་པས་ལུས་ཀྱིས་ཁྲུས་དང་ཕྱག་བྱ་བ་དང་། ངག་གིས་འདོན་པ་དང་། སྙིང་པོ་བཟླས་པ་དང་། ཡིད་ཀྱིས་ཉེས་པ་ཤེས་པས་བསླབ་པ་བསྲུང་བའི་སེམས་དང་། ཡོན་ཏན་ཤེས་པས་ཡི་དམ་གྱི་ལྷ་དྲན་པ་དང་། ལུས་ངག་གིས་དགེ་བ་བྱས་པ་དང་། བསྲུང་བའི་ཉི་མ་ཡིད་ལ་བྱ་བའོ། །དགེ་བསྙེན་གྱིས་སྤྱད་པ་ལ་བྱམས་པས་ཞུས་པའི་མདོ་ནས། དགེ་བསྙེན་དད་དང་ལྡན་པ་ཡིས། །ལས་མིན་སྤང་ཞིང་དགེ་བཅུ་བསྙེན། །ཞེས་པས་བ་ལང་དང་། བྱ་ཕྱག་གསོ་བ་ལ་སོགས་པ་བཅུ་མྱ་ངན ལས་འདས་པའི་ནང་ནས་བསྟན་པ་ལྟར་སྤང་བའོ།།དགེ་བ་བཅུ་ནི་ཀུན་དགའ་བོས་ཞུས་པའི་མདོ་ནས་བསྟན་པ་ལྟར་སྤྱད་དེ། སྲོག་བསྐྱབ་པ་དང་། འབྱོར་པ་སྦྱིན་པར་གཏང་བ་དག། དཀོན་མཆོག་མཆོད་པ་དང་། མཆོད་རྟེན་དང་། སྐུ་གཟུགས་དང་ལྷ་ཁང་ལ་སོགས་པ་ལ་ན་ བཟང་དབུལ་བ་དང་།བསྐོར་བ་དང་། ཕྱག་དང་། ཁ་ཏོན་ཀླག་པ་གདང་། སྙིང་པོ་དང་། བསྟོད་པ་བྱ་བ་དང་། ཞིག་པ་གསོ་བ་དང་། སྐུ་དཀར་བྱུག་པ་དང་། ཉ་མོ་བཙུན་པའི་དགེ་བ་བྱ་བ་དང་། འོས་པའི་ཕ་མ་དང་དྲིན་ཅན་ལ་རིམ་གྲོ་བྱ་བའོ། །དགེ་ཚུལ་གྱིས་སྤྱད་པ་ལ་དགེ་ ཚུལ་དངོས་ཀྱི་འདུལ་བར་བལྟའོ།།འདིར་ཀཱ་རི་ཀཱ་ནས། ནམ་གྱི་ཆ་སྨད་མལ་ལངས་ནས། །ནམ་ལངས་བར་དུ་ཁ་ཏོན་བྱ། །གདོང་དང་སོ་ཡི་དྲི་བཀྲུས་ལ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་ལ་གུས་ཕྱག་འཚལ། །ཞེས་པས་ལུས་ངག་ཡིད་ཀྱིས་བྱ་བ་སྟེ་ལུས་ཀྱི་ཉེས་པ་འཕེལ་བར་མི་བྱ་བ་ལ་ བཞི་སྟེ།ཉིན་པར་འཇིག་རྟེན་པ་མ་དད་པ་སྤང་བ་དང་། མཚན་མོ་ཕྱི་སྒོ་ཕྱིན་ཆད་དུ་མི་ཉལ་བ་དང་། འགྲོ་བའི་ཚེ་བསླབ་པ་དྲན་པས་བག་མ་ལྟར་འགྲོ་བ་དང་། ཟ་བ་དང་འདུག་པ་དག་བག་མེད་པར་མི་བྱའོ། །དགེ་བ་འཕེལ་བས་ཐོ་རངས་སྲོད་ཙོག་ཙོག་པོ་དང་། ཁྲུས་དང་ རྟེན་ལ་ཕྱག་དུས་དང་སྐབས་སུ་བྱའོ།

此处，由于希求下面三乘，应当宣说并承诺直至菩提心要之时。发心时应当以下面的教授指示了知菩提心要。从经中也当观察过失的生起。
第三、学习法有四：行为、见解、修持和断除过失。
行为有四：近住行为、近事行为、沙弥行为和比丘行为。
其中近住行为，如《普贤经》中说："近住者彼时应当摄护身语意。"即身体应当沐浴礼拜，语言应当诵经持咒，意识应当以知晓过失而护持戒律之心，以了知功德而忆念本尊，以身语行善，并忆念守护之日。
近事行为，如《弥勒请问经》中说："具信近事男，应断非业行，亲近十善业。"即应当断除养牛鸡等，如《涅槃经》中所说的十种非业。十善如《阿难请问经》中所说而行持：救护生命、布施财物、供养三宝、向塔像寺庙等供养妙物、绕塔、礼拜、诵经、持咒赞颂、修复破损、涂白、行持斋日善业、恭敬父母及恩人。
沙弥行为应当参看沙弥正行律。此处如《伽陀》中说："夜分末起床，直至黎明诵，漱口洗面已，恭敬礼如来。"即身语意之行为。身体不增长过失有四：日间应当避免令在家人不生信心，夜晚不应睡在外门之外，行走时应当忆念戒律如新娘般行走，饮食坐卧不应放逸。增长善行则应当于清晨傍晚结跏趺坐，适时沐浴礼敬圣像。


།ངག་གིས་མི་སྨྲ་བ་དྲུག་སྟེ། མི་ཤེས་པ་དང་། མི་ཁྲོ་བ་དང་། མཚང་མི་འདྲུ་བ་དང་། ཕྱར་ཀ་མི་གཏང་བ་དང་། རྟ་གད་མི་བྱ་བ་དང་། གཙུག་ལག་ཁང་དང་དགེ་འདུན་མང་པོའི་གསེབ་ཏུ་གཅམ་བསྐྱུང་བའོ། །ངག་གིས་བརྗོད་པར་བྱ་བ་ཁ་དོན་དང་། ཀླག་པ་དང་། སྙིང་པོ་བརྗོད་པ་དང་། བསྟོད་པས་བསྟོད་པ་དང་། ཞི་བས་བླང་བ་དང་། དང་བས་ཆོས་ཞུ་བ་དང་དྲུག་གོ། །ཡིད་ལ་གཉིས་ཀྱི་ཉེས་པ་སྤང་བ་ལ་ཡང་གཉིས་ཏེ། མཆོད་རྟེན་དང་། གཙུག་ལག་ཁང་དང་། དགེ་འདུན་གྱི་དཀོར་ལ་གནོད་སེམས་དང་། རྐུ་སེམས་སྤང་བ དང་།བསླབ་པ་ཉམས་པའི་ཉེས་པ་དྲན་པར་བྱས་ལ་བསླབ་པ་བསྲུང་བའོ། །ཡོན་ཏན་དྲན་པས་བསམ་པ་ལྔ་སྟེ། ལུས་ངག་གི་དགེ་བའི་ཡོན་ཏན་དྲན་པར་བྱ་བ་དང་། འཁོར་བ་སྡུག་བསྔལ་བར་ཤེས་པར་བྱ་བ་དང་། བྱས་པ་མི་རྟག་པ་དང་། མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཞི་བ་དང་། སྟོང་པ་ བདག་མེད་པར་ཤེས་པར་བྱ་བའོ།།དགེ་སློང་གི་སྤྱད་པ་ལ་དགེ་སློང་དངོས་དང་། ཤེས་རབ་ཅན་གྱིས་འདྲུལ་བར་ཡང་བལྟའོ། །འདིར་ལྷའི་དབང་པོས་ཞུས་པའི་མདོ་ལས། དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་བྱ་བ་ནི། །མི་དགེ་བཅུ་སྤང་དགེ་བཅུ་བསྒྲུབ། །དེ་ཡང་ལུས་ངག་ཡིད་ཀྱིས་ཏེ། །མ་ ཡེངས་སྤྱོད་ལམ་རྣམ་བཞིར་སྤྱོད།།ཅེས་པ་དང་། དགྱེས་པའི་རྡོ་རྗེ་ནས། དེ་ནས་བསླབ་པའི་གནས་བཅུ་པོ་ཞེས་པས། དགེ་བ་བཅུ་བསྒྲུབ་སྟེ། དེ་ཡང་མི་དགེ་བ་བཅུ་མི་འཕེལ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར། དགའ་བོས་ཞུས་པ་དེ་ཉིད་ལས་མི་དགེ་བ་བཅུ་འཕེལ་བས་དགེ་སློང་རྣམས་ཉེས་བྱེད་ བཅུ་སྤོངས་ཤིག་།བཅུ་གང་ཞེ་ན། སྲོག་གཅོད་པའི་ཉེས་བྱེད་མ་བསམས་པར་དགེ་སློང་རྣམས་ལུས་ཀྱི་བྱ་བ་བྱེད་པ་དང་། མ་བྱིན་པར་ལེན་པའི་ཉེས་བྱེད་གཞན་གྱི་གཟུགས་ཀྱི་ཡུལ་ལ་རེག་པ་དང་། མི་ཚངས་པར་སྤྱོད་པའི་ཉེས་བྱེད་བུད་མེད་ཀྱི་ཡུལ་ལྔ་ལ་སྤྱོད་པ་དང་། བརྫུན་གྱི་ཉེས བྱེད་མ་བསམས་པར་སྨྲ་བ་དང་།ཕྲ་མའི་ཉེས་བྱེད་མང་བར་སྨྲ་བ་དང་། ངག་འཁྱལ་པའི་ཉེས་བྱེད་བྲེ་མོར་སྨྲ་བ་དང་། ཚིག་རྩུབ་མོའི་ཉེས་བྱེད་མི་དགའ་བར་སྨྲ་བ་དང་། བརྣབ་སེམས་ཀྱི་ཉེས་བྱེད་བདག་ལ་དགོས་སེམས་འཆང་བ་དང་། གནོད་སེམས་ཀྱི་ཉེས་བྱེད་གཞན་ལ་ལོག་པར་ སྤྱོད་པའོ།།ལོག་པར་ལྟ་བའི་ཉེས་བྱེད་དངོས་པོ་ལ་ཆགས་པ་རྣམས་སྤོངས་ཤིག་ཅེས་བཀའ་སྩལ་པའོ། །མི་དགེ་བཅུ་འགགས་པས་མི་དགེ་བ་དང་བྲལ་ནས་དགེ་བཅུར་འགྱུར་བའོ། །དེ་ནི་བསླབ་པའི་གནས་བཅུ་ཞེས་པའོ།

语言应当断除六种不说：不说无知、不说嗔怒、不说揭人隐私、不说诽谤、不说戏笑、在寺院和众僧中不说轻浮话。
语言应当说的六种：诵经、读诵、持咒、赞颂、温和接受、恭敬请法。
意识断除过失有二：断除对塔庙、寺院和僧众财物的害心和盗心；忆念破戒过失而护持戒律。
以忆念功德而生五种意乐：应当忆念身语善行功德、了知轮回是苦、了知有为无常、了知涅槃寂静、了知空性无我。
比丘行为应当参看比丘正行和智者律。此处如《帝释请问经》中说："诸比丘所行，断十恶修十善，以身语意三业，不散乱行四威仪。"又如《喜金刚》中说："此后十种学处"，即修持十善。为了不增长十不善，如《阿难请问经》中说因十不善增长而令诸比丘断除十种过失。
十种过失是什么呢？杀生过失即比丘们未经思考而行身业，不与取过失即触碰他人色处，非梵行过失即行五种女色境，妄语过失即未经思考而说，离间语过失即多言，绮语过失即说无义语，恶语过失即说不悦语，贪心过失即执著我所欲想，害心过失即对他人行邪行，邪见过失即执著诸法。经中告诫说要断除这些。
由断除十不善而离不善转为十善，这就是所谓的十种学处。


 །དེ་ནས་བྱེ་བྲག་པ་ལ་བསླབ་ཅེས་པ་ལ་ཡང་དེ་ཉིད་ནས། དགེ་བཅུ་རྒྱས་ཕྱིར་ཆོས་གཉིས་དང་། །སྤྱོད་ལམ་བཞི་རུ་དགེ་སློང་སྤྱོད། །ཅེས་པས། དེ་ཡང་ཆོས་གཉིས་པོ་ཉེས་པ་དང་། མི་དགེ་བ་སྤྱོད་ལམ་རྣམ་བཞིས་མི་བྱེད་པ་དང་། ཡོན་ཏན་དགེ་བ་འཕེལ་བ་སྤྱོད་ལམ་བཞིས་བྱ་བ་སྟེ། དེ་ཡང་དེ་ཉིད་ནས། དགེ་སློང་བྱང་ཆུབ་སེམས ལྡན་པས།།རྟག་ཏུ་དབེན་པར་བསྡད་པར་བྱ། །སེམས་ཀྱིས་བདག་གཞན་དོན་བྱེད་ལ། །དགེ་སློང་ཞེས་ནི་ངས་བརྗོད་དོ། །ཞེས་པས་དེ་ཡང་སེམས་གཉིས་བསྐྱེད་ནས་ཐེག་པ་གསུམ་དང་ལྡན་ཞིང་དབེན་པར་གནས་ནས་མི་དགེ་བ་མི་འབྱུང་ཞིང་དགེ་བ་འཕེལ་ཏེ། གལ་ཏེ་གཞན་ དོན་སེམས་ཀྱིས་བྱེད་ཀྱང་དངོས་སུ་མི་ནུས་པ་དང་།དབེན་པར་མི་གནས་པས་འདི་ལྟར་བྱ་སྟེ། སྤྱོད་ལམ་བཞིས་མི་བྱ་བ་ལ་གཉིས་ཏེ། ཡིད་ཀྱིས་དྲན་པ་ལུས་ཀྱིས་མི་བྱ་བ་དང་། ངག་གིས་མི་བྱ་བ་དང་། ལུས་ཀྱིས་གཞི་ལ་སྡོད་པ་དང་། འགྲོ་བ་དང་། ཟས་ཟ་བའི་ཚེ་དང་། ཉལ་ བའི་དུས་སོ།།སྡོད་པ་ལ་ཉེས་པ་འབྱུང་བ་དང་། ཉེས་པ་ཆེན་པོ་འབྱུང་ནས་བསྡད་པ་གཉིས་ཀྱི་ཉེས་པ་འབྱུང་བས་མི་བསྡད་པ་ལ་བཅུ་གཉིས་ཏེ། འགྲེང་བ་དང་། ལྟོ་རྒྱལ་དང་། སྙེས་པ་དང་། ཁྱི་ཚུགས་དང་། ས་རྐོ་བ་དང་། རྩཝ་གཅོད་པ་དང་། ཆུ་དང་། མེ་དང་། ཁྱི་དང་། བུ་ཆུང་ལ་རྩེ་བ་དང་། འཇིག་རྟེན་དང་བུད་མེད་ནང་དུ་སྡོད་པ་སྤང་བའོ། །ཉེས་པ་ཆེན་པོ་འབྱུང་བས་མི་བསྡད་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། བསྡད་ས་མིན་པ་དང་། རྟེན་ནོ། །རྟེན་ལ་དགུ། མཆོད་རྟེན་དང་། ལྷ་ཁང་དང་། སྐུ་གཟུགས་དང་། གླེགས་བམ་དང་། མཁན་པོ་དང་། སློབ་དཔོན་དང་། དགེ་འདུན་དང་། ཕ་མ་དང་། རྒྱལ་པོ་དང་། རྒན་པོའོ། །བསྡད་ས་མིན་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། གཡས་དང་མདུན་དུ་མི་བསྡད་པའོ། །འགྲོ་བ་ལ་གཉིས་ཀྱི་ཉེས་པ་འབྱུང་བས་མི་འགྲོ་བ་ལ་བཅུ་བདུན་ཏེ། མུ་སྟེགས་དང་འགྲོགས་ཏེ་མི་འགྲོ། རྒྱུག་ཅིང་རྒྱུག་ཅིང་མི་འགྲོ། མུ་སྟེགས་ཀྱི་ནང་དུ་མི་འགྲོ།། སྒྱུ་མ་མཁན་དང་མི་འགྲོགས་ནང་དུ་མི་འགྲོ།། དེ་བཞིན་དུ་ཚོང་པ་དང་མི་འགྲོགས་ནང་དུ་མི་འགྲོ།། དམག་དང་མི་འགྲོགས་ནང་དུ་མི་འགྲོ།། ཤན་པ་དང་སྨད་འཚོང་མ་དང་མི་འགྲོགས་ནང་དུ་མི་འགྲོ།། བུད་མེད་དང་མི་འགྲོགས་ནང་དུ་མི་འགྲོ། །ཕྱོགས་སུ་ལྟ་བ་དང ཡུལ་ཡེངས་པས་མི་འགྲོ།། གོས་མེད་པ་དང་། སྟོད་གོས་མེད་པ་དང་། གཞན་ཡང་རྩོད་པའི་སར་མི་འགྲོ་བ་དང་། འཇིགས་པ་དང་། དོན་མེད་པ་དང་། ཡང་བ་དང་མི་འགྲོགས། ཡང་བའི་སར་མི་འགྲོ་བའོ།

其后关于别解脱学处，如经中说："为增十善具二法，比丘行持四威仪。"这两种法即：以四种威仪不造过失与不善，以四种威仪增长功德与善法。
如经中说："具菩提心之比丘，应当常住于寂处，意念利益自与他，此即我说为比丘。"即生起二种心，具足三乘，住于寂处，不生不善而增长善法。即使意念利他，若实际无力且不住寂处，应当如此行持：
以四威仪不应作的有二：意念所忆而身不应作，及语不应作。身体依止而坐、行走、饮食、卧息时。
坐时有过失生起和大过失生起两种。因过失生起而不应坐的十二种：站立、仰卧、倚靠、蹲坐、挖地、割草、玩水、玩火、与狗玩耍、与小孩玩耍、在世俗人中坐、在女人中坐。
因大过失生起而不应坐有二：非坐处和依止。依止有九：塔、佛殿、佛像、经典、亲教师、阿阇黎、僧众、父母、国王和长者。非坐处有二：不应坐于右侧和前方。
行走时因二种过失生起而不应行的十七种：不与外道同行，不奔跑而行，不入外道处，不与幻术师同行入其处，同样不与商人同行入其处，不与军队同行入其处，不与屠夫和妓女同行入其处，不与女人同行入其处，不东张西望散乱而行，不无衣而行，不无上衣而行，另外不去争斗之处，不去危险之处，不去无意义之处，不与轻浮者同行，不去轻浮之处。


 །ཉེས་པ་ཆེན་པོ་འབྱུང་བས་མི་བྱ་བ་གཉིས་ཏེ། རྟེན་གོང་ལྟར་དགུ། མི་འགྲོ་བ་ལྔ། དངོས་སམ་གྲིབ་མ་ལ་མི་འགོམ། གཡོན་བསྟན་ལ་མི་འགྲོ།། སྟེང་ནས་མི་འགྲོ།། མདུན་ནས་མི་འགྲོ།། རྗེས་ནོན་པས་མི་འགྲོ་བའོ། །ངག་ལ་ཡིད་ཀྱིས་ཟིན་པར་བྱ་སྟེ། མི་སྨྲ་བ་ལ་བཞི་སྟེ། སྡོད་པའི་ཚེ་མི་སྨྲ་བ་ལ་གཉིས་ཏེ། ཉེས་པ་དང་ཉེས་པ་ཆེན་པོ་ལས མུ་སྟེགས་ལ་སོགས་པ་བདེན་ཡང་མི་སྨྲ་བ་དང་།འདྲི་བའི་ལན་འདེབས་པ་དང་། ཞི་བ་དང་འཇམ་པ་དང་། ངལ་བས་སྨྲ་བའོ། །ཉེས་པ་ཆེན་པོ་འབྱུང་བས་མི་སྨྲ་བ་ལ་གསུམ་སྟེ། འགྲེང་སྟེ་སྡོད་པ་ལ་སོགས་པས་ཆོས་མི་བཤད་པ་དང་། མཆོད་རྟེན་ལ་སོགས་པ་ལ་རྒྱུ་ འབྲས་ལ་སྐུར་པ་དང་།བྲེ་མོའི་གཏམ་མི་བྱའོ། །བརྫུན་སོགས་གོང་དུ་བཀག་པ་རྣམས་ཀྱང་སྨྲ་བར་མི་བྱའོ། །འགྲོ་བ་ལ་ཡང་དེ་བཞིན་ཏེ། ཟ་བ་དང་ཉལ་བ་ལ་ཡང་དེ་བཞིན་ནོ། །ཉེས་པ་དང་། ཉེས་པ་ཆེན་པོ་དག་ཤེས་ཏེ་སྨྲ་བའི་ཚོད་རིག་པར་བྱའོ། །ལུས་ཀྱིས་ཟས་ཟ་ བའི་ཚེ་ན་ཡང་གཉིས་ཏེ།ཉེས་པ་ཉི་ཤུ་སྟེ། འགྲེང་བ་ལ་སོགས་པ་བཅུས་མི་བཟའ་བ་དང་། འགྲོ་ཞིང་མི་བཟའ་བ་དང་། སྨྲ་ཞིང་དང་། ཁམ་ཆེ་བ་དང་། ཆུང་བ་དང་། འགྲམ་པ་གཡས་གཡོན་སྤོ་བ་དང་། རྒན་སྨྲས་དང་། རིངས་པས་དང་། འཕྲོ་གཅོད་པ་དང་། མ་འགྲངས་ པར་དང་།ཡང་པའི་སར་ཟ་བ་སྤང་བའོ། །ཉེས་པ་ཆེན་པོ་འབྱུང་བས་སྤང་བ་ལ་ལྔ། །དཀོན་མཆོག་ལ་བསྔོས་པ་ཟ་བ་དང་། མཁན་པོ་དང་སློབ་དཔོན་ལ་དད་པས་བསྔོས་པ་ཟ་བ་དང་། ཕ་དང་མ་ལ་བསྔོས་པ་ཟ་བ་དང་། གཏོར་མ་དང་བྱིན་གྱིས་རློབ་པ་ཟ་བ་དང་། རྒྱལ་པོ་དང་གྲོང་དཔོན་ལ་ བསྔོས་པ་ཟ་བ་སྤང་བའོ།།ཉལ་བའི་ཚེའི་ལུས་ལ་ཡང་གཉིས་ཏེ། ཉེས་པ་ལ་དགུ་སྟེ། གན་རྐྱལ་དུ་མི་ཉལ། ཁ་བུབ་དང་། གོས་མེད་པ་དང་། དབང་པོ་ལག་པས་གཟུང་བ་དང་། ནུབ་ཏུ་མགོ་བསྟན་པ་དང་། འཇིག་རྟེན་པའི་གྲོང་དང་། འཇིག་རྟེན་པའི་མི་མང་པོ་ནང་དང་། ནད་ འཕེལ་པའི་ས་དང་།གྲོགས་མེད་པར་མི་ཉལ་བའོ། །ཉེས་པ་ཆེན་པོ་འབྱུང་བས་མི་ཉལ་བ་ལ་གསུམ་སྟེ། གོང་གི་ལྷ་ཁང་ལ་སོགས་པའི་རྟེན་དུ་འོས་པའི་སྟེང་དང་། རྐང་པ་བསྟན་པ་དང་། རྒྱབ་བསྟན་པས་མི་ཉལ་བའོ། །ནའམ་ས་ཡེ་མ་རྙེད་དམ། སྲོག་གི་བར་ཆད་དུ་འགྱུར་ རམ་དབང་མེད་ན།མདོ་བཟང་པོ་འཕེལ་བ་ནས། དང་པོ་པ་ཡི་ཆོས་རྣམས་ནི། །བར་ཆད་མེད་པར་ཤེས་བྱས་ལ། །གསོ་སྦྱོང་བྱ་ཞིང་བསླབ་པ་བསྲུང་། །རིམ་གྱིས་རིམ་གྱིས་གོམས་ཏེ་བླ། །ཞེས་པ་དང་། གསོ་སྦྱོང་བྱ་ཞིང་སྐབས་དང་སྦྱར་རོ།

因大过失生起而不应作的有二：依止如前九种，不行走五种：不跨越实物或影子，不向左行走，不从上方行走，不从前方行走，不踩踪迹而行。
语言应当以意摄持，不说话有四种：坐时不说话有二：因过失和大过失。对外道等即使是真实也不说，回答询问，说柔和安详语，疲惫时说话。因大过失生起而不说有三：站立等时不说法，不对塔等诽谤因果，不说无意义话。上述所禁止的妄语等也不应说。行走时亦同，饮食和卧息时亦同。应当了知过失和大过失而知晓说话的分寸。
身体饮食时也有二：二十种过失：不应以站立等十种方式进食，不行走时食，不说话时食，不大口食，不小口食，不左右动腮，不与长者说话时食，不匆忙食，不中断食，不未饱食，应断除在轻浮处食。
因大过失生起而应断除的有五：食用供养三宝之物，食用以信心供养亲教师和阿阇黎之物，食用供养父母之物，食用食子和加持之物，断除食用供养国王和城主之物。
卧息时身体也有二：过失有九：不仰卧，不俯卧，不无衣而卧，不手握根门，不头向西卧，不在世俗村中卧，不在世俗众人中卧，不在病情加重处卧，不无伴而卧。因大过失生起而不应卧有三：不应卧于如前佛殿等应供处之上，不伸脚而卧，不背向而卧。
若生病或完全找不到处所，或将成为生命障碍或无能为力时，如《妙增经》中说："初学之诸法，应知无障碍，行布萨守戒，渐次而熟习。"应当随机缘而行布萨。


 །བྱེ་བྲག་ཁོ་ན་དབང་དུ་བྱས་ནས་ འདོད་པ་དང་།དུས་གཉིས་སུ་བསྡུས་ཏེ། འདོད་པ་སངས་རྒྱས་དང་། སྡོམ་པས་རྒན་པ་ལ་ཕྱག་བྱེད་པ་དང་། ལུས་ངག་གི་དགེ་བ་རང་གི་དོན་དུ་འདོད་པ་གཉིས་སོ། །དུས་ལ་གསུམ་སྟེ། དུས་འདི་ཇི་སྲིད་འཚོའི་བར་དང་། ལམ་སྐྱེ་བ་བདུན་དང་། འབྲས་བུ་བསྐལ་པ་གཅིག་ ནས་ཆོས་སྟོན་པའི་དུས་སོ།།འདིར། ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ལ་དབྱེར་མེད་ཕྱིར། །ཐེག་པ་གསུམ་དུ་དབྱེར་མེད་ཀྱང་། །གཙོ་བོས་ཐེག་པ་གསུམ་བསྟན་པ། །ང་ཡི་ཐབས་ལ་མཁས་པའོ། །ཞེས་པས་ཐེག་པ་གསུམ་ལ་གནས་པར་བྱ་ཞིང་། སྡོམ་པ་གསུམ་དང་ལྡན་པར་བྱས་པས་ ཡོན་ཏན་དང་དགེ་བ་འཕེལ་བའི་ཕྱིར་སྦྱོར་ལམ་བཞིས་སྤྱད་པར་བྱ་བ་ཡང་སྡོད་པ་ལ་སོགས་པ་ཐུན་བཞིར་བསྒྲུབ་སྟེ།སྔ་དྲོའི་ཐུན་ལ་གསུམ་སྟེ། ལྡང་བ་དང་། ཁྲུས་དང་། ཆོས་སྤྱད་པའོ། །དང་བ་ལ་སྦྱོར་བ་དང་། དངོས་དང་། མཇུག་གསུམ་སྟེ། སྦྱོར་བ་ཡིད་ངག་ལུས་གསུམ་ སྟེ།ཡོད་སྔོན་ཡང་ལེ་ལོ་དང་གཉིད་ཁོ་ན་ལ་བརྟེན་ནས་འདི་འདྲའོ་ཞེས་བསམས་ཏེ་ནམ་སྨད་ལྡང་ངོ་། །གང་གི་ན། ན་མོ་བུདྡྷཱ་ཡ། ན་མོ་མཉྫུ་ཤྲཱི། ན་མོ་བཛྲ་པཱ་ཎི། ན་མོ་ལོ་ཀེ་ཤྭ་རཱ་ཡ། ན་མཿཏཱ་ར། ཞེས་རང་གི་ཡི་དམ་གྱི་ལྷ་བསྐུལ་ལོ། །ལུས་དལ་ནས་ ཙོག་ཙོག་ཏུ་ལྡང་ངོ་།།དངོས་ལུས་ལེགས་པར་ལངས་ལ་སྟོད་གོས་དང་སྨད་གོས་བགོ་བ་དང་། ངག་སྙིང་པོ་སྒྲ་དང་བཅས་པས་སྤྲུལ་དང་སེམས་ཅན་བསྐྲད་པ་དང་། ཡིད་དགེ་བ་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཆོས་དྲན་པའོ། །མཇུག་ལེ་ལོ་དང་ཐེ་ཚོམ་མེད་པའོ། །ཁྲུས་ལ་ཡང་སྦྱོར་བ་ དངོས་མཇུག་གསུམ་སྟེ།སྦྱོར་བ་བཤང་བ་ཆེ་ཆུང་དང་། སྣབས་ལུད་སེམས་ཅན་ལ་གནོད་པ་དང་། ས་མིན་སར་མི་འདོར་ཞིང་ལེགས་པར་བྱས་པ་དང་། ཆུ་སྲོག་ཆགས་དང་དྲི་མ་མེད་པས་སྣོད་བཀང་བ་དང་། བཀྲུ་ས་ཡང་མི་གནོད་པ་དང་། ས་མ་ཡིན་པར་བཀྲུ་བ་དང་། ཆུ་ བྱིན་གྱིས་བརླབ་པ་ཆུ་སྣོད་དེའི་ཆུ་ལ་ཨ་དཀར་པོ་བསམས་ལ།།འི་འོད་ཀྱིས་འཕགས་པ་སྤྱན་རས་གཟིགས་སྤྱན་དྲངས་ཏེ། མདུན་ན་གསལ་བའི་འོད་ཀྱིས་ཕྱོགས་བཅུའི་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་སྤྱན་དྲངས་ཏེ། སྤྱན་རས་གཟིགས་ལྟ་བུར་གྱུར་པས་ནམ་མཁའ་ཁེངས་པ་ཕྱག་ མཚན་ཀུན་དེའི་མཐུས་སྔར་གྱི་ཆུས་བཀང་ནས་འོ་མ་ལྟར་བདུད་རྩིའི་ཆུར་གྱུར་པར་བསམས་ཏེ་བཀྲུའོ།།བཀྲུ་བ་དངོས་ནི་ཨོཾ་མ་ཎི་པདྨེ་སྭ་བྷཱ་བ་ཧཱུཾ། ཞེས་བརྗོད་ཅིང་ཁ་དང་ལག་པ་དང་། གདོང་བཀྲུའོ།

仅就别相而言，可分为欲求和时间两类。欲求是指对佛陀和戒腊长者顶礼，以及为自利而欲求身语善业二者。时间分三种：此生尽形寿之时，道位七世之时，果位从一劫至说法之时。
如此处所说："法界无差别，虽无三乘别，主尊说三乘，是我善方便。"应当安住三乘，具足三律仪，为增长功德善业，应以四加行道修习，即在坐等四座中修持。
晨间座有三：起身、沐浴、修法。起身又分前行、正行、结行三：前行包括意语身三，思维："往昔也是因懈怠与睡眠而如此"，于后夜起身。诵念"南无布达雅（归命佛陀）、南无曼殊室利（归命文殊）、南无瓦杰拉巴尼（归命金刚手）、南无洛格斯瓦拉雅（归命世自在）、南无塔拉（归命度母）"，召请自己的本尊。身体缓慢蹲起。
正行时应当好好起身，穿上上衣下衣，口中发声念诵心咒以驱除魔障众生，意念法以作善业。结行时无有懈怠与疑虑。
沐浴也分前行、正行、结行三：前行是大小便、痰涕不损害众生且不弃于非处而善加处理，盛水无生物无污垢，洗浴处不损害且非不当处所，加持水时观想水器中的水为白色阿字，其光明召请圣观世音现于面前，光明又召请十方一切佛如观世音般充满虚空，以其威力令先前所盛之水变成如乳般甘露水而沐浴。
正行沐浴时诵"嗡嘛呢巴美梭哈巴吽"，同时洗漱手脸。


 །ཡིད་ཀྱིས་སྒྲིབ་པ་གཉིས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་མཐུ་དང་། བྱིན་གྱིས་བརླབས་པའི་ཆུ་ དང་།སྔགས་ཀྱི་ནུས་པས་དག་པར་བསམ་མོ། །མཇུག་མདུན་གྱིས་སངས་རྒྱས་རྣམས་གཞན་དོན་ལ་སླར་གཤེགས་པར་བསམ་མོ། །རང་ཉེས་པ་དང་སྒྲིབ་པ་དག་པས་དགེ་བ་བྱས་པར་གནས་པར་བསམ་ཞིང་དོན་ཆེ་བར་བསམ་མོ། །ཆོས་སྤྱད་པ་ལ་བསམ་གཏན་དང་། ཁ་ཏོན་དང་། ཆུ་སྦྱིན་དང་། འབྱུང་པོ་ལ་གཏོར་མ་གཏང་བ་དང་། མཎྜལ་བྱ་བ་དང་ལྔའོ། །བསམ་གཏན་ལ་ཡང་གསུམ་སྟེ། སྦྱོར་བ་ལུས་ཅོག་ཅོག་གམ་སྐྱིལ་ཀྲུང་དུ་བསྡད། ངག་ཨོཾ་ཨཱཿཧཱུཾ་ཞེས་བརྗོད། ཡིད་ཨོཾ་གྱི་འོད་ཁ་དོག་ལྔས། དངོས་པོ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྐུའི་ངོ་བོར་བྱས། ཨཿའི འོད་དཀར་པོས་སྐུའི་ངོ་བོ་དེ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་གསུང་དང་ལྡན་པར་བྱས།ཧཱུཾ་གི་འོད་ནག་པོ་དེས་སྐུ་གསུང་གི་ངོ་བོ་དེ་ཐུགས་དང་ལྡན་པར་བྱས་ཏེ། ཐམས་ཅད་མཉམ་པོར་བསྒྲུབས་པས་གནས་དང་བདག་དང་ཏིང་ངེ་འཛིན་དག་སྟེ་བསྲུང་བར་ཡང་དེ་འགྱུར་རོ། །དེ་ནས་བསམ་གཏན་དངོས་རྟོགས་པ་དང་མན་ ངག་དང་ཡིད་མོས་པ་ལ་ཐུན་དང་ནུས་ཚད་དུ་གནས་པར་བྱའོ།།ཁ་དོན་ལ་ལྔ་སྟེ། བར་ཆད་ཞི་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་གཙུག་ཏོར་དང་། རྡོ་རྗེ་རྣམ་པར་འཇོམས་པ་གདོན། སྒྲིབ་པ་བསལ་ཞིང་དགེ་བ་བསྡུ་བའི་ཕྱིར་ལྟུང་བཤགས་གདོན། དགེ་བ་རྒྱས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་བྱམས་པ་དང་སྤྱན་རས་གཟིགས་ དང་།བཟང་སྤྱོད་ཀྱི་སྨོན་ལམ་གདོན། དགེ་བ་མི་ཉམས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཤེས་རབ་སྙིང་པོ་གདོན། བསྟན་པ་རྒྱས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་འཇམ་དཔལ་གྱི་མཚན་བརྗོད་དང་། མགོན་པོ་ནག་པོའི་མདོ་གདོན་ནོ། །དེ་ཡང་གཙུག་ཏོར་རྒྱལ་བའི་མདོ་ལས། བགེགས་རྣམས་གཙུག་ཏོར་རྡོ་རྗེས་ འཇོམས།།ཀུན་དུ་དགེ་བ་ཞུས་པ་ཡིས། །སྒྲིབ་སེལ་བསོད་ནམས་སྡུད་པ་དང་། །བྱམས་པ་སྨོན་དང་བཟང་པོར་སྤྱོད། །དགེ་བ་རྒྱས་ཕྱིར་ང་ཡིས་བསྐུལ། །ཤེས་རབ་ཕ་རོལ་ཕྱིན་དེ་དག་།དེ་རྣམས་ཀུན་གྱི་སྙིང་པོ་བརྗོད། །བསྟན་པ་རྒྱས་བྱེད་འཇམ་དཔལ་དང་། །དལ་ཁས་བླངས་ མགོན་ནག་པོ།།ཞེས་སོ། །དེ་ལ་ཡང་སྦྱོར་བ་ལྷ་རྣམས་མདུན་དུ་གསལ་བ་དང་། དག་པ་དང་གསལ་བ་དང་བར་མ་ཆོད་པར་གདོན་པ་དངོས་དང་། ཡོན་ཏན་ལ་ཐེ་ཚོམ་མི་ཟ་བ་དངོས་སོ། །རྒྱས་པར་བཤད་པའི་སྦྱོར་བ་དངོས་མཇུག་ཀྱང་ཤེས་པར་བྱའོ།


我来为您翻译这段藏文：
以意识清净二种障碍是依靠佛陀的威力、加持之水和咒语的力量而清净，应当如是观想。最后观想诸佛为利益他众而返回。观想自己的过失和障碍已清净，安住于所作善业中，并思维其意义重大。
修法有五种：禅定、诵经、布施水、施食施予诸鬼神、献曼茶罗。
禅定又分三种：预备时身体端坐或结跏趺坐，口诵"嗡阿吽"（ཨོཾ་ཨཱཿཧཱུཾ། / ॐ आः हूँ / oṃ āḥ hūṃ / 嗡阿吽），意观想嗡字五色光芒使一切事物成为佛身之本性，阿字白光使这佛身本性具足佛语，吽字黑光使这身语本性具足佛意，一切平等成就，清净处所、自身与三摩地，这也成为护持。之后正式禅定应当依照证悟、口诀和信解，随时随力而安住。
诵经有五种：为息灭违缘诵读《佛顶尊胜陀罗尼经》和《金刚除障经》；为消除罪障积累善业诵读《忏悔经》；为增长善业诵读《慈经》、《观世音经》和《普贤行愿品》；为使善业不退失诵读《般若心经》；为弘扬佛法诵读《文殊名号经》和《黑怙主经》。
如《佛顶尊胜陀罗尼经》中说："诸障碍为佛顶金刚所摧，普遍请问善法，能除障积福德，慈心发愿行普贤，我劝为增善业，般若波罗蜜多等，诵说彼等之心要，弘法文殊与承诺，缓行黑怙主。"
对此，预备时应观想诸尊在前明现，正行时应清净、明晰、不间断地诵读，并对功德不生怀疑。应当了知广说的预备、正行与结行。

 །ཆུ་སྦྱིན་ནི་རྟེན་སྣོད་དུ་གཞག་པའམ། མེད་ན་ཡང་རང་ཡི་དམ་གྱི་ལྷ་གང་ཡིན་པ་དེར་བསྒོམས་ལ། ཨོཾ་ཨཱཿཧཱུཾ་བརྗོད་པས་ཧཱུཾ་གི་འོད་དེས་སྣོད་ཀུན་སྟོང་པར་བསམ། སྟོང་པ་ལས་པཾ་ལས་པདྨ་སེར་པོ་འདབ་མ་བརྒྱད་པ། དེའི་ལྟེ་བ་ལ་ཨ་ལས་ཟླ་བ་རྒྱས་པ་འོད་དང་བཅས་པ། དེའི་སྟེང་དུ་ཛཾ་སེར་འོད་དང་བཅས་པ། ཛཾ་དེ་གྱུར་པ ལས་ནོར་སྦྱིན་སེར་པོ་པདྨ་དང་ཟླ་བའི་སྟེང་དུ་གཡས་བརྐྱང་བའི་འོག་ན་ཡིད་བཞིན་གྱི་ནོར་བུ་མནན་པ།གཡོན་བཀུམ་པའི་པུས་མོའི་འོག་ན་རིན་པོ་ཆེ་སྣ་ཚོགས་ཀྱི་བུམ་པ་མནན་པ། མདོག་སེར་པོ་གསེར་བསྲེགས་པ་འདྲ་བ། རལ་པ་གྱེན་དུ་བརྫེས་ནས་རིན་པོ་ཆེའི་ཟེ་པྲོག་ཅན། ཞལ་རྣམ་ པར་སྣང་མཛད་ལྟར་མདངས་དང་ལྡན་པ།སྙན་ཆ་མགུལ་རྒྱན། དབུ་རྒྱན་ཕྱག་གདུབ། ཞབས་གདུབ་རིན་པོ་ཆེ་སྣ་ཚོགས་ཀྱིས་བྱས་པ་གཅིག་བསྒོམས་ལ། དེའི་ཐུགས་ཀ་ན་པདྨོའི་སྟེང་ན་ཟླ་བ། དེའི་སྟེང་ན་ཛཾ་སེར་པོ་ཡོད་པ་དེས་རང་བཞིན་གྱི་ནོར་ལྷ་དེ་ཉིད་ འདྲ་བ་སྤྱན་དྲངས་ཏེ་དངོས་སམ་ཡིད་ཀྱིས་མཆོད་སྦྱིན་ཕུལ་ལ་བདག་གཞན་གྱི་འདོད་པ་སྐོངས་ཤིག་ཅེས་བརྗོད་དེ།དེ་ལ་བཅུག་ལ་གཉིས་མེད་དུ་གྱུར་པའི་ཐུགས་ཀའི་ཟླ་བའི་ཇཾ་གིས་ཕྱོགས་བཅུའི་སངས་རྒྱས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སྤྱན་དྲངས་ཏེ་མཆོད་པ་རྣམས་ཀྱིས་མཆོད་ནས་དབང་མནོས་རྣམ་པར་ སྣང་མཛད་ཀྱི་རྒྱན་དང་ལྡན་པའོ།།སྦྱོར་བ་དེས་ནོར་སྦྱིན་བསྐྱེད་ནས་ཆུ་སྣོད་ཆུ་དང་བཅས་པ་ལ་སྔོན་དུ་བསྟན་པའི་ཁྲུས་ཀྱི་སྐབས་ལྟར་བྱིན་གྱིས་བརླབས་ལ་སྦྱོར་བ་དེ་དང་ལྡན་པས་སྦྱིན་པ་དངོས་གཡས་པའི་སོར་མོ་ལས་བདུད་རྩིའི་རྒྱུན་གྱིས་སྦྱིན་པ། །ོཾ་ཛཾ་བྷ་ལ་ཛ་ལནྡྲ་ཡེ་སྭཱ་ཧཱ། ཞེས་བརྒྱ་རྩ་ བརྒྱད་སྦྱིན་ནོ།།མཇུག་བདག་གི་འདོད་པ་སྐོངས་པར་གྱིས་ཤིག་ཅེས་བརྗོད་ལ་ཆུ་དེ་གཙང་སར་བསྐྱལ་ལོ།

我来为您翻译这段藏文：
布施水时，应将水放置于容器中，若无容器，则观想自己为任何本尊，诵念"嗡阿吽"（ཨོཾ་ཨཱཿཧཱུཾ། / ॐ आः हूँ / oṃ āḥ hūṃ / 嗡阿吽），观想吽字光芒使一切器皿成空。从空性中，从"班"（པཾ། / पं / paṃ / 班）字现出八瓣黄色莲花，其中央从"阿"（ཨ། / अ / a / 阿）字现出圆满月轮具光芒，其上有"匝"（ཛཾ། / जं / jaṃ / 匝）字黄色具光芒。
从此匝字化现黄色财神，立于莲花月轮之上，右腿伸展，脚下踩着如意宝珠，左腿屈膝，膝下踩着各种珍宝宝瓶。身色金黄如炼金，头发向上竖起戴珍宝冠，面相如毗卢遮那佛般庄严，佩戴耳环、项链、头冠、手镯、脚镯等皆以各种珍宝所成。
观想其心间莲花上有月轮，月上有黄色匝字，由此迎请本性财神，如其本相，实际或意幻供养后，祈请满足自他愿望。融入成为无二，以其心月中匝字迎请十方诸佛菩萨，以诸供品供养后，获得灌顶，具足毗卢遮那佛之庄严。
以此加行生起财神后，对盛水容器及其中之水，如前述沐浴仪轨般加持。具此加行而行正式布施时，从右手指尖流出甘露之流而作布施，诵念"嗡赞巴拉匝兰札耶梭哈"（ཨོཾ་ཛཾ་བྷ་ལ་ཛ་ལནྡྲ་ཡེ་སྭཱ་ཧཱ། / ॐ जम्भल जलन्द्रये स्वाहा / oṃ jambhala jalendraye svāhā / 嗡赞巴拉匝兰札耶梭哈）一百零八遍。
最后说"请满足我的愿望"，然后将此水送至清净之处。


 །དེ་ཡང་སངས་རྒྱས་བྱ་རྒོད་ཕུང་པོའི་རི་ལ་བཞུགས་པ་ལ། ལྷ་སྦྱིན་གྱིས་བྲག་འཕངས་པ་ལ་ཕྱག་ན་རྡོ་རྗེས་རྡོ་རྗེ་འཕངས་པས་བྲག་ཕྱེད་མར་ཆད་པ་ལས། ཕྱེད་ཀྱིས་བཅོམ་ལྡན་ འདས་ཀྱི་མཐེ་བོང་ལ་བཞར་ཕྱེད་ཀྱིས་ནོར་སྦྱིན་གྱི་མགོ་བཀས་པས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་འཁོར་ཐམས་ཅད་བྱེད་པ་ལ།སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞལ་ནས་འུ་ཅག་གཉིས་ལ་ཁོའི་དེ་ཙམ་གྱི་ལན་ཆགས་པས་མི་དགའ་མ་བྱེད་ཅིག་།ཁྱོད་ལ་ངས་ཕན་གདགས་སོ་ཞེས་བརྗོད་ནས་གོང་ལྟར་བཀྲུས་པས་སོས་ ཏེ།འགྲོ་བ་ལ་ཕྱིན་ཆད་ནོར་སྦྱིན་པར་བྱང་ཆུབ་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་ནས་ཕྱི་རབས་ཀྱི་གང་ཟག་ཆོས་ལ་མོས་པ་དང་ལྡན་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཆུ་སྦྱིན་ཞིང་། །ནོར་སྦྱིན་གྱིས་ནོར་སྦྱིན་པར་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྤྱན་སྔར་དམ་བཅས་པའོ། །འབྱུང་པོ་ལ་གཏོར་མ་སྦྱིན་པ་ལ་གཏོར་སྣོད་གཙང་མར་ཟན་དང་ ཆུ་གཙང་མས་བཀང་བ་མདུན་དུ་སྟེགས་ལ་གཞག་སྟེ།རང་ཡི་དམ་གྱི་ལྷར་གསལ་བས་ཨོཾ་ཨཱཿཧཱུཾ་བརྗོད་པས་ཧཱུཾ་གི་འོད་སྔོན་པོས་སྟོང་པར་བྱས། ཨཱཿའི་འོད་དཀར་པོས་སྣོད་བཅུད་དུ་བཅས་པ་རྒྱ་ཆེ་ཞིང་ཟབ་པའི་བདུད་རྩིར་གྱུར་ཏེ། ཨོཾ་གྱི་འོད་ལྔས་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་བདུད་རྩིར་བསམ་པ་ དང་།འབྱུང་པོ་དང་ཡི་དགས་བཟའ་བཏུང་གིས་ཕོངས་པ་ཐམས་ཅད་བཀུག་སྟེ་བདུད་རྩི་ལ་ཟད་པ་མེད་ཅིང་རོ་དང་ལྡན་པ་ལ་ཡི་དགས་དགའ་ནས་ལོངས་སྤྱོད་པར་བསམ་པའོ། །བཏང་བ་དངོས་ལ་ལག་པ་གཡས་པའི་སོར་མོ་ལྔ་ལས་ཀྱང་བདུད་རྩི་དཀར་མེ་རེ་རེ་འབབ་པར་བསམས་ ལ།ནམཿས་མནྟ་བུདྡྷཱ་ནཱཾ། སརྦ་ཏ་ཐཱ་ག་ཏ་ཨ་བ་ལོ་ཀི་ཏེ་ཨོཾ་སཾ་བྷ་ར་བྷ་ར་ཧཱུཾ་ཕཊ་སྭཱ་ཧཱ། ཞེས་ལན་གསུམ་བརྗོད་ཅིང་། གཡས་པས་སེ་གོལ་ལན་གསུམ་བརྡབས་ལ་སྦྱིན་ནོ། །མཇུག་གཙང་སར་བསྐྱལ་བ་དང་། དེར་ཚོགས་པའི་འབྱུང་པོ་རྣམས་འགྲངས་ངོམས་ཏེ་ཆོས་ ལ་དད་པར་བསམ་མོ།།དེ་ཡང་སངས་རྒྱས་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་ན་བཞུགས་པ་ལ་མ་ག་དྷཱར་ཁྱིམ་བདག་ཕྱུག་པོ་དགེ་ཞེས་བྱ་བས་སངས་རྒྱས་འཁོར་བཅས་སྤྱན་དྲངས་ནས་ཆོས་སྟོན་དྲངས་ཏེ་སླར་གཤེགས་སོ།

我来为您翻译这段藏文：
当时，佛陀住在灵鹫山时，提婆达多投掷巨石，金刚手以金刚杵击之，巨石裂为两半，一半擦伤了世尊的拇指，另一半击中了财神的头部。当佛的眷属们都在悲伤时，佛说："我们二人与他有如此因缘，你们不要不悦。我会帮助你。"说完如前述般为其沐浴后痊愈。
此后，财神为利益众生发菩提心，并在佛前发愿，未来有信仰佛法的人们行水施时，财神将予以布施财富。
对诸部多布施食子时，应将干净的食子和净水盛于清净容器中，置于前方台座上。自观为本尊，诵念"嗡阿吽"（ཨོཾ་ཨཱཿཧཱུཾ། / ॐ आः हूँ / oṃ āḥ hūṃ / 嗡阿吽），以吽字蓝光令成空性，以阿字白光令器及内容变成广大甚深之甘露，以嗡字五色光令成智慧甘露。
观想召集所有饥渴的部多和饿鬼，令其享用无尽且具美味的甘露而欢喜。实际布施时，观想右手五指各流出一道白色甘露，诵念"南麻萨曼达布达南 萨儿瓦达塔嘎达阿瓦洛基帝 嗡桑巴拉巴拉吽呸梭哈"（ནམཿས་མནྟ་བུདྡྷཱ་ནཱཾ། སརྦ་ཏ་ཐཱ་ག་ཏ་ཨ་བ་ལོ་ཀི་ཏེ་ཨོཾ་སཾ་བྷ་ར་བྷ་ར་ཧཱུཾ་ཕཊ་སྭཱ་ཧཱ། / नमः समन्त बुद्धानां सर्व तथागत अवलोकिते ओं सम्भर भर हूं फट् स्वाहा / namaḥ samanta buddhānāṃ sarva tathāgata avalokite oṃ sambhara bhara hūṃ phaṭ svāhā / 南无普遍诸佛 一切如来观自在 嗡聚集聚集吽呸梭哈）三遍，同时右手打响指三次而作布施。
最后将食子送至清净处，观想聚集的诸部多饱食满足并对佛法生起信心。
当时，佛陀住在王舍城竹林精舍时，摩揭陀国有一富裕居士名为"善"者，迎请佛陀及眷属说法，之后送行。


 །ཕྱི་དེ་ལོ་དུས་ཁྱིམ་བདག་དེ་ལྟོགས་པར་གྱུར་ཏེ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ སྤྱན་སྔར་ཕྱིན་ཏེ་དྲིས་པ་ལ།སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞལ་ནས་འཕགས་པ་སྤྱན་རས་གཟིགས་ལ་ཞུས་ཞེས་བསྟན་ནས། ཁྱིམ་བདག་གིས་འཕགས་པ་སྤྱན་རས་གཟིགས་ལ་ཞུས་པས། །ཁྱོད་ཀྱིས་སྔ་མ་མཆོད་པའི་ཡི་དགས་དང་འབྱུང་པོ་སྐལ་བ་བཅད་པས་ཉེས་ཏེ། ད་འདི་བཞིན་དུ་ཡི་ དགས་སྒོ་དྲུང་ན་ཡོད་པ་དང་།གཞན་དག་ལ་ཡང་གཏོར་མ་འདི་ལྟར་བྱིན་ཞེས་གོང་གི་དེ་བསྟན་བས་དེ་སླར་སྔོན་བཞིན་འབྱོར་པ་དང་ལྡན་པར་གྱུར་ཏོ། །ཕྱི་རབས་ཀྱི་གང་ཟག་ཆོས་ལ་དད་པ་རྣམས་ཀྱང་འབྱུང་པོའི་གཏོར་མ་ལ་བརྩོན་པས་ཡི་དགས་ལ་ཕན་པ་དང་། བདག་གི་འབྱོར་ པ་མི་ཉམས་པའོ།།མཎྜལ་ལ་ཡང་གསུམ་སྟེ། ཡིད་དུ་འོང་བའི་ས་ལ་ཁྲུ་གང་ལས་མི་ཆུང་བའི་གྲུ་བཞི་ལ་སོགས་པ་བྱས་ཏེ། སྦྱོར་བ་ཆུ་གཙང་མ་དང་མེ་ཏོག་དང་དྲིས་བྱུག་པ་དང་། ཨོཾ་ཨཱཿབཛྲ་བྷཱུ་མི་ཧཱུཾ། ཞེས་བརྗོད་ཅིང་ས་བྱུགས་པས། རྡོ་རྗེའི་ས་བཞིར་བསམ་པ་དང་། ཨོཾ་ཨཱཿབཛྲ་རེ་ཁེ་ཧཱུཾ་ཞེས་བརྗོད་ལ། རེ་ཁཱ་བསྐོར་བས་རྒྱ་ཆེ་བའི་གཞལ་ཡས་སུ་བསམ་པ་དང་། ཨོཾ་ཨཱཿབཛྲ་མཎྜལ་ཧཱུཾ་ཞེས་བརྗོད་ལ་སྙོམས་པར་བྱུགས་པས་རྡོ་རྗེའི་དཀྱིལ་འཁོར་དུ་བྱུགས་པར་བསམས་ལ། ཨོཾ་ཨཱཿབཛྲ་རེ་ཁེ་ཧཱུཾ་ཞེས་བརྗོད་དེ་བསྲུང་བ་གཞན་པས་རྡོ་རྗེའི་སྲུང བས་བགེགས་བསྐྲད་པར་བསམ་པ་དང་།ལག་པ་བཀྲུ་བའོ། །དབུལ་བ་དངོས་ལ་མཎྜལ་ལ་དབུལ་བ་དང་། མཎྜལ་དབུལ་བ་གཉིས་སོ།

我来为您翻译这段藏文：
次年，那位居士陷入贫困，前往佛陀面前询问。佛陀告诉他："应当向圣观世音菩萨祈请。"于是居士向圣观世音菩萨祈请。观世音菩萨说："因为你断绝了先前供养的饿鬼和部多的缘分而遭此果报。现在，对门前的饿鬼和其他众生，应当如此布施食子。"如前所述教导后，居士重获昔日的富裕。
后世信仰佛法的人们若精进于部多食子布施，则能利益饿鬼，且自身财富不衰减。
曼荼罗分三种：在悦意的地面上画不小于一肘的方形等图形，以清净水、鲜花及涂香作为加行。诵念"嗡阿班札布米吽"（ཨོཾ་ཨཱཿབཛྲ་བྷཱུ་མི་ཧཱུཾ། / ॐ आः वज्र भूमि हूँ / oṃ āḥ vajra bhūmi hūṃ / 嗡阿金刚地基吽）涂抹地面时，观想为金刚之地。
诵念"嗡阿班札热客吽"（ཨོཾ་ཨཱཿབཛྲ་རེ་ཁེ་ཧཱུཾ། / ॐ आः वज्र रेखे हूँ / oṃ āḥ vajra rekhe hūṃ / 嗡阿金刚界线吽）画界线时，观想为广大宫殿。
诵念"嗡阿班札曼札拉吽"（ཨོཾ་ཨཱཿབཛྲ་མཎྜལ་ཧཱུཾ། / ॐ आः वज्र मण्डल हूँ / oṃ āḥ vajra maṇḍala hūṃ / 嗡阿金刚坛城吽）平整涂抹时，观想为金刚坛城。
诵念"嗡阿班札热客吽"（同上）作护持时，观想以金刚护持驱除障碍。然后洗手。
实际供养分为对曼荼罗的供养和曼荼罗的献供两种。


 །མཎྜལ་ལ་དབུལ་བ་ནི་མེ་ཏོག་ཚོམ་བུ་དགུ་དབུས་དང་ཤར་གྱི་རིམ་པས་ཕྱོགས་དང་མཚམས་སུ་བཀོད་ལ་སྐད་ཅིག་གམ་ རིམ་གྱིས་མཚོ་ལས་པདྨ་འདབ་མ་སྟོང་དང་ལྡན་པ་ལྟེ་བ་ན་ཟླ་བའི་གདན་ལ་ལྷ་སོ་སོའི་དམ་ཚིག་པ་ས་བོན་ནམ་མངོན་བྱང་ལྔས།སྒྲུབ་ཐབས་ལྟར་བསྐྱེད་ལ། དེའི་འོད་ཀྱིས་ཡེ་ཤེས་སེམས་དཔའ་བཀུག་ཅིང་བསྟིམ་ལ་བསྒོམ་སྟེ། ཨོཾ་བཛྲ་པུཥྤེ་ཨཱཿཧཱུ~ཾ་ཕཊ་སྭཱ་ཧཱ། ཨོཾ་བཛྲ་དཱི་པེ་ ཨཱཿཧཱུ~ཾ་ཕཊ་སྭཱ་ཧཱ།ོཾ་བཛྲ་གནྡྷེ་ཨཱཿཧཱུ~ཾ་ཕཊ་སྭཱ་ཧཱ། ཨོཾ་བཛྲ་ནཻ་བི་དྱེ་ཨཱཿཧཱུ~X་ཕཊ་སྭཱ་ཧཱ། ཨོཾ་བཛྲ་གནྡྷ་ལེ་ཨཱཿཧཱུཾ་ཕཊ་སྭཱ་ཧཱ། ཞེས་བརྗོད་ལ་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་དངོས་སམ་ཡིད་ཀྱིས་མཆོད་པ་དང་། ཕྱག་འཚལ་བ་དང་། སྡིག་པ་བཤགས་པ་དང་། འཇིག་རྟེན་གྱི་དགེ་བ་ལ་ཡི་རང་ བ་དང་།དེའི་དགེ་བ་བསྔོ་བ་དང་། གསུམ་ལ་སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བ་དང་། ལུས་དབུལ་བ་དང་། སེམས་བསྐྱེད་པ་དང་། བསྐུལ་བ་དང་། གསོལ་བ་གདབ་པ་དང་། བདག་གི་དགེ་བའི་ལས་རྣམས་འདི་དག་གིས། ཇིག་རྟེན་དུ་ནི་མྱུར་དུ་སངས་རྒྱས་ཤོག་།འགྲོ་ལ་ཕན་ཕྱིར་ཆོས་ རྣམས་སྟོན་བགྱིད་ཅིང་།།སེམས་ཅན་སྡུག་བསྔལ་མང་པོས་གཟིར་བ་སྒྲོལ། །ཞེས་སྨོན་ལམ་གདབ་པ་ནི་མཇུག་གོ། །མཎྜལ་དབུལ་བ་ལ་ཡང་གཉིས་ཏེ། དཀོན་མཆོག་སྤྱི་དང་། བླ་མ་ལ་དབུལ་བའོ། །སྤྱི་ལ་དབུལ་བ་ནི་ཇི་ལྟར་མཛེས་པར་བྱ་སྟེ། དངོས་སམ་ཡིད་ཀྱིས་ དངོས་པོ་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ལུས་དང་བཅས་པ་དབུལ་བ་དང་།མཇུག་བདུན་རྣམ་པར་དག་པ་དང་། སྨོན་ལམ་གོང་ལྟར་གདབ་བོ། །བླ་མ་ལ་དབུལ་བ་ནི། ཨོཾ་ཧཾ་མ་ཧཱ་མེ་རེ་བེ་ན་མཿ། ཞེས་བརྗོད་པས་མཎྜལ་གྱི་དཀྱིལ་དུ་བཞག་ལ་རི་རབ་ཏུ་བསམ། ཨོཾ་ཡཾ་པཱུརྦ་བི་དེ་ཧ་ཡ་ན་མཿ། ཞེས་པས་ཤར་གྱི་གླིང་དུ་བསམ། །ོཾ་རཾ་ཛཾ་བུ་དྭཱི་པཱ་ཡ་ན་མཿཞེས་བརྗོད་པས་ལྷོའི་གླིང་ཆགས་པར་བསམ། ཨོཾ་ལཾ་ཨ་བ་ར་དཱ་ནཱི་ཡན་མཿཞེས་བརྗོད་པས་ནུབ་ཀྱི་གླིང་དུ་ཆགས་པར་བསམ། ཨོཾ་བཾ་ཨུཏྟ་ར་ཀུ་ར་བེ+ེ་ན་མཿཞེས་བརྗོད་པས་བྱང་གི་གླིང་དུ་ཆགས་པའོ།

我来为您翻译这段藏文：
对曼荼罗的供养是：将九朵花束按中央和东方的顺序布置在各方位和四隅，刹那间或渐次观想如海中具千瓣莲花，莲心月轮座上，各本尊誓言尊以种子字或五次第现观而生起如修法所说。以其光明召请智慧尊融入而修持。
诵念："嗡班札布贝阿吽呸梭哈"（ཨོཾ་བཛྲ་པུཥྤེ་ཨཱཿཧཱུ~ཾ་ཕཊ་སྭཱ་ཧཱ། / ॐ वज्र पुष्पे आः हूँ फट् स्वाहा / oṃ vajra puṣpe āḥ hūṃ phaṭ svāhā / 嗡金刚花供养阿吽呸梭哈）
"嗡班札地贝阿吽呸梭哈"（ཨོཾ་བཛྲ་དཱི་པེ་ཨཱཿཧཱུ~ཾ་ཕཊ་སྭཱ་ཧཱ། / ॐ वज्र दीपे आः हूँ फट् स्वाहा / oṃ vajra dīpe āḥ hūṃ phaṭ svāhā / 嗡金刚灯供养阿吽呸梭哈）
"嗡班札根德阿吽呸梭哈"（ཨོཾ་བཛྲ་གནྡྷེ་ཨཱཿཧཱུ~ཾ་ཕཊ་སྭཱ་ཧཱ། / ॐ वज्र गन्धे आः हूँ फट् स्वाहा / oṃ vajra gandhe āḥ hūṃ phaṭ svāhā / 嗡金刚香供养阿吽呸梭哈）
"嗡班札内威迪阿吽呸梭哈"（ཨོཾ་བཛྲ་ནཻ་བི་དྱེ་ཨཱཿཧཱུ~X་ཕཊ་སྭཱ་ཧཱ། / ॐ वज्र नैवेद्ये आः हूँ फट् स्वाहा / oṃ vajra naividye āḥ hūṃ phaṭ svāhā / 嗡金刚食供养阿吽呸梭哈）
"嗡班札根达列阿吽呸梭哈"（ཨོཾ་བཛྲ་གནྡྷ་ལེ་ཨཱཿཧཱུཾ་ཕཊ་སྭཱ་ཧཱ། / ॐ वज्र गन्धले आः हूँ फट् स्वाहा / oṃ vajra gandhale āḥ hūṃ phaṭ svāhā / 嗡金刚涂香供养阿吽呸梭哈）
以实物或意念供养色等诸供品，并作礼拜、忏悔、随喜世间善业、回向其功德、皈依三宝、献身、发心、劝请、祈请。最后发愿："以此我所作诸善业，愿速成佛于世间，为利众生演说法，解脱众生诸苦恼。"
曼荼罗献供分两种：对三宝总体的献供和对上师的献供。总体献供时应庄严布置，以实物或意念供养色等诸物及自身，最后作七支净修及如前发愿。
对上师献供时，诵"嗡杭玛哈美热威纳摩"（ཨོཾ་ཧཾ་མ་ཧཱ་མེ་རེ་བེ་ན་མཿ། / ॐ हं महामेरवे नमः / oṃ haṃ mahāmerave namaḥ / 嗡杭大须弥敬礼）置于曼荼罗中央观想为须弥山。
诵"嗡扬布尔瓦维德哈雅纳摩"（ཨོཾ་ཡཾ་པཱུརྦ་བི་དེ་ཧ་ཡ་ན་མཿ། / ॐ यं पूर्वविदेहाय नमः / oṃ yaṃ pūrvavidehāya namaḥ / 嗡扬东胜身洲敬礼）观想为东方洲。
诵"嗡让赞布德帕雅纳摩"（ཨོཾ་རཾ་ཛཾ་བུ་དྭཱི་པཱ་ཡ་ན་མཿ / ॐ रं जम्बुद्वीपाय नमः / oṃ raṃ jambudvīpāya namaḥ / 嗡让瞻部洲敬礼）观想为南赡部洲。
诵"嗡蓝阿巴热达尼雅纳摩"（ཨོཾ་ལཾ་ཨ་བ་ར་དཱ་ནཱི་ཡན་མཿ / ॐ लं अपरगोदानीयाय नमः / oṃ laṃ aparagodānīyāya namaḥ / 嗡蓝西牛货洲敬礼）观想为西方洲。
诵"嗡万乌达热库热威纳摩"（ཨོཾ་བཾ་ཨུཏྟ་ར་ཀུ་ར་བེ+ེ་ན་མཿ / ॐ वं उत्तरकुरवे नमः / oṃ vaṃ uttarakurave namaḥ / 嗡万北俱卢洲敬礼）观想为北方洲。


 །ོཾ་ཡཿུ་པ་དྭཱི པཱ་ཡ་ན་མཿ་ཞེས་པས་ཤར་ལྷོར་གཞག་།ོཾ་རཿུ་པ་དྭཱི་པཱ་ཡ་ན་མཿ་ཞེས་པས་ལྷོ་ནུབ་ཏུ་གཞག་།ོཾ་ལཿུ་པ་དྭཱི་པཱ་ཡ་ན་མཿ་ཞེས་པས་ནུབ་བྱང་དུ་གཞག་།ོཾ་བཿུ་པ་དྭཱི་པཱ་ཡ་ན་མཿ་ཞེས་བྱང་ཤར་དུ་གཞག་།ོཾ་ཡཿ་ཤྭ་རཏྣཱཡ་ན་མཿཞེས་པས་ཤར་གྱི་གླིང་དུ་རྟ་རིན་པོ ཆེས་གང་བར་བསམ།ོཾ་རཿམ་ཎིརཏྣཱ་ཡ་ན་མཿཞེས་པས་ལྷོར་ནོར་བུ་རིན་པོ་ཆེས་གང་བར་བསམ། ཨོཾ་ལཿཧ་སྟི་རཏྣཱ་ཡན་མཿ། ཞེས་བརྗོད་པས་བྱང་དུ་གླང་པོ་ཆེས་གང་བར་བསམ། ཨོཾ་བཿཔུ་རུ་ཥ་རཏྣཱ་ཡ་ན་མཿཞེས་པས་ནུབ་ཏུ་བློན་པོས་གང་བར་བསམ། ཨོཾ་ཡཿཁཌྒ་རཏྣཱ་ཡ་ན་མཿཞེས་ པས་ཤར་ལྷོར་དམག་དཔོན་གྱིས་གང་བར་བསམ།ོཾ་རཿསྟྲཱི་རཏྣཱ་ཡ་ན་མཿཞེས་པས་ལྷོ་ནུབ་ཏུ་བཙུན་མོས་གང་བར་བསམ། ཨོཾ་ལཿཙཀྲ་རཏྣཱ་ཡ་ན་མཿཞེས་བརྗོད་པས་ནུབ་བྱང་དུ་འཁོར་ལོས་གང་བར་བསམ། ཨོཾ་བ་སརྦ་ནི་དྷི་བྷྱོ་ན་མཿཞེས་པས་བྱང་ཤར་དུ་གཞག་པས་རིན་པོ་ཆེ་སྣ་ ཚོགས་ཀྱིས་གང་བར་བསམ།ོཾ་ཧཾ་ཨ་དྷི་མེ་ར་བེ་ནཿགུ་རུ་བྷཌྚཱ་ར་ཀཱ་ཡ་ཨི་དཾ་མཎྜལ་མ་ནི། ཞེས་བརྗོད་པས་དབུས་སུ་བསྐྱར་ནས་བཞག་ནས་སྟེང་གི་རི་རབ་ཀྱི་ཁར་པདྨའི་གདན་ལ་བླ་མ་སྤྱན་དྲངས་ཏེ་མཆོད་པ་གཞན་དང་བཅས་པས་དབུལ། མཇུག་གང་འདོད་སྨོན་ལམ་གདབ་པ་དང་། མཎྜལ་བསྡུས་པའི་མེ་ཏོག་གཙང་སར་བསྐྱལ་ལོ། །དུས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་ནས་བསྟན་པའོ། །བླ་མ་ལ་དབུལ་བ་མུ་སྟེགས་དང་ཐུན་མོང་ངོ་། མཇུག་ཡོན་ཏན་དྲན་པར་བྱ་བ་ནི་དཀྱིལ་འཁོར་ཆེན་པོའི་མདོ་ནས། ལྕི་བ་ཆུ་བཅས་སྦྱིན་པ་སྟེ། སྙོམས་པར་བྱུགས་པ་ཚུལ་ཁྲིམས་སོ། །སྲོག་ཆགས བསལ་བ་བཟོད་པ་ཡིན།།མཎྜལ་ཉིད་ལ་བརྩོན་པ་དང་། །རྩེ་གཅིག་སེམས་པ་བསམ་གཏན་དང་། །ཕྱོགས་མཚམས་འབྱེད་པ་ཤེས་རབ་དྲུག་།སངས་རྒྱས་སོགས་ལ་འདི་དབུལ་བས། །ཕ་རོལ་ཕྱིན་དྲུག་ཐོབ་པར་འགྱུར། །ནད་ཀུན་ལས་གྲོལ་གསེར་མདོག་འགྱུར། །ལྷ་དང་མིས་མཆོད་ ཟླ་བ་བཞིན་འབར་མདངས།།ནོར་དང་གསེར་དང་དབང་ཕྱུག་རྒྱལ་པོར་སྐྱེ། །སངས་རྒྱས་གྱུར་ནས་ཡོངས་སུ་ཞིང་ཁམས་དག་།ཅེས་བརྗོད་པའི་ཡོན་ཏན་དྲན་པར་བྱའོ། །ཉིན་གུང་གི་ཐུན་གྱི་ཆོས་སྤྱོད་ལ་ལྔ་སྟེ། གླེགས་བམ་བཀླག་པ་དང་། བསྐོར་བ་བྱ་བ་དང་། ཟན་བཟའ་བ་དང་། ཚ་ཚ་ གདབ་པ་དང་།ངལ་གསོ་བའོ། །གླེགས་བམ་ཀླག་པ་གསུམ་སྟེ། མཎྜལ་མཛེས་པ་བྱ་བ་དང་། མཆོད་པ་བཤམས་པ་དང་། ཁ་ལག་བཀྲུ་བའོ། །བཀླག་པ་དངོས་ལ་ལྟུང་བ་ཐམས་ཅད་སེལ་བས་ཕུང་པོ་གསུམ་པ་བཀླག་པ་དང་། ཤེས་རབ་འཕེལ་བས་བརྒྱད་སྟོང་པ་ དང་།སྡུད་པ་བཀླག་པའོ།

我来为您翻译这段藏文：
诵"嗡雅乌巴德帕雅纳摩"（ཨོཾ་ཡཿུ་པ་དྭཱི་པཱ་ཡ་ན་མཿ / ॐ यः उपद्वीपाय नमः / oṃ yaḥ upadvīpāya namaḥ / 嗡雅副洲敬礼）置于东南方。
诵"嗡热乌巴德帕雅纳摩"（ཨོཾ་རཿུ་པ་དྭཱི་པཱ་ཡ་ན་མཿ / ॐ रः उपद्वीपाय नमः / oṃ raḥ upadvīpāya namaḥ / 嗡热副洲敬礼）置于西南方。
诵"嗡拉乌巴德帕雅纳摩"（ཨོཾ་ལཿུ་པ་དྭཱི་པཱ་ཡ་ན་མཿ / ॐ लः उपद्वीपाय नमः / oṃ laḥ upadvīpāya namaḥ / 嗡拉副洲敬礼）置于西北方。
诵"嗡巴乌巴德帕雅纳摩"（ཨོཾ་བཿུ་པ་དྭཱི་པཱ་ཡ་ན་མཿ / ॐ बः उपद्वीपाय नमः / oṃ baḥ upadvīpāya namaḥ / 嗡巴副洲敬礼）置于东北方。
诵"嗡雅阿湿瓦热那雅纳摩"（ཨོཾ་ཡཿ་ཤྭ་རཏྣཱཡ་ན་མཿ / ॐ यः अश्वरत्नाय नमः / oṃ yaḥ aśvaratnāya namaḥ / 嗡雅马宝敬礼）观想东方洲充满宝马。
诵"嗡热玛尼热那雅纳摩"（ཨོཾ་རཿམ་ཎིརཏྣཱ་ཡ་ན་མཿ / ॐ रः मणिरत्नाय नमः / oṃ raḥ maṇiratnāya namaḥ / 嗡热如意宝敬礼）观想南方充满如意宝。
诵"嗡拉哈斯帝热那雅纳摩"（ཨོཾ་ལཿཧ་སྟི་རཏྣཱ་ཡན་མཿ / ॐ लः हस्तिरत्नाय नमः / oṃ laḥ hastiratnāya namaḥ / 嗡拉象宝敬礼）观想北方充满大象。
诵"嗡巴布如夏热那雅纳摩"（ཨོཾ་བཿཔུ་རུ་ཥ་རཏྣཱ་ཡ་ན་མཿ / ॐ बः पुरुषरत्नाय नमः / oṃ baḥ puruṣaratnāya namaḥ / 嗡巴大臣宝敬礼）观想西方充满大臣。
诵"嗡雅卡嘎热那雅纳摩"（ཨོཾ་ཡཿཁཌྒ་རཏྣཱ་ཡ་ན་མཿ / ॐ यः खड्गरत्नाय नमः / oṃ yaḥ khaḍgaratnāya namaḥ / 嗡雅将军宝敬礼）观想东南方充满将军。
诵"嗡热斯得热那雅纳摩"（ཨོཾ་རཿསྟྲཱི་རཏྣཱ་ཡ་ན་མཿ / ॐ रः स्त्रीरत्नाय नमः / oṃ raḥ strīratnāya namaḥ / 嗡热王妃宝敬礼）观想西南方充满王妃。
诵"嗡拉查克热热那雅纳摩"（ཨོཾ་ལཿཙཀྲ་རཏྣཱ་ཡ་ན་མཿ / ॐ लः चक्ररत्नाय नमः / oṃ laḥ cakraratnāya namaḥ / 嗡拉轮宝敬礼）观想西北方充满轮宝。
诵"嗡巴萨瓦尼迪波纳摩"（ཨོཾ་བ་སརྦ་ནི་དྷི་བྷྱོ་ན་མཿ / ॐ ब सर्वनिधिभ्यो नमः / oṃ ba sarvanidhibhyo namaḥ / 嗡巴一切宝藏敬礼）置于东北方观想充满各种珍宝。
诵"嗡杭阿迪美热威纳古如巴札热卡雅伊当曼札拉玛尼"（ཨོཾ་ཧཾ་ཨ་དྷི་མེ་ར་བེ་ནཿགུ་རུ་བྷཌྚཱ་ར་ཀཱ་ཡ་ཨི་དཾ་མཎྜལ་མ་ནི / ॐ हं अधिमेरवे नः गुरु भट्टारकाय इदं मण्डल मणि / oṃ haṃ adhimerave naḥ guru bhaṭṭārakāya idaṃ maṇḍala maṇi）重新置于中央，观想须弥山顶莲花座上迎请上师，并以其他供品供养。最后随意发愿，将收起的曼荼罗花置于清净处。
这是时轮金刚所说。对上师的供养与外道相通。
最后应忆念功德，如《大曼荼罗经》所说：
"涂抹牛粪与水为布施，
平整地面为持戒，
除去虫蚁为忍辱，
专注曼荼罗为精进，
一心专注为禅定，
分辨方位为智慧六。
以此供养佛等尊，
将得六度波罗蜜，
解脱诸病得金色，
人天供养如月光，
获得财富与王位，
成佛清净诸刹土。"
应当如是忆念功德。
午间时分的修法有五：读诵经典、绕行、进食、印制佛像、休息。读诵经典分三：布置美观的曼荼罗、陈设供品、洗手漱口。正式读诵时，为消除一切堕罪应诵《三蕴经》，为增长智慧应诵《八千颂》和《摄颂》。


 །མཇུག་བཀླགས་པའི་དོན་དང་། ཡོན་ཏན་དྲན་པར་བྱ་བའོ། །གོང་ལྟར་བདག་གི་དགེ་བའི་ལས་ཀྱང་བསྔོ་བ་ཡང་བྱའོ། །བསྐོར་བ་བྱེད་པ་ལ་ཡང་གསུམ་སྟེ། སྦྱོར་བ་རྟེན་གྱི་རྩར་ཕྱིན་ལ་ཤར་ནས་ཕྱག་གསུམ་བྱ། རང་ཡི་དམ་གྱི་ལྷར་མོས་པ་བྱས་ནས། ཨོཾ་ཨཱཿ་ ཧཱུཾ་བརྗོད་པས་ཧཱུཾ་གིས་རྟེན་སྟོང་པར་སྦྱངས་ཏེ།ཱཿའི་འོད་ཀྱིས་རང་གི་ཡི་དམ་ལྷའི་གདན་པདྨ་དང་ཉི་ཟླ་གང་ཡིན་པའི་ཁར་ས་བོན་གསལ་བ་ལས་སྐུ་མདོག་རྒྱན་བཞུགས་ཚུལ་གསལ་བར་བསྐྱེད་ལ། དེ་ཉིད་ཀྱི་ཐུགས་ཀའི་ས་བོན་གྱི་འོད་ཀྱིས་ཡེ་ཤེས་སེམས་དཔའ་དགུག་གཞུག་བྱ། དེའི་ སྙིང་པོ་བརྗོད་ཅིང་སྙིང་པོའི་འོད་ཀྱིས་སངས་རྒྱས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཐམས་ཅད་རྟེན་དེ་ལ་འདུས་ནས་ཡོད་པ་ལ།བསྐོར་བ་དངོས་མ་ཡེངས་པར་སྙིང་པོ་དེ་ཟློས་ཤིང་བསྐོར་ཏེ། དངུལ་བྱུང་ན་བཞག་ལ་མཇུག་འཕྲོ་གཅོད་ཀར་སྤྱན་དྲངས་པ་རྣམས་འགྲོ་དོན་ལ་གཤེགས་སུ་གསོལ། སྐྱེད་པ་དེ་རང་ལ་བསྡུས་ཏེ་མཆོད་རྟེན་ནམ་ཚ་ཚའམ། གླེགས་བམ་ཡིན་ན་དེ་ཉིད་དུ་གྱུར་ནས་གཞག་གོ། །བཟའ་བ་ལ་གསུམ་སྟེ། སྦྱོར་བ་ལ་ལྔ། གང་དང་གང་གིས་གང་འཚོ་བ། །འཚོ་བ་དག་པ་དེ་བཙལ་ལ། །བཀྲེས་དང་སྐོམ་སོགས་ཞི་བྱའི་ཕྱིར། །སྨན་བཞིན་དུ་ནི བསམ་པར་བྱ།།ཞེས་པས་ཅི་ཙམ་དགོས་པ་གཡོ་སྒྱུས་མ་བཙལ་ཞིང་། ལུས་གསོ་བར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་དགོས་པ་དང་། དེ་ལ་གཏོར་མ་གཏང་བ་ནི་སྣོད་གཙང་མར་ཟན་དང་། ཚོད་མ་དང་སྤགས་པ་ཅི་ཡོད་ལས་གཅོད་དེ་ཆུས་བཀང་ལ་མདུན་དྲང་པོར་སྟེགས་ལ་བཞག་ལ་རང་ཡི་དམ་གྱི་ ལྷར་གསལ་བས་ཨོཾ་ཨཱཿཧཱུ~ཾ་བརྗོད་ཅིང་ཧཱུ~ཾ་གིས་སྟོང་པར་བྱ།ཱཿའི་འོད་ཀྱིས་བདུད་རྩིར་གྱུར། ཨོཾ་གྱི་འོད་ཀྱིས་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་བདུད་རྩིར་གྱུར་ནས་མགྲོན་བཀུག་སྟེ། ཨོཾ་ཨཱ་ཀཱ་རོ་མུ་ཁཾ་སརྦ་དྷརྨཱ་ཎཱཾ་ཨཱདྱ་ནུཏྤནྣ་ཏྭཱ་ཏ་ཨོཾ་ཨཱཿཧཱུ~ཾ་ཕཌ་སྭཱ་ཧཱ། ཞེས་ལན་གཉིས་བརྗོད་ལ་གཏང་། སྨོན་ ལམ་གདབ་པ་དང་།ོཾ་སརྦ་བུདྷ་བོ་དྷི་ས་ཏྭ་བྷྱཿ་བཛྲ་ནཻ་བི་དྱེ་ཧཱུ~ཾ། ཞེས་བརྗོད་ལ་ལྷ་བཤོས་དབུལ། ཨོཾ་ཧ་རི་ཏེ་པཉྩ་ག་ཏ་པུ་ཏྲ་མ་ཧཱ་ཡཀྵ་ནི་ཧ་ར་ཧ་ར་སརྦ་པཱ་པཾ་སརྦ་ཨ་སི་ནི་ཨ་ཏི་པཎྜི་ཀྲིཾ་སྭཱ་ཧཱ། ཞེས་བརྗོད་ལ། འཕྲོག་མ་ལ་ཆང་བུ་སྦྱིན་པ་དང་། ཨོཾ་ཨ་གྲ་པཎྜྀ་ཨ་སི་བྷྱཿསྭཱ་ཧཱ། ཞེས་བརྗོད་ལ་ཕུད་ཀྱི་ཆང་བུ་སྦྱིན་ནོ། །བཟའ་བ་དངོས། ཨོཾ་ཨཱཿཧཱུ~ཾ་བརྗོད་པས་དུག་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་ཏེ་བདུད་རྩིར་བསམ། གཡས་པའི་སྲིན་ལག་གིས་རེག་པས་དུག་ཐམས་ཅད་ཞི་བར་བསམ། དེ་ནས་ཅི་རིགས་པར་བཟའོ།

我来为您翻译这段藏文：
最后应思维所读内容和功德。如前所述也应回向自己的善业。
绕行分三：
首先预备时来到所依处前，从东方开始顶礼三次。观想自己为本尊，诵"嗡阿吽"（ཨོཾ་ཨཱཿ་ཧཱུཾ / ॐ आः हूँ / oṃ āḥ hūṃ / 嗡阿吽），以吽字净化所依处成空性，以阿字光芒显现本尊莲花座或日月座，其上种子字放光明显，显现身色、装饰及安住相。从其心间种子字放光召请智慧尊融入。
诵其心咒，咒语之光召集一切佛菩萨融入所依处。正式绕行时专注持诵心咒而行。若有闲暇则停下，最后送智慧尊离去利益众生，所观本尊收摄于自身，若是佛塔、佛像或经典则观想其还原本相而安置。
饮食分三：
预备有五，如云：
"何者何物能养生，
寻求清净之资具，
为除饥渴等苦故，
应当视如服药般。"
即不以虚伪寻求过量，仅为维持色身所需。
供食时，将饭菜、汤羹等置于清净器皿中，注满水放在前方平台上。观想自身为本尊，诵"嗡阿吽"（ཨོཾ་ཨཱཿཧཱུཾ / ॐ आः हूँ / oṃ āḥ hūṃ / 嗡阿吽），以吽字净化成空性，以阿字光变成甘露，以嗡字光变成智慧甘露，召请宾客。
诵"嗡阿卡若目康萨儿瓦达儿玛南阿德雅呢特班纳特瓦达嗡阿吽啪德梭哈"（ཨོཾ་ཨཱ་ཀཱ་རོ་མུ་ཁཾ་སརྦ་དྷརྨཱ་ཎཱཾ་ཨཱདྱ་ནུཏྤནྣ་ཏྭཱ་ཏ་ཨོཾ་ཨཱཿཧཱུཾ་ཕཌ་སྭཱ་ཧཱ / ॐ आकारो मुखं सर्व धर्माणां आद्यनुत्पन्नत्वात् ॐ आः हूँ फट् स्वाहा / oṃ ākāro mukhaṃ sarva dharmāṇāṃ ādyanutpannatvāt oṃ āḥ hūṃ phaṭ svāhā）两遍而施食。
发愿后，诵"嗡萨儿瓦布达波地萨特瓦比雅巴扎内威德耶吽"（ཨོཾ་སརྦ་བུདྷ་བོ་དྷི་ས་ཏྭ་བྷྱཿ་བཛྲ་ནཻ་བི་དྱེ་ཧཱུཾ / ॐ सर्व बुद्ध बोधिसत्त्वेभ्यः वज्र नैवेद्ये हूँ / oṃ sarva buddha bodhisattvebhyaḥ vajra naivedye hūṃ）供养天食。
诵"嗡哈日得班匝嘎达布扎玛哈雅夏尼哈日哈日萨儿瓦巴邦萨儿瓦阿西尼阿帝班迪克令梭哈"（ཨོཾ་ཧ་རི་ཏེ་པཉྩ་ག་ཏ་པུ་ཏྲ་མ་ཧཱ་ཡཀྵ་ནི་ཧ་ར་ཧ་ར་སརྦ་པཱ་པཾ་སརྦ་ཨ་སི་ནི་ཨ་ཏི་པཎྜི་ཀྲིཾ་སྭཱ་ཧཱ / ॐ हरिते पञ्चगत पुत्र महायक्षिणि हर हर सर्व पापं सर्व असिनि अति पण्डि क्रीं स्वाहा / oṃ harite pañcagata putra mahāyakṣiṇi hara hara sarva pāpaṃ sarva asini ati paṇḍi krīṃ svāhā）施食于夺命鬼。
诵"嗡阿格日班迪阿西比雅梭哈"（ཨོཾ་ཨ་གྲ་པཎྜྀ་ཨ་སི་བྷྱཿསྭཱ་ཧཱ / ॐ अग्र पण्डि असिभ्यः स्वाहा / oṃ agra paṇḍi asibhyaḥ svāhā）施初食。
正式进食时，诵"嗡阿吽"（ཨོཾ་ཨཱཿཧཱུཾ / ॐ आः हूँ / oṃ āḥ hūṃ / 嗡阿吽），观想远离一切毒变成甘露。以右手无名指触食，观想一切毒消除。然后适量食用。


 །ོཾ་ཨུ་ཙིཥྚ་པཎྜི་ཨ་སི་བྷྱཿསྭཱ་ཧཱ། ཞེས་པས་ལྷག་མ བཅང་ལ་སྦྱིན་ནོ།།གཞན་ལྷག་མེད་པར་བཅང་ངོ་། །མཇུག་ལ་གཉིས་ཏེ། ཡོན་ཏན་ཟླ་བ་གྲགས་པའི་མདོ་ནས། གཏོར་མ་གཏང་ཞིང་བཤོས་གཙང་ཕུལ། །འཕྲོག་མ་ཕུད་ཀྱི་ཆང་བུ་དང་། །ལྔ་པ་ལྷག་མའི་ཆང་བུ་ཡིས། །འབྲས་བུ་ལོངས་སྤྱོད་ཆེན་པོར་འགྱུར། །ཞེས་བསྟན་པ་ དང་།བདག་ལ་ལན་ཆགས་མི་འོང་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཁ་བཤལ་ཏེ། གང་གིས་སྦྱིན་དང་གང་ལ་སྦྱིན། །སྦྱིན་པ་ཇི་ལྟར་མི་དམིགས་པ། །སྦྱིན་པ་དུས་གསུམ་མཉམ་པ་ཡིས། །སྦྱིན་བདག་དེ་ལ་ཡོངས་རྫོགས་ཤོག་།ཅེས་སྨོན་ལམ་གདབ་བོ། །དེ་ཡང་སངས་རྒྱས་ལ་སྒྱུ་མ་མཁན་ བཟང་པོས་ཆོས་སྟོན་དྲངས་ལ་སངས་རྒྱས་སྐྱེངས་པར་བྱ་བར་འདོད་པ་ལ།སངས་རྒྱས་ཀྱིས་བྱིན་གྱིས་བརླབས་ཏེ། དངོས་སུ་འཁོར་གསུམ་སྦྱིན་བདག་ཟས་ལེན་པ་པོ་གསུམ་སྒྱུ་མ་དང་འདྲ་སྟེ། སྒྱུ་མའི་ནུས་པ་ཡོད་པས་སྨོན་པའོ། །ཚ་ཚ་ལ་ཡང་གསུམ་སྟེ། སྦྱོར་བ་ནི་དང་པོ་ས་དང་། ཆུ་དང་། མེ་ཏོག་དང་། དྲི་དག་སྦྱར་ལ། ཇི་ཙམ་འདེབས་པའི་འདག་པ་དྲིས་བཏབ་ལ། མདུན་དུ་ཁྲི་ལ་གཞག་སྟེ། རང་ཡི་དམ་གྱི་ལྷར་མོས་པས་ཨོཾ་ཨཱཿཧཱུ~ཾ། བརྗོད་པས་སྟོང་པར་གྱུར། དེ་ལས་བྷྲཱུཾ་སེར་པོ། དེ་ལས་འཁོར་ལོར་གྱུར། འཁོར་ལོའི་ལྟེ་བ་ལ་ཨ་ལས་ཟླ་བ། ཟླ་བའི་སྟེང་ན་ཨོཾ་ཡོད་པ དེའི་འོད་ཀྱིས་སྣང་ཁྱབ་སྟེ།སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཐུགས་དམ་བསྐུལ། སེམས་ཅན་གྱི་སྒྲིབ་པ་སྦྱངས་ཏེ་སླར་འདུས་ནས་ཨོཾ་ཤིན་ཏུ་གསལ་བ་ལས་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་བྱང་ཆུབ་མཆོག་གི་ཕྱག་རྒྱ་ཅན། འཁོར་ལོ་དང་ཟླ་བའི་གདན་ལ་སྐྱིལ་ཀྲུང་གིས་བཞུགས་པ། རིན་པོ་ཆེའི་ རྒྱན་གྱིས་བརྒྱན་པ་བསྐྱེད་དེ་གསལ་བ་དང་།དེའི་ཐུགས་ཀའི་པདྨ་དང་ཟླ་བའི་སྟེང་ན་ཨོཾ་ལས་འོད་ཟེར་འཕྲོས་པས་ཕྱོགས་བཅུ་དུས་གསུམ་གྱི་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་བཀུག་སྟེ་མདུན་གྱི་ནམ་མཁར་བཞུགས་པ་ལ་ཡོན་ཆབ་ལ་སོགས་པས་མཆོད་ནས་བསྐྱེད་པ་དང་། གཉིས་མེད་དུ་ཞུ་ནས། སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྐུ་གསུང་ཐུགས་ཀྱི་ངོ་བོ་བདུད་རྩིའི་ངོ་བོ་དཀར་བ་འོད་དང་བཅས་པར་གྱུར་བར་བསམ་མོ།

我来为您翻译这段藏文：
诵"嗡乌其札班迪阿西比雅梭哈"（ཨོཾ་ཨུ་ཙིཥྚ་པཎྜི་ཨ་སི་བྷྱཿསྭཱ་ཧཱ / ॐ उच्छिष्ट पण्डि असिभ्यः स्वाहा / oṃ ucchiṣṭa paṇḍi asibhyaḥ svāhā）施予剩余食物。其余不留剩余。
最后分二：如功德月称经中所说：
"施食供净食，
夺命初食供，
五类余食供，
得大受用果。"
为避免负债，漱口后发愿：
"何人行布施，
于谁行布施，
布施无所执，
三世等布施，
愿施主圆满。"
又如佛陀时，善幻师请佛说法欲使佛难堪，佛加持后开示：布施者、受施者、布施物三轮如幻，因有幻力而发愿。
造塔像分三：
首先预备时，将土、水、花和香料调配，依所需量调制香泥，置于前方台上。观想自身为本尊，诵"嗡阿吽"（ཨོཾ་ཨཱཿཧཱུཾ / ॐ आः हूँ / oṃ āḥ hūṃ / 嗡阿吽），变成空性。从中现黄色"布隆"（བྷྲཱུཾ / भ्रूं / bhrūṃ）字，变成轮。轮毂中从"阿"（ཨ / अ / a）字现月轮，月上有"嗡"（ཨོཾ / ॐ / oṃ）字。其光遍照，唤起一切佛陀誓愿，净除众生罪障，光复集于极其明亮的"嗡"字，显现毗卢遮那佛，结菩提胜印，以轮、月为座跏趺而坐，以宝饰庄严。
其心间莲月座上，从"嗡"字放光，召请十方三世一切佛陀安住前方虚空中，以净水等作供养后，与所观本尊融为一体，观想成为一切佛陀身语意之本质，白色具光明的甘露之体。


 །དེ་ནས་ན་མོ་བྷ་ག་བ་ཏེ། བཻ་རོ་ཙ་ན་པྲ་བྷ་རཱ་ཛཱ་ཡ། ཏ་ཐཱ་ག་ཏཱ་ཡ། ཨརྷ་ཏེ་སམྱ་ཀྶཾ་བུདྡྷཱ་ཡ། ཏདྱ་ཐཱ། ཨོཾ་སུཀྵྨཻ་སུ་ཀྵྨཻ། སེམས་མ་ཡེ། ཤཱནྟེ། དཱནྟེ། ས་མོ་བེ། ཨ་ན་ལཾ་བྷེ། ཏ་རཾ་བྷེ། ཡ་ཤོ་བ་ཏི། མ་ཧཱ་ཏེ་ཛེ། ནིར་ཀུ་ལེ། ནིརྦཱ་ཎི། སརྦ་ཏ་ཐཱ་ག་ཧྲྀ་ད་ཡ། ཨ་དྷིཥྛཱ་ན། ཨ་དྷིཥྛ་ཏེ་སྭཱཧཱ། ཞེས་ཉི་ཤུ་རྩ་གཅིག་པ་བཟླས་ལ་གདབ་སྟེ། ལག་པས་ལེན་ཙ་ན་འོད་ཀྱི་གོང་བུ་ཨོཾ་དང་ལྡན་པ་བླངས་ཏེ་སྐུ་བར་དུ་བཅུག་ལ། གོང་གི་སྔགས་ཀྱིས་བཏབ་ལ རྣམ་པར་སྣང་མཛད་དུ་འབྱུང་ངོ་།།མཇུག་།ོཾ་ཡེ་དྷརྨཱ་ཧེ་ཏུ་པྲ་བྷཱ་བ་ཧེ་ཏུནྟེ་ཥཱནྟ་ཐཱ་ག་ཏོ་ཧྱ་བ་དཏ། ཏེ་ཥཱཉྩ་ཡོ་ནི་རོ་དྷ་ཨེ་བཾ་བཱ་དཱི་མ་ཧཱ་ཤྲ་མ་ཎ་ཡེ་སྭཱཧཱ། ཞེས་ལན་བདུན་བརྗོད་པས་རབ་གནས་སུ་འགྱུར་རོ། །མེ་ཏོག་ལ་བཟླས་ཏེ་ཚ་ཚ་ལ་གཏོར་བས་སྐད་ཅིག་ལ་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་ གྲངས་མེད་དུ་གྱུར།དེའི་འོད་ཀྱིས་ཕྱོགས་བཅུའི་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་བཀུག་སྟེ་སྔོན་བཞིན་དངོས་སམ་བློས་མཆོད་ནས་ཚ་ཚར་གྱུར་པའོ། །གཅིག་བྱས་པས་བྱེ་བ་སྙེད་ཀྱི་བསོད་ནམས་འཐོབ་བོ། །ངལ་བ་གསོ་བ་ལ་གསུམ་སྟེ། སྦྱོར་བ་ལུས་དལ་བར་བསྡད། །དངོས་ཆོས་སྤྱོད་ པའི་རྒྱལ་པོ་དང་།ཁྱིམ་བདག་དང་། མཁན་པོ་དང་། སློབ་དཔོན་གྱི་ཆེ་བ་བརྗོད་པ་དང་། དེ་དག་དྲན་པར་བྱ། དགེ་བ་བྱས་པའི་ཡོན་ཏན་དྲན་པར་བྱ། མཇུག་རྒྱུ་འབྲས་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་མདོ་བལྟའོ། །ཕྱི་དྲོའི་ཐུན་ལ་གསུམ་སྟེ། གོང་བཞིན་དུ་ཐུན་གླེགས་བམ་ཀླག་པ་དང་། བསྐོར་བ་ བྱ་བ་དང་།གཙུག་ཏོར་ལ་སོགས་པའི་མདོ་གདོན་པའོ། །སྲོད་ཀྱི་ཐུན་ལ་ལྔ་སྟེ། གོང་བཞིན་དུ་ཁྲུས་བྱ་བ་དང་། གཏོར་མ་གཏང་བ་དང་། མཎྜལ་དང་མཆོད་པ་དབུལ་བ་དང་། བསམ་གཏན་བྱ་བ་དང་ཉལ་བའོ། །ཉལ་བ་ལ་གསུམ་སྟེ། སྦྱོར་བ་ཁམས་དང་སྦྱར་ལ་བསམ་གཏན་བསྡུ་བ་ དང་།གློ་གཡས་ཕབ་ལ་ཉལ་བ་དངོས་དང་ནང་པར་སྔ་བར་ལྡང་སེམས་ཀྱིས་གཉིད་ཀྱི་བསམ་གཏན་ལ་འཇུག་པའོ།

我来为您翻译这段藏文：
然后诵"南无薄伽梵帝，毗卢遮那光明王如来，应供，正等正觉"（ན་མོ་བྷ་ག་བ་ཏེ། བཻ་རོ་ཙ་ན་པྲ་བྷ་རཱ་ཛཱ་ཡ། ཏ་ཐཱ་ག་ཏཱ་ཡ། ཨརྷ་ཏེ་སམྱ་ཀྶཾ་བུདྡྷཱ་ཡ / नमो भगवते वैरोचन प्रभाराजाय तथागताय अर्हते सम्यक्सम्बुद्धाय / namo bhagavate vairocana prabhārājāya tathāgatāya arhate samyaksaṃbuddhāya）。
"达雅他，嗡苏克希美苏克希美，森玛耶，香帝，丹帝，萨莫贝，阿纳蓝贝，达蓝贝，雅绍巴帝，玛哈帝杰，尼尔库列，尼尔瓦尼，萨尔瓦达他嘎赫日达雅，阿地斯他纳，阿地斯帝梭哈"（ཏདྱ་ཐཱ། ཨོཾ་སུཀྵྨཻ་སུ་ཀྵྨཻ། སེམས་མ་ཡེ། ཤཱནྟེ། དཱནྟེ། ས་མོ་བེ། ཨ་ན་ལཾ་བྷེ། ཏ་རཾ་བྷེ། ཡ་ཤོ་བ་ཏི། མ་ཧཱ་ཏེ་ཛེ། ནིར་ཀུ་ལེ། ནིརྦཱ་ཎི། སརྦ་ཏ་ཐཱ་ག་ཧྲྀ་ད་ཡ། ཨ་དྷིཥྛཱ་ན། ཨ་དྷིཥྛ་ཏེ་སྭཱཧཱ / तद्यथा ॐ सुक्ष्मै सुक्ष्मै सेम्म ये शान्ते दान्ते समोबे अनलम्भे तरम्भे यशोवति महातेजे निर्कुले निर्वाणि सर्व तथागत हृदय अधिष्ठान अधिष्ठते स्वाहा / tadyathā oṃ sukṣmai sukṣmai semma ye śānte dānte samobe analambhe tarambhe yaśovati mahāteje nirkule nirvāṇi sarva tathāgata hṛdaya adhiṣṭhāna adhiṣṭhate svāhā）。
诵此二十一遍后印之。用手取带"嗡"字的光明团置于身中，以上咒加持，即成毗卢遮那佛。
最后诵"叶达尔玛黑图扑拉巴瓦黑敦得堪达他嘎多哈雅巴达，得堪匝约尼若达诶旺巴帝玛哈夏拉玛纳耶梭哈"（ཡེ་དྷརྨཱ་ཧེ་ཏུ་པྲ་བྷཱ་བ་ཧེ་ཏུནྟེ་ཥཱནྟ་ཐཱ་ག་ཏོ་ཧྱ་བ་དཏ། ཏེ་ཥཱཉྩ་ཡོ་ནི་རོ་དྷ་ཨེ་བཾ་བཱ་དཱི་མ་ཧཱ་ཤྲ་མ་ཎ་ཡེ་སྭཱཧཱ / ये धर्मा हेतु प्रभाव हेतुन्तेषान्तथागतो ह्यवदत् तेषाञ्च यो निरोध एवं वादी महाश्रमणये स्वाहा / ye dharmā hetu prabhāva hetunteṣāntathāgato hyavadat teṣāñca yo nirodha evaṃ vādī mahāśramaṇaye svāhā）七遍，即成开光。
加持花朵撒于塔像上，刹那间化现无数毗卢遮那佛。其光召请十方诸佛，如前实际或意幻供养后融入塔像。造一塔像获得亿倍功德。
休息分三：预备时身体放松。正行时诵《法行王经》，忆念居士、堪布、阿阇黎的功德，忆念所修善行功德。最后阅读因果大乘经典。
午后时分三：如前诵经、绕塔及诵顶髻等经。
黄昏时分五：如前沐浴、施食、供曼荼罗及供品、禅修和睡眠。
睡眠分三：预备时调和诸大种收摄禅定，正行右胁而卧，最后发愿早起并入睡眠禅定。


 །བྱེ་བྲག་པའི་ལྟ་བ་ལ་ཡང་གཉིས་ཏེ། ནུབ་ཕྱོགས་བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བའི་ཉན་ཐོས་ཐ་མ་དང་། འབྲིང་གཉིས་ཀྱི་ལྟ་བ་ཆོས་ཀྱི་བདག་དང་། གང་ཟག་གཉིས་སུ་འདོད་དེ། ཆོས་ཀྱི་བདག་ཕྱིའི་ཡུལ་དཀར་དམར། སྙན་མི་སྙན། ཞིམ་མི་ཞིམ། ཁ་མངར། འཇམ་རྩུབ་སྣ་ཚོགས་སུ་སྣང་བ་འདི་རྡུལ་ཕྲ་རབ་འདུས་པའི་ངོ་བོ་གཡག་རྔ་དང་ནེ་གསིང་ལྟར་འདོད་ཅིང་། དགེ་སྡིག་གི་རྒྱུ་འབྲས་ཀྱང་ཡུལ་ཅན་རྗེས་སུ་འདོད་ལ། དེ་ཡང་རྐྱེན་གྱིས་མི་རྟག་སྐད་ཅིག མས་རྟག་པར་སྣང་སྟེ།བུམ་པ་ལ་སོགས་པ་དབྱུག་པས་འཇིག་པར་དངོས་སུ་སྣང་བ་དང་། སྡོམ་རྫས་ཅན་ཡུལ་ཅན་ཡིན་པས་ཉམས་ན་རྫ་ཆག་པ་དང་འདྲ་བ་དང་། ཇི་སྲིད་འཚོའི་བར་དུ་ཡོད་པ་དང་། ཕྱི་མར་འཕྲོ་འདོད་པ་དང་། སྡིག་པ་ཡང་དེ་བཞིན་དུ་འདོད་པའོ། །གང་ཟག་གི་བདག་ ཕུང་པོ་གསུམ་པར་འདོད་དེ།བདག་བཙལ་བས་མགོ་ནས་རྐང་པའི་བར་དུ་མེད་ལ། བདེ་སྡུག་ཉམས་སུ་མྱོང་བས་ཡོད་པ་ཡང་མིན་མེད་པ་ཡང་མིན་པར་འདོད་པའོ། །བསྒོམ་པ་ལ་གསུམ་སྟེ། བསྒོམ་པའི་སྐྱོན་དང་། བསྒོམ་པའི་ཐབས་དང་། བསྒོམས་པའི་འབྲས་བུའོ། །སྐྱོན་ནི་འཁོར་ བར་སྡུག་བསྔལ་བའོ།།དེ་ཡང་བདག་ཏུ་མཐོང་བས་འགྲོ་བ་བཟང་མོ་ལ་ཆགས་པ་ཉེས་སོ། །བསྒོམ་ཐབས་བདག་ཞི་བར་མགོ་ནས་རྐང་པའི་བར་བདག་མེད་པར་མི་གཙང་བར་མཐོང་། བསྒོམས་པས་འབྲས་བུ་སེམས་དེ་ཞི་ནས་དགྲ་བཅོམ་པར་འདོད་པའོ། །སྐྱོན་རྟག་པ་དང་ཆད་པར་ཕྱི་ ནང་འདོད་པ་དང་།ལུས་གཙང་བ་དང་ཉོན་མོངས་པ་ལ་ཆགས་ནའོ། །ཉན་ཐོས་འབྲིང་གི་བསྒོམ་པ་ལ་ཡང་གསུམ་སྟེ། མ་བསྒོམས་པར་རྟོགས་པས་འཁོར་སྡུག་བསྔལ་ལོ། །དེ་ཡང་རླུང་ཕྱིར་ཤོར་བས་རྟོག་པ་འབྱུང་བས་བདག་ཏུ་བརྟགས་པས་ཉོན་མོངས་པ་ལ་ཆགས་པས་ཉེས་ཐབས་ རླུང་འཛིན་པ་སྟེ་གསུམ།བགྲང་བ་རླུང་གཅིག་ནས་བཅུ་དང་བརྒྱ་དང་། སྟོང་ཁྲི་འབུམ་གྱི་བར་དུ་བགྲངས་ཏེ། ཞེ་སྡང་ལ་སོགས་པའི་ཉེས་པ་དག་པར་འདོད། བསྡམས་ནས་རེ་རེ་བགྲངས་པས་བདག་ཕུང་པོ་གསུམ་པར་འདོད་པ་དང་། ཁ་དོག་ལ་སློབ་པ་དང་། དཀར་སྔོ་འདྲ་བར་ཕྱིར་ འབྱུང་ནང་དུ་འོང་བ་གཉིས་དྲག་ཞན་བློའི་གནས་བཟང་ནས་འབྲས་བུ་ལྷག་བཅས་ལྷག་མེད་དེ་ལས་འབྱུང་བར་འདོད་དོ།།དབྱིབས་ལ་སློབ་པ་རྡོ་རྗེ་རྩེ་གཅིག་པ་དང་། གསུམ་པ་དང་། པདྨ་དང་། ཨུཏྤ་ལ་ལྟར་སློབ་སྟེ། རྩེ་གཅིག་པ་སྣའི་རྩེ་མོ་ནས་སོར་བཞི་ནས། དཔག་ ཚད་ཙམ་དུ་ཕྱིར་བསྲིང་ཞིང་།སྣའི་ཚང་ཚིང་ནས་ལྟེ་བར་བསྐྱིལ་བའོ།

我来为您翻译这段藏文：
毗婆沙宗的见解分为两种：西方毗婆沙宗的下、中二种声闻的见解认为有法我和人我两种。
法我是指外境显现为白、红、悦耳、不悦耳、香、不香、甜、柔软、粗糙等种种相，认为这些是极微尘积聚的本性，如牦牛尾和芦苇丛。善恶因果也随认知主体而定，虽然因缘无常刹那，却显现为恒常。如瓶等物被棍棒所毁是直接可见的，有为法作为认知主体若损坏则如陶器破碎，活着时存在，来世相续，罪业也是如此认为。
人我被认为是第三蕴，寻找我从头至脚都找不到，但由于能体验苦乐，所以认为非有非无。
修法分三：修法过患、修法方便、修法果。过患是轮回痛苦。由见我而贪著善趣是过失。修法方便是从头至脚观修无我不净。修法果是心寂静后成阿罗汉。
过失是内外执著常断，执身为净，贪著烦恼。
中等声闻的修法也分三：未修而了知轮回是苦。由于气外泄而生分别，执我而贪著烦恼是过失。方便是持气，分三：
数息：从一至十、百、千、万、十万来数，认为能净除嗔等过失。约束后逐一数数，认为我是第三蕴。
修习气色：白、蓝等色气出入二者强弱，从心的善处生起有余无余果。
修习气形：修习单股金刚杵、三股金刚杵、莲花、青莲花等形。单股从鼻尖四指至一由旬外伸展，从鼻孔卷至脐轮。


 །རྩེ་གསུམ་པ་ཕར་ལ་སྔ་སྒོ་གཉིས་ནས་སྤྲོ་བ་ཚུར་ལ་སྣ་རྩེར་བསྡུས་ཏེ་གོང་བཞིན་བསྲིང་། པདྨ་དང་། ཨུཏྤ་ལ་སྣ་རྩེ་ནས་འཕྲོ་ལ་ཕར་ལ་ཡུལ་གང་བ་དང་། ནང་དུ་བུམ་པར་བཀང་བས་ལྷག་བཅས་ལྷག་མེད་ཀྱི་འབྲས་ བུ་འབྱུང་བར་འདོད་པའོ།།སྐྱོན་མི་གཙང་བ་སྒོམ་པ་དང་། བུམ་པ་ལྟར་འགགས་ནས་སེམས་མེད་པའོ། །ཉན་ཐོས་རབ་དང་རང་སངས་རྒྱས། ཁ་ཆེ་བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བ་སྟེ། ཆོས་ཀྱི་བདག་ཐ་མ་དང་མཐུན་ནོ། །གང་ཟག་གི་བདག་མེད་པར་འདོད་པའོ། །དེས་བསྒོམ་པ་ཡང་བདེན་བཞི་ བསྒོམ།དེ་ཡང་ལས་ཀྱི་འབྱུང་པའི་མདོ་ལས། སྡུག་བསྔལ་འདི་བརྒྱད་ཕུང་པོ་ལ། །ཕུང་པོར་ཆགས་པས་དུག་ལྔ་ཡིན། །ཞེས་པས་རྒྱུ་ཀུན་འབྱུང་དུག་ལྔ་སྤོང་བ་དང་། འབྲས་བུ་སྡུག་བསྔལ་ལུས་ལ་གནོད་པར་ཤེས་པས་ལས་ལ་མི་ཆགས་ཤིང་བདག་མེད་པ་དང་། ཡེ་ ཤེས་དང་བྱམས་པ་དང་མི་གཙང་བ་དང་།བདག་མེད་དུ་ལྷག་གིས་མཐོང་ལ། བདག་མེད་པའི་སྟོང་པ་དེ་བསྒོམ་པའོ། །དེ་ཡང་གོང་གི་ལུས་ངག་ཡིད་ཀྱི་དགེ་བ་དང་བསྡོམས་པས་སྔོན་གྱི་སྒྲིབ་པ་འདག་ལ་བདག་མེད་པ་སྟོང་པ་ལ་བཞག་པས་དགྲ་བཅོམ་པ་ཐོབ་པའོ། །སྐྱོན་གང་ ཟག་གི་བདག་འདོད་པ་སྤང་བའོ།།ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་སྡོམ་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྡོམ་པ་དང་། །སྔགས་ཀྱི་དམ་ཚིག་གཉིས་སོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྡོམ་པ་ལ་བཞི་སྟེ། སྤྱོད་ལམ་དང་། ལྟ་བ་དང་། བསྒོམ་པ་དང་སྐྱོན་ནོ། །སྤྱོད་ལམ་ལ་གཉིས་ཏེ་ རྟེན་དང་སྤྱོད་ལམ་དངོས་སོ།།རྟེན་ལ་ལྔ་སྟེ། མདོ་སྡེ་པ་དང་། རྣམ་བཅས་པ་དང་། རྣམ་མེད་པ་དང་། སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་དང་། རབ་ཏུ་མི་གནས་པའོ། །སྤྱོད་ལམ་དངོས་ལ་གསུམ་སྟེ། སྦྱོར་བ་དང་། དངོས་དང་མཇུག་གོ། །དེ་ཡང་སྤྱོད་ལམ་ཁྱད་པར་མེད་པར་དུས་གསུམ་དུ་ལྔ་ ཆར་འདོད་ལ་ལྟ་བ་ལ་ཁྱད་ཡོད་དེ།སྦྱོར་དངོས་མཇུག་གསུམ་མདོ་སྡེ་པས་རྟེན་འབྲེལ་དུ་འདོད་ལ། རྣམ་བཅས་སེམས་ཀྱི་རྣམ་པར་འདོད། །རྣམ་མེད་པས་བཟང་རྟོག་ཏུ་འདོད་ལ། སྒྱུ་མ་ལྟ་བུས་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུར་འདོད། རབ་ཏུ་མི་གནས་པས་ཀུན་རྫོབ་བ་ཡིན་གྱི་དོན་དམ་མ་ཡིན་ཏེ་ རྨི་ལམ་ལྟ་བུ་མི་བདེན་པར་སྣང་བར་འདོད་དེ།དོན་དམ་ལ་ཁས་ལེན་མེད་པའོ། །གཞན་དོན་དམ་དུ་འདོད་པའོ། །སྤྱོད་ལམ་དངོས་ཀྱི་སྦྱོར་བ་ལ་དགུ་སྟེ། མཆོད་པ་དང་། བསྟོད་པ་དང་། ཕྱག་འཚལ་བ་དང་། སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བ་དང་། སྡིག་པ་བཤགས་པ་དང་། ཡི་རང་བ་དང་། བསྐུལ་བ་དང་། གསོལ་བ་གདབ་པ་དང་། བསྔོ་བའོ།

我来为您翻译这段藏文：
三股金刚杵向外从两鼻孔放出，向内收摄于鼻尖，如前伸展。莲花和青莲花从鼻尖放射，向外充满空间，向内充满气瓶，由此认为能获得有余无余果。
过失是修不净观和如瓶闭塞而无心。
上等声闻和独觉，即迦湿弥罗毗婆沙论师，其法我见与下等相同。认为无人我。其修法也修四谛。
如《业生经》云："此八苦在蕴中，贪著诸蕴即五毒。"因此断除因集五毒，了知果苦损害身体而不贪著业，无我，以及智慧、慈心、不净观，以及清净见无我，修习彼空性无我。
复次，与前述身语意善行合修，能净除往昔障碍，安住无我空性而证得阿罗汉果。过失是应断除执著人我。
大乘戒有二：菩萨戒和密咒誓言。菩萨戒分四：行为、见解、修法和过失。行为分二：所依和实际行为。
所依有五：经部行者、有相行者、无相行者、如幻行者、究竟无住行者。实际行为分三：加行、正行和结行。
而且认为行为在三时中五者皆无差别，见解则有差别。加行、正行、结行三者，经部行者认为是缘起，有相行者认为是心的显现，无相行者认为是善分别，如幻行者认为如幻，究竟无住行者认为是世俗谛非胜义谛，认为如梦不实显现，于胜义中无所承认。其他认为是胜义。
实际行为的加行有九：供养、赞颂、顶礼、皈依、忏悔、随喜、劝请、祈请和回向。


 །དེ་ཡང་། མཆོད་དང་བསྟོད་དང་ཕྱག་འཚལ་དང་། །སྐྱབས་དང་སྡིག་བཤགས་ཡི་རང་དང་། །བསྐུལ་དང་གསོལ་བ་གདབ་པ་དང་། །བསྔོ་དང་དགུ་བོ་སྦྱོར་བར་བསྟན། །ཞེས་དྲི་མ་མེད་པའི་མདོ་ནས་བསྟན་ཏོ། །མཆོད་པ་ལ གསུམ་སྟེ་གནས་དང་།རྟེན་དང་མཆོད་པ་དངོས་སོ། །གནས་རང་བྱུང་དང་། བྱིན་གྱིས་བརླབས་པ་ལྷ་ཁང་ལ་སོགས་པ་ཉམས་དགའ་བར་རྟེན་བྱང་ཆུབ་ཆེན་པོ་དང་། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དང་། མཁན་པོ་ལ་མཆོད་པར་བྱའོ། །མཆོད་པ་དངོས་ལ་གཉིས་ཏེ། མཆོད་པར་བྱ་བ་དང་། མཆོད་པར་བྱེད་པའོ། །མཆོད་པ་བྱ་བ་ལ་རྟེན་ཕྱོགས་བཅུའི་སངས་རྒྱས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་མཆོད་པའོ། །མཆོད་བྱེད་པ་དག་དགོས་པ་དེ་རྣམས་མཉེས་པ། དེ་ལ་དགོས་པ་མཆོད་པ་ཡིན། དེའི་དགོས་པ་བདག་གཞན་དོན་གྲུབ་པའོ། །མཆོད་པ་དང་ཡོན འབྱོར་ན་དངོས།མ་འབྱོར་ན་བསྐལ་བཟང་ལྟར་མེ་ཏོག་སྤོར་གང་ལ་བརྟེན་ཏེ་སློབ་དཔོན་དང་། ཡིད་ཀྱིས་གཞན་ན་ཡོད་པའི་དངོས་པོ་ལུས་སེམས་སུ་བཅས་པ་དབུལ་ཏེ། མཆོད་པ་རྣམ་པ་བདུན་གྱིས་མཆོད་དེ། ཆུ་གཙང་གིས་སྐུ་བསིལ་ཞིང་རས་བཟངས་ཀྱིས་སྐུ་བྱི་དོར་བྱ་བ་དང་། མེ་ཏོག་མནྡཱ་ར་ལ་སོགས་པའི་ཕྲེང་བ་དང་། སིལ་སྙེན་གྱིས་མཆོད་པ་དང་། ཙནྡན་དང་། ཨ་ག་རུ་དང་། ག་བུར་དང་། གླ་རྩི་དང་། རྒྱ་སྤོས་ལ་སོགས་པའི་དུད་པས་མཆོད་པ་དང་། རིན་པོ་ཆེ་འབར་བ་དང་། མར་མེའི་ཕྲེང་བ་གཅིག་གམ། བཅུའམ་བརྒྱ་སྟོང་དབུལ་བ་དང་། ཙནྡན་ལ སོགས་པའི་དྲིའི་བྱུག་པ་བྱ་བ་དང་།འབྲས་ཆན་དང་། སྲན་ཆན་དང་། གྲོ་ཆན་དང་། ནས་ཆན་དང་། ཞོ་དང་། མར་དང་། ཤ་སྐམ་དང་། ཉ་སྐམ་དང་། ཉ་བཙོས་པ་དང་། ན་རི་ཀེ་ལ་དང་། ཨ་མྲ་དང་། བིལ་བ་དང་། ཉོ་ཏི་ལ་སོགས་པའི་འབྲས་བུ་དང་། གྲོ་མ་དང་། ཉུངས་མ་དང་། ལ་ཕུག་དང་། བེ་ལ་ཤ་ལ་སོགས་པའི་རྩ་བ་དང་། ཁུར་བ་དང་ལ་དུ་ལ་སོགས་པས་མཆོད་པ་དང་། དུང་ལ་སོགས་པ་སིལ་སྙན་དང་དབྱངས་ཀྱི་རིམ་པས་མཆོད་པའོ། །ཡོན་ལ་རིན་པོ་ཆེ་སྣ་བདུན་དང་། བཀྲ་ཤིས་ཀྱི་རྫས་བརྒྱད་དང་། ཆུ་མིག་དང་། ནགས་ཚལ་དང་། སྐྱེད་མོས་ཚལ་དང་། སྤང་ལྗོངས་དང་། མཚོ་དང་། ལྟེང་ཀ་ལ་སོགས་པ་གཟུགས་སྒྲའི་བྱེ་བྲག་ཇི་སྙེད་པ་བློ་དང་དངོས་སུ་འབྱོར་པ་དབུལ་ལོ། །འབྲེལ་བ་ནམ་མཁའི་སྙིང་པོའི་མདོ་ནས། སེམས་གཉིས་བསྐྱེད་ནས་སངས་རྒྱས་མཆོད། །མཆོད་པ་ཡོན་དང་བཅས་པ་ཡིས། །རྒྱལ་དང་དེ་ཡི སྲས་མཉེས་ནས།།འགྲོ་བའི་དོན་ལ་རེག་པར་འགྱུར། །ཞེས་བྱའོ།

我来为您翻译这段藏文：
如云："供养与赞颂及顶礼，皈依忏悔及随喜，劝请与祈请，回向九种为加行。"此为《无垢经》所说。
供养分三：处所、所依和实际供养。处所为自然和加持的寺院等悦意之处，所依是大菩提、菩萨和亲教师应当供养。
实际供养分二：供养对象和能供养。供养对象是十方诸佛菩萨。能供养者应令彼等欢喜，此为供养之必要，其目的是成就自他利益。
供品若有则实物供养，若无则如贤劫般以一把花为依，依止上师，以意观想他处所有之物及身心供养。以七种供养来供：以净水沐浴并以妙衣擦拭；以曼陀罗等花鬘供养；以音乐供养；以旃檀、沉香、龙脑香、麝香、藏香等香烟供养；以发光宝珠和一盏或十盏或百千盏灯供养；以旃檀等涂香供养；以米饭、豆饭、麦饭、大麦饭、酸奶、酥油、干肉、干鱼、熟鱼、椰子、芒果、木苹果、榅桲等果实，以及萝卜、芜菁、胡萝卜、竹笋等根茎，以及面团、糕点等供养；以螺号等乐器和音乐次第供养。
供品包括七宝、八吉祥物、泉水、森林、园林、草地、湖泊、平原等，凡是色声差别之物，随心力和实物所能供养者皆当供养。
如《虚空藏经》所说："发起二心供养佛，以诸供养及供品，令佛及佛子欢喜，即能成就众生利。"


 །བསྟོད་པ་ཡང་རྟེན་གོང་ལྟར་བསྟོད་བྱེད་དང་། དགོས་པ་མཉེས་པ་དང་དེ་ལ་དགོས་པ། ཕྱོགས་དུས་ཀུན་གྱི་སངས་རྒྱས་སྲས། །གང་དག་འཇིག་རྟེན་ཁམས་བཞུགས་པའི། །འགྲོ་བ་འདྲེན་པར་གང་བཞུགས་པ། །སྐུ་ཡི་ མཚན་ལྡན་རྣམས་ལ་བསྟོད།།བྱམས་པའི་ཐུགས་ལྡན་རྣམས་ལ་བསྟོད། །ཅེས་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་མདོ་ནས་སངས་རྒྱས་དང་། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལ་བསྟོད་པ་ཉིད་ཀྱིས་བསྟོད་དོ། །འབྲེལ་བས་ཀུན་ནས་བརྗོད་པས་སོ། །ཕྱག་འཚལ་བ་ལ་ཡང་གོང་ལྟར་དྲུག་གིས་ཐེག་པ་ཆེན་ པོ་ནས་ཕྱག་འཚལ་བ་གསུམ་མམ།བདུན་ནས་སྟོང་དང་ཁྲིའི་བར་དུ་འཚལ་བའོ། །སྐྱབས་དངོས་དང་དབྱེ་བ་གཉིས་ལས། དངོས་ལ་གསུམ། སྐྱབས་སྔོན་གྱི་སྦྱོར་བ་རྣམས་ཤེས་ནས། སློབ་དཔོན་དགོངས་སུ་གསོལ། བདག་མིང་འདི་ཞེས་བགྱི་བ་དུས་འདི་ནས་བཟུང་ནས་སྙིང་པོ་ བྱང་ཆུབ་ལ་མཆིས་ཀྱི་བར་དུ།དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྣམས་ལ་སྐྱབས་སུ་མཆིའོ། །ཞི་བ་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་ཆེན་པོའི་ཆོས་ལ་སྐྱབས་སུ་མཆིའོ། །ཀུན་ལ་སྐྱོབ་པར་མཛད་པའི་འཕགས་པ་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་ བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་དགེ་འདུན་རྣམས་ལ་སྐྱབས་སུ་མཆིའོ།།ཞེས་ལན་གསུམ་བརྗོད་དོ། །དབྱེ་བ་ལ་བརྒྱད། དབང་པོ་དང་། རྟེན་སྐྱབས་སུ་མཆི་བ་ཉན་ཐོས་ལྟར། བདུན་ལ་གཞན་འདྲ་སྟེ། ཡིད་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་ཆོས་དང་གཞན་དག་ལ་དད་པའོ། །སྦྱོར་བ་ལུས་ངག་ཡིད་གོང་ལྟར་དང་། གཞན། སྐྱབས། སེམས་རྟེན་དང་། སངས་རྒྱས་སྤྲུལ་སྐུར་ཤེས་པ། ཆོས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དང་། དགེ་འདུན་འཇམ་དཔལ་ལ་སོགས་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། །མཆོད་པ་ནི་གོང་གིའོ། །དུས་མཐའ་ཐུག་པ་མེད་པའམ། བྱང་ཆུབ་བར་དུའོ། །ཡོན་ཏན་འཁོར་བ་ལས་ཐར་པ དང་།གཞན་དོན་ནུས་པའོ། །སྤྱོད་པ་ལ་འཇུག་པ་ནས་ཁྱེད་ཀྱི་ཐུགས་རྗེས་སུ་བཟུང་བས་ན། སྲིད་ལ་མི་འཇིགས་སེམས་ཅན་ཕན་པ་བགྱི། །ཞེས་པས་སོ། །མི་ཉམས་པ་བྱ་བ་ལ་གོང་མའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་སྤངས་པའི་སྟེང་དུ་གཞན་དོན་བྱ་བ་དང་། སྲོག་གཅོད་པ་སྤངས་ནས་གཞན་ལ་ མི་འཚེ་བ་དང་།མུ་སྟེགས་དང་ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་མི་འགྲོགས་པའོ། །སྡིག་པ་བཤགས་པ་རྟེན་དང་། མཁན་པོའི་སྤྱན་སྔར། བདག་མིང་འདི་ཞེས་བྱ་བ་ཡིས། །ཐོག་མེད་དུས་ནས་འཁོར་བར་འཁོར། །ཤིན་ཏུ་མ་རིག་སྡིག་པའི་ལས། །སྣ་ཚོགས་བགྱིས་དང་བགྱིད་དུ་སྩལ། ། རྗེས་སུ་ཡི་རང་བགྱིས་པ་བཤགས། །ཞེས་པ་དང་། མདོ་གཞན་ནས་བསྟན་པ་ལྟར་བཤགས་སོ།

我来为您翻译这段藏文：
赞颂也如前所述对境而赞，目的是令欢喜及其必要性。"一切方所时中佛及佛子，凡是住于世间界，引导众生诸圣尊，具足相好身赞叹，具足慈悲心赞叹。"如《大乘经》中所说，以赞叹本身来赞叹佛陀和菩萨。以关联而遍说。
顶礼也如前所述六种，依大乘教法作三次顶礼，或从七次乃至千次、万次顶礼。
皈依分实际和分类两种。实际又分三：了知皈依前行后，"请上师垂念，我某某从今时直至菩提果间，皈依如来应供正等正觉世尊诸佛；皈依寂静离欲大法；皈依普遍救护一切的圣者不退转菩萨僧众。"如是诵三遍。
分类有八：根据声闻乘，以根器和所依为皈依处，其余七种相同，意即信仰大乘法及其他。加行身语意如前，其他：皈依、心所依及了知佛为化身，了知法为般若波罗蜜多，了知僧为文殊等。供养如前。时间无有终尽或至菩提为止。功德为解脱轮回及能利他。如《入行论》云："蒙汝悲护故，不惧轮回作利生。"
不退失之行为：在上述世间所断之上，还要利他，断除杀生而不害他，不与外道、声闻、缘觉为伍。
忏悔罪业在所依和亲教师前："我某某名者，从无始轮回以来，因极大无明造作种种罪业，及教他造作，随喜所作皆忏悔。"如是及如其他经中所说而忏悔。


 །ཡི་རང་བའི་རིམ་པ་མདོ་གཞན་ལྟར་ཡང་བྱ། འཇིག་རྟེན་འདི་དང་གཞན་དག་ན། །སྐྱེ་བོ་རྣམས་ཀྱིས་དགེ་སྤྱད་དང་། །དེ་ཡི་སྟོབས་ཀྱིས་བདེ་འགྱུར་ལའང་། །བདག་ནི་ཤིན་ཏུ་ཡི་རང་ངོ་། ། ཉན་ཐོས་རང་རྒྱལ་དགེ་བ་དང་། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྤྱོད་པ་ལའང་། །ངེས་པར་དི་རིང་ཡི་རང་ངོ་། །སངས་རྒྱས་མཛད་པ་གང་བྱུང་དང་། །སེམས་ཅན་བདེ་ལ་ཡི་རང་ངོ་། །བསྐུལ་བ། སངས་རྒྱས་རྣམས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས། །དེ་དག་ཚོགས་ལ་བདག་བསྐུལ་ན། །སེམས་ཅན་རང་དགར མི་གཏོང་བར།།ཆོས་ཀྱིས་རྒྱུད་འབྱོངས་འཁོར་ལོ་བསྐོར། །གསོལ་བ་གདབ་པ། ཕྱོགས་བཅུའི་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་དང་། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་འདོན་མཛད་ལ། །སེམས་ཅན་བདེ་ལ་མ་བཀོད་པར། །མྱ་ངན་མི་འདའ་བཞུགས་པར་གསོལ། །དེ་རྣམས་ཀྱི་དགེ་བ་བསྔོ་བ། བདག་ གིས་དེ་ལྟར་དགེ་སྤྱད་པས།།ནམ་མཁའ་ཁྱབ་པའི་སེམས་ཅན་རྣམས། །དགེ་བ་འདི་ཡི་བྱིན་རླབས་ཀྱིས། །ཕ་རོལ་ཕྱིན་དྲུག་མཐར་ཕྱིན་ནས། །ཐམས་ཅད་བྱང་ཆུབ་ཆེན་པོར་ཤོག་།གལ་ཏེ་བྱང་ཆུབ་མ་ཐོབ་པར། །ཐེག་ཆེན་ཆོས་ལ་སྤྱོད་པ་དང་། །འགྲོ་དོན་མི་འདོར་ འཁོར་བ་ལས།།འགྲོ་རྣམས་མྱུར་དུ་སྒྲོལ་བར་ཤོག་།མདོ་གཞན་ལྟར་ཡང་གདབ་བོ། །དངོས་ལ་གཉིས་ཏེ། སྨོན་པ་དང་འཇུག་པའོ། །སྨོན་པ་ནི་སློབ་དཔོན་དགོངས་སུ་གསོལ། བདག་མིང་འདི་ཞེས་བགྱི་བ་དུས་འདི་ནས་བཟུང་ནས་སྙིང་པོ་བྱང་ཆུབ་ལ་མཆིས་ཀྱི་བར་དུ་སྔོན་གྱི་ སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྣམས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་བསླབ་པ་ལ་རྗེས་སུ་སློབ་བོ།།རྗེས་སུ་སྒྲུབ་པོ། །སྔོན་གྱི་སངས་རྒྱས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་འགྲོ་བ་རྣམས་ལ་ཇི་ལྟར་ཕན་པ་དེ་ལྟར་བདག་ཀྱང་ཕན་པར་བགྱིད་དོ་ཞེས་ལན་གསུམ་བརྗོད་དོ།

我来为您翻译这段藏文：
随喜次第也如其他经中所说："于此世间及他方，众生所修诸善行，以及彼等力得乐，我皆至诚生随喜。于声闻缘觉善行，及诸菩萨诸行为，我今决定生随喜。于佛所作一切事，及众生乐皆随喜。"
劝请："于诸佛陀与菩萨，及彼眷属我劝请，不舍众生随其欲，调伏相续转法轮。"
祈愿："十方一切诸佛陀，及诸菩萨度众生，未安众生于安乐，祈请勿入般涅槃。"
回向彼等功德："我如是行诸善业，愿遍虚空诸众生，以此善业之加持，圆满六度波罗蜜，悉皆证得大菩提。若未证得菩提前，行持大乘妙法门，不舍利生出轮回，愿速解脱诸众生。"也应如其他经中所说而作。
实际分二：发愿和行持。发愿即："请上师垂念，我某某从今时直至证得菩提期间，随学过去诸佛世尊及诸菩萨之学处，如是修行。如往昔诸佛菩萨利益众生，


 །དངོས་ འཇུག་པ་ནི།སློབ་དཔོན་དགོངས་སུ་གསོལ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་དང་། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྦྱིན་པ་ལས་བྱུང་བའི་དགེ་བ་དང་། ཚུལ་ཁྲིམས་ལས་བྱུང་བའི་དགེ་བ་དང་། བཟོད་པ་ལས་བྱུང་བའི་དགེ་ བ་དང་།བརྩོན་འགྲུས་ལས་བྱུང་བའི་དགེ་བ་དང་། བསམ་གཏན་ལས་བྱུང་བའི་དགེ་བ་དང་། ཤེས་རབ་ལས་བྱུང་བའི་དགེ་བའི་རྩ་བ་ཇི་སྙེད་ཅིག་ཡོད་པ་དེ་སྙེད་ཀྱིས་སེམས་ཅན་མ་གྲོལ་བ་ཐམས་ཅད་གྲོལ་བར་མཛད་པ་དང་། མ་བསྒྲལ་བ་ཐམས་ཅད་བསྒྲལ་བར་མཛད་པ་དང་། དབུགས་མ་ཕྱིན་པ་ཐམས་ཅད་དབུགས་ཕྱིན་པར་མཛད་པ་དང་། མྱ་ངན་ལས་མ་འདས་པ་ཐམས་ཅད་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བར་མཛད་པ་དེ་བཞིན་དུ། བདག་མིང་འདི་ཞེས་བགྱི་བས་ཀྱང་དུས་འདི་ནས་བཟུང་ནས། ནམ་སྙིང་པོ་བྱང་ཆུབ་ལ་མཆིས་ཀྱི་བར་དུ་བདག་གིས་སྦྱིན་པ་ལས བྱུང་བའི་དགེ་བའི་རྩ་བ་དང་།ཚུལ་ཁྲིམས་ལས་བྱུང་བའི་དགེ་བ་དང་། བཟོད་པ་ལས་བྱུང་བའི་དགེ་བ་དང་། བརྩོན་འགྲུས་ལས་བྱུང་བའི་དགེ་བ་དང་། བསམ་གཏན་ལས་བྱུང་བའི་དགེ་བ་དང་། ཤེས་རབ་ལས་བྱུང་བའི་དགེ་བ་ཇི་སྙེད་བགྱིད་པ་དེ་སྙེད་ཀྱིས་སེམས་ཅན་མ་གྲོལ་བ་ ཐམས་ཅད་དགྲོལ་བར་བགྱིའོ།།མ་རྒལ་བ་ཐམས་ཅད་བསྒྲལ་བར་བགྱིའོ། །དབུགས་མ་ཕྱིན་པ་ཐམས་ཅད་དབུགས་དབྱུང་བར་བགྱིའོ། །མྱ་ངན་ལས་མ་འདས་པ་ཐམས་ཅད་མྱ་ངན་ལས་བཟླ་བར་བགྱིའོ་ཞེས་ལན་གསུམ་བརྗོད་པར་བྱའོ། །སློབ་དཔོན་དགོངས་སུ་གསོལ། ། གལ་ཏེ་སྡོམ་པ་ལས་ཉམས་ན་སླར་གསོ་བས་གནང་དུ་གསོལ་ཞེས་ལན་གསུམ་བརྗོད་དོ། །མཇུག་གི་དོན་ཤེས་པར་བྱ་བ་ལ་གསུམ་སྟེ། དགོས་པ་ཤེས་པར་བྱ་བ་དང་། ཐོབ་པར་ཤེས་པ་དང་། མཇུག་མི་ཉམས་པའོ། །དགོས་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། སྦྱོར་བ་དང་རྟེན་ནོ། །སྦྱོར་བ ལ་མཆོད་པ་ལ་སོགས་པ་དགུ་ལས་སྐྱེ་བས་དགུ་དགོས་པར་ཤེས་པ་དང་།རྟེན་གཞན་དང་བདག་ཉིད་ལས། གཞན་ལ་རྟེན་དབང་དང་པོ་གཉིས། དབང་པོ་སྡོམ་པ་ལ་གནས་པ་མཁས་པའི་སློབ་དཔོན་ལས་སྐྱེ་བར་ཤེས་པ་དང་། ཡི་དམ་དང་དབང་པོ་ལས་སྐྱེ་བའོ། །རྟེན་བྱང་ ཆུབ་ཆེན་པོ་ལ་སོགས་པའི་མཆོག་གསུམ་ལས་སྐྱེའོ།།བདག་ལས་སྐྱེ་བ་གང་གི་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ལྟར་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པ་དྲུག་དང་། ཕན་སེམས་ཡོད་པ་ནུས་པ་དང་ལྡན་པ་ལས་སྐྱེ་བར་ཤེས་པར་བྱའོ།

我来为您翻译这段藏文：
实际行持即："请上师垂念，如来应供正等正觉及一切菩萨所生之布施功德、持戒功德、安忍功德、精进功德、禅定功德、智慧功德之善根，以如是诸善根令一切未解脱众生得解脱，令一切未度者得度，令一切未得安慰者得安慰，令一切未涅槃者得涅槃。如是，我某某从今时起直至证得菩提之间，以我所修布施功德、持戒功德、安忍功德、精进功德、禅定功德及智慧功德之善根，令一切未解脱众生得解脱，令一切未度者得度，令一切未得安慰者得安慰，令一切未涅槃者得涅槃。"如是诵三遍。
"请上师垂念，若违犯戒律，祈请允许重新受持。"如是诵三遍。
末义应知三：了知必要、了知获得及结尾不退失。必要分二：加行与所依。加行从供养等九者生起，故应知需九种；所依分他人与自身：依他人者为前二灌顶，应知从具戒律、精通之上师处生起，从本尊及根器生起。所依从大菩提等三殊胜处生起。从自身生起者，应知从具足超胜声闻六种特质、具有利他心及能力者处生起。


 །ཐོབ་པར་ཤེས་པ་ལ་བཅུ་སྟེ། རྟེན་དང་། དབང་པོ་དང་། སེམས་ཅན་དང་། སྡུག་བསྔལ་བ་དང་། སྦྱོར་བ་དང་། བླངས་པ་དངོས་དང་། སེམས་ཅན་བྱང་ཆུབ་ལ་དགོད་པའི་བསམ་པ་དང་། མི་ལྡོག་པའི་བསམ་པ་དང་། བླངས་པའི་དུས་དེ་ཉིད་ནས་ཡིད་ཆེས་པས་ཐོབ་པའོ། །མི་ཉམས་པར་བྱ་བ་ལ་གསུམ་སྟེ། ཤེས་པར་བྱ་བ་དང་། ཤེས་པས་སྤང་བ དང་།ཤེས་པས་བསྒྲུབ་པའོ། །ཤེས་པར་བྱ་བ་ལ་ལྔ་སྟེ། སྡོམ་པའི་ངོ་བོ་དང་། རྟེན་གྱི་ཁྱད་པར་གྱིས་བསླབ་པའི་རིམ་པ་དང་། དུས་དང་། རིགས་དང་། སྡོམ་པ་གསུམ་ལྡན་དུ་ཤེས་པར་བྱ་བའོ། །ངོ་བོ་སྨོན་འཇུག་གཉིས་ལས་སྨོན་པའི་ངོ་བོ་དང་། གྲོགས་གཉིས་ཏེ། དེ་ཡང་ངོ་ ཚ་ཤེས་པ་དང་ཁྲེལ་ཡོད་པས་ངོ་བོ་ཡང་དག་པར་བླངས་པའི་སེམས་པ་དགེ་བ་རྒྱུན་ཆགས་འབྲས་བུ་ལ་དམ་འཆའ་བའོ།།དེ་ཡང་དད་པ་དང་། སྙིང་རྗེ་དང་། འདོད་པ་དང་། ཁས་བླང་བ་བཞི་ལས་དང་བའི་དད་པ་གཞན་དོན་གྱིས་བདག་གྲོལ་བར་ཤེས་པ་དང་། བདེན་སྙམ་པ་དང་། བདག་ ལ་སྙིང་རྗེ་སྐྱེས་པས་གཞན་དོན་ལ་མོས་པའོ།།མོས་པ་སྐྱེས་ནས་རྒྱུན་ས་བཅུ་མན་ཆད་དུ་ཡིན་དགོས་པས་སྨོན་པའི་དགེ་བའི་རྒྱུན་སེམས་ཅན་ལ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བྱ་བས་སྨོན་པ་སེམས་ཅན་སངས་རྒྱས་སུ་འདོད་ལ། ཁས་ལེན་དམ་འཆའ་བའོ། །གྲོགས་ལ་བདུན་ཏེ། འདུན་ པ་ས་བདུན་འཇུག་པའི་གཞི་བྱེད་པ་དང་།ལྷག་པའི་བསམ་པ་ཟླ་བ་ཚེས་པ་ལྟ་བུ་དགེ་བ་འཕེལ་བ་དང་། སྦྱོར་བ་མེ་ལྟ་བུ་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་བསྲེག་པ་དང་། བསམ་པ་བཟང་པོ་གསེར་ལྟ་བུ་སེམས་མི་ཉམས་པ་དང་། སྐྱོབ་པ་ལྟ་བུ་ཉེས་པས་མི་གོས་པ་དང་། འབྲེལ་བ་རྒྱུ་འབྲས་ལྟ་ བུ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་འབྱུང་བ་དང་།མྱུར་བ་ཐོག་ལྟ་བུ་ས་ལ་སྤྱོད་པའོ། །འཇུག་པའི་ངོ་བོ་དེ་ཡང་ངོ་ཚ་ཤེས་པ་དང་། ཁྲེལ་ཡོད་པས་ཡང་དག་པར་བླངས་པའི་སེམས་པ་དགེ་བ་རྒྱུན་ཆགས་རྒྱུ་ལ་དམ་འཆའ་བའི་ངོ་བོ་སྟེ། དེ་ཡང་གོང་ལྟར་བཞི། ཡིད་ཆེས་པའི་དད་པ་སངས་རྒྱས་གཞན་ དོན་ལས་འབྱུང་བས་གཞན་ལ་སྙིང་རྗེ་སྐྱེས་ཏེ།སངས་མ་རྒྱས་བར་དུ་འཕྲོ་མི་གཅོད་པ་དང་། གཞན་དོན་བྱེད་པས་གཞན་དོན་ཁས་བླངས་པ་དང་། བདག་གཞན་སངས་རྒྱས་པའི་རྒྱུ་སྡོམ་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་རང་བཞིན་དང་བཅས་པའི་སྡིག་པ་སྤོང་བ་སོ་སོར་ཐར་པའི་བསླབ་པ་དགེ་བ་ཆོས་ བསྡུས་པས་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་སྤྱོད་པ།སེམས་ཅན་དོན་བྱེད་དེ་གཉིས་སེམས་ཅན་དོན་དུ་སྤྱོད་ལ་སྟོབས་གར་ཆེར་དེ་ཡང་འབྱེད་པ་དང་ཕྱེ་ཞིང་སྤྱོད་པའོ།

我来为您翻译这段藏文：
了知获得有十：所依、根器、众生、苦恼、加行、实际受持、安立众生于菩提之发心、不退转发心，以及从受持之时即以信心获得。
不退失有三：应知、以知断除、以知成就。
应知有五：戒律本质、依所依差别之学处次第、时间、种类，及了知具足三戒。本质中愿行二者，愿的本质及二助伴：以惭愧正受持之相续善心，誓愿获得果位。此又从信心、悲心、欲求、承诺四者中，清净信心了知为利他而自解脱，生起确信，由生起悲心而趣入利他。生起信解后，相续须至十地以下，愿之善相续以佛事于众生发愿，欲令众生成佛，并作承诺誓言。
助伴有七：欲求为入七地之基础，增上意乐如新月般善法增长，加行如火般烧尽一切事物，善意如金般心不退失，守护般不为过失所染，关联如因果般生起一切智，迅速如闪电般行于地道。
入行之本质亦以惭愧正受持之相续善心，誓愿于因的本质。此亦如前四种，以胜解信心了知佛陀从利他而生，对他人生起悲心，直至成佛不断，以利他而承诺利他，为自他成佛之因，具戒律本性断除诸罪，以别解脱戒学处摄集善法而行六度，利益众生，此二为利众生而行，随力所能分别而行持。


 །དེ་ཡང་སངས་མ་རྒྱས་བར་དུ་སངས་རྒྱས་འདོད་པའི་རྒྱུ་སྤྱོད་པར་ཁས་ལེན་པའོ། །གྲོགས་ལ་བཞི་སྟེ། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་སྔོན་ འབྲེལ་གྱི་བུར་ཤེས་ནས་བྱམས་པར་བྱ་བ་དང་།མ་ཆགས་པས་འདོད་པ་ཆོས་ནོར་སྦྱིན་པ་དང་། ཆོས་ཐམས་ཅད་བདག་མེད་པས་རང་ལ་འདོད་པ་མེད་པ་དང་། སངས་རྒྱས་གཞན་དོན་ལས་འབྱུང་བས་རྒྱུ་འབྲས་མི་དགག་པའོ། །རྟེན་གྱི་ཁྱད་པར་གྱིས་བསླབ་པའི་རིམ་པ་ཤེས་པར་བྱ་བ་ལ་ གཉིས་ཏེ།རྟེན་དང་བསླབ་པའི་ཆོས་སོ། །རྟེན་ལ་ཡང་གཉིས་ཏེ། འདོད་པ་ཆུང་བ་དང་ཆེ་བའོ། །ཆེ་བ་ལ་ཡང་གཉིས་ཏེ། ལས་དང་པོ་པ་དང་། མཐར་ཕྱིན་པ་དག་པའོ། །བསླབ་པའི་རིམ་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། སྤྱོད་པ་དང་འཇུག་པའོ། །སྨོན་པ་ལ་ཡང་གཉིས་ཏེ། བཏགས་པ་ནི་གོང་གི་ མིང་དང་ཞེས་པའི་རྟེན་ཙམ་ཡང་སྐྱེ་ལ།དངོས་ཐོབ་ནས་ངོ་བོ་དང་ལྡན་པར་བསྲུང་བའི་ལས་དང་པོའོ། །འཇུག་པ་ལ་གཉིས། བཏགས་པ་བ་ལས་དང་པོ་པ་དེ་ལ་ཡང་ཡོད་དེ། དངོས་པོ་བ་དག་པ་ལ་ཡོད་པའོ། །ལས་དང་པོ་པའི་བསླབ་བྱ་ལ་གསུམ། གཞི་ལ་ཡང་གསུམ་སྟེ། སྦྱོར་བ་ སྔོན་དུ་སོང་བས་མོས་པ།སྨོན་པས་གསུམ་ལ་སྐྱབས་པ་དང་། དབང་པོ་ཤེས་ནས་གནས་ཚོལ་བ་དང་བསམ་པའོ། །བསམ་པ་བདག་ལ་སེམས་པ་དང་། གཞན་ལ་སེམས་པའོ། །བདག་ལ་སེམས་པ་ལ་བཞི་སྟེ། བདག་གི་སྡུག་བསྔལ་ཞི་བར་བྱ་བ་དང་། དགོས་པ་ལུས་ངག་གི་ དགེ་བ་བྱས་དང་།གྲོགས་ལུས་དལ། ངག་དབེན། ཡིད་ཞི་བ་དང་། ལོངས་སྤྱོད་ཀྱིས་ཚོགས་བསགས་པའོ། །གཞན་སེམས་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། སྙིང་རྗེ་དང་བཟོད་པའོ། །སྙིང་རྗེ་ཆོས་དམིགས་པ་དང་། གང་ཟག་ལ་དམིགས་པའོ། །བཟོད་པ་སྡུག་བསྔལ་དང་དུ་ལེན་པ་དང་། སྡུག་བསྔལ་ལ་ཇི་མི་སྙམ་པའོ། །ལམ་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་སྨོན་ནས་སྤྱོད་པའོ། །འབྲས་བུ་སྐྱེ་བ་ལ་དབང་བ་དང་། ཉོན་མོངས་པ་དང་། ལས་དང་། ཐབས་དང་། སེམས་ཅན་གྱི་དོན་བྱེད་པ་ལ་དབང་བ་ལྔའོ། །ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་དག་པའི་ལས་དང་པོའི་བསླབ་བྱ་ལ་ཡང་གསུམ་སྟེ། གཞི་སྦྱོར་བ སྔོན་དུ་སོང་བས་སྐྱབས་པ་དང་།དབང་པོ་དང་། བསམ་པ་འཇུག་པའི་སེམས་ཀྱིས་གོང་བཞིན་འདོད་པའོ། །བསམ་པ་གཞན་ལ་སེམས་པ་ཁོ་ན་སྟེ། སྙིང་རྗེ་དང་བཟོད་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། སྙིང་རྗེ་ལ་ཡང་གང་ཟག་ལ་དམིགས་པ་དང་། ཆོས་ལ་དམིགས་པ་དང་དམིགས་པ་མེད་པ་གསུམ་སྟེ། གང་ཟག་ལ་དམིགས་པ་ནི་མུ་སྟེགས་དང་། ཉན་ཐོས་དང་ཐུན་མོང་སྟེ། སེམས་ཅན་རྐྱེན་གྱིས་སྡུག་བསྔལ་བ་ལ་སྐྱེ་བའོ།

我来为您翻译这段藏文：
此即直至未成佛之间，承诺修行欲求成佛之因。助伴有四：了知一切众生为往昔眷属之子而生慈爱，无执著而布施法财，因诸法无我而于自无所求，因佛从利他而生故不遮因果。
由所依差别应知学处次第有二：所依及学处法。所依亦有二：小欲及大欲。大欲亦有二：初业及究竟清净。学处次第有二：行与入。
愿亦有二：假立者即如前所说仅依名言而生，实得后具足本质守护之初业。入有二：假立初业者亦有，实际清净者所具。
初业学处有三，基础亦有三：以加行为先而生信解，以愿发心皈依三宝，了知根器而寻求住处及发心。发心有对自思维及对他思维。对自思维有四：息灭自苦、所需身语善业、助伴身闲语静意寂，以受用积资粮。对他思维有二：悲心与安忍。悲心有缘法及缘补特伽罗。安忍有忍受痛苦及于苦无所动念。道即发愿修行六度。果位有五：于生得自在、烦恼、业、方便及利益众生得自在。
极为清净初业学处亦有三：基础以加行为先而皈依、根器及发心入行之心如前所欲。发心唯对他思维，悲心与安忍有二：悲心有缘补特伽罗、缘法及无缘三种。缘补特伽罗者与外道、声闻共同，即对因缘所生苦恼众生而生起。


 །ཆོས་ལ་དམིགས་པ་ནི་སེམས་ཙམ་སྟེ། ཆོས་ཉིད་མ་རྟོགས་པས་ལོན་ཏེ་རྟོགས་པར་བྱེད་པའོ། །དམིགས་པ་མེད་པ་དབུ་མ་སྟེ། སྡུག་བསྔལ་བ་ཆོས་ཉིད་མ རྟོགས་པ་ལ་སྙིང་རྗེ་བསྐྱེད་པའི་དུས་ན་རབ་ཏུ་མི་གནས་པར་ཤེས་པས་གསུམ་བསྡུས་པའོ།།བཟོད་པ་གཞན་དོན་དུ་སྡུག་བསྔལ་ཕྲ་མོ་ལ་སོན་ཞིང་དང་དུ་ལེན་པའོ། །གོམས་ནས་ཆེ་བས་མི་གནོད་ལ་ཇི་མི་སྙམ་པ་དང་། བཟོད་པ་དེ་དང་མི་བཟོད་པ་རབ་ཏུ་མི་གནས་པར་བརྗོད་པ་གསུམ་ཀ་བསྒོམ་པའོ། ། ལམ་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་གཞན་དོན་དུ་རྫོགས་པར་བྱེད་པའོ། །འབྲས་བུ་རེ་བ་མེད་པ་དང་། སྐུ་བཞི་ངག་གིས་འབྱུང་བའོ། །དུས་ལ་འདོད་པ་ཆུང་བའི་མཐའ་མེད་པ་དང་། ཆེན་པོའི་རྒྱུ་བསྐྱེད་པའི་དུས་བླངས་མ་ཐོག་དང་། ལམ་སྒྲུབ་པ་སྙིང་པོ་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་པ་དང་། སངས་རྒྱས་པའི་དུས་བསྐལ་པ་གྲངས་མེད་གསུམ་པའོ། །རིགས་ལ་གཉིས་ཏེ། ཟླ་བ་ཡར་ངོ་ལ་སེམས་བསྐྱེད་ཐོབ་པ་རྣམས་བྱམས་པ་ལ་སོགས་པ་ལྟར་བྲམ་ཟེ་ལས་སངས་རྒྱས་པ་དང་། མར་ངོ་ལས་ཐོབ་པ་རྣམས་ཤཱཀྱ་ཐུབ་པ་ལ་སོགས་པ་ལྟར་རྒྱལ་རིགས་ལས་སངས་རྒྱས་པའོ། ། གསུམ་དང་ལྡན་པར་ཤེས་པར་བྱ་བ་ལ་གཉིས་ཏེ། ལྡན་ལུགས་བསྟན་པ་དང་། ངེས་པ་བསྐྱེད་པའོ། །ལྡན་ལུགས་ལ་ནམ་མཁའི་སྙིང་པོའི་མདོ་ནས། ཆོས་དང་གང་ཟག་གཅིག་ཉིད་སེམས། །སྨོན་དང་འཇུག་དང་སོ་སོར་ཐར། །རིག་པ་སྦྱོར་བས་གཞན་གྱི་དོན། །ནུས་ན་གོང་ནས་གོང དུ་འགྱུར།།ཞེས་གསུངས་པ་བཞིན་ཏེ། གོང་གི་སོ་སོར་ཐར་པའི་བསླབ་པ་རིགས་བདུན་གྱི་བྱེ་བྲག་དེ་རང་གི་སེམས་ཡིན་པས་འོག་མའི་ཉན་ཐོས་མ་སྤངས་པར་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྡོམ་པ་ཡང་ཡིན་ལ། དེ་ཡང་སེམས་ཀྱི་སྣང་བ་ཕུང་པོ་དང་། ཁམས་དང་། སྐྱེ་ མཆེད་རྒྱུད་ལྟར་ལྷར་གནས་པའོ།

我来为您翻译这段藏文：
缘法者即唯识，因未证法性而令其证悟。无缘者即中观，于苦及法性未证者生起悲心时，由了知极不住而摄三者。
安忍为利他而趋入并忍受微细痛苦。熟习后于大苦无害而无所动念，并修习安忍、不忍及极不住三者。
道即为利他圆满六度。果位无所期待，由语生起四身。
时分上小欲无边际，大乘发起因之时从受持开始，道修行证得菩提之精要，成佛时经三无数劫。
种姓有二：于上弦月发菩提心者如弥勒等从婆罗门成佛，于下弦月得者如释迦牟尼等从刹帝利成佛。
应知具足三者有二：显示具足方式及生起决定。关于具足方式，如《虚空藏经》所说："法与补特伽罗一心，愿行与别解脱，若以智慧加行能利他，则渐次向上增进。"
如是，前述七种别解脱学处之差别即是自心，故不舍下乘声闻而亦是大乘菩萨戒。此亦如续部所说，心之显现蕴界处安住为尊。


།དེ་ཡང་སྔགས་ཀྱི་དམ་ཚིག་ནི། བདག་དང་དགོས་པ་ལྷར་གནས་པ་མཐོང་བས་ལྷ་དང་། ལྷ་མི་གནོད་པས་ཉན་ཐོས་ལྟར་ཉེས་པ་སྤོང་བ་དང་། ལྷ་མ་ཡིན་གཞན་གྱིས་མ་རྟོགས་པས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལྟར་ཕན་འདོགས་པ་དང་། དེ་ལྟར་ སེམས་སུ་འདུས་པའི་དོན་ལ་སེམས་ཅན་རྣམས་ཤིན་ཏུ་འཁྲུལ་ནས་སེམས་རབ་ཏུ་མི་གནས་པར་མ་ཤེས་ཤིང་བདག་ཏུ་བཟུང་བ་ལ་དམིགས་པ་མེད་པའི་སྙིང་རྗེ་སྐྱེས།སོ་སོར་ཐར་པའི་བསླབ་པ་དང་། དམ་ཚིག་སྤྱོད་པ་དག་ལ་དམིགས་པ་མེད་པས་སྨོན་འཇུག་གཞན་དོན་དུ་བྱེད་པ་དང་། དེ་ཡང་སྔགས་ཀྱིས་ལྷར་སྣང་བ་ཐམས་ཅད་སེམས་ཀྱི་འཕྲུལ་པར་སྣང་བས་ཉན་ཐོས་བྱེ་བྲག་ཏུ་སྤྱོད་ལ། བྱེ་བྲག་མ་འགགས་ན་ནུས་པ་སོ་སོར་འབྱུང་བས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལྟར་འདོགས་པ་དང་། དེ་ལྟར་སེམས་ཀྱི་རྒྱུན་ལ་བརྟེན་ནས་སྐུ་བཞི་འབྱུང་བས། འགྲོ་བ་འདྲེན་པའི་སྣང་བ ལྟར་སོ་སོར་ཐར་པའི་བསླབ་པ་དང་།བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྡོམ་པ་དང་། སྔགས་ཀྱི་དམ་ཚིག་དང་གསུམ་ལྡན་པའོ། །སྐུ་བཞི་ནུས་པ་སོ་སོ་ནས་སྣང་ཞིང་ཆོས་སྐུར་འདུས་ཤིང་འབྱུང་བ་བཞིན་སྡོམ་པ་ཡར་ལྡན་དུ་འགྱུར་ཏེ། སོ་སོར་ཐར་བ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔར་འགྱུར། །དེ་སྔགས་སུ་ འགྱུར།དེ་སོ་སོར་སྣང་བ་ཡང་བཏུབ་པ་བཞིན་ནོ། །ངེས་པ་བསྐྱེད་པ་ཡང་བཞི་སྟེ། གཞི་མ་ཉམས་པ་དང་། རྒྱུ་མ་ཉམས་པ་དང་། ལམ་མ་ཉམས་པ་དང་། འབྲས་བུ་མ་ཉམས་པའོ། །གཞི་མ་ཉམས་པ་སློབ་དཔོན་ལ་ལ་དག་རྟེན་དང་བརྟེན་པར་སྡོམ་པ་གསུམ་མིན་པར་ འདོད།དེ་མི་བདེན་ཏེ། ཀ་བས་གདུང་དང་འོག་གིས་སྟེང་ཁང་བཏེག་པ་ལྟར་མ་ཡིན་ཟེར་བ་མི་རིགས་ཏེ། སྡོམ་པ་ཡར་ལྡན་དུ་གནས་གྱུར་པས་ས་བོན་གྱི་དུས་ན་ས་བོན་མ་ཉམས། མྱུ་གུ་མ་སྤངས། འབྲས་བུའི་དུས་ན་འབྲས་བུ་མ་ཉམས་ལ་ས་བོན་མ་སྤངས་ཏེ། དམ་ ཚིག་གི་དུས་ན་སོ་སོར་ཐར་པར་མ་སོང་སྟེ།མི་གནས་མེད་ཀྱང་ཉེས་པ་མེད་དོ། །ཉམས་པ་སྤང་། སློབ་དཔོན་ལ་ལ་མི་གཅིག་གིས་མི་མང་པོ་གསོད་ན། མི་གཅིག་པོ་དེ་མ་བསད་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྡོམ་པ་ཉམས་ལ། བསད་ན་སོ་སོར་ཐར་བའི་སྡོམ་པ་ཉམས་པར་འགྱུར་ བ་དེ་བཞིན་དུ།མ་ཤི་ན་བརྫུན་ནམ་ཐབས་ཀྱི་ཡན་ལག་ཉམས་ཟེར་ཏེ་དེ་ཡང་མི་བདེན་ཏེ། སོ་སོར་ཐར་བའི་ལྟུང་བ་ནི་སྦྱོར་བ་དང་། དངོས་དང་། མཇུག་རྫོགས་པས་འོང་སྟེ། སྦྱོར་བ་དང་། མཇུག་མེད་པ་དང་། དངོས་སོ་སོར་ཐར་པ་བདག་འཁོར་བ་ལ་འཇིགས་པ་དང་། བྱང་ ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་བྱེད་དུ་དམྱལ་བ་ལ་མི་འཇིགས་པར་ཉེས་པ་ལེན་པའོ།

我来为您翻译这段藏文：
密咒誓言即：由见自身与所需安住为尊故为尊，尊无害故如声闻断除过失，尊非他者未证故如菩萨利益他人。如是摄于心之义上，众生极为迷惑，不知心极不住而执为我，对此生起无缘大悲。
于别解脱学处及誓言行为无所缘故，为利他而发愿行持。复次，由咒显现诸尊皆为心之幻化显现，故如声闻别相而行。别相未灭则能力各别生起，故如菩萨饶益。如是依于心续而生四身，故如引导众生之显现，具足别解脱学处、菩萨戒及密咒誓言三者。
四身各别显现能力，摄于法身而生起，如是戒律渐次具足：别解脱转为菩萨，彼转为密咒，彼等各别显现亦如是适宜。
生起决定亦有四：基础无失、因无失、道无失、果无失。关于基础无失，有些上师认为三戒非依所依关系。此说不实，说非如柱撑梁下托上房不合理，因戒律渐次具足转依故：种子时种子无失且不舍芽，果时果无失且不舍种子。誓言时不趋入别解脱，虽无住处亦无过失。
断除过失：有些上师说，若一人杀多人，不杀该人则失菩萨戒，若杀则失别解脱戒；同样，若不死则失诳语或方便支分。此说亦不实。别解脱堕罪由加行、正行、后行圆满而生。无加行及后行，正行中别解脱者畏惧轮回自身，菩萨为利众生不畏地狱而取过失。


།དེ་ལྟར་སྲོག་མང་བར་བཏོན་པ་དང་། གཅིག་ལ་སྡིག་པ་གོས་པར་དང་། བདག་དམྱལ་བ་ལ་མི་འཇིགས་པར་རང་ཡང་ཐར་པའོ། །དེ་བཞིན་དུ་བརྫུན་སོགས་ཡན་ལག་དང་བཅས་ པ་ཉམས་པས་སོ།།ལམ་མ་ཉམས་པ་ཡང་སློབ་དཔོན་ལ་ལ་དག་།སོ་སོར་ཐར་པའི་བསླབ་པ་རྟེན་དུ་དགོས་ན། སོ་སོར་ཐར་པའི་བསླབ་པ་གོང་གི་རྟེན་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པ་དྲུག་ལ་སྐྱེའི། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་འགྲོ་བ་གཞན་དང་གླིང་གཞན་ནས་སྐྱེ་ཟེར་ཏེ། དེ་ཡང་མི་བདེན་ཏེ། དེ་ལྟར་མུ་སྟེགས་ལྟར་རྐྱེན་མེད་པས་རྒྱུ་གཙོ་བོས་ལས་བརྫུན་ཏེ། འགྲོ་དྲུག་སོ་སོ་བསྐྱེད་ལ་དགེ་བས་ཐར་པ་ཐོབ་པའི་རྒྱུ་ཡིན་པ་ལ། དགེ་བས་ངན་འགྲོར་འགྲོ་བ་ཡང་ཡོད་དགོས་པ་ལ་མེད་པ་དེས་དེ་ལྟར་ཡིན་ཏེ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཐུགས་རྗེས་སེམས་ཅན་མིར་སྐྱེས་ལ། མི་བསྙེན་གནས་བསྲུངས་པས་ཉན་ཐོས་ཀྱི་རྟེན་བཟང་པ་དེ་གོམས་པ་ལས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་སུ་འགྱུར་བས་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའོ། །རྒྱུ་རྐྱེན་མ་སོང་བར་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་འབྱུང་ན། མུ་སྟེགས་དང་ཉན་ཐོས་ལ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་རིགས་ན། ཆོས་ཉིད་སྟོང་པ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་རྟོགས་བས་འཐོབ་ཟེར་ན།ཆོས་ཉིད་ཡོད་པས་འཐོབ་ན་སེམས་ཅན་ལ་ཅིས་མེད། རྟོགས་པས་ཆོག་ན་རྟོགས་ཚད་གང་ཁོ་ན། རྟོགས་ཚད་གང་ཁོ་ན་ཙམ་གྱིས་ཆོག་ན་ད་ལྟ་ག་རེ། ཚད་བསྟན་དུ་ཡོད་ན་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་ཏེ། བརྟགས་དཔྱད་རིགས་པ་གཞི་ཅི་བྱ། མེད་ན་རྩོད་པ་བརྗོད་པ་ལ་དོན་མེད། ཐོབ་པས་མཁྱེན་ན་ཐོབ་རྒྱུ་བརྟག་སྟེ། དེས་ན་ལམ་སྔོན་དུ་མ་སོང་བར་འགྲོ་བ་གཞན་དང་། མི་གཞན་དག་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་མི་སྐྱེའོ།

我来为您翻译这段藏文：
如是夺取多命，一人染罪，自身不畏地狱而得解脱。同样，妄语等支分具足而失毁。
关于道无失，有些上师说：若需别解脱学处为所依，则别解脱学处唯生于上述六种殊胜所依，而菩提心则从他众生及他洲生起。此说不实，如是如外道无缘由主因造作虚妄。六道各别生起，善为得解脱之因，若善导致恶趣则应有而实无，由此可知：以佛陀大悲众生得生为人，人持近住戒故得声闻善依，由串习此而转为菩提心，故成一切智。
若无因缘而生一切智，则外道与声闻应有一切智种性。若谓通达法性空性般若波罗蜜多而得，则：若由有法性而得，众生何以无有？若由证悟即可，则证量究竟几何？若仅以某证量为足，现今又如何？若有量可示，即为一切智；观察推理何所依？若无，争论陈述则无义。若由获得而知，当观所得因由。是故，若无前行道，则于他众生及他人不生菩提心。


 །འབྲས་བུ་མ་ཉམས་པར་བྱ་བ་ལ་སློབ་དཔོན་ལ་ལ་ཉན་ཐོས་ཀྱི་རིགས་དང་། རང་སངས་རྒྱས་དང་། ཐེག་པ ཆེན་པོ་དང་།རིགས་ངེས་པ་དང་། མ་ངེས་པ་དང་། ཆད་པ་དྲུག་ཡོད་ལ། སངས་རྒྱས་ཀྱང་རིམ་གྱིས་དང་། ཉན་ཐོས་ལས་ལྡོག་པ་དང་། རང་སངས་རྒྱས་ལས་ལྡོག་པ་དང་། སོ་སོར་ཡོད་པ་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་སངས་རྒྱས་པ་དང་། སྔགས་ཀྱིས་དང་། སངས་རྒྱས་སོ་སོར་ ཡོད་པ་ལ།བསྟན་པ་ཡུན་རིང་ཐུང་དང་། ཆོས་ཐེག་པ་ཆེ་ཆུང་སྟོན་ལ། བྲམ་ཟེ་དང་རྒྱལ་རིགས་སོ་སོར་འདོད་དེ། དེ་མི་བདེན་ཏེ། གཞི་དོན་དམ་པ་ལ་ཡང་སེམས་ཅན་དང་། སངས་རྒྱས་གཉིས་ལ་ཁྱད་མེད་པར། སངས་རྒྱས་ལ་ཁྱད་ཡོད་དེ། རྒྱུ་རིག་པ་བཟང་རྟོག་ཏུ་སྦྱོར་བ་ལ་ ཡང་འདྲ་སྙམ།ལམ་སེམས་གཉིས་དང་ཕར་ཕྱིན་དྲུག་སྤྱོད་པ་ཡང་འདྲ་སྙམ། འབྲས་བུ་འདོད་པ་ཆེ་ཆུང་བསྟན་པ་དང་། ཆོས་རིགས་ཀྱང་གདུལ་བྱ་སྟེ། སྐུ་བཞི་ལ་བཟང་ངན་མེད། གལ་ཏེ་ཡོད་ན་གོང་བཞིན་དུ་དགེ་བས་ངན་སོང་དང་། སྡིག་པ་དང་ཐར་པ་དང་། ཉན་ཐོས་ཀྱིས་བཅུ་ བཞི་པའི་ས་དང་།སྔགས་དང་ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པར་འགྲོ་བའོ། །དེ་ནས་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཐུགས་བདེ་བ་ཆེན་པོར་གནས་ཤིང་ཆོས་སྐུར་སྣང་བ་ལ། གསུང་བརྗོད་དུ་མེད་པར་གནས་ཏེ། ཐེག་པ་གསུམ་དང་ཐེག་པའི་དགོས་པར་ཡང་གསུང་ངོ་། །སྐུ་བཅུ་བཞིའི་ས་ལ་ བཞུགས་ལ་རྡོ་རྗེ་འཆང་གི་ངོ་བོ་གཟུགས་སྐུར་སྟོན་ཏོ།།ཡོན་ཏན་སྤྲོས་པ་དང་བྲལ་ལ་བཟང་ངན་གྱི་རྟོག་པ་འདོད་ཡོན་དུ་སྣང་འགྲུབ་པའོ། །ཕྲིན་ལས་བྱ་བརྩལ་དང་བྲལ་བ་དགྱེས་རྡོར་ལྟར་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་རིགས་ལྔ་དང་། གསུམ་དང་གཅིག་ཏུ་གྲུབ་པའོ། །དེ་ལྟར་ཤེས་པས་སྡོམ་པ་ གསུམ་རྫོགས་ནས་གསུམ་ལྡན་དུ་བྱའོ།།སྔགས་ཀྱི་རྒྱས་པར་འོག་གི་སྐབས་སུ་བསྟན་པ་ནས་དབང་ཐོབ་པར་ཤེས་པར་གྱིས་ཤིག་།ཤེས་པས་སྤངས་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། ཉེས་པ་ཤེས་པ་དང་སྲུང་བའོ། །ཉེས་པ་ཤེས་པ་ལ་སྨོན་འཇུག་གཉིས་ཏེ། སྨོན་པའི་རྩ་བའི་ཉེས་པ་གཞན་དོན་ ལ་སྨོན་པ་བཞག་ནས་ཉན་ཐོས་སུ་འགྱུར་བའོ།

我来为您翻译这段藏文：
关于不失果位，有些上师说有声闻种性、独觉、大乘、定种性、不定种性、断种性等六种。佛陀也有次第成佛、从声闻转变、从独觉转变、各别存在的以相成佛、以密咒成佛、各别存在的佛等。教法有长短，所说法有大小乘之分，各别主张婆罗门与刹帝利种姓。
此说不实。究竟基础上，众生与佛二者无别，而佛有差别。因中善巧运用智慧似亦相同，道中修持二心及六度亦似相同。果位所说大小愿求及法种性皆为所化机，四身无有优劣。若有优劣，如前所说则善业应趣恶趣，罪业应得解脱，声闻应至第十四地，密乘与声闻等应互相转变。
其后，一切佛陀安住大乐心中现为法身，语言处于不可言说中，又宣说三乘及乘之意义。安住第十四地，示现金刚持本性色身。功德离戏论，善恶分别现为受用。事业离造作，如喜金刚，一切众生成就五部、三部或一部。
如是了知后圆满三戒而成三戒具足者。密咒广义当从下文所说了知得灌顶。了知断除有二：了知过失与守护。了知过失中有愿行二者：愿心根本过失是舍弃利他愿而成为声闻。


།ཡན་ལག་ལ་བཞི་སྟེ། དཀོན་མཆོག་།མཁན་པོ། སློབ་དཔོན། རྣལ་འབྱོར་པ། པཎྜི་ཏ། དགེ་འདུན་ཆོས་སྐྱོང་བའི་རྒྱལ་པོ། ཕ་མ། མཆོད་པར་འོས་པ་བསླུས་པ་དང་། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་བསྐྱེད་པ་མཐོང་བ་ཐོས་པ། སློབ་ དཔོན་གཅིག་པ་དུས་གཅིག་ཏུ་བསྐྱེད་པ་ལ་ཕྲག་དོག་གིས་བསྐྱེད་པ་དང་།ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་དང་། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་བྱེ་བྲག་སོང་ནས་གོང་དུ་འཕོ་བར་མི་འགྱུར་བར་དེ་རྣམས་ཀྱི་དགེ་བའི་རྒྱུ་འབྲས་ལ་སྐུར་ནས་འགྱོད་པ་བསྐྱེད་པ་དང་། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་བདག་གི་ ལུས་ངག་གིས་གནོད་པ་བྱེད་པའོ།།འཇུག་པའི་ཉེས་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། རྩ་བ་ཕ་རོལ་ཕྱིན་པ་དྲུག་གཞན་དོན་བོར་ནས་རང་དོན་དུ་བསྔོ་བ་དང་། ཡན་ལག་ལ་ཡང་བཞི་སྟེ། ཞེ་སྡང་གི་བཤགས་པས་མི་ཕན་པར་གཞན་འཚོག་པ་དང་། ཆགས་པས་སེར་སྣ་དང་ལྡན་ཏེ། ཆོས་ནོར་དགོས་པ་ དང་།འདོད་པ་ལ་མི་སྟེར་བ་དང་། ཆོས་རྣམས་བདག་མེད་པར་མ་ཤེས་པ་གཞན་ལ་འགྲན་སེམས་ཀྱིས་གནོད་པ་དང་། སངས་རྒྱས་གཞན་དོན་ལས་མི་འདོད་པར་རྒྱུ་འབྲས་བཀག་ནས་སྨོན་འཇུག་སྤོང་བའོ། །སྤང་བ་ལ་ཡང་གཉིས་ཏེ། སྨོན་པ་ཉམས་པར་ཤེས། སྨོན་པ་ཉེས་པ་སྤང་། འཇུག་པའི་ཉེས་པ་འཇུག་པས་སྤང་པའོ། །ཤེས་པས་བསྒྲུབ་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། ཡོན་ཏན་དུ་ཤེས་པ་དང་། ཡོན་ཏན་དུ་ཤེས་པ་བསྒྲུབ་བོ། ཡོན་ཏན་ལ་གསུམ་སྟེ། སངས་རྒྱས་ལ་སྐྱབས་པས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞལ་མཐོང་བ་དང་། ཆོས་ལ་སྐྱབས་པས་སངས་རྒྱས་ཀྱི ཆོས་ཉན་ཅིང་ཞལ་མཐོང་བ་དང་།བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་དགེ་འདུན་ལ་སྐྱབས་པས་གྲོགས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དང་འགྲོགས་པའོ། །ལམ་གྱི་ཡོན་ཏན་མཁན་པོ་དང་བླ་མ་མཆོད་པས་ད་ལྟ་ཉིད་སངས་རྒྱས་དང་འགྲོགས་པ་དང་། སེམས་ཅན་སླུ་བ་དང་འགྱོད་པ་སྤངས་ནས་ཕ་རོལ་ཏུ་ ཕྱིན་པ་དྲུག་སྤྱད་པས་ད་ལྟ་ཉིད་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་ཆོས་ཉན་པ་དང་།གཞན་ལ་གནོད་སེམས་སྤངས་ནས་ཕན་སེམས་དང་ལྡན་པས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དང་ད་ལྟ་འགྲོགས་པའོ། །འབྲས་བུའི་ཡོན་ཏན་འཇུག་པས་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་སྤྱོད་པས་གདུལ་བྱ་ལ་སྤྲུལ་སྐུ་དང་། ཚོགས་ རྫོགས་པའི་སྣང་བ་ལ་ལོངས་སྐུ་སྟེ།ད་ལྟ་ཉིད་སངས་རྒྱས་ཡིན་པ་དང་། གང་འདོད་གང་ཕན་སྤྱོད་པས་ད་ལྟ་ཉིད་ཆོས་སྟོན་པ་དང་། བསྟན་པ་དང་སྤྱོད་པས་ཕན་པས་ད་ལྟ་ཉིད་དུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་བསྐོར་བའོ། །བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ལ་བཞི་སྟེ། སྡོམ་པ་གསུམ་བསྒྲུབ་པ་དང་། མི་ཉམས་ པར་བྱ་བ་དང་།།རྒྱས་པར་བྱ་བ་དང་། ཉེས་པ་བཅོས་ཐབས་སོ།

我来为您翻译这段藏文：
支分有四：三宝、堪布、上师、瑜伽士、班智达、护法僧众的国王、父母及应供养者生起欺诳心；见闻发菩提心者，同一上师同时发心者生起嫉妒心；对声闻、独觉、菩萨的差别，认为不能向上转进，诽谤他们的善因善果而生起追悔；以自身语言对一切众生造作损害。
入行过失有二：根本是舍弃利他的六波罗蜜而回向自利；支分也有四：以嗔恨心忏悔无益而伤害他人；以贪著生起悭吝，对所需法财及欲求不予给予；不知诸法无我而以竞争心损害他人；不愿佛陀利他而否定因果，舍弃愿行。
断除也有二：了知愿心失坏，断除愿心过失，以入行断除入行过失。了知修行有二：了知功德及修持所了知功德。功德有三：皈依佛故见佛面；皈依法故闻佛法并见佛面；皈依菩萨僧故与菩萨道友相伴。
道之功德是供养堪布与上师故现今即与佛相伴；断除欺诳与追悔而行持六波罗蜜故现今即闻大乘法；断除害心而具利他心故现今即与菩萨相伴。果之功德是以入行修持六波罗蜜故于所化现化身，于圆满资粮显现报身，现今即是佛陀；随欲随益而行故现今即说法；以教法与行为利益故现今即为菩萨所围绕。
所修持有四：修持三戒、不令失坏、令其增长及过失对治方便。


 །སྡོམ་པ་གསུམ་སྒྲུབ་པ་ནི་སྡོམ་པ་དངོས་དང་། རང་བཞིན་དང་བཅས་པའི་སྡིག་སྤང་བ་དང་། སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་དགེ་བ་བསྒྲུབ་པ་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་སྟེ། སྦྱིན་པ་ཆོས་དང་སྐྱབས་དང་། ཟང་ཟིང་གི་སྦྱིན་པ་བདག་གཏོང་བ་ པོ་དང་།གཞན་ལེན་པ་པོ་དང་། སྦྱིན་པར་བྱ་བའི་རྒྱུ་གསུམ་སྒྱུ་མར་ཤེས་པའི་གཞན་དོན་སྒྲུབ་པ་དང་། དགེ་བ་ཆོས་སྡུད་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་། སྡོམ་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་། སེམས་ཅན་དོན་བྱེད་ཀྱི་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་། སྡུག་བསྔལ་དང་དུ་ལེན་པ་དང་། སྡུག་བསྔལ་ལ་ཇི་མི་སྙམ་པ་ དང་།ཟས་མོས་པ་དང་། གོ་ཆའི་བརྩོན་འགྲུས་དང་། སྦྱོར་བ་དང་། ངེས་པར་སྤྱོད་པ་དང་། མི་འགོང་བའི་དང་། དཔའ་བོའི་བརྩོན་འགྲུས་དང་། བསམ་གཏན་ལུས་དལ། །ངག་དབེན། སེམས་ཞི་བ་དང་། ཐོས་བསམ་བསྒོམ་པའི་ཤེས་རབ་རྣམས་སྒྱུ་མར་ཤེས་པས་གཞན་དོན་བསྒྲུབ་ པའོ།།སེམས་ཅན་དོན་བྱེད་ཀྱི་ཚུལ་ཁྲིམས་གཞན་དོན་དུ་སྦྱིན་སོགས་སྟོབས་གར་ཆེ་རིམ་པ་དང་། དམ་བཅས་པ་མེད་པས་སྒྱུ་མའི་རྣམ་པས་སྒྱུ་མ་ཤེས་པས་བསྒྲུབ་པའོ། །མི་ཉམས་པར་བྱ་བ་ལ་བརྒྱད་དེ། སེམས་ཅན་སྔོན་ལས་ཀྱི་འབྲས་བུ་ཡིན་པས་དབེན་པར་བསྒྲུབ་པ་དང་། མ་ ཆགས་པས་ལུས་དང་ལོངས་སྤྱོད་དགེ་བ་སྦྱིན་པ་དང་།བདག་མེད་པས་འབྲས་བུ་མི་རེ་བ་དང་། སངས་རྒྱས་གཞན་ལས་འབྱུང་བས་སྐྱོ་བ་མི་བྱ་བ་དང་། སློབ་དཔོན་སངས་རྒྱས་དང་འདྲ་བས་བསྙེན་པ་དང་། གྲོགས་པོ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་བསྙེན་པ་དང་། དགེ་བ་བྱེད་པ་ཐམས་ཅད་ལ་ཡི་ རངས་པ་དང་བསྐུལ་བ་དང་།ལུས་ངག་ཡིད་ཀྱིས་དོན་ལས་གཞན་མི་བྱའོ། །རྒྱས་པར་བྱ་བ་ལ་གཉིས་ཏེ། མ་རྒྱས་པ་དང་། དེ་རྒྱས་པར་བྱ་བའོ། །མ་རྒྱས་པ་ལ་རྒྱུ་འབྲས་གཉིས་ཏེ། རྒྱུ་ལས་བསྔོ་བ་མ་ཤེས་པ། བསྔོ་བ་ལུས་པ། བསྔོ་བ་ལོག་པ། བསྔོ་བ་མ་དག་པ། བསྔོ་བ་མ་བརྒྱས་ པའོ།།བསྔོ་བ་མ་ཤེས་པ་ནི་སྔོན་དུ་སེམས་ཅན་ལ་ཁས་བླངས་ནས། ཆོས་ནོར་སྐྱབས་མི་སྟེར་བའོ། །མི་འདོད་མི་དགོས་མི་ཕན་ན་ཉེས་པ་མེད་དོ། །བསྔོ་བ་མ་ལུས་པ་ནི་སྦྱིན་པར་བསམས་ནས་མ་བྱིན་པའོ། །དེ་ཡང་མི་འདོད། མི་དགོས། མི་ཕན། ཕན་ཆུང་། གནོད་ན་ཉེས་པ་མེད་དོ། །བསྔོ་ བ་ལོག་པ་ནི་གཅིག་ལ་བསྔོས་ནས་གཞན་གཅིག་ལ་བྱིན་ནའོ།།གཅིག་སྟོབས་ཆེ་ལ་གཅིག་མི་འདོད་སོགས་གོང་ལྟར་ན་ཉེས་པ་མེད་དོ། །བསྔོ་བ་མ་དག་པ་ནི་ལན་ལ་རེ་བ་དང་། དྲིན་བརྩིས་པ་དང་། འདིའི་ཕན་ལ་མི་རེ་བའོ།

我来为您翻译这段藏文：
修持三戒是：实际戒律、断除具有自性的罪业、成办众生善业的六波罗蜜，即：布施法与皈依，财物布施时了知能施者、受施者及所施物三者如幻而成办利他；摄善法戒、别解脱戒及利益有情戒；忍受苦难、于苦无所谓及耐怨害忍；披甲精进、加行精进、决定行持精进、不退精进及勇猛精进；禅定则身闲适、语寂静、心安详；以闻思修慧了知如幻而成办利他。
利益有情戒是为利他而行布施等，随力而行，无有承诺，以幻化相而了知如幻而修持。
不令失坏有八：因众生是往昔业果故于寂静处修持；无贪故布施身体受用善业；无我故不求果报；佛从他生故不生厌倦；上师如同佛陀故亲近；道友菩萨故亲近；于一切善业随喜劝请；身语意不作利益以外之事。
令其增长有二：未增长及令其增长。未增长有因果二者：因是不知回向、回向遗漏、回向颠倒、回向不清净、回向不圆满。不知回向是先对众生承诺，而后不予法财皈依。若不欲、不需、无益则无过。回向遗漏是想要布施而未施。若不欲、不需、无益、利益小、有害则无过。回向颠倒是对一人回向而施予他人。若一者力大而另一者不欲等如上所说则无过。回向不清净是期望回报、计较恩德、不期望此利益。


 །དེས་ཆོས་འཕེལ་ཞིང་རང་གི་ཡིད་ལ་ཚེ་འདིའི་འདོད་པ་མེད་ ན་ཉེས་པ་མེད་དོ།།བསྔོ་བ་མ་རྒྱས་པ་ནི་གྲགས་པ་དང་། གཞན་འོག་ཏུ་གཞུག་པ་སྟེ། དེས་བསྟན་པ་ལ་ཕན་ཞིང་ཡིད་ལ་མེད་ན་ཉེས་པ་མེད་དོ། །འབྲས་བུ་ལ་ཡང་ལྔ་སྟེ། བསྔོ་བ་ལུས་པ་ནི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་སྤྱད་ཀྱང་དགེ་བའི་རྩ་བ་མ་བསྔོས་པའོ། །བསྔོ་བ་མ་ཤེས་པ་ ནི་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པའི་རྒྱུ་ལས་འབྲས་བུ་ལོངས་སྤྱོད་ཆེ་བ་ལ་སོགས་པར་རེ་བའོ།།བསྔོ་བ་ལོག་པ་ནི་བདག་དོན་དུ་བསྔོས་པའོ། །བསྔོ་བ་མ་དག་པ་ནི་སེམས་ཅན་སངས་རྒྱས་སུ་མི་སྨོན་པའོ། །བསྔོ་བ་མ་རྒྱས་པ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་རྒྱས་མ་ཐེབས་པའོ། །རྒྱས་ པར་བྱ་བ་དེ་རྣམས་ལས་བཟློག་པ་སྟེ།ཤེས་པ། མ་ལུས་པ། མ་ལོག་པ། དག་པ། རྒྱས་པ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་འདོད་པ་ཆེ་བས་སེམས་ཅན་ལ་བསྔོ་བ་མ་ལུས་པ་ལ་སོགས་པས་སྦྱིན་ནོ། །རྒྱས་པ་ལ་སོགས་པས་བསྔོས་པ་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དོན་དུ་བདག་ སྐུ་བཞི་ཐོབ་སྟེ།སངས་རྒྱས་ནས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་སྐུ་བཞི་ལ་དགོད་པར་སྨོན་ལ། གཞན་ཡང་མདོ་དང་། སློབ་དཔོན་གཞན་ལྟར་སྨོན་ནོ། །འདོད་པ་ཆུང་བ་དེ་དག་རྣམས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་སངས་མ་རྒྱས་ཀྱི་བར་དུ། སེམས་ཅན་གྱི་དོན་བྱེད་ཅིང་འགྲུབ་པར་སྨོན་ལ། མདོ་ དང་བསྟན་བཅོས་གཞན་ལྟར་ཡང་སྨོན་ནོ།།རྒྱས་པ་ཆེན་པོར་འཇིག་རྟེན་གྱི་དགེ་བའི་རྒྱུ་འབྲས་ལ་ཡི་རང་ཞིང་བསྔོས་པར་འགྱུར་རོ། །ཉམས་པ་བཅོས་པའི་ཐབས་ལ་གསུམ་སྟེ། ཉམས་པའི་ཚད་དང་། ཐབས་དང་། ཉམས་པ་བཅོས་པ་ཉེས་པར་བསྟན་པའོ། །ཚད་ནི་ རྩ་བའི་ཕམ་པ་བཞི་ལས་བདག་ཉིད་རྙེད་པ་དང་།བཀུར་སྟི་ལ་རབ་ཏུ་ཞེན་ནས་བདག་ལ་བསྟོད་ལ་གཞན་ལ་སྨོད་ན་ཕམ་པ་དང་པོ་བྱུང་བའོ། །བདག་ལ་ནོར་ཟས་ཡོད་པ་ལ་སྡུག་བསྔལ་ལ་མགོན་མེད་པ་བཀྲེས་པ་སོགས་སློང་བ་ལ་སྙིང་སྲན་གྱིས་མི་སྟེར་བ་དང་། དད་པ་དང་། གུས་ པ་དང་ལེགས་པས་ཆོས་འདོད་པ་ལ་སྙིང་མི་བརྩེ་བས་ཆོས་མི་སྟེར་བ་སྟེ་གཉིས་པ་བྱུང་བའོ།།ཞེ་སྡང་བདོ་ནས་གཞན་ལ་ཁྲོས་ཏེ་འཐབ་མོ་སྩོགས་ཀྱིས་གཞན་གྱིས་བཤགས་པ་མི་ཉན་པར་བརྡེག་པ་ལ་སོགས་པ་བྱེད་པར་ཞེ་སྡང་པོས་འཆང་ན་གསུམ་པ་བྱུང་བའོ། །ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་ སྡེ་སྣོད་འགྲོ་བ་སྐྱོབ་པ་ལ་སྐུར་པ་འདེབས་ཤིང་གཞན་གྱིས་ཞར་ལ་བཅོས་པའི་ཆོས་མ་ཡིན་པ་ལ་ཆོས་ལྟར་སྟོན་ཏམ་ཉན་ན།བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཕམ་པ་བཞི་པ་བྱུང་བའོ།

我来为您翻译这段藏文：
若因此法增长且自心无现世欲望则无过。回向不圆满是为名声及降伏他人，若此有益于教法且心中无执则无过。
果亦有五：回向遗漏是虽行六波罗蜜而未回向善根。回向不知是从布施等因期望获得受用丰富等果。回向颠倒是为自利而回向。回向不清净是不愿众生成佛。回向不圆满是般若波罗蜜未能圆满。
令其增长即与上述相反：了知、无遗漏、无颠倒、清净、圆满。大愿菩萨以无遗漏等回向于众生。以圆满等回向为一切众生利益，愿自获四身，成佛后安立一切众生于四身，并如经典及其他论师所说发愿。小愿者则愿在一切众生未成佛之前，行持并成就利益众生事业，亦如经论他说发愿。
大圆满则随喜并回向世间善因善果。
修治失坏之方便有三：失坏之量、方便及宣说修治失坏之过。量即根本四他胜：若因贪著名闻利养而赞自毁他，即犯第一他胜。自有财食而对无依苦者、饥者等乞求者无悲心不予，对具信心、恭敬心及善意求法者无慈悲不予法，即犯第二他胜。因嗔恨而对他人发怒，以争斗等方式不听他人忏悔而打击等，以嗔心执持，即犯第三他胜。诽谤大乘经藏救护众生，或听闻、宣说他人随意杜撰的非法如法，即犯菩萨第四他胜。


 །ཡན་ལག་སྡོམ་པ་ཉི་ཤུ་པ་ལྟར་ཉོན་མོངས་པའི་སེམས་དང་། ཉོན་མོངས་པ་མེད་པའི་སེམས་ཀྱིས་ དཀོན་མཆོག་གསུམ་གྱི་མཆོད་པ་ལ་སོགས་པའི་སྡོམ་པ་རྣམས་སོ།།བཅོས་པའི་ཐབས་དངོས་ནི་རྩ་བ་བཞི་གང་བྱུང་ཡང་། ཉོན་མོངས་པ་དྲག་པོ་བྱུང་ནས་ཉམས་པ་སྔོན་བཞིན་འགྱོད་པས་བླང་། ཉོན་མོངས་པ་འབྲིང་ན་ཁྲེལ་ཡོད་པ་ངོ་ཚ་ཤེས་ནས། མཁས་པར་ གནས་པ་གསུམ་ལ་བཤགས།དེས་ཀྱང་འགྱོད་དམ་ཞེས་དྲི། འགྱོད་དོ་ཞེས་ལན་གསུམ་བརྗོད་ཅིང་ཕྱིན་ཆད་བསྡམ། ཉོན་མོངས་པ་ཆུང་ན་གཅིག་པོ་དེའི་དྲུང་དུ་བཤགས་སོ། །འགྱོད་དམ་ཞེས་པ་དང་འགྱོད་དེ་ཞེས་ལན་གསུམ་དྲི་བར་བྱའོ། །ཡན་ལག་རྣམས་བྱུང་ནའང་དེ་ བཞིན་དུ་བཤགས་ཏེ།ཉེས་པ་དང་ཉེས་པ་མེད་པའི་ཁྱད་པར་སྡོམ་པ་ཉི་ཤུ་པའི་འགྲེལ་པ་ནས་ཤེས་པར་བྱའོ། །ངེས་པ་བསྐྱེད་པ་ལ་བཅོས་པ་དང་། བྱེད་པ་སྤོ་བ་གཉིས་སམ། བཅོས་པས་ངེས་པ་བསྐྱེད་པ་ནི་མ་ག་དྷཱར་ཤཱ་རིའི་བུས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྤྱན་སྔར་སེམས་བསྐྱེད་ ནས་བྱ་རྒོད་ཀྱི་ཕུང་པོའི་རིའི་ནུབ་ཏུ་གསང་བ་གསུམ་པའི་ཕུག་ཏུ་བསྒོམས་པས་བྲམ་ཟེ་གཅིག་སློང་དུ་བྱུང་སྟེ།ཅི་འདོད་བྱས་པས་ཁྱོད་ཀྱི་ལག་པ་གཡས་པ་འདོད་ཟེར་ནས། ལག་པ་བཅད་ནས་གཡོན་པའི་ཁར་བཞག་ནས་བྱིན་པས་མ་འདོད་ནས། ངས་ནི་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་ མི་འོང་ངོ་།།བླང་ཟེར་ནས་བྱིན་པ་ཡང་མི་འདོད་པ་སྙམ་སྟེ། ཡི་མུག་པར་གྱུར་ནས་སྨོན་པ་དང་འཇུག་པ་གཉིས་ཀ་བཏང་བ་ལ། སངས་རྒྱས་ཀྱིས་ནམ་མཁའ་ནས་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་གསུངས་ཏེ། ཐབས་དང་ལྡན་པ་བྱང་ཆུབ་སེམས། །ཐབས་མེད་པས་ན་ཉན་ཐོས་ཏེ། །ཁྱོད་ རང་ཐབས་ལ་མི་མཁས་པས།གཡོན་པ་མི་འདོད་མགོས་སྦྱིན་མོད། །ཅེས་བརྗོད་ནས་བྲམ་ཟེ་ལག་པ་གཡོན་པ་མི་འདོད་པ་ལ་གཡོན་པས་སྟེར་བ་རང་གིས་ཉེས་ན་ཅི་ལ་ཡི་ཆད། མགོ་ཐོག་ཏུ་བཞག་ལ་སྦྱིན་མོད། དེ་ཡང་ཐབས་ལ་མཁས་པས་སངས་རྒྱས་བསྒྲུབ་པར་བྱའོ། ཞེས་གསུངས་པས་སླར་འགྱོད་ནས་བསླངས་པས་ཐོབ། །རྒྱལ་པོ་མ་སྐྱེས་དགྲས་སེམས་བསྐྱེད་ནས་ཕ་བསད་དེ། ཡང་འགྱོད་ནས་སླར་བླངས་པས་ཐོབ་བོ། །མདོ་གཞན་ནས་ཀྱང་བལྟ་བ་སྟེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྡོམ་པ་གསེར་དངུལ་ལྟར་བཅོས་སུ་བཏུབ་པས་ཉམས་པ་མེད་དེ། མེད པས་སྤྲོས་པ་ལ་རྒྱུ་འབྲས་གཉིས་ལས།།འབྲས་བུའི་ཡོན་ཏན་དཔག་ཏུ་མེད་ཅིང་རྟགས་མང་བས་འདིར་བརྗོད་པས་མི་ཟད་པས་མ་བསྟན་ཏེ། མདོ་གཞན་ན་བལྟ་བར་བྱ་ཞིང་ཤེས་པར་བྱའོ།

我来为您翻译这段藏文：
如《二十支别解脱经》所说，以烦恼心及无烦恼心对三宝供养等诸戒。
实际修治方便是：无论生起四根本罪中任何一种，若因猛烈烦恼而失坏，如前生起追悔而受持。若是中等烦恼，知惭知耻后向三位智者忏悔。彼问"是否追悔"，答"追悔"三次，此后守护。若是小烦恼，则向其一人忏悔。问"是否追悔"，答"追悔"三次。
若生起诸支分过失，亦如是忏悔。过失与无过失之差别，当从《二十支戒注释》中了知。
生起决定有忏悔和发起行为两种。以忏悔生起决定者，如舍利子在摩揭陀国佛前发心，于灵鹫山西方三密洞修行时，有一婆罗门来乞，问其所求，答言"欲要你右手"。遂断手置于左掌给予，彼不欲受。想"我则不能成办众生利益"。取回所施亦不欲受，心生懊恼，舍弃愿行二菩提心。
佛于空中说偈："具方便菩提心，无方便即声闻，汝于方便不善巧，左手不欲以头施。"说已，婆罗门不欲左手而以左手相施，自己有过何须懊恼，置于头顶而施。亦当以善巧方便成就佛果。如是说已，复生追悔而取回所施即得。阿阇世王发心后杀父，复生追悔而重受即得。
其他经中亦当观察。菩萨戒如金银可以修治，故无失坏。广说因果二者中，果德无量且相多，此处宣说不尽故未说，应于其他经中观察了知。


 །རྒྱུ་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་ལ་སོགས་པའི་འབྲས་བུ་གཞན་ལ་བསྔོས་པས་ཚོགས་ལམ་ལ་སྦྱོར་བ་དང་། སྦྱོར་ལམ་ལ་སྦྱོར་བའོ། །དེའི་རྒྱུ་འབྲས་ཆོས་ཐམས་ཅད་རབ་ཏུ་མི་གནས་པར་ཤེས་པས་མཐོང་བའི་ལམ་ལ་སྦྱོར་བའོ། །དེ་རྣམས་མི་གནས་པར་ཤེས་ནས་རྒྱུན་ཆད་པ་མེད་པས་བསྒོམ་པའི་ལམ་ལ་སྦྱོར་བའོ། །དེ་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་དུ་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་སྤྱོད་པ་ལྟར་སྣང ཡང་འབྲས་བུ་ལ་རེ་བ་མེད་པས་མཐར་ཕྱིན་པའི་ལམ་ལ་སྦྱོར་བའོ།།ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་སྤྱོད་པ་ལ་ཆོས་ནོར་ལ་ཆགས་པ་མེད་ན་ས་དང་པོ་ལ་སྦྱོར་རོ། །དྲུག་དང་ཆགས་པ་མེད་པ་དང་། ཉོན་མོངས་པ་མེད་ན་ས་གཉིས་པ་ལ་སྦྱོར་རོ། །དྲུག་དང་མ་ཆགས་པ་དང་། ཉོན་མོངས་པ་མེད་ ནས་ཞེ་སྡང་མེད་ན་ས་གསུམ་པ་ལ་སྦྱོར་རོ།།དེ་ལྟར་སྙོམ་ལས་མེད་ན་བཞི་པ་ལ་སྦྱོར་རོ། །དེ་ལྟར་དང་། དལ་བ། དབེན་པ། ཞི་བ་ན་ལྔ་པ་ལ་སྦྱོར་རོ། །དེ་ལྟར་བཅུ་གསུམ་པ་དང་། འཁྲུལ་པ་བཅད་ན་དྲུག་པ་ལ་སྦྱོར་རོ། །དེའི་སྟེང་དུ་སྐྱོན་མེད་ན་བདུན་པ་ལ་སྦྱོར་རོ། །དེའི་སྟེང་དུ་ཞུམ་པ་ མེད་ན་བརྒྱད་པ་ལ་སྦྱོར་རོ།།དེའི་སྟེང་དུ་ཐེ་ཚོམ་མེད་ན་དགུ་པ་ལ་སྦྱོར་རོ། །དེའི་སྟེང་དུ་རྨོངས་པ་མེད་ན་ས་བཅུ་པ་ལ་སྦྱོར་རོ། །འབྲས་བུ་ལམ་དང་གནས་པ་དངོས་ཀྱིས་མདོ་ལས་བལྟ་བར་གྱིས་ཤིག་།དེ་ལྟར་སྤྱོད་ལམ་དུ་བྱ་བ་སེམས་བསྐྱེད་ནས་མདོ་སྡེ་པ་དང་། དབུ་མ་པའི་བར་དུ་སྤྱད་པ་ལ་ མེད་ན་འདོད་པ་ལ་ཁྱད་མེད་དོ།།ལྟ་བ་ལྔ་སྟེ། ལྔ་ཆར་ལ་རེ་རེ་སྟེ། མདོ་སྡེ་པ་རྟེན་འབྲེལ་དུ་ཡོད་དེ། དཔེར་ན་རས་སྔོན་པོའི་ཁར་ཤེལ་བཞག་པ་དང་འདྲ་སྟེ། ཤེས་པ་དང་རྣམ་པ་རྟེན་འབྲེལ་ཡིན། རས་ཀྱིས་ཤེལ་སྔོ་བ་སྔོ་བྱེད་རས་ཡིན། དེ་བཞིན་དུ་མ་ཡིན་ནས་ཐ་དད་ན། བྱེ་བྲག་པའི་ དགེ་བས་སེམས་ལ་མི་ཕན་པ་དང་།།སྡིག་པས་སེམས་ལ་མི་གནོད་དེ། བྱེ་བྲག་མ་ཡིན་པས་རྟེན་འབྲེལ་ཡིན་ཏེ། དགེ་བའི་རྣམ་པར་སེམས་ལ་ཕན་ལ། སེམས་རྟེན་འབྲེལ་དུ་ཡེ་ཡོད་པས་གནོད་པའི་རྣམ་པས་སྐྱེད་པར་བྱེད་པའི་རྡུལ་ཕྲ་རབ་ཆ་དང་བཅས་པ་སྐད་ཅིག་གིས་མ་རྟོགས་པའི་ སིལ་བུར་འདོད་ལ།ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་ཀྱང་དེ་ཙམ་དུ་རྟོགས་པ་འབྲས་བུ་སྐུ་བཞིར་འདོད་དོ།

我来为您翻译这段藏文：
以布施等六波罗蜜多等果回向他人，则与资粮道相应，与加行道相应。了知其因果一切法皆不住，则与见道相应。了知彼等不住后无间断，则与修道相应。虽现似为众生利益而行六波罗蜜多，然于果无所期待，则与究竟道相应。
行持六波罗蜜多时，若于法财无执著，则与初地相应。具足六度、无执著及无烦恼，则与二地相应。具足六度、无执著、无烦恼及无嗔恚，则与三地相应。如是无懈怠，则与四地相应。如是具闲暇、寂静、安详，则与五地相应。如是具十三种及断除迷乱，则与六地相应。于此之上无过失，则与七地相应。于此之上无怯弱，则与八地相应。于此之上无疑惑，则与九地相应。于此之上无愚痴，则与十地相应。
果位、道位及实际住地，当从经中观察。如是行为当如是，从发心到经部、中观之间的行持若无缺失，则无所欲求之差别。
五种见解，于五者各有一种：经部宗许为缘起，譬如在蓝色布上放置水晶，识与相为缘起。布使水晶变蓝，能令成蓝者是布。如是若非别异，毗婆沙宗善业于心无益，恶业于心无害。由非差别故是缘起，善相于心有益，心本为缘起，以害相生起，极微具分，刹那未证，许为微尘。六波罗蜜多亦如是了证，许为四身果位。


 །བསྒོམ་པ་ནི་དེ་ལྟར་རྟོགས་སམ་ཞེ་ན། དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་དང་སེམས་རྟེན་འབྲེལ་དུ་ཡེ་ཡོད་པས་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་ལས་འབྲས་བུ་འབྱུང་སྟེ། དེ་ལྟར་དེ་མི་རྟོག་པས་དེ་ལྟར་རྟེན་འབྲེལ་ སེམས་ཡིན་པར་ཁད་ཀྱིས་ཁད་ཀྱིས་བསྒོམ་པར་འདོད་ལ།དེ་ཡང་གྲུབ་པའི་མཐའ་མ་ལུས་པར་སྟོན་པ་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་མདོ་ནས། རྡོ་རྗེ་སྐྱིལ་ཀྲུང་བཅས་ནས་ནི། །སྐད་ཅིག་སྐད་ཅིག་ལ་བརྟེན་ནས། །སེམས་ནི་སྣ་རྩེར་བརྟན་བྱས་ལ། །ཁྱིམ་པར་གྱུར་ཀྱང་བསྒོམ་པར་བྱ། །ཞེས་པས་ རྟེན་འབྲེལ་ཤེས་པའི་རྣམ་པར་བསྒོམ་པའོ།།སྐྱོན་བསལ་བ་ལ་གསུམ་ལས་ལྟ་བའི་སྐྱོན་བསལ་བ་ནི་མུ་སྟེགས་རྒྱུ་གཙོ་བོར་འདོད་པ་ན་རེ། ཐམས་ཅད་རྒྱུ་ལ་རག་ལས་ཏེ། །པདྨ་ལ་སོགས་མེ་ཏོག་བཞིན། །འགྲོ་བ་སོ་སོའི་རྒྱུ་ཉིད་ལས། །ཐར་པ་དང་ནི་ཐམས་ཅད་མཁྱེན། །ཞེས་བརྗོད་དེ། སངས་རྒྱས་པའི་རྒྱུ་སེམས་གདོད་མ་ནས་ཡོད་ལ། གདོད་མ་ནས་མེད་ན་བསྒྲུབས་པས་མི་འགྲུབ་སྟེ། པདྨ་རང་ལ་སྔོ་དཀར་དམར་པོ་སོ་སོ་ན་ཡོད་ལ། དེ་བཞིན་དུ་སེམས་ཅན་ལ་སངས་རྒྱས་པའི་རྒྱུ་ཡོད་པས་སངས་རྒྱས། རྒྱུ་མེད་ན་བཙལ་བས་མི་ཕན། ཡོད་པ་ལ་བསྒྲུབ་མི་དགོས། ཡོད་པར་ཤེས་པས་ཆོག་ཟེར་བ་དེའི་སྐྱོན་ནི་འདིར་ནི་རྒྱུ་ལ་རྩོལ་སྒྲུབ་ཀྱིས་འདོད་པའོ། །བསྒོམས་པའི་སྐྱོན་ནི་ཞི་བ་དང་། བྱེ་བྲག་པ་སྟེ། འོང་བར་འགྱུར་བའི་བདག་ཉིད་ནི། །ཕྱི་ཡི་སྤྱོད་ཡུལ་ལས་འགགས་ནས། །གཉིས་ཀྱིས་བསྒྲུབས་པའི་ཞི་བར་གནས། །འབད་དེ་བདག་གིས་བསྒོམ པར་བྱ།།ཞེས་པས་རྣམ་པ་ལ་བློ་ལོག་སྟེ། རང་གི་སེམས་ཞི་བར་བྱིང་ནས་བདེ་བ་སྙམ་བྱེད་པ་དང་། ཉན་ཐོས་བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བ་མིན་ཏེ། མདོ་ལས། རྒྱལ་བྱེད་ཚལ་ནི་ཉམས་དགའ་བར། །བདག་ཉིད་གང་གི་གྱུར་ཀྱང་བླའི། །བྱེ་བྲག་པ་ཡི་ཐར་པ་ནི། །ནམ་ཡང་གོ་ཏམ་མི་འཚལ་ལོ། ། ཞེས་པས་ནི་གོང་དུ་བསྟན་པའོ། །ཉན་ཐོས་མི་གཙང་བ་དང་། དབུས་དང་། བདེན་པ་བཞིས་གནས་པའི་སེམས་དེ་སྐྱོན་ནོ། །འདིར་རྟེན་འབྲེལ་དུ་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་སྤྱོད་ཅིང་གོང་ལྟར་གསལ་ལ་མི་རྟོག་པའོ།

我来为您翻译这段藏文：
若问修行是否如此了悟？由于一切事物与心本为缘起，从六波罗蜜多生起果位。如是不作分别，则渐次修习彼等缘起即是心性。
此亦如大乘经中所说一切宗派无余："结跏趺坐金刚式，依于刹那复刹那，心当安住鼻尖上，即使在家亦应修。"以此修习缘起智慧之相。
遣除过失分三，其中遣除见解过失：外道执著主要因者说道："一切依因而存在，如同莲花等诸花，各别众生从各因，解脱乃至一切智。"佛教认为心性本有为因，若本无则修亦不成就。如同莲花本具蓝白红等各色，如是众生具有成佛之因故能成佛。无因则寻求无益，若已具足则无需修证，知其具足即可。此说之过失在于此处是以勤修因而获得。
修行过失即寂静派与毗婆沙派："将来所成之自性，远离外境诸对境，依二所成住寂静，精进自当勤修习。"此说错解行相，以为自心沉于寂静即为安乐，声闻毗婆沙师非是如此。如经中说："宁在王舍城园林，随意所欲而安住，毗婆沙派之解脱，瞿昙永远不希求。"此即如上所说。声闻以不净观、中道观及四谛安住之心即为过失。此处是以缘起方式行持六波罗蜜多，如上明晰而无分别。


 །ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་སྐྱོན་ནི་མདོ་ལས། བྱེ་བྲག་བདག་ཆོས་ཕུང་པོ་གསུམ། ། གཞན་སྤངས་རང་གི་སྡུག་བསྔལ་ཞི། །བདེ་བར་འདོད་པ་དམན་པས་ཏེ། །སླར་ཡང་ཆུང་བས་འཁོར་བར་འགྱུར། །ཞེས་པས་ཡུལ་བྱེ་བྲག་ཏུ་འདོད་ཅིང་། གང་ཟག་གི་བདག་ཡོད་པ་ཡང་མིན། མེད་པ་ཡང་མིན་ཞེས་ཕུང་པོ་གསུམ་པར་འདོད་ལ། རང་འཁོར་བ་ལས་ཐར་པའི་བདེ་བ་འདོད པས་བསྐལ་པ་གཅིག་ནས་སླར་འཁོར་བའོ།།འདིར་གྲུབ་པའི་མཐའ་མ་ལུས་པ་སྟོན་པར་བྱེད་པའི་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་མདོ་ནས། ཕ་རོལ་ཕྱིན་དྲུག་གཞན་ལ་བསྔོ། །ཐེག་ཆེན་ཆོས་ལ་རྣམ་པར་སྤྱོད། །དགེ་བ་སེམས་དང་འབྲེལ་པར་བརྗོད། །མདོ་སྡེ་དེ་ནི་ཐེག་ཆེན་ བཤད།།ཅེས་པས་དེ་ལྟར་གསུམ་དང་གོང་གི་བསྒོམ་པ་སྐད་ཅིག་ཟེར་བས་ཉན་ཐོས་བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བ་སྐད་ཅིག་ནས་མི་རྟག་པ་ཤེས་པ་དང་། ཁྱིམ་པར་ཤེས་པ་དང་། སེམས་ཙམ་སྣང་བར་མི་འདོད་པས་དེ་བཞིན་ཐེག་པ་ཆེན་པོའོ། །སེམས་ཙམ་ཞེ་ན། རྣམ་པ་སེམས་ཁོ་ནར་མི་ འདོད་རྟེན་འབྲེལ་དུ་འདོད་དེ།དེས་སྤྱོད་པ་སྒོམ་པ་སོ་སོའི་རྣམ་བཅས་ཀྱི་ལྟ་བ་ནི་མདོ་སྡེ་པ་ལྟར་འབྲེལ་པ་ཡིན་ཏེ། ཐམས་ཅད་སེམས་ཡིན་ལ་རྣམ་པ་ཡང་སེམས་ཀྱི་རྣམ་པར་འདོད་དེ། ལུང་ལས་ཀྱང་། ཀྱེ་རྒྱལ་བའི་སྲས་དག་ཁམས་གསུམ་པོ་འདི་ནི་སེམས་ཙམ་མོ་ཞེས་པ་དང་། རིགས་པ་ཡང་ཉི་ཤུ་པ་ནས། དྲུག་གིས་ཅིག་ཅར་སྦྱར་བ་ན། །ཕྲ་རབ་རྡུལ་ཆ་དྲུག་ཏུ་འགྱུར། །དྲུག་པོ་དག་ཀྱང་གོ་གཅིག་ན། །གོང་བུ་རྡུལ་ཕྲན་ཙམ་དུ་འགྱུར། །ཞེས་པས་མདོ་སྡེ་པའི་ཕྲ་རབ་བདུན་ལ་རྡུལ་ཕྲན་གཅིག་ཡིན་པས་ཕྲ་རབ་དྲུག་ཅར་ཤར་དང་ལྷོ་དང་། ནུབ་དང་བྱང་དང་། སྟེང་དང་འོག་གི་ཆ་དེས་སོ་སོར་དུས་གཅིག་ལ་ཕྱེ་ཞིང་བླང་དུ་བཏུབ་ན་ཕྲ་རབ་དེ་ལ་དྲུག་པོའི་ས་ནས་ཡང་དྲུག་བླངས་ཏེ་ཕྱེ་བས་ཕྲ་རབ་མེད་ན། ཤར་ཕྱོགས་གཅིག་གི་ས་ནས་གཅིག་ལེན་ན་རིའི་གོང་བུ་འདི་ཡང་རྡུལ་ཕྲན་དུ་རིགས་ཏེ། དེས་ན་སེམས་ཁོ་ན་སྟེ། ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་སེམས་ཀྱི་རྣམ་པར གཞན་དོན་དུ་སྤྱད་པས་འབྲས་བུ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་སྐུ་བཞི་དོན་དམ་དུ་འདོད་པའོ།།མདོ་སྡེ་པ་དང་ཉན་ཐོས་ཀྱང་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་མི་འགེགས་སོ། །སློབ་དཔོན་ཤེས་རབ་འབྱུང་གནས་སྦས་པ་མཉམ་གཞག་ན་མི་རྟོག་།རྗེས་ལ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པར་འདོད། །སྐུ་གསུམ་བདག་པོ་ཀར་ འདི་འཁྲུལ་བ།སངས་རྒྱས་པས་སྣོད་གཞལ་ཡས་ཁང་། བཅུད་ལྷ་དང་ལྷ་མོར་མི་རྟོག་སྣང་བར་འདོད་དོ།

我来为您翻译这段藏文：
大乘过失如经中说："分别我法及蕴三，舍他唯求自苦寂，欲求安乐心下劣，复因渺小转轮回。"此说执著分别境，认为补特伽罗我非有非无为第三蕴，因欲求自身解脱轮回之乐，故一劫后复入轮回。
此处宣说一切宗派之大乘经云："六度回向于他众，大乘法中而行持，善业与心相连系，此等经典说大乘。"如是三者及上述修习刹那之说，声闻毗婆沙师了知刹那无常，了知在家，唯识不许显现，如是即为大乘。
若问唯识宗如何？不许相唯是心，而许为缘起。彼之行持、修习及各别相貌之见解，如经部宗般相连。一切皆是心，相亦许为心相。经中亦云："善男子，此三界唯是心。"理证亦如《二十论》云："六尘同时聚，极微成六分，六分若同处，聚为微尘量。"此说经部宗七极微成一微尘，六尘同时于东南西北上下分位各别分解，若能取用，则此极微复可从六处分解取用，若无极微，从东方一处取一，则此山体亦应成微尘。是故唯是心，六波罗蜜多以心相为利他而行持，果位许为胜义中之四身一切智。
不遮经部宗与声闻宗于世俗谛。智藏论师入定无分别，后得许为一切智，三身主尊迷乱此。佛教许器世间为宫殿，有情世间为佛菩萨无分别显现。


 །ངག་གི་དབང་ཕྱུག་གྲགས་པ་ནི། དགག་སྒྲུབ་གང་ཡང་མེད་ལ་མཉམ་གཞག་དང་རྗེས་ཐོབ་ཡང་མེད་པར་སྣ་ཚོགས་གཉིས་མེད་དུ་འདོད། བསྒོམ་པ་ཡང་ཐམས་ཅད་ སེམས་ཡིན་པས་དེ་ལ་ངང་གིས་འཇོག་པའོ།།སྐྱོན་ལ་ལྟ་བའི་སྐྱོན་རིག་བྱེད་ལྟར་སོང་བ་བསྒོམ་པའི་སྐྱོན་མདོ་སྡེ་པའོ། །རིག་བྱེད་པ་ན་རེ། དངོས་པོ་གང་དང་གང་སྣང་བ། །བྱ་བྲལ་སེམས་ཉིད་ཆོས་སྐུར་སྣང་། །སེམས་ལས་གཞན་ཡོད་མ་ཡིན་ལ། །གསལ་ལ་མི་རྟོག་གནས་བདེ་ བ།།ཚངས་པ་ལ་ཡང་ཚངས་དེ་ཉིད། །བདག་གི་ཡེ་ཤེས་ཚངས་པའི་མཆོག། །ཅེས་པའི་སྣང་བས་དངོས་པོ་ཅི་སྣང་སེམས་ཡིན་ལ། །དེ་ཡང་ཡེ་ནས་ཡིན་པས། བྱ་བ་རྩལ་དང་རྟོག་པ་དང་། ཐེ་ཚོམ་མེད་ལ་དེ་ཡང་ཆོས་སྐུ་སྣང་ཡང་སེམས་ཉིད་ཡིན་ལ་མི་རྟོག་པར་གནས་པས་ བདེ་སྟེ།གསལ་ལ་མི་རྟོག་པ་འདི་ནི་ལྷ་ཚངས་པ་ཞེས་བྱ། །ཆོས་སྐུ་ཞེས་བྱ། །སངས་རྒྱས་ཞེས་བྱ་སྟེ། དེ་ལས་དོན་ལྷག་པ་གཞན་མེད་ལ། །དེ་རྟོགས་པས་བདག་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་ཅིང་སངས་རྒྱས་དང་འདྲ་བར་འདོད་པའོ། །མདོ་སྡེ་པའི་བསྒོམ་པ་བརྟན་པར་བྱ་བ་དང་། སྣ་རྩེར་སེམས་ འཛིན་པའོ།།འདི་ལྟར་ལྟ་སྐད་ཅིག་གིས་མི་རྟག་པས་ཁྱད་པར་རོ། །བསྒོམ་པ་ལ་སེམས་ཡིན་པས་མཉམ་གཞག་རྗེས་ཐོབ་མེད་ལ་ཡེ་ནས་རང་རིག་ཡིན་པས་གོམས་སུ་མེད་པའོ། །རྣམ་པ་མེད་པའི་ལྟ་བ་ནི་རྣམ་པ་དང་བཅས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། རྣམ་པ་འཁྲུལ་པའི་ཤེས་པ་ཡིན་ལ། དོན་དམ་དུ་རྣམ་པ་མེད་པའོ། །ལུང་ལས། བག་ཆགས་ཀྱིས་ནི་དཀྲུགས་པའི་སེམས། །གོང་དུ་སྣང་བ་རབ་ཏུ་འཇུག་།ཅེས་པས་རླུང་གིས་དཀྲུགས་པ་ཆུ་ལས་ཆབ་རོམ་འབྱུང་སྟེ། དེ་ཆུ་ཡིན་རླུང་གིས་ལན། དེ་བཞིན་དུ་བག་ཆགས་ཀྱིས་དཀྲུགས་ནས་དངོས་པོར་ཞེན་པས་སྣང་བ་སེམས ཀྱིས་རྣམ་པར་མཐོང་སྟེ།སེམས་རྣམ་པ་མེད་པ་ཡིན་ཏེ། རིགས་པ་རྣམ་པ་སེམས་ཡིན་ན། ཐ་དད་པ་ཡིན་ནམ་ཅིག་ཅར་ཡིན། ཐ་དད་ན་བྱེ་བྲག་པ་དང་འདྲ་ལ་འདྲེ་བ་ཡང་མེད། སེམས་རྣམ་པ་ཡིན་ནམ། གཉིས་ཀར་ཡིན། རྣམ་པ་སེམས་སུ་ཡིན་ན་མ་བཅད་པའི་ཡུལ་མི་ཤེས་པ་ཅི་སེམས་ རྣམ་པར་ཡིན་ན་བེམས་པོར་འགྱུར།གཉིས་ཀར་ཡིན་ན་འདུས་པས་ཡིན་ནམ། མ་འདུས་པས་ཡིན། འདུས་པས་ཡིན་ན་མི་འདུ་བའི་རྒྱུ་མཚན་ཡོད་དམ་མེད། མེད་ན་སྔོན་དུའམ་ད་ལྟར་ཡང་སྣང་བ་སེམས་སུ་སྟོང་པར་རམ། སེམས་སྣང་བར་ཅིས་མ་སོང་། ཡུལ་དབང་པོ་ཡུལ་དུ་ཅིས་ མ་སོང་།ཡོད་ན་གར་འདུས་མ་འདུས་པ་ཡིན་པར་གཉིས་སོ་སོ་ན་སེམས་ལ་རྣམ་པ་གང་ཡོད་ཅེས་སོ།

我来为您翻译这段藏文：
语自在称誉认为无有遮遣与成立，亦无入定与后得，许为离二种种。修习亦因一切是心，故自然安住其中。
过失中，见解过失如同吠陀派，修习过失如经部宗。吠陀派说："任何显现诸事物，离作唯心即法身，除心之外无他物，明朗无念安住乐。梵天即是彼梵性，自之智慧胜梵天。"以此显现，任何显现事物皆是心，且本来如是，无有作用、功用与分别、疑惑，虽现为法身亦是心性，安住无念故为乐。此明朗无念即称为梵天，称为法身，称为佛陀，除此之外别无胜义，了悟此者许为自然成就并如同佛陀。
经部宗之修习为令心稳固及系心鼻端。如是见解以刹那无常为殊胜。修习中因是心故无入定后得，本来即是自证故无需熟习。无相之见解非有相，相是迷乱之识，胜义中无相。经云："习气所扰动之心，上现显相极趣入。"如风搅动水生冰，彼即是水被风扰。如是被习气扰动而执著事物，以心见诸相，心本无相。
理证中，若相是心，是异是一？若异则如胜论派，亦无和合。是心是相抑或二者？若相是心，未分别境何不知？若心是相则成无情。若是二者，是合是离？若是合，有无不合之因？若无，过去或现在，显相何不空于心中，心何不成显相？根境何不成境？若有，于何处合？若不合，二者各别，心中何有诸相？


 །གཞན་ཡང་སློབ་དཔོན་གཞན་གྱི་འདོད་པ་དབུ་མའི་རིགས་པ་བཞིས་ཀྱང་ཁེབས་སོ། །སློབ་དཔོན་ངག་གི་དབང་ཕྱུག་གྲགས་པའི་སྣ་ཚོགས་གཉིས་མེད་དུ་འདོད་པ་ནི་ རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་སེམས་སུ་གཉིས་མེད་ཅེས་འདོད་པ་གོང་མ་དང་།འདིས་ཀྱང་འགེགས་པའོ། །རྣམ་པ་དེ་དཀར་དམར་དང་རྟོག་གམ་མི་རྟོག་།མི་རྟོག་ན་རྣམ་པ་དང་སེམས་གཉིས་མེད་དུ་ཅིས་ཤེས། །དེ་མིག་རྒྱང་རིང་པོ་བལྟས་པས་སྣ་ཚོགས་ཡོད་དེ། སེམས་སུ་གཉིས་མེད་མ་རྟོགས་པས་ མན་ངག་ཏུ་འདོད་དོ།།སྣ་ཚོགས་སུ་ཤེས་པས་མངོན་སུམ་གྱིས་ད་ལྟ་ཤེས་ཞེས་ཏེ། དེ་ལ་སྐྱོན་མང་སྟེ། དེ་གདོད་ནས་སམ་ད་ལྟར་གདོད་ནས་ན་སྔོན་དུ་མ་ཤེས་པ་ཅི། ཤེས་ཀྱང་མ་ཕན་ན་དགོས་པ་མེད། ཤེས་ཀྱང་དགོས་ན་ཐུག་པ་མེད་ནས་མ་ཤེས་ན་རང་རིག་ཉམས། ད་ལྟ་ན་སྔོན་དུ་མེད་ཕྱིས་ མེད་པས་ཆད་པར་ཐལ།ཡང་ན་གཉིས་མེད་དེ་གཉིས་མེད་དུ་གང་གིས་ཤེས། གཞན་གྱིས་ཤེས་སམ་དེ་ཉིད་ཀྱིས་ཤེས། གཞན་གྱིས་ཤེས་ན་རང་རིག་ཉམས། དེ་ཉིད་ཀྱིས་དེ་ཉིད་ཤེས་སམ། དེ་ལས་འབྱུང་བས་ཤེས། དེ་ཉིད་ཀྱིས་དེ་ཉིད་ཤེས་ན། རྟག་ནས་སམ་མི་རྟག་ནས། རྟག་ན་མི་ རྟག་པར་ཐལ།མི་རྟག་ན་ཤེས་རྒྱུ་མེད། སྔོན་དུ་མ་ཤེས་པ་ཅི། རྐྱེན་དགོས་ན་གོང་ལྟར་དེ་ཉིད་དུ་ན་དུས་སམ་རིགས་ཡིན་ན་དེ་ལ་རྣམ་པ་ཅི་ཕན། ཡང་ན་དེ་ལས་བྱུང་བས་ཕན་ན་ཤེས་བྱའམ་ཤེས་བྱེད། །ཤེས་བྱ་ཤེས་བྱེད་གང་། ཤེས་བྱ་གཉིས་མེད་བྱུང་ན་ཤེས་བྱེད་མེད་པར་ཤེས་བྱ་གང་ཡིན་ཤེས། ཤེས་བྱེད་བྱུང་ན་ཤེས་བྱ་མེད་པར་ཤེས་བྱེད་ཀྱིས་ཅི་བྱེད། དུས་གཅིག་ཏུ་སྐད་ཅིག་ལ་གཉིས་འོང་བ་མི་རིགས་སོ། །དེས་ན་ཤེས་བྱ་མེད་པར་ཤེས་བྱེད་དུ་མི་ཤེས། ཤེས་བྱེད་མེད་པར་ཤེས་བྱ་མི་ཤེས། དེས་ན་གཉི་ག་མི་འབྱུང་ན་གཅིག་གིས་ནི་མི་ཤེས་སོ། །དེས་ན་རྣམ་པ་མེད་པའི་རང་རིག་པ སྤྲོས་པ་མེད་པ་བསམ་དུ་མེད་པ་སྐད་ཅིག་མས་མི་རྟག་།རྒྱུན་དུ་གནས་པ་དོན་དམ་མོ། །ཤཱནྟི་པ་རྗེས་ཐོབ་ལ་སྤྲུལ་སྐུར་འདོད། གཞན་མི་རྟོག་པ་ལས་སོ། །བསྒོམ་པ་ཡང་དེའི་ངང་ལ་བློ་འཇོག་པའོ། །སྐྱོན་ལ་ལྟ་བའི་དང་། །སྒོམ་པའི་གཉིས་ལས་ལྟ་བའི་སེམས་ཙམ་རྣམ་པ་དང་བཅས་པ་དེའོ།

我来为您翻译这段藏文：
其他诸师之见解亦为中观四理所摄。阿阇黎语自在称誉许为种种无二，即许诸相种种与心无二，此上说及此说皆可破。彼等诸相是白是红？是分别抑或无分别？若无分别，云何知相与心无二？远眺则有种种，因未证悟心中无二故许为教授。
以种种了知故现量今时了知，此有诸多过失：是本有抑或现有？若本有，何故先前不知？若知而无益则无义。若知且有义，则无穷尽故不知则失自证。若现有，则先无后无故堕断见。
复次，彼无二为谁所知为无二？为他知抑或自知？若他知则失自证。是自体知自体抑或由彼而生而知？若自体知自体，是常抑或无常？若常则成无常。若无常则无所知。何故先前不知？若需缘则如前。若即彼体则是时抑或类？若尔于彼有何相益？
复次，若由彼生则有益，是所知抑或能知？所知能知为何？若生所知无二，则无能知时如何知所知为何？若生能知，则无所知时能知何为？同时刹那二者并生不应理。是故无所知则不知为能知，无能知则不知所知。是故二者皆不生则一者亦不能知。
是故无相之自证离戏论不可思议，以刹那无常，恒时安住即胜义。寂静论师许后得为化身，余者则从无分别。修习亦是安住彼境界中。过失中有见解与修习二者，见解即唯心有相宗。


 ། བསྒོམ་པའི་ཉི་མ་དང་མཐུན་ཏེ། མུ་སྟེགས་ཉི་མ་པའི་རྒྱུད་ནས། རྟོག་པའི་རྒྱ་མཚོ་དང་བ་ལ། ཆུ་བུར་དབའ་རླབས་སོགས་འབྱུང་ཡང་། ཤར་བ་དང་ནི་ནུབ་པ་དག་།ཆུ་བོ་དེ་རུ་རོ་མཉམ་གཅིག་།ཅེས་པས་དཔེར་ན་འོག་གི་རྒྱ་མཚོ་ནས་ཆུ་བུར་དང་། དབའ་རླབས་དང་། གཞན་ཡང་རྙོག་མ་དང་། ཆུ་གཞན་དེར འབབ་ཀྱང་རྒྱ་མཚོའི་ངང་དུ་གཅིག་པ་ལྟར།རང་གི་སེམས་ཉིད་རྣམ་པ་མེད་པ། སྤྲོས་པ་མེད་པ། མཐའ་དང་མུ་མེད་པ་བསམ་དུ་མེད་པ། ཐམས་ཅད་རྟག་པ་དེ་རྟོགས་ན་དངོས་པོ་ཅིར་སྣང་། རྟོག་པ་ཅི་བྱུང་ཡང་སེམས་ཉིད་ལས་ཀྱང་ཚངས་པ། ཆོས་ཉིད་སངས་རྒྱས་ཡིན་ནོ་ཞེས་འདོད་དོ། །འདིར་ སྐད་ཅིག་མས་མི་རྟག་ལ།རྒྱུན་གྱིས་རྟག་པར་འདོད་པའོ། །སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་ལྟ་བ་ནི་དེ་གཉིས་མི་བདེན་ཏེ། རྣམ་པ་སྒྱུ་མ་སྐད་ཅིག་གིས་མི་རྟག་ལ་རྒྱུན་དུ་གནས་པར་འདོད་དོ། །ལུང་གིས་ཀྱང་། གཟུགས་ལས་ཀྱང་སྟོང་པ་ཉིད་གཞན་མ་ཡིན། སྟོང་པ་ཉིད་ལས་གཟུགས་གཞན་མ་ཡིན་ཞེས་ གསུངས་ལ།རིགས་པས་ཀྱང་རྣམ་པ་སེམས་སུ་བདེན། སེམས་རྣམ་པ་ཡིན་ན་དཔྱད་པས་མ་གྲུབ་སྟེ། སྐྱོན་མེད་ན་བདེ་སྡུག་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ཡང་བརྫུན་ལ། ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་བསགས་པ་ལ་དགོས་པ་མེད། སྐུ་བཞི་མེད་པ་དེས་ན་སྒྱུ་མ་བདེན་ཏེ་དོན་དམ་དུ་འདོད་པའོ། །སངས་རྒྱས་ གསང་བ་གཟུགས་སྐུ་ཡང་རིགས་པས་སྒྱུ་མ་བག་ཆགས་ལྟར་འདོད་དོ།།ཀ་མ་ལ་རཀྵི་ཏ་མཉམ་གཞག་དང་རྗེས་ཐོབ་ཏུ་འདོད་དོ། །གཞན་མི་རྟོག་པར་གཟུགས་སྐུ་སེམས་ཅན་གྱི་སྣང་བར་འདོད་དོ། །རྣམ་པ་མེད་པ་དང་། རིག་པར་འདོད་པ་དང་། རིག་པ་རྣམ་པ་མེད་པ་གཉིས་འགལ་བས་སྐྱོན་གོང་ བཞིན་ནོ།།བསྒོམ་པ་ཡང་སྒྱུ་མར་ཤེས་པའི་ངང་ལ་བློ་འཇོག་གོ། །སྐྱོན་ལྟ་བ་དང་སྒོམ་པ་གཉིས་ཏེ། ལྟ་བ་དང་། བསྒོམ་པ་འདྲ་སྟེ། མུ་སྟེགས་གྲངས་ཅན་པ་ནི་ལུང་ལས། དེ་ཙམ་ཉི་ཤུ་ལྔ་ཤེས་ན། །རལ་པ་སྤྱི་བོར་བཅིངས་པའང་འགྲོལ། །ཅི་དགའ་སྤྱོད་པ་བྱེད་པ་དག་།བདག་ནི་དེ་ལས་ ཉམས་པ་ཡིན།།ཞེས་པས་ཕུང་པོ་ལྔ། འབྱུང་བ་ལྔ། ཕྱོགས་ལྔར་འདོད་དེ། རྩ་བའི་ཉི་ཤུ་རྩ་ལྔ་ཡང་ལྔ་སྟེ། ཐམས་ཅད་སོ་སོའོ། །སེམས་འདོད་ཆགས་ཞེ་སྡང་གཏི་མུག་གསུམ་ཆ་མཉམ་པ་ལས་སྣང་བ་བདེན་རྟག་པར་འདོད་པའོ། །དེ་ཡང་སེམས་སུ་བདེན་པས་དཔྱོད་པ་དང་། རྟོག་པ་ དང་བྱ་བ་ཐབས་ཉེས་པ་མེད་འདོད་པའོ།།འདི་སྐད་ཅིག་མས་མི་རྟག་པ་རྒྱུན་དུ་གནས་པའོ།

我来为您翻译这段藏文：
修习与日相顺，如外道日派续中所说："于思维大海澄清时，虽生水泡波浪等，生起与消失，于彼水中味同一。"譬如下方大海中，水泡、波浪以及浑浊，其他水流注入时，皆归于大海之性而为一体。如是自心无相、离戏论、无边无际、不可思议，若证悟一切恒常，则诸法如何显现？任何分别念生起，亦不离心性，法性即是佛陀。此处许为刹那无常而相续恒常。
幻化见解则认为二者皆不真实，许诸相如幻，刹那无常而相续安住。经中亦云："色不异空，空不异色。"以理而言，若诸相于心为真实，心即是诸相，则观察时不成立。若无过失，则苦乐体验亦为虚妄，修积六度波罗蜜亦无意义，四身亦不存在，是故幻化为真实，许为胜义。
佛密色身亦以理许为如幻习气。莲护论师许为等持与后得。其他则许无分别中色身为有情显现。无相与有知相违，有知无相二者相违，过失如前。修习亦是安住于了知如幻之境界中。
过失有见解与修习二者，见解与修习相似。如外道数论派经中说："若知二十五谛者，纵结发髻于顶上，随意而行诸所作，我即从彼而退失。"许为五蕴、五大、五方，根本二十五谛亦为五种，一切各别。许贪嗔痴三者平等中显现为真实常有。又许心为真实，故无观察、分别与善恶作为之过失。此为刹那无常而相续安住。


 །རབ་ཏུ་མི་གནས་པའི་ལྟ་བ་ནི་དེ་ཐམས་ཅད་བདེན་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཀུན་རྫོབ་ཡིན་ལ་དོན་དམ་པ་ལ་རྣམ་གཅོད་དང་ཡོངས་གཅོད་མེད། རྣམ་གཅོད་ཡོངས་གཅོད་མེད་ཟེར་བ་རང་ཀུན་ རྫོབ་བོ།།ལུང་ལས་ཀྱང་བདེན་པ་གཉིས་ཀྱི་མདོ་ནས། དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་སངས་རྒྱས་འདས་པ་དང་། མ་བྱོན་པ་དང་། ད་ལྟར་བྱུང་བ་ཕྱོགས་བཅུ་ན་བཞུགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་མཐོང་བ་དང་། ཐོས་པ་དང་ཤེས་པའང་མེད་ན། རིགས་ཀྱི་བུ་ཐོབ་པའམ་ཉམས་སུ་མྱོང་དུ་ལྟ་ག་ལ་ཡོད་ ཅེས་དང་།སློབ་དཔོན་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱི་ཞལ་སྔ་ནས་ཀྱང་། ཁྱོད་ཀྱི་དོན་དམ་གང་ཡིན་པ། །དེ་ནི་ང་ཡི་ཀུན་རྫོབ་ཡིན། །ཞེས་གསུངས་ལ། སློབ་དཔོན་བློ་གྲོས་མི་ཟད་པའི་ཞལ་སྔ་ནས་ཀྱང་། དོན་དམ་བློ་སྒྲའི་སྤྱོད་ཡུལ་མིན། །བློ་དང་སྒྲ་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཡིན། །ཞེས་གསུངས་སོ། །རིགས་པ་ ཡང་གཏན་ཚིགས་ཆེན་པོ་བཞི་སྟེ།འདིར་གཏན་ཚིགས་བཞི་ཡང་གཞན་ལྟར་གསུམ་དང་། ཤེས་བྱ་ཤེས་བྱེད་མ་གྲུབ་པ་བཞིའོ། །དེ་ཡང་རྒྱུ་མན་ཆད་དུ་འདོད་པ་ལ་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་འབྱུང་གིས་དོན་དམ་པ་དེ་གང་དངོས་པོ་རྣམས་རྣམ་པ་མེད་པའི་རིགས་སྒྱུ་མ་དེ་རྣམས་ཀྱང་སེམས་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་ ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཆོས་སྐུ་ཡང་རྟེན་འབྲེལ་ཀུན་རྫོབ་བོ།།དེ་ཡང་རྟོག་པ་སྣང་བ་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལྔ། གཟུགས་སྐུ་ལ་ལྟོས་ནས་ཆོས་སྐུར་བཏགས་ཏེ། དེ་ཡང་དེ་རྣམས་སྟོང་པ་ལ་སོགས་པར་མཐོང་བ། ཆོས་སྐུ་ལ་ཆོས་སྐུར་འདོད་པ་དེ་རྣམས་མེད་ན་མེད་པའོ། །དེས་ན་ རྡོ་དཀར་པོ་ཞེས་པ་དོན་དམ་དུ་མེད་ཀྱང་མི་དགེ་བ་ཀུན་རྫོབ་ཏུ།རྡོ་དང་དཀར་པོ་དང་སྲ་བ་ལྕི་བ་ཀུན་ལ་གྲགས་པས་ཡོད་པའོ། །དེས་ན་རྣམ་བཅས་རྣམ་མེད་སྒྱུ་མ་རྟེན་འབྲེལ་ཙམ་ཀུན་རྫོབ་སྒྱུ་མ་ཙམ་དུ་ཡོད་པའོ། །དོན་དམ་པར་མེད་པས་ཆོས་སྐུར་ཡང་མེད་དོ། །མུ་བཞི་སྐྱེ་འགོག་ནི་དོན་དམ་ པར་འདོད་པ་ནི་ཡོད་ནས་འདོད་དམ་མེད་ནས་འདོད།ཡོད་ནས་འདོད་ན་ཡོད་པ་ནི་མེད་པ་ལ་ལྟོས་ནས་ཤེས་ཏེ། མེད་པ་མ་གྲུབ་པར་ཡོད་པ་ག་ན་གྲུབ། མེད་པ་གྲུབ་ན་ཡོད་པ་འགག་པའོ། །མེད་ནས་འདོད་ན་ཡང་མེད་པ་ཡོད་པ་ལ་ལྟོས་ནས་ཤེས་ཏེ། ཡོད་པ་གྲུབ་པར་མེད་པ་ག་ན་གྲུབ། ཡོད་ པ་མ་གྲུབ་ན་མེད་པ་འགག་པའོ།།གཉི་ག་འདོད་ནས། ཡོད་ན་མེད་པ་འགགས་ལ་མེད་ན་ཡོད་པ་འགགས་པས་སོ། །ཕུང་པོ་གསུམ་ཡང་མི་རིགས་ལ། གཉི་ག་མེད་པ་ཡང་མི་རིགས་ཏེ། གཉིས་སྔོན་དུ་མ་གྲུབ་པར་རོ། །གྲུབ་ནས་གཉིས་མེད་ན་བདེན་ཏེ། དེས་ན་ཀུན་རྫོབ་སྒྱུ་མ་ ཙམ་མོ།

squadrons ofUID are usediedmalayhumanitarian aidrology ff fly Monaco Footer
Human့Alfred kanadaYparks and cent
Humanffer Lorem ipsum silly
Humanウ


།རྡོ་རྗེ་གཟེགས་མ་ཐོགས་པ་མེད་པ་ཡང་དོན་དམ་དེ་བདག་ལས་སམ་གཞན་ལས་སྐྱེ། ཡོད་ན་བདག་གྲུབ་པ་ལས་སམ། མ་གྲུབ་པ་ལས། གྲུབ་པ་ལས་སྒྲུབ་ན་སངས་རྒྱས་ཀྱང་སྒྲུབ་དགོས་པས་ཐུག་པ་མེད། ཡང་ན་ཕན་གནོད་མེད་དེ། གྲུབ་ཀྱང་སྒྲུབ་དགོས་པའི་ཕྱིར་རོ། ། མ་གྲུབ་པ་སྒྲུབ་ན་ནམ་མཁའི་མེ་ཏོག་དང་རི་བོང་གི་རྭ་ཡང་སྒྲུབ་པར་འགྱུར་རོ། །མི་སྒྲུབ་ན་སྒྲུབ་པ་ལ་དགོས་པ་ཅི། གཞན་ལས་སྐྱེ་ན་རྟག་པ་ལས་སམ། མི་རྟག་པ་ལས། རྟག་པ་ལས་སྐྱེ་ན་རིམ་གྱིས་སམ། ཅིག་ཅར། རིམ་གྱིས་སྐྱེ་ན་རྟག་པ་ཉམས་ཏེ་ས་བོན་ལས་མྱུ་གུ་ལྟར འགྱུར་རོ།།ཅིག་ཅར་སྐྱེ་ན་དེ་ཉིད་འགྱུར་ནས་སམ་མ་འགྱུར་ནས་འགྱུར་ན་མི་རྟག་།མ་འགྱུར་ན་གཅིག་སྐྱེ་བའམ། དུ་མ་སྐྱེ། གཅིག་སྐྱེ་ན་དུ་མ་མ་གྲུབ་པར་གཅིག་མི་འགྲུབ། གཉིས་ཀ་ཡང་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་མི་རིགས་སོ། །མི་རྟག་པ་ལས་སྐྱེ་ན་ཡང་དེ་བཞིན་དུ་གཅིག་ལས་སམ། དུ་མ་ལས་ཀྱང་མི་རིགས་ཏེ། སྐད་ཅིག་མ་སྔ་ཕྱི་ཡང་སྔ་མ་འདས། ཕྱི་མ་མ་སྐྱེས། དེ་ལྟ་བ་ལ་ཡང་འདས་པ་དང་། ད་ལྟར་མ་འོངས་པ་གསུམ་མ་གྲུབ་པའོ། །དེས་ན་སྒྱུ་མ་ཀུན་རྫོབ་ཙམ་མོ། །ཤེས་བྱ་ཤེས་བྱེད་མ་གྲུབ་ཀྱང་ང་རྒྱལ་གྱིས་འདོད་ན་ཡང་དོན་དམ་པ་དེ་ཤེས་བྱ་བའམ། ཤེས་བྱེད་དམ། གཉི་ག་ཤེས་བྱ་གང་གི་ཤེས། ཤེས་བྱེད་ཡིན་ན་གང་ཤེས། ཤེས་བྱ་ཡོད་ན་ཤེས་བྱེད་ཉམས། གཉིས་ཀ་ན་ཤེས་བྱ་སྔོན་དུ་སྐྱེའམ། ཤེས་བྱེད་སྔོན་དུ་སྐྱེ་ཤེས་བྱ་སྔོན་དུ་སྐྱེ་ན་ཤེས་བྱེད་ཅི་དགོས། ཤེས་བྱེད་སྔོན་དུ་སྐྱེ་ན་ཤེས་བྱར་གང་གིས་ཤེས། ལྷན་ཅིག་པར་ནི ཤེས་པ་སྐད་ཅིག་མ་ལ་ཡང་རིགས་སོ།།དེ་ལྟར་རེ་རེ་མ་གྲུབ་པར་གཉིས་ཀྱང་མི་འགྲུབ། ཤེས་རབ་ལེའུར་སློབ་དཔོན་བློ་གྲོས་མི་ཟད་པས་བསྟན་པའོ། །དེས་ན་སྒྱུ་མ་ཀུན་རྫོབ་ཙམ་དུ་མི་འགག་སྟེ། ཀུན་རྫོབ་སྒྱུ་མ་ཡིན་ན་སངས་རྒྱས་བསྒྲུབས་པ་ལ་ཕན་མེད། ཀུན་རྫོབ་ཡིན་པས་ཟེར་ན་ དོན་དམ་པ་འདོད་ཐོག་།ཀུན་རྫོབ་ལ་ཁྱབ་པ་མ་གྲུབ་སྟེ། ཀུན་རྫོབ་སྒྱུ་མར་འདྲ་བ་ལ། ཆུ་དང་མེའི་ལས་ཐ་དད། བདེ་སྡུག་ཚོར་བ་ཐ་དད། དེ་བཞིན་དུ་འཁོར་བ་དང་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཡང་ངོ་། །དེས་ན་འདིར་ཆོས་སྐུ་དང་། ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་སྐུ་དང་། གཟུགས་སྐུ་གཉིས་ཆར་ཡང ཀུན་རྫོབ་བོ།།སྒྲུབ་པ་ཡང་ཀུན་རྫོབ་ཐོབ་པ་ཡང་ཀུན་རྫོབ་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་རྒྱུན་ཆད་པར་སྐུ་བཞི་སྐད་ཅིག་མར་མི་རྟག་པར་འགྱུར་བའོ།

这是一段关于佛教哲学中"胜义谛"与"世俗谛"的论述的翻译：
持金刚杵者无碍的胜义谛是从自生还是从他生?如果存在,是从已成就的自性生还是从未成就的自性生?若从已成就而生,则佛陀也需要成就,这将无有穷尽。或者说既无利也无害,因为即使已成就仍需要成就的缘故。若从未成就而生,则虚空之花和兔角也应当能成就。若不成就,则成就有何必要?
若从他生,是从常法生还是从无常法生?若从常法生,是渐次生还是顿时生?若渐次生则常性就失坏了,如同种子生芽一样。若顿时生,是经变化而生还是不经变化而生?若经变化则成无常,若不变化则是一生还是多生?若是一生,则在多未成就时一也不能成就。二者都依次不合理。
若从无常法生,同样地从一或从多都不合理,因为前后刹那中,前者已逝,后者未生。如是观察,过去、现在、未来三者都不成立。因此唯是如幻的世俗谛而已。
虽然所知与能知不成立,若由我慢而执著,那么胜义谛是所知还是能知或二者皆是?若是所知,由何而知?若是能知,知何物?若有所知则能知就失坏。若二者俱有,是所知先生还是能知先生?若所知先生则何需能知?若能知先生则如何知所知?若同时,则在刹那之识上也同样可推。如是一一不成立则二者也不成立。这是智慧品中无尽慧论师所说。
因此不能否定如幻的世俗谛,若说世俗如幻则修证佛果无有利益。若说因为是世俗谛,则又执著胜义谛。世俗谛的遍及性不成立,因为世俗虽同如幻,但水火的作用不同,苦乐感受不同,轮回与涅槃也是如此。因此此处法身、自性身及二种色身都是世俗谛。修证是世俗,证得也是世俗,在世俗中相续断灭,四身成为无常刹那性。


 །ཁོ་ན་རེ་ཁྱོད་ལ་ཤེས་བྱེད་ཡོད་དམ་མེད་ཟེར་ན་དོན་དམ་པ་ལའམ། ཀུན་རྫོབ་ལ། དོན་དམ་པ་ལ་ཁས་ལེན་མེད་པར་ཤེས་ཅི་དགོས། ཀུན་རྫོབ་ལ་སྐད་ཅིག་གི་བྱེ་ བྲག་གི་རྒྱུན་ལ་གཉིས་ཀ་ཡང་མི་སྟོ།ཤེས་བྱ་ཤེས་བྱེད་མེད་པས་ཆད་པའོ་ཟེར་ན་ཁས་མི་ལེན་པར་སྐྱོན་ཅི་གནོད་དེ། ནམ་མཁའ་ལ་སྐྱོན་ཅི་ལ་གདགས། ཡང་ཁྱོད་ལ་རྣམ་གཅོད་ཡོངས་གཅོད་མེད་ན། རྒྱུ་མན་ཆད་ལ་སྐྱོན་དེ་ཙམ་རྣམ་པར་བཅད་པས་རྣམ་གཅད་དེས་ཡོངས་སུ་གཅོད་པའི་ སྒྲུབ་པ་ཡང་ཡོད་པས་ཁྱོད་ལ་ཡང་ཡོད་ལ།ཡང་དོན་དམ་དཔྱད་པས་ཡོད་ཟེར་ན། ང་ལ་དོན་དམ་རྣམ་གཅོད་ཡོངས་གཅོད་མེད་ན་ཁས་ལེན་མེད་དེ། ཁྱེད་དོན་དམ་དུ་ཡོངས་སུ་གཅད་ནས་འདོད་པ་ལ་དའི་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་སྤྱད་པའི་སྐྱོན་ཡོད་པ་མཐོང་ནས། རྣམ་པར་གཅོད་ལ། ཀུན་རྫོབ་ཀྱིས་དཔྱད་ པས་དོན་དམ་པ་གྲུབ་པ་མེད་པར་ཡོངས་སུ་གྲུབ་ཀྱི།ཁྱེད་དེ་ལྟར་དོན་དམ་ལ་དོན་དུ་འདོད་པ་མེད་དོ། །ཡང་ཁོ་ན་རེ་འོ་ན་ཁྱོད་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་ཡོངས་གཅོད་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་གྲུབ་པ་མན་ཞེ་ན་གྲུབ་སྟེ། འོ་ན་གྲུབ་པ་མེད་པ་དེ་རྣམ་གཅོད་ཡོངས་གཅོད་ཀྱིས་གྲུབ་ན་ང་དང་འདྲ་ལ། རྣམ་གཅོད་ཡོངས་གཅོད་སེལ་ ན་ནི་སྒྲུབ་བྱེད་གང་གིས་བྱེད་ལ།སྒྲུབ་བྱེད་མེད་ན་ཅི་འགྲུབ་ཅེས་འདྲི་ན། ཁྱེད་དོན་དམ་དུ་འདོད་པ་རྣམ་པར་གཅོད་ཅིང་། ཀུན་རྫོབ་ཏུ་གཅད་པས་མ་གྲུབ་པ་དེ་ཉིད་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་གྲུབ་ལ། རྣམ་གཅོད་ཡོངས་གཅོད་ཀུན་རྫོབ་ལ་རང་བཞི་ནས། དོན་དམ་ལ་སེལ་བྱེད་མི་འདོད་ལ། མི་འདོད་ཟེར་བ་དང་། དོན་དམ་ཟེར་བ་ཡང་དེ་ཙམ་དུ་བརྗོད་པར་ཟད་ཀྱི་མི་བརྗོད་དུ་མ་བཏུབ་པ་ལས་ཀུན་རྫོབ་བོ། །ཅི་འགྲུབ་ཟེར་བ་དོན་དམ་ལ་འདོད་ཐོག་།དམ་བཅའ་མཐུན་པའོ། །ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཅི་ཡང་མ་ཡིན་པ་དེ་ལ་སྐད་ཅིག་གིས་སྔ་མ་རྒྱུན་མ་ཆད་པ་ཆུ་བོ་ལྟར་ཡིན་འཇིག་པའོ། །ཡང་ཁོ་ན་རེ། རྣམ་གཅོད་བདག་ལ མཐོང་བ་དེ་རང་ཞི་ལ།ཡོངས་གཅོད་ཁྱོད་རང་ཡོན་ཏན་དུ་མཐོང་བའི་ཁས་ལེན་མེད་པ་དེ། རྣམ་གཅོད་ནས་སམ། མཆོད་ནས། མཆོད་ན་གཉིས་སམ། ཕུང་པོ་གསུམ་པའི་སྐྱོན་ཡོད། ཆོད་ན་གཅོད་བྱེད་གཞན་ནས་འབྱུང་ངམ། དེ་ལས་ཡིན། གཅོད་བྱེད་ཤེས་པ་གཞན་ནས་འབྱུང་བ་མི་ རིགས་ཏེ།སངས་རྒྱས་ལུང་རིགས་ཀུན་གྱིས་རང་ལ་འབྱུང་གིས་གཞན་གྱིས་མི་བྱེད། བྱེད་ན་སངས་རྒྱས་གཅིག་གིས་སེམས་ཅན་སངས་རྒྱས་ལ་འགོད་པར་རིགས་སོ།

这是一段关于佛教认识论辩论的翻译：
有人问道："你有能知还是没有?是在胜义谛上还是在世俗谛上?在胜义谛上既然不承认,何需了知?在世俗谛上,在刹那差别的相续中二者都不显现。"
若说"因无所知能知故成断灭",那么不承认有何过失?就如虚空何处可寻过失?又若你说无遮诠与表诠,则从因以下诸过失的遮遣即是遮诠,由此遮诠而有表诠的成立,你也具有此二者。
若说"由胜义观察而有",则我于胜义中无遮诠表诠故无承认。见到你们在胜义中作表诠而执著时有世俗观察的过失,故作遮遣。由世俗观察而证成胜义不成立的表诠,你们并非如此于胜义中有所欲求。
又有人问:"那么你的世俗表诠在世俗中成立否?"答:成立。若问:"那么无所成立是由遮诠表诠而成立否?若是则与我相同,若遣除遮诠表诠,则以何为能立?若无能立又何所成立?"
答:遮遣你们于胜义中的执著,由世俗遮遣而不成立者即于世俗中成立。遮诠表诠本来即在世俗中,于胜义中不许遣除。所谓"不许"与"胜义"等词仅是言说而已,因不能不说故属世俗。所谓"何所成立"是执著胜义,誓言相同。于世俗中无有一物,如河流般前刹那相续不断而灭。
又有人说:"见到我的遮诠自然寂灭,而你见到表诠功德时无所承认,这是经遮遣还是经抉择?若经抉择则有二边或第三品过失。若经遮遣则能遮是从他生还是从彼生?能遮之智从他生不应理,因为诸佛教证皆说从自生而非他作。若由他作则应一佛能令众生成佛。"


 །དེ་ལས་བྱུང་ནས་རྣམ་པར་གཅོད་ན་དེ་གཅད་པའི་ཤེས་པ་དེ་ལ་ཡང་གཅོད་བྱེད་ཅིག་དགོས་པས་ཐུག་པ་མེད་པའམ། ཕན་ མ་བཏགས་པའི་སྐྱོན་ཡོད་དོ་ཞེ་ན།དེ་ནི་དཔེར་ན་གཟུགས་སམ་སྒྲའི་ཡུལ་ཡོད་པས། མཐོང་བ་དང་ཐོས་པ་ཡོད་ལ། ཡུལ་མེད་ན་དབང་པོས་མཐོང་ཐོས་མེད་པ་ལ་རྐྱེན་མེད་དུ་རང་ཞི་ལ་ཤིང་མ་ཟད་ཀྱི་བར་ལ་མེ་འབར་ལ། ཤིང་ཟད་ནས་མེ་རང་ཞི་བ་ལ་རྐྱེན་མེད་དོ། །དེ་བཞིན་དུ་རྣམ་གཅོད་ མེད་པས་རང་གིས་རབ་ཏུ་མི་གནས་སོ།།སྒོམ་པ་དེ་ལྟར་ཀུན་རྫོབ་རྣམ་གཅོད་ཡོངས་གཅོད་མེད་པ་དེ་ལ་ངང་གིས་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་གནས་སོ། །ཀུན་རྫོབ་ལ་ཡང་གཉིས་ཏེ། དགེ་སྡིག་གཉིས་ཀྱི་རྒྱུ་འབྲས་ཀྱི་སྣང་བའོ། །སྤྱོད་འཇུག་ནས། དེ་ལ་ཀུན་རྫོབ་རྣམ་པ་གཉིས་མཐོང་། རྣལ་འབྱོར་པ་ཡང་ དེ་བཞིན་ཕལ་ཞེས་པའོ།།འཇིག་རྟེན་པའི་སྡིག་པའི་རྒྱུ་འབྲས་སྣང་བ་ལ་དབྱེ་ན་ཡང་མང་ལ། རྣལ་འབྱོར་པའི་དགེ་བའི་རྒྱུ་འབྲས་སྣང་བ་ཡང་མུ་སྟེགས་དང་། ནང་པ་ལ་ཡང་མདོར་དབྱེ་བ་ཐེག་པ་གསུམ་དང་། བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བ་ལ་སོགས་པའི་ལྟ་བ་དྲུག་གི་རིམ་པས་རྒྱུ་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་། འབྲས་བུ་སྐུ་བཞི། དེ་ཡང་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ལུགས་ཀྱིས་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་བསྐལ་པ་གྲངས་མེད་གསུམ་དུ་སྦྱངས་པས་སྐུ་བཞི་ཐོབ་ལ། དེ་ཡང་གོང་བཞིན་སེམས་བསྐྱེད་ནས་སྤྱད་པས་སྦྱིན་པ་དང་། ཚུལ་ཁྲིམས་ལ་བརྩོན་འགྲུས་ཀྱིས་གྲོགས་བྱས་ནས་གཞན་དོན་དུ་བསྔོ་བ་བསྔོས པས་སྤྲུལ་སྐུ་འབྱུང་ལ།བཟོད་པ་བརྩོན་འགྲུས་ཀྱིས་གྲོགས་བྱས་པས་ལོངས་སྐུ། བསམ་གཏན་ལ་གྲོགས་བྱས་པས་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་སྐུར་རྒྱུན་དུ་རང་སེམས་གནས། དེ་རྣམས་ཐམས་ཅད་གདོད་ནས་རབ་ཏུ་མི་གནས་པའི་ཤེས་རབ་ལ་བརྩོན་པས་ཆོས་སྐུའོ། །དེ་ཡང་བྱམས་པས་ཞུས་ པའི་མདོ་ནས།སྦྱིན་དང་ཚུལ་ཁྲིམས་བཟོད་པ་དག་།བརྩོན་པས་གཟུགས་སྐུ་འབྱུང་བའོ། །བསམ་གཏན་ཤེས་རབ་ངོ་བོ་ཆོས། །སྐུ་དེ་བརྩོན་འགྲུས་ཀྱིས་འབྱུང་ངོ་། །ཞེས་བསྟན་ཏོ། །སྔགས་ཀྱི་ལུགས་ལ་སློབ་དཔོན་ལ་ལ་དག་།ལམ་བདེ་བ་ཡིན་གྱི་ཉེས་པ་ ཡིན་ཏེ།དཔེར་ན་རྡོ་རྗེ་གདན་དུ་འགྲོ་བ་ལ་རྟ་རྐང་འགྲོགས་པ་ཉིན་གཅིག་གིས་མི་སླེབ་པས་རྟ་པ་དེ་མི་ཆད་རྐང་ཐང་ཆད་དེ་ཕྱིན་པ་འདྲ་བ་བཞིན་དུ། སྔགས་དང་མཚན་ཉིད་སངས་རྒྱས་པའི་དུས་དང་རྩོལ་སྒྲུབ་འདྲ་སྟེ། སྔགས་པ་ཐབས་དང་བསམ་པ་དང་ལུས་མཚན་ཉིད་པ་བཞིན་ མི་སྒྲུབ་པའི་ལོངས་སྤྱོད་དང་འདོད་ཡོན་གྱིས་སྒྲུབ་ཅེས་འདོད་དོ།།འདིར་ལམ་བདེ་བ་དང་ལམ་ཉེ་བར་འདོད་དོ།

这是一段关于佛教修行道次第的翻译：
若问:"从彼生起而作遮遣时,对于能遮之智又需要一个能遮,这样岂不是无穷尽或有无益之过?"
答:这就如有色声等境时有见闻,无境时根识见闻自然寂灭无需其他条件,如同柴未尽时火燃烧,柴尽时火自然寂灭不需其他条件。同样,由无遮诠故自不安住。
如是修习时,于无世俗遮诠表诠中自然安住于世俗。世俗又有二种:善恶二者因果之显现。如《入行论》云:"于此世俗见二种,瑜伽师亦如凡夫。"
若分世间罪业因果显现则有多种,瑜伽师善业因果显现中,外道与内道略分三乘,细分说一切有部等六种见解次第:因为六波罗蜜多,果为四身。依据显教传统,修习六波罗蜜多三无数劫而得四身。
又如前所说,从发心而行持,以精进助施戒而为他回向则生起化身;以精进助忍辱则得报身;以精进助禅定则自心恒住法性身;一切皆由精进于本来不住之智慧而成法身。
如《弥勒请问经》云:"布施戒忍净,精进生色身,禅定智慧性,法身由勤生。"
密宗传统中,有些上师认为:是易行道而非过失。譬如去往金刚座,骑马同行一日不能到达,骑者不疲而步行者疲惫。如是显密成佛时间与修行方式虽同,但密宗行者不似显教般以方便、意乐和身体修行,而是以受用和欲尘成就。此处承许为易行道与近道。


 ཐབས་དང་བསམ་པ་གཙོ་བོས་ཉན་ཐོས་པས་མཚན་ཉིད་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ཉེ་ལ། དེ་བས་སྔགས་ཉེ་བའོ། །སྐུ་བཞིའི་རྒྱུ་ཡང་དམ་ཚིག་གི་ཕྱག་རྒྱ་ལས་སྤྲུལ་སྐུ་དང་། ལོངས་སྐུ་ལས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་ལས་འབྱུང་། ཆོས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱས་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་སྐུ་འབྱུང་། ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་རྩོལ་སྒྲུབ་མེད་པ་དེ་ཡེ་ནས་གནས་པས་ཆོས་སྐུའོ། །ལམ་དུ་བསྒོམ་ཐབས་ལ་སོགས་པ་རྒྱས་པར་འོག་ནས་སྔགས་ཀྱི་སྐབས་སུ་སྟོན་ནོ། །སློབ་དཔོན་ལ་ལའི་ཀུན་རྫོབ་ཡང དག་པ་ཟླ་བ་གཅིག་གམ་ཆུ་དངོས་བྱ་བ་ནུས་པ་ཡིན་ལ།ལོག་པའི་ཀུན་རྫོབ་སྨིག་རྒྱུའི་ཆུ་དང་། ཟླ་བ་གཉིས་པར་མཐོང་བ་ནི་འཁྲུལ་ཏེ་མི་བདེན་པར་སྣང་ཟེར་བ་འདིར་མི་འདོད་དེ། འདིར་ཀུན་རྫོབ་སྨིག་རྒྱུ་དང་། ཆོས་སྐུ་འདྲ་བར་མི་བདེན་པར་སྣང་ལ་འཁྲུལ་པའི་སྣང་བའོ། །དེ་ཡང་འཁྲུལ་ པའི་སྨིག་རྒྱུའི་ཆུ་དང་ཟླ་བ་གཉིས་འཁྲུལ་པ་ལ་སྣང་བ་ཙམ་ལས་མེད་དེ།མ་འཁྲུལ་པ་ཆུ་ངོས་དང་། ཟླ་བ་གཅིག་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལ་སྣང་བ་ཙམ་ལས་དངོས་སུ་མེད་པས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྣང་བ་ཙམ་པོ་དེ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་དང་། བདེ་བ་ཆེན་པོ་ལ་མེད། བྱ་བ་དེ་དོན་ དམ་ལ་མེད་པས་དེ་ཀུན་ལོག་པར་སོང་ཞིང་མ་ཤེས་པའོ།།སྔ་མ་ལྟར་སྣང་བ་ཙམ་པོ་ཕྱེ་ན་དགེ་སྡིག་གཉིས་གྲངས་མེད་པར་བདེན་པའོ། །རིགས་པས་གནོད་ཀྱང་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་བདེན་པ་ཙམ་དེ་ཉིད་བདེན་པར་བརྗོད་པའོ། །སྐྱོན་ནི་མུ་སྟེགས་བྲམ་ཟེ་དེ་ཉིད་དེ། ཁོའི་རྒྱུས་ནས། ཚངས་པ་ གདོང་བཞི་ཀུན་དུ་བཟང་།།སེམས་ཉིད་དོན་དམ་པར་ཤེས་ཤིང་། །སྣང་བ་ཐམས་ཅད་ཀུན་རྫོབ་སྟེ། །དེ་ལྟར་རྟོགས་ནས་ཕན་གནོད་མེད། །ཅེས་པས་རང་གི་སེམས་འདི་ཙམ་ལས་མགོ་ནས་རྐང་པའི་བར་དུ་མིག་དང་རྣ་བ་དང་བ་སྤུ་ལ་སོགས་པ་ཡང་མེད་ལ། ཕྱི་ན་ཡང་གཟུགས་སྒྲ་ལ་སོགས་ པ་གང་ཡང་མེད་ཅིང་མ་རྙེད་པ་དེ་ཁོ་ན་རྙེད་པ་སྟེ།དེ་ཉིད་ནམ་མཁའ་ལྟར་བརྗོད་པ་དང་། བསམ་པ་དང་བྲལ་ཞིང་མཐའ་དང་བར་མཚམས་དང་མུ་མེད་པ་དེ་ཉིད་ལ་རྟོགས་པ་ཞེས་བྱ། ཆོས་སྐུ་ཞེས་བྱ། ཚངས་པ་ཞེས་བྱ། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཅེས་བྱ། ཀུན་དུ་བཟང་པོ་ཞེས་བྱ་སྟེ། སངས་ རྒྱས་ཡིན་ལ།དེ་ལ་དགེ་བས་ཕན་འདོགས་མ་མྱོང་། མི་འདོགས་ལ། སྡིག་པས་གནོད་མ་མྱོང་མི་གནོད་ཀྱི། གཞན་སངས་རྒྱས་པ་དང་། མུ་སྟེགས་རྩོལ་སྒྲུབ་ལ་རེ་བ་རྣམས་སྙིང་རེ་རྗེ། དོན་དམ་པ་དེ་ལ་རྩོལ་བ་མེད་པས་འགྲུབ་པས་སོ་ཞེས་ཟེར་རོ།

以下是完整的中文直译：
以方便与意乐为主,声闻乘较显教大乘为近,较彼密乘更近。四身之因亦从誓句手印生化身,从事业手印生报身,从法印生大乐身,大手印无勤修即本来安住故为法身。修道方便等详细内容将在下文密乘部分中阐述。
有些上师认为,真实世俗如一月或实水能起作用,颠倒世俗如阳焰之水与二月,是迷乱而非真实显现。此处不承许此说。此处世俗如阳焰,法身似是而非真实显现,是迷乱显现。
又如迷乱阳焰水与二月仅是迷乱显现而已,无迷乱之水面与一月仅是菩萨显现而无实体,故菩萨之显现于佛之法性与大乐中亦无。彼等作用于胜义中亦无,故彼等皆成颠倒而不了知。
如前所说,若分别显现,则善恶二者无量皆为真实。虽为理所破,然于世俗谛中说其为真实。
过失即外道婆罗门之见,如其所言:"梵天四面普贤尊,了知心性为胜义,一切显现皆世俗,如是通达无损益。"此说除此心性外,从头至足眼耳毛等皆无,外境色声等亦无所得,唯此无所得即为所得。
即说彼如虚空,离思离边际中际无边际,即名为证悟,名为法身,名为梵天,名为真如,名为普贤,即是佛陀。于彼善业未曾有益,今后亦无益;恶业未曾损害,今后亦不损害。其他期望通过修行成佛与外道勤修者真可怜。因胜义中无勤修故得成就。如是而说。


 །དེ་ཡང་འདིར་ སྐྱོན་ཡིན་ཏེ།དེ་ཉིད་དེར་རྟོགས་པས་ཆོག་པ་དེ་རྟོགས་པར་གང་གིས་ཤེས། དེ་ལས་བྱུང་བ་ཞིག་ཤེས་སམ། གཞན་གྱིས་ཤེས། གཞན་གྱིས་ཤེས་ན་ཁྱེད་ཀྱིས་བདག་ཀྱང་རྟོགས་སུ་ཆུག་།ང་སངས་རྒྱས་སུ་ཆུག་།ཡང་ན་རང་ལ་སངས་རྒྱས་ཡོད་པ་དང་། ཡིན་ཟེར་བ་དང་ ཉམས།དེ་ཉིད་ལས་བྱུང་ན་དེ་ཁོ་ན་འདྲ་བ་ཅིག་བྱུང་ནས་ཤེས་སམ། མི་འདྲ་བ་ཅིག་བྱུང་ནས་ཤེས། མིང་འདྲ་བས་འདྲ་བར་མི་ཤེས་ཏེ། མི་འདྲ་བ་དེ་འདྲ་བ་མིན་ཏེ། མིན་པས་ཡིན་པར་ཤེས་པ་ག་ལ་ཡོད། རྟེན་ལོང་བ་ལ་སོགས་པས་མཐོང་བ་ལ་སོགས་པ་ཡོད་ན་སྟོན། དེས་ན་མི་ འདྲ་བ་ཅིག་བྱུང་བས་ཀྱང་མི་ཤེས་པས་སངས་ཇི་ལྟར་རྒྱ།དེ་ཁོ་ན་འདྲ་བ་ཅིག་བྱུང་ནས་ཤེས་ན། དེ་སྔོན་ནས་ཡོད་ནས་ཤེས་སམ་ཞར་ལ་བྱུང་། སྔོན་ནས་ཡོད་ནས་ཤེས་སམ། ད་ལྟ་ཤེས། སྔོན་ནས་ཡོད་ནས་སྔོན་རང་དུ་ཤེས་ན་ཤེས་པ་ལ་ཕན་མེད་ཅིང་། སྔོན་ནས་ཤེས་པས་ད་ ལྟ་སེམས་ཅན་དུ་འདུག་པ་ལ་ཕན་ཏེ།སངས་རྒྱས་ཀྱང་སེམས་ཅན་དུ་ཡོད་པས་སོ། །ཡང་ན་ཐུག་པ་མེད་དེ། སྔོན་ནས་ཡོད་ཀྱང་ད་ལྟ་ཡང་ཤེས་དགོས་པས་སོ། །སངས་རྒྱས་ལ་ཡང་ཐུག་པ་མེད་དོ། །ཡང་ན་རིགས་པ་ཡོད་དགོས་ན། ལ་ལས་སངས་རྒྱས་དགེ་བ་མ་བྱས་ཀྱང་ འགྲོ་བའམ་སྡིག་པ་མ་བྱས་ཀྱང་ངན་སོང་དུ་འགྲོ་བ་ལ་སོགས་པའོ།།ཡང་ན་དུས་རྒྱུར་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་དུས་ཡོད་དགོས་ཏེ་མི་རིགས་སོ། །ཞར་ལ་བྱུང་བས་ཤེས་ན་དེ་ཉིད་གཉིས་སུ་སོང་བའམ། མང་པོའི་སྐྱོན་དང་རྒྱུ་རྐྱེན་མི་དགོས་ན་སྔོན་དུ་ཡང་འབྱུང་བར་རིགས། དགོས་ན་ དེ་ཁོ་ན་འདྲ་བ་འབྱུང་ན་ཐུག་པ་མེད་པ་དང་།ཕན་མེད་ན་དང་། ཕན་པའི་སྐྱོན་དང་། མི་འདྲ་ན་འགྱུར་མི་རྟག་པ་དང་། གོང་ལྟར་རང་རིག་དང་ཀུན་སངས་རྒྱས་སུ་བྱ་བར་རིགས་སོ། །དེས་ན་ཕྱི་རོལ་མུ་སྟེགས་པ་དང་། ནང་པ་སངས་རྒྱས་པ་ཐམས་ཅད་དོན་དམ་དུ་ཁས་ལེན་པ་དང་། སངས་རྒྱས་ འདོད་པ་སྐྱོན་ནོ།།དེ་ཡང་སྐད་ཅིག་མ་དང་། རྒྱུ་མེད་པར་རྟག་པ་དང་། ཐེར་ཟུག་པའོ། །སྐད་ཅིག་དང་རྒྱུན་མ་ཤེས་ན་སེམས་ཙམ་རྣམ་བཅས་རྣམ་མེད་སྒྱུ་མ་པ་དང་རབ་ཏུ་མི་གནས་པར་འདོད་ཀྱང་མུ་སྟེགས་སུ་འགྲོའོ། །མཚན་ཉིད་ཀྱི་དེ་ཉིད་མཐོང་བའི་ལམ་གྱི་རིམ་པའི་ལེའུ་སྟེ་ དང་པོའོ།། །།གཉིས་པ་སྔགས་ཀྱི་རིམ་པ་བཤད་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། སྣོད་དུ་བྱ་བ་དང་བཅུད་དུ་བྱ་བའོ། །སྣོད་དུ་བྱ་བ་ལ་དབང་བཞི་སྟེ། བུམ་པའི་དབང་དང་གསང་བའི་དབང་དང་། ཤེས་རབ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་དབང་དང་བཞི་པའོ། །བཅུད་ལ་ཕྱག་རྒྱ་བཞིའོ།

以下是完整的中文直译：
这里也是过失，即：若仅需通达彼性即可，谁知是否已通达？是从彼性而生者所知？还是由他人所知？若由他人所知，请让我也通达，让我成佛。或说自身本有佛性，或说即是佛，皆成过失。
若从彼性而生，是从相似者生而知？还是从不相似者生而知？名相相似不能证知相似，不相似者非为相似，岂有以非是而知为是者？若依盲等根能见等，请示之。是故从不相似者生亦不能知，如何成佛？
若从相似者生而知，是先有而知？还是偶然而生？若先有而知，是过去即知？还是现在知？若过去本有而早已了知，于知无益；若过去已知而今仍为众生则有益，因为佛亦在众生中故。或无穷尽，因虽先有仍需现在了知故。于佛亦无穷尽。
若需有理，有说虽不行善亦成佛，或不造罪亦堕恶趣等。或如执时为因般需有时，皆不应理。若由偶然而知，则彼性成二或多之过失。若不需因缘，则应先前即生；若需因缘，若生相似者则无穷尽、无益或有益之过，若不相似则成无常变异，如上应成自证及一切皆应成佛。
是故外道与内教佛教徒承许胜义及欲求成佛皆为过失。彼即刹那、无因常住与恒常。若不了知刹那与相续，则虽许唯识有相无相、幻化及极无住，亦成外道。
此为显教见真实道次第品第一。
第二、密乘次第分二：成为法器与成为所修。成为法器有四灌顶：宝瓶灌顶、秘密灌顶、般若智慧灌顶与第四灌顶。所修有四印。


 །བུམ་པའི་དབང་ལ གཉིས་ཏེ།སློབ་མའི་བྱ་བ་དང་། སློབ་དཔོན་གྱི་ལས་སོ། །སློབ་མའི་བྱ་བ་ལ་གསུམ་སྟེ། བསྙེན་པའི་བྱ་བ་དང་། སྟ་གོན་གྱི་བྱ་བ་དང་། ཞག་གི་བྱ་བའོ། །བསྙེན་པའི་བྱ་བ་ལ་ལྔ་སྟེ། སློབ་དཔོན་གྱི་མཚན་ཉིད་བརྟག་པ་དང་། ཞུ་དབུལ་བ་དང་། རྫས་བསགས་པ་དང་། བསྙེན་པ་ཞུ་བ་ དང་།སྡོམ་པ་གཟུང་བའོ། །མཚན་ཉིད་བརྟག་པ་ལ་བཞི་སྟེ། བརྒྱུད་པ་དང་ལྡན་ཞིང་དོན་དམ་མི་གནས་པར་རྟོགས་པ་དང་། དམ་ཚིག་དང་ཞིང་བྱིན་རླབས་འབྱུང་བ་དང་། རྒྱུད་དེ་ཤེས་ཤིང་དཀྱིལ་འཁོར་ལ་མཁས་པ་དང་། གཞན་དོན་ལ་བརྩོན་ཞིང་ཆགས་པ་མེད་པའོ། །ཞུ་དབུལ་བ་ནི་ བདག་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཐོབ་པར་བྱ་བའི་དོན་དུ་ཞི་བ་ལ་སོགས་ཐུན་མོང་གིས་གཞན་དོན་དང་།མཆོག་གིས་འགྲོ་བ་ཐམས་ཅད་སངས་རྒྱས་ལ་བཀོད་པའི་དོན་གྱི་ཕྱིར་སློབ་དཔོན་བདག་ལ་བུམ་པའི་དབང་ཞུ་འཚལ་ཞེས་བརྗོད་ཅིང་། མཎྜལ་དང་མེ་ཏོག་གི་ཕྲེང་བ་དག་ དབུལ་ལོ།།རྫས་བསག་པ་ནི་རྒྱུད་ཀུན་ནས། །རིན་ཆེན་གསེར་དངུལ་མུ་ཏིག་དང་། །མེ་ཏོག་ལ་སོགས་རྒྱལ་སྲིད་བཅས། །གཏོར་མ་ཤིང་རྟས་བསྐྱལ་བ་དང་། །དཔའ་བོའི་སྟོན་མོས་དགའ་སྟོན་བྱ། །ཞེས་པས་འཁོར་ལོ་མཆོད་པ་ལ་ཆུ་གཙང་བརྒྱད་སྟོང་ཁྲི་འབུམ་གྱི་བར་དུ་དགྲམ། དེ་བཞིན་དུ་མེ་ཏོག་སྤོས། མར་མེ་དྲིའི་བྱེ་བྲག་དཔག་ཏུ་མེད་པ་དང་། ཞལ་ཟས་དཔག་ཏུ་མེད་པ་དང་། སིལ་སྙན་དཔག་ཏུ་མེད་པ་བསག་གོ། །རྒྱལ་སྲིད་རིན་པོ་ཆེ་སྣ་བདུན། བཀྲ་ཤིས་ཀྱི་རྫས་བརྒྱད། གཟུགས་སྒྲའི་བྱེ་བྲག་དབུལ་བ་དང་། ཤ་ལྔ་དང་། བདུད་རྩི་ལྔ་དང་། རྡོ་རྗེའི་གླུ་གར དང་།ནང་གི་མཆོད་པ་དང་། བཅུ་གཉིས་བཅུ་དྲུག་ཉི་ཤུས་མཛད་པ་དེ་ཁོ་ནའི་མཆོད་པ་དེས་ཁོ་ནའི་མཆོད་པ་བསག་།བླ་མ་མཆོད་པ་ལ་ཡང་དེ་ལྟར་མཆོད་པ་གསུམ་དང་། རྒྱུན་གྱི་བྱེ་བྲག་བསག་པ་དང་། ཆོས་སྐྱོང་མཆོད་པའི་ཡོ་བྱད་འབྲས་ཆན་ལ་སོགས་པ་ཚན་གྱི་རིགས་ཇི་སྙེད་ ཡོད་པ་དང་།ཤ་དང་ཉའི་རིགས་དང་། ཏིག་ཏས་བྲན་པའི་ཚོད་མ་ལ་སོགས་པའི་རིགས་དང་། ཞོ་ལ་སོགས་པའི་དཀར་གྱི་རིགས་དང་། ལ་དུ་ལ་སོགས་པ་ཁུར་བའི་རིགས་དང་། གུར་ཀུམ་ལ་སོགས་པ་སྨན་གྱི་རིགས་དང་། ན་རི་ཀེ་ལ་སོགས་པའི་འབྲས་བུའི་རིགས་དང་། པོག་ ཕྲན་ལ་སོགས་པ་ལ་དུའི་རིགས་དང་།ཀ་ར་ལ་སོགས་པ་མངར་གྱི་རིགས་དང་། ལ་ཕུག་ལ་སོགས་པ་རྩ་བའི་རིགས་དང་། གཞན་ཡང་བཅའ་བ་དང་། ཚ་བ་དང་། ཁ་བ་དང་། སྐྱུར་བའི་རིགས་ཀྱི་མཆོད་པའོ།

以下是完整的中文直译：
宝瓶灌顶分二：弟子之事业与上师之事业。弟子之事业分三：亲近事业、预备事业与日间事业。亲近事业分五：观察上师之特征、祈请、积集资具、请求亲近与受戒。
观察特征分四：具传承且通达胜义无住、具誓言且生加持、通达续部且精通坛城、精进利他且无执著。
祈请者，即说："为获得圆满正等觉，以共同寂等利他及殊胜安立一切众生于佛果之故，祈请上师赐予我宝瓶灌顶。"并献曼荼罗及花鬘。
积集资具者，如诸续所说："珍宝金银及珍珠，花等一切王权具，以车运送食子供，勇士飨宴作欢庆。"于轮坛供养中陈设八净水，乃至千万亿。如是陈设无量花香、灯明、涂香、饮食、音乐等。
供养七政宝、八吉祥物、种种色声，五肉、五甘露、金刚歌舞，内供养，以及十二、十六、二十成就之真实供养。于上师供养亦如是三种供养及种种恒常供品。
护法供品包括：一切种类之米饭等熟食、肉类与鱼类、以苦胆草调制之菜肴等、酸奶等白食、拉度等面食、藏红花等药物、椰子等果实、小糕点等点心、糖等甜食、萝卜等根类，以及其他咸味、辛味、苦味、酸味等诸类供品。


 །རྫས་བསག་པ་དང་། དགའ་སྟོན་བྱ་བ་ཡང་རྒྱུད་ནས། །མཆོད་འོས་མ་གྱུར་ གཏོར་མ་དབང་།།སྡེ་དང་རིགས་རྣམས་དགའ་བར་བྱ། །ཞེས་པས་དབང་ཐོན་ནས་ཡོ་བྱད་ལྷག་པ་ལ་རྣལ་འབྱོར་པ་དང་། ཀུ་སུ་ལུའི་ཚོགས་དང་། པཎྜི་ཏ་དང་། སློབ་མའི་འཁོར་དང་། དགེ་འདུན་དང་། དགེ་བསྙེན་གྱི་གཡོག་དང་། རྒྱལ་པོ་དང་། རྒྱལ་རིགས་དང་། བྲམ་ཟེ་དང་། རིག་ བྱེད་ཀྱི་སྡེ་དང་།རྗེའུ་རིགས་དང་། གཙང་མ་རྣམས་དང་། དམངས་རིགས་དང་། རིགས་ངན་རྣམས་ལ་ཅི་རིགས་པས་མཆོད་པ་དང་། སྦྱིན་པ་བྱ་བའི་ཕྱིར་བསག་གོ། །བསྙེན་པ་ཞུ་བ་ནི་དེ་ལྟར་རྫས་ཚོགས་ནས་སློབ་དཔོན་བདག་གི་བསམ་པ་སྒྲུབ་པར་ཞུ་ཞེས་ལན་གསུམ་བརྗོད་ཅིང་ མཎྜལ་དང་མེ་ཏོག་གི་ཕྲེང་བ་དབུལ་ལོ།།སྡོམ་པ་གཟུང་བ་ནི་བསྙེན་པའི་དུས་ཏེ་འོག་ནས་སྟོན་ཏོ། །སློབ་དཔོན་གྱིས་ལས་ལ་ཤེས་པ་དང་དབང་བསྐུར་བ་སྟེ། ཤེས་པ་ལ་བཞི་སྟེ། བརྒྱད་པ་དང་ལྡན་པས་སངས་རྒྱས་ནས་བར་མ་ཆད་པ། དོན་དམ་རྟོག་པ་རབ་ཏུ་མི་ གནས་པའི་ལྟ་བ་འདོད་པ་རྟོག་པས་སྐུ་བཞི་མན་ངག་གིས་སྒྲུབ་པའི་དོན་ཤེས་པ་དང་།བྱིན་རླབས་དམ་ཚིག་ལས་འབྱུང་བས་དམ་ཚིག་ཤེས་ནས་བསྲུང་བ་དང་། རྒྱུད་དང་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ཆོ་ག་ལ་མཁས་པས་མ་ཚང་བ་བརྒྱད་ཀྱིས་ཁ་སྐོང་བ་དང་། སློབ་མ་ཡོངས་སུ་སྐྱོབ་པ་དང་། གཞན་དོན་ལ་བརྩོན་ཞིང་མ་ཆགས་པས་བསྙེན་པ་དང་ལྡན་ཞིང་འབྱོར་པ་ལ་ཕན་པའོ། །ཆོ་ག་ལ་གསུམ་སྟེ། བསྙེན་པའི་ཆོ་ག་དང་། དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ཆོ་ག་དང་། དབང་བསྐུར་བའི་ཆོ་གའོ། །བསྙེན་པ་ལ་སློབ་མའི་བསྙེན་པ་དང་། ལྷའི་བསྙེན་པ་གཉིས་ལས་སློབ་མའི བསྙེན་པ་ལ་ཡང་སྡོམ་པ་སྦྱིན་པ་དང་བསྲུང་བ་གཉིས་སོ།།སྡོམ་པ་སྦྱིན་པ་ལ་སློབ་དཔོན་རིམ་གྱིས་བསྟན་པ་སློབ་མ་སྲུང་དུ་གཞུག་པ་གཉིས་ལས། སློབ་མ་སྲུང་དུ་གཞུག་པའི་སྡོམ་པ་ལ་ཡང་ཆུང་བ་དང་། ཆེ་བ་གཉིས་ལས་ཆུང་བ་ནི་སྔོན་དུ་བསྟན་པའི་སྐྱབས་སུ་གསོལ་བའི་བྱེ་ བྲག་བདུན་དང་།རྟེན་དང་བསླབ་པའི་བྱེ་བྲག་རྣམས་རིམ་པས་བསྟན་ལ་སྲུང་དུ་གཞུག་པའོ། །ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་ཡང་དེ་བཞིན་དུ་གོང་དུ་བསྟན་པ་བཞིན་དུ་སྲུང་དུ་གཞུག་པའོ། །བསྲུང་བ་ལ་ཡང་གཉིས་ཏེ། མཁའ་གསང་དུ་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་དུ་བྱ་སྟེ། ཕྱོགས་བཅུའི་སངས་ རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་བྱིན་གྱིས་བརླབས་ནས་གདོན་པ་དང་།རྒྱུ་གོང་བསྙེན་གྱི་བསྲུང་བ་སྔགས་ཟློས་སུ་གཞུག་པའོ།

以下是完整的中文直译：
关于积集资具与举办庆宴，续中说道："供养应成食子灌，部族种姓皆欢喜。"灌顶结束后，将剩余供品分给瑜伽士、苦行者众、班智达、弟子眷属、僧众、近事男女仆从、国王、王族、婆罗门、吠陀部众、吠舍、净行者、首陀罗及贱民等，随宜供养布施。
请求亲近者，即在如是积集资具后，三次诵说："祈请上师成就我之意愿。"并献曼荼罗及花鬘。
受戒者，即亲近之时，如下所示。上师之事业分为了知与灌顶。了知分四：具八支且佛传承无间断、通达胜义无住见解、以意乐证得四身窍诀之义、由加持誓言所生故知誓言而守护、精通续部与坛城仪轨故圆满八种缺失、救护弟子、精进利他无执著故具亲近及利益资具。
仪轨分三：亲近仪轨、坛城仪轨与灌顶仪轨。亲近分弟子亲近与本尊亲近二者，弟子亲近又分授戒与守护二者。授戒分上师次第教授与令弟子守护二者。令弟子守护戒律又分小乘与大乘二者。小乘即前述皈依七种差别及次第教授依止与学处差别令其守护。大乘亦如是依前述令其守护。
守护分二：于虚空密处观想为毗卢遮那，由十方诸佛加持后宣说，以及令其持诵前述亲近因之守护咒。


 །ལྷའི་བསྙེན་པ་ལ་བསྙེན་ཐབས་དང་། བརྟག་གཉིས་ལས། ལྷའི་བསྙེན་པའི་ཐབས་ལ་རྫས་ཀྱིས་བསྙེན་པ་དང་། ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་། སྔགས་ཀྱིས་བསྙེན་པ་ དང་གསུམ་མོ།།རྫས་ལ་མཎྜལ་ཕུལ་བས་འཁོར་བས་འཁོར་ལོ་བསྙེན་པ་དང་། གཏོར་མས་ཆོས་སྐྱོང་བསྙེན་པའོ། །ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་རྣལ་འབྱོར་བཞིས་འཁོར་ལོ་བསྙེན་པ་དང་དགུག་གཞུག་བསྐྱེད་པས་ཆོས་སྐྱོང་བསྙེན་པའོ། །སྔགས་ལ་གཙོ་འཁོར་གཉིས་བསྙེན་པ་དང་། ཡི་ གེ་བརྒྱ་མཚམས་སྦྱར་བའོ།།རྟགས་ལ་མངོན་སུམ་དང་། མཚན་མ་དང་། གྲངས་སུ་བསྐྱལ་བའོ། །དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ཆོ་ག་ལ་ཡང་བཞི་སྟེ། དཀྱིལ་འཁོར་རྒྱུའི་བྱ་བ་དང་། ལྷག་གནས་དང་། དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ངོ་བོ་དང་། ཆོ་ག་དངོས་སོ། །རྒྱུའི་བྱ་བ་ལ་བདུན་ཏེ། ས་བཙལ་བ་དང་། བརྟག་པ་དང་། བསླང་བ་དང་། གཟུང་བ་དང་། གཅད་པ་དང་། སྦྱང་བ་དང་། བརྩིག་པའོ། །ལྷ་གནས་ལ་བཞི་སྟེ། སའི་ལྷ་མོ་དང་། འཁོར་ལོ་དང་། བུམ་པ་དང་། སློབ་མ་ལྷག་པར་གནས་པའོ། །ངོ་བོ་ལ་ཐིག་གདབ་པ་དང་། ཚོན་དགྱེ་བ་དང་། རྒྱན་དགོད་པའོ། །ས་བཙལ་བ ལ་ཏིང་ངེ་འཛིན་སོགས་ཀྱིས་ལུས་ལྷ།ཡིད་གང་འདོད་ཀྱི་འགྲོ་དོན་ལ་དམིགས་པ་དང་། ངག་སྙིང་པོའི་སྦྱོར་བ་དང་། བཙལ་བ་དངོས་ལ་ལས་དང་སྦྱར་ལ་ཕྱོགས་བཙལ་བ་དང་། རྒྱུད་ལྟར་དབེན་པའམ་མི་འཇིགས་པའི་ས་བཙལ་བའོ། །བརྟག་པ་ལ་ཡང་སྦྱོར་བ་དངོས་སུ་ སོང་བ་ལས་དང་སྦྱར་བ་ཁ་དོག་དབྱིབས་བརྟག་པ་དང་།རྒྱུད་ལྟར་བུམ་པ་ལ་སོགས་པའི་མཚན་ཉིད་བརྟག་པའོ། །བསླང་བ་ལ་ཡང་བདག་པོ་དངོས་པོར་སྣང་བ་ལས་བསླང་བ་དང་། དངོས་པོ་མེད་པ་ལས་བསླང་བའོ། །གཟུང་བ་ལ་ཡང་རྣལ་འབྱོར་བཞིས་གཟུང་བ་དང་། སའི་ལྷ་མོ་ དཔང་བས་གཟུང་བའོ།།གཅད་པ་ལ་ཡང་ཇི་ཙམ་འདོད་པ་དེ་སའི་ལྷ་མོ་མཁའ་ལ་བཏེག་ལ་ཡིད་ཀྱིས་གཅད་པ་དང་། ཁྲོ་བོའི་ཕུར་བུས་ཕྱོགས་མ་ནོར་བར་གཅད་པའོ། །སྦྱང་བ་ལ་རྫས་དང་། ལུས་དང་། ངག་དང་། ཡིད་ཀྱིས་སྦྱང་བ་ལྔ་ལས། རྫས་ལ་ས་རོ་མང་ན་ལེགས་པར་ བསལ།གཞན་གྱིས་དགང་བ་དང་། རིན་པོ་ཆེའི་བུམ་པ་བཅུད་ཅན་སྦ་བ་དང་། གཏོར་མ་གཏང་བའོ། །ལུས་རྐང་པ་རྡོ་རྗེ་བརྐྱང་བསྐུམ་གྱིས་བགེགས་བསལ་བའོ། །ངག་སློབ་མས། དེ་བཞིན་གཤེགས་ཀུན་ཞི་བ་དང་། །ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་དང་། ཡཀྵ་ཞེས་བརྗོད་པས་བགེགས་ བསལ་བའོ།།ཡིད་དྲ་བ་དང་། གུར་དང་། གདོད་ནས་དག་པ་དང་། རྡོ་རྗེའི་གདན་ལྟར་མི་འགྱུར་བར་བསམ་མོ།

以下是完整的中文直译：
本尊亲近分亲近方便与二续。本尊亲近方便分三：以资具亲近、以三摩地亲近、以咒语亲近。
资具方面，以献曼荼罗亲近轮、以食子亲近护法。三摩地方面，以四瑜伽亲近轮、以召请摄入生起亲近护法。咒语方面，亲近主尊眷属二者，以及百字明相连。
验相分现前、征相及数量圆满。
坛城仪轨亦分四：坛城因之事业、加持、坛城体性及实修仪轨。因之事业分七：寻地、观察、请求、摄受、划界、清净及建立。加持分四：地天女、轮、宝瓶及弟子加持。体性包括画线、撒彩及布饰。
寻地时，以三摩地等观身为本尊，意缘任所欲利众事业，语持咒要，实际寻找时配合事业寻找方位，依续部寻找寂静或无畏之地。
观察时，实际前往配合事业观察颜色形状，依续部观察宝瓶等特征。请求分向现有地主请求及向无实物请求。摄受分以四瑜伽摄受及以地天女为证摄受。
划界时，将所欲范围之地天女升于虚空后以意划界，以忿怒橛正确划定方位。清净分以资具、身、语、意清净五者。资具方面，若土石过多则善加清除，由他人填补，埋藏具宝瓶，献食子。身以金刚伸缩足除障。语由弟子诵"一切如来寂静"等及"夜叉"等词除障。意观想为网、帐篷、本净及如金刚座不变。


 །རྩིག་པ་ལ་དྲི་དང་བའི་རྣམ་པ་ལྔ་བསྲེས་ལ་ཚད་དང་ལྡན་པར་བརྩིག་པ་དང་། དྲི་དང་སྤོས་བྱུག་པའོ། །སའི་ལྷ་མོ་ལྷག་པར་གནས་པ་ལས་བསྐྱེད་པ་དང་། ནམ་མཁའི་སྤྱན་ དྲང་བ་དང་།མཆོད་པ་དང་། གཉིས་མེད་བྱས་ལ་བསྟིམ་པའོ། །འཁོར་ལོ་ལྷག་གནས་ལས་མེ་ཏོག་དགོད་པ་དང་། ལྷ་བསྐྱེད་པ་དང་། གསོལ་བ་གདབ་པ་གསུམ་པ་ལས། མེ་ཏོག་དགོད་པ་ལ་རྡོ་རྗེ་སློབ་དཔོན་གྱིས་ལྷའི་གནས་སུ་མཚན་མ་གདབ་པ་དང་། ལས་ཀྱི་ སློབ་དཔོན་གྱིས་མེ་ཏོག་དགོད་པའོ།།ལྷ་བསྐྱེད་པ་ནི་སྦྱོར་བ་གསུམ་གྱི་རྣལ་འབྱོར་བཞི་སྒྲུབ་ཐབས་ཀྱི་འདོད་པས་བསྐྱེད་པའོ། །གསོལ་བ་གདབ་པ་ལ་ལྔ་སྟེ། སློབ་དཔོན་ཕྱིར་བྱུང་ལ་ཤར་ནས་ཡིད་ཀྱིས་བལྟ་བ་དང་། འཁོར་ལོའི་ལྷ་ལ་གསོལ་བ་གདབ་པ་དང་། སངས་རྒྱས་དང་བྱང་ཆུབ་ སེམས་དཔའ་སྤྱི་ལ་གསོལ་བ་གདབ་པ་དང་།ཆོས་སྐྱོང་ལ་གསོལ་བ་གདབ་པ་དང་། གསོལ་བ་བཏབ་ལ་མཁའ་ལ་གཤེགས་པའོ། །བུམ་པའི་ལྷག་གནས་ལ་མཚན་ཉིད་དང་། ཕྱིའི་བྱ་བ་དང་། ནང་གི་བྱ་བ་གསུམ་མོ། །མཚན་ཉིད་ལ་གྲངས་ལྷ་དང་སྦྱོར་བ་དང་། རྒྱུ་རིན་པོ་ཆེའམ་ ས་ལས་བྱས་པ་དང་།མུ་སྟེགས་ཀྱི་མ་ཡིན་པ་བྲེ་གང་ལས་མི་ཆུང་། བྲེ་གསུམ་ལས་མི་ཆེ་བ། རྩ་བ་མེད་ཅིང་མི་གནག་པའོ། །ཕྱིའི་བྱ་བ་ལ་ཡང་མཚན་མ་གདབ་པ་དང་། ཁ་རྒྱན་མགུལ་རྒྱན་གྱིས་བརྒྱན་པ་དང་། གདན་ལ་གཞག་པའོ། །ནང་གི་བྱ་བ་བཅུད་ལ་དྲུག་སྟེ། བཅུད་བླུགས་པ་ དང་།གཞལ་ཡས་ཁང་དང་ལྷར་བསྐྱེད་པ་དང་། ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ལྷ་དགུག་པ་དང་། མཆོད་པ་དང་། སྔགས་བཟླས་པ་དང་། བཞུ་བས་བཀང་ལ་གནས་སུ་གཞག་པའོ། །སློབ་མའི་ལྷག་གནས་ལ་སློབ་དཔོན་དང་། སློབ་མ་འབྲེལ་བའི་བྱ་བ་བདུན་ཏེ། སྤྲོ་བ་བསྐྱེད་པ་དང་། གནང་བ་སྦྱིན་པ་ དང་།སྡོམ་པ་སྦྱིན་པ་དང་། བསྲུང་བ་དང་། སོ་ཤིང་དོར་བ་དང་། ཀུ་ཤའི་སྔས་དང་སྟན་སྦྱིན་པ་དང་། གཟེངས་བསྟོད་ལ་ཉལ་དུ་གཞུག་པའོ། །སྤྲོ་བ་བསྐྱེད་པ་ལ་གསུམ། སློབ་མས་ཁྲུས་བྱས་ལ་མཎྜལ་དབུལ་བ་དང་། སློབ་དཔོན་གྱིས་སྔགས་ཀྱི་དངོས་གྲུབ་ཅེས་པའི་ཆོས་བསྟན་པ་དང་། སློབ་མས་ཕ་རོལ་ལ་དམིགས་ཏེ་རྒྱ་ཆེ་བར་ཤེས་པར་བྱའོ། །གནང་བ་སྦྱིན་པ་ལ་ནོད་པ་དང་། སྦྱིན་པ་གཉིས་ལས། དགའ་ཆེན་ཞེས་སྤྲོ་བས་ནོད་པ་དང་། བུ་ཚུར་ཞེས་བརྩེ་བས་སྦྱིན་པའོ།

我来为您翻译这段藏文：
将砖墙涂抹五种清净香料，按照规定尺寸砌筑，并涂抹香料和香水。从地神殊胜住处生起，迎请虚空眼，供养，无二而融入。
从轮坛殊胜住处布置花朵、生起本尊、祈请这三项中：关于布置花朵，金刚上师在本尊处做标记，事业上师布置花朵。生起本尊是以三种瑜伽和四种成就法如愿生起。
祈请分五项：上师出外后从东方意观、向坛城诸尊祈请、向诸佛菩萨总体祈请、向护法祈请，祈请后升空而去。
宝瓶加持分三项：特征、外部事业和内部事业。特征方面包括：数量与本尊相应，材质为宝物或泥土所制，非外道所用，不小于一升不大于三升，无裂纹且不黑暗。
外部事业包括：做标记、用口部装饰和颈部装饰来庄严、安置于座垫上。内部事业关于内容有六项：注入内容、生起为宫殿和本尊、迎请智慧尊、供养、诵咒、注满溶液后安置于处所。
弟子加持包括上师与弟子之间的七种事业：生起欢喜心、赐予开许、授予戒律、护持、舍弃齿木、赐予吉祥草枕与座垫、赞叹后令其休息。
生起欢喜心分三：弟子沐浴后献曼荼罗、上师宣说"咒语成就"之法、弟子缘他众广泛了知。赐予开许分受纳与赐予两项：以"大喜"之语欢喜受纳，以"来此子"之语慈爱赐予。

 །སྤྲོ་བ་ལ་གསུམ་སྟེ། སངས་རྒྱས་ཞེས་སྐྱབས་སུ་གཞུག་པ་དང་། སྐྱབས་པའི་ཡོན་ཏན་སངས་རྒྱས ལོངས་སྐུ།ཆོས་བདེ་བས་བསྒྲུབ་པ་དང་། དགེ་འདུན་གཙོ་བོའི་ངོ་བོ་བསྟན་པ་དང་། སྡོམ་པ་དང་ལྡན་པས་སློབ་དཔོན་དེ་གསུམ་དང་ལྡན་པ་དང་། ཁྱོད་ཀྱི་དབང་ཐོབ་ནས་ཡིན་པར་འགྱུར་རོ། །སྡོམ་པ་དངོས་ལ་གཉིས་ཏེ། མཚན་ཉིད་ཀྱི་དང་སྔགས་ཀྱིའོ། །མཚན་ཉིད་ལ་བདུན་སྔོན་དུ་སོང་ བའོ།།སྔགས་ལ་གཉིས་ཏེ། སློབ་དཔོན་གྱི་དང་རིགས་ལྔའི་སྡོམ་པ་འཛིན་དུ་གཞུག་པ། འདི་ནི་སངས་རྒྱས་ཞེས་པས་གཞུག་པའོ། །བསྲུང་བ་ལ་འབྱོར་བས་བསྲུང་བ་དང་། གདམས་པས་བསྲུང་བའོ། །འབྱོར་བ་ལ་ཞི་སོགས་ཀྱི་སྦྱིན་སྲེག་བྱའོ། །གདམས་པས་བསྲུང་བ་ལ་སློབ་ མ་དང་སློབ་དཔོན་གྱི་བྱ་བ་གཉིས་ལས།སློབ་མས་བསྲུང་བ་ལ། ལུས་གུས་པས་རྐང་པ་གཡས་པའི་པུས་མོ་ས་ལ་བཙུགས་ལ་བསྡད་པ་དང་། ཡིད་བྱ་བ་དྲན་པར་བྱའོ། །སློབ་དཔོན་གྱིས་བསྲུང་བ་ལ་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་། མཆོད་པ་དང་རྫས་གསུམ་གྱིས་བསྲུང་བའོ། །ཏིང་ངེ་འཛིན་མཁའ་ གསང་དུ་སློབ་མ་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་དུ་བྱིན་གྱིས་བརླབས་ལ་གདོན་པ་དང་།སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ལུས་ལ་གཞུག་པའོ། །མཆོད་པ་ལ་གནས་གསུམ་དུ་དྲིས་མཚན་མ་བྱ་བ་དང་། ལྷ་བསྐྱེད་པ་དང་། ཕྱི་ནང་གི་མཆོད་པས་དངོས་སུ་མཆོད་པའོ། །རྫས་ལ་སྐུད་པ་དང་། གཏོར་མ་གཉིས་ལས། སྐུད་པའི་རྒྱུ་དང་། ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་། སྔགས་དང་། གདགས་ས་བཞི་ལས། རྒྱུ་རས་སམ་བལ་ལམ་རིང་ཐུང་སུམ་བསྒྲིལ་མདུད་མ་བདུན་ནམ་ལྔ་གསུམ་དུ་བྱའོ། །ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་བདུད་རྩི་འཁྱིལ་བ་ལ་སོགས་པར་བསྐྱེད། ཡེ་ཤེས་དགུག་མཆོད། གཉིས་མེད་དུ་བྱས་ཏེ། སྔགས་དེ་བརྒྱ སྟོང་དུ་བཟླས་ཏེ་གོ་ཆར་བསམ་པའོ།།གདགས་ས་སྐྱེས་པའི་གཡོན། བུད་མེད་ཀྱི་གཡས་སུའོ། །གཏོར་མ་ལ་རྒྱུ་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པ། མགྲོན་བསྔོ་བའོ། །རྒྱུ་སྣོད་ཀ་པཱ་ལ་དང་། རིན་པོ་ཆེའམ། དེ་མེད་ན་ཤིང་དང་རྡོ་ཀྱོང་ཡང་བཟང་། བྱིན་གྱིས་བརླབ་པ་སྣོད་དང་བཅུད་ལས། སྣོད་རླུང་མེ་ བསྐྱེད་པ་ཀ་པཱ་ལར་རོ།།བཅུད་བདུད་རྩི་ལྔ་དང་ཤ་ལྔའོ། །མགྲོན་ལ་གནས་དང་། ལྷ་གཉིས་ལ། གནས་ཆོས་འབྱུང་པདྨ་དང་། ལྷ་ལ་བསྐྱེད་པ་དང་། དགུག་པ་ལས། བསྐྱེད་པ་བར་དུ་ཆོས་སྐྱོང་། སྟེང་དུ་ལྷ་ཆེན་པོ། འོག་ཏུ་ཀླུ་སྟེ་གཞན་ལྟར་རོ།

我来为您翻译这段藏文：
欢喜分三：以"佛陀"之语引入皈依，宣说皈依功德佛报身、以安乐成就法、开示僧众主尊本质，具戒律的上师具足这三者，你获得灌顶后将成就。
实际戒律分二：性相戒和密咒戒。性相戒有七种前行。密咒戒分二：令受持上师戒和五部戒律，以"此乃佛陀"之语引入。
护持分财物护持和教诫护持。财物护持应行息增等火供。教诫护持分弟子与上师二种事业：弟子护持时，身体恭敬地以右膝着地而坐，意念应当忆持所作。上师护持以三摩地、供养和三种物品护持。
三摩地中于虚空密处加持弟子为毗卢遮那而驱魔，令诸佛入身。供养时于三处以香做标记、生起本尊、以内外供养实际供养。
物品分线绳和食子二种：线绳的材料、三摩地、咒语和系处四项。材料用棉或毛制成，三股搓合，打七结或五结或三结。三摩地中生起为甘露漩等，迎请智慧尊供养，成无二后，诵彼咒百千遍观想为铠甲。系处男左女右。
食子包括加持原料和回向所供对象。原料用嘎巴拉器或宝物，若无则木器石钵亦可。加持分器物和内容：器物生起风火为嘎巴拉；内容为五甘露五肉。所供对象分处所和二种本尊：处所为法源莲花，本尊包括生起和迎请，生起中间为护法，上方为大天，下方为龙众，其他如前。


 །སོ་ཤིང་དོར་བ་ལ་བདུན་ཏེ། སོ་ཤིང་ གི་མཚན་ཉིད་དང་།དོར་ས་དང་། སློབ་མའི་ཁ་ལྟ་ཕྱོགས་དང་། དོར་བའི་ཐབས་དང་། དགོས་པ་དང་། དེ་ལ་དགོས་པ་དང་། ལྟས་བརྟག་པའོ། །ཀུ་ཤའི་སྔས་དང་། སྟན་སྦྱིན་པ་ལ་ཀུ་ཤ་བསངས་ལ་གཙོ་བོའི་སྔགས་ཀྱིས་སྔགས་སུ་སྦྱིན་པ་དང་། ལས་བུམ་གྱིས་ བསངས་ལ་ལས་ཀྱི་སྔགས་ཀྱིས་སྟན་དུ་སྦྱིན་པའོ།།གཟེངས་བསྟོད་ནས་ཉལ་དུ་གཞུག་པ་ལ། གཟེངས་བསྟོད་པ་དང་། ཉལ་བ་ལ་གཉིས་ཏེ། སློབ་དཔོན་གྱིས། འཇིག་རྟེན་དུ་ནི་ཀུན་མཁྱེན་དག་།ཅེས་ངེས་པར་བསྟན་པ་དང་། སློབ་མས་སྤྲོ་བས་ཡིད་ཆེས་པས་མཉན་ནས་དགའ་ བར་བྱའོ།།ཉལ་བ་ལ་སྦྱོར་བ་དང་། རྨི་ལམ་བརྟགས་པ་དང་བཟླ་བའོ། །སྦྱོར་བ་ལ་ལུས་སེང་གེའི་ཉལ་སྟབས་ཀྱིས་དཀྱིལ་འཁོར་དང་སློབ་དཔོན་ལ་སྔགས་བསྟན་ལ་ཉལ་བ་དང་། ངག་བསྙེན་པའི་དུས་ཀྱི་སྙིང་པོ་བཟླས་པ་དང་། ཡིད་འགྲོ་བ་དང་བདག་གི་དོན་འདོད་པས་ཐ་མལ་ ལ་མ་ཡེངས་པས་ཉལ་བའོ།།རྨི་ལམ་བརྟག་པ་ནི་བདག་གི་སོ་ཤིང་གི་ལྟས་དང་མཐུན་པའི་ཐུན་མོང་དང་མཆོག་གི་ལྟས་ཤོག་ཅིག་།སྟོན་ཅིག་ཅེས་བརྗོད་དོ། །རྨི་ལམ་བཟླ་བ་ལ་བཟླ་བ་དང་བརྟག་པའོ། །བཟླ་བ་བླ་མ་ལ་མཎྜལ་ཕུལ་ནས་དང་པོའམ་ཐ་མ་གང་གསལ་བཟླའོ། ། བརྟག་པ་ནི་རྨི་ལམ་བཟང་བ་ལ་སོགས་པ་དང་། ངན་པ་མར་ནག་གིས་ལུས་བྱུགས་སམ། སྤྲེའུ་དང་འབུ་སྦྲང་དང་། སྡིག་སྦྲུལ་གྱི་སོས་བཏབ་པ་རྨིས་ན་ཞི་སོགས་མན་ངག་གིས་སྦྱིན་སྲེག་བྱ། གཞན་ཡང་ཆུས་ཁྱེར་བ་ལ་སོགས་པ་རྨིས་ན་སྔགས་མང་དུ་བཟླ། གཞན གྱིས་བདག་གི་ནོར་སོགས་ཁྱེར་ན་བཟང་བའོ།།གཞན་ཡང་བཟང་བ་མང་། ངན་ཡང་སྒྱུ་མར་ཤེས་ན་ཟློགས་སོ། །ཐིག་ལ་རྒྱུ་དང་། བྱིན་གྱིས་བརླབ་པ་དང་གདབ་པའོ། །རྒྱུ་དཀར་པོ་ལ་སོགས་པ་ལྔའོ། །བྱིན་གྱིས་བརླབ་པ་ཐིག་སྐུད་འཁལ་བ་བདག་ལྷ་གཙོ་བོའི་ངོ་བོར་གསལ། འཁལ་མཁན་ ཤར་གྱི་ལྷར་གསལ།ནག་པོ་དཀར་པོ་སེར་དམར་ལྗང་གུ་གཙོ་བོའི་འོད་ཀྱིས་ལྟར་གསལ། འོད་ཀྱིས་རིགས་ཀྱི་ཐུགས་དམ་བསྐུལ་ས་སྦྱང་བ་དང་སྣོད་དུ་ལྷ་བསྐྱེད་པ་དང་། ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ལྷ་དགུག་།མཆོད་བསྒྲིལ། གཉིས་མེད་ཐིག་ཏུ་གྱུར་པའོ། །གདབ་པ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་མཁའ་ལ་གདབ་པ་དང་། དམ་ཚིག་གི་སྐུད་པས་དཀྱིལ་འཁོར་དངོས་ལ་གདབ་པ་དང་། ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྐུད་པས་བསྲེ་བའོ། །ཚོན་ལ་རྒྱུ་དང་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པ་དང་དགྱེ་བའོ། །རྒྱུ་རིན་པོ་ཆེའམ་འབྲུའམ་དུར་ཁྲོད་ཀྱི་རྫས་སམ། ས་དངོས་དང་ལྔའོ།

我来为您翻译这段藏文：
弃齿木有七：齿木的特征、弃置处、弟子面向方位、弃置方法、必要性、其中的必要性和观察征兆。
给予吉祥草枕头和座垫时，以净化吉祥草并用本尊咒语加持赐予，以事业瓶净化并用事业咒语赐予座垫。
赞叹后令卧具有赞叹和卧睡二种：上师以"世间遍知者"等确定开示，弟子以欢喜信解听闻后生起欢喜。
卧睡分加行、观察梦境和宣说。加行中身体以狮子卧式面向坛城和上师而卧，语言诵持修持期的心咒，意念以利益众生和自利之愿不散乱于平常而卧。
观察梦境时说："愿显现与我齿木征兆相应的共同和殊胜征兆！请示现！"宣说梦境分宣说和观察。宣说时向上师献曼茶罗后，宣说初梦或末梦中较清晰者。
观察时，若梦见善相等，或恶相如身涂黑油、被猴子虫蜂蝎蛇咬等，应依息增等口诀行火供。若梦见被水冲等，应多诵咒。若梦见他人夺取自己财物等为善相。其他善相甚多，恶相若知如幻则可遣除。
画线分材料、加持和绘画。材料为白等五色。加持时，纺线者观想自身为本尊本质，纺织者观为东方本尊，黑白黄红绿观为本尊光芒，光明召请部族誓言尊，净化处所并于器中生起本尊，迎请智慧尊，供养后合一成为线。
绘画分于智慧虚空绘画、以三昧耶线于实际坛城绘画、以智慧线融合。
颜料分材料、加持和涂抹。材料为宝物或谷物或尸林物或实土等五种。


 །བྱིན་གྱིས་བརླབས་པ་ལྷའི་ཁ་དོག་གིས་ཕྱོགས་མ་ནོར་བར་སྣོད་དུ ཡི་གེ་བྲིས་ལ་གཞག་པ་དང་།ཡེ་ཤེས་པ་དགུག་པ་དང་། མཆོད་པ་དང་། མཆོད་པ་དང་། གཉིས་མེད་ཚོན་དུ་གྱུར་པའོ། །དགྱེ་བ་ལ་བསྲུང་བ་དང་། དགྱེ་བ་དངོས་སོ། །བསྲུང་བ་བྱང་ཤར་དུ་གཙོ་བོའི་རིམ་པས་སོར་བཞི་དགྱེ་བ་དང་། ལྷ་ལྔ་བསྐྱེད་པ་དང་། ཡེ་ཤེས་དགུག་པ་དང་། མཆོད་ པ་དང་།གཉིས་མེད་དུ་གྱུར་ནས་བགེགས་མཐར་བྱེད་ཀྱིས་བསྲུངས་ཏེ་ཀ་པཱ་ལ་བཀང་ལ་གཞག་གོ། །དགྱེ་བ་ཚོན་ཕྱོགས་དང་ས་ལ་མ་ནོར་བར་དགྱེ་བ་དང་། ཚོན་པྲ་བརྟག་པའོ། །རྩིག་པ་ལྔ་ནས་རེ་ཁཱ་བར་མ་ཆོད་པར་ཕྱོགས་ནས་བྲིས་ཏེ་སྔོན་གྱིས་བསྲུང་བ་ནས་བར་ཚད་དམ་དེ་ བས་སྦོམས་སམ།ཕྲས་སམ་ཕྱི་ནང་དུ་ཡོ་ན་སློབ་དཔོན་འཆི་བ་དང་། ནད་དང་། ནོར་ཉམས་པ་དང་། ཆོ་ག་འཁྲུགས་པ་ལ་སོགས་པ་རིམ་པ་བཞིན་འོང་བར་ཤེས་པར་བྱའོ། །དེ་ལས་ལོག་པ་བཟང་བའོ། །རྟོག་པ་མེད་པའམ་མི་ཤེས་པས་བྲིས་ན་ཉེས་པ་མེད། རྒྱན་དགྲམ་པ་ནི་ བླ་བྲེ་ལ་སོགས་པས་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ནམ་མཁའ་བརྒྱན་པ་དང་།ཕྱི་ནང་གི་མཆོད་པས་དཀྱིལ་འཁོར་ས་གཞི་བརྒྱན་པའོ། །ཆོ་ག་དངོས་དབང་བསྐུར་བ་ལ་བཞི་ལས། བུམ་པའི་དབང་ལ། བུམ་པ་ལ་བསྒྲུབ་པ་དང་། བསྐུར་བ་དངོས་གཉིས་ལས། བསྒྲུབ་པ་ལ་རྣལ་འབྱོར་གསུམ་བཞིའོ།

我来为您翻译这段藏文：
加持时以本尊颜色不错乱地在器皿中书写文字安置，迎请智慧尊，供养，二者无别成为颜料。
涂抹分守护和实际涂抹。守护时在东北方依本尊次第涂抹四指宽，生起五尊，迎请智慧尊，供养，成为无二后由除障尊守护，装满颅器后安置。
涂抹时不错乱地依颜色方位涂于地面，并观察颜料纹理。从五墙至界线不间断地从方位绘画，从先前守护起若间距过宽或过粗或过细或内外倾斜，则应知将依次出现上师死亡、疾病、财物损失、仪轨混乱等。与此相反则为善相。若无分别或不知而绘制则无过失。
布设庄严分以天盖等庄严坛城虚空，以内外供品庄严坛城地基。
正行灌顶仪轨有四，其中宝瓶灌顶分修持宝瓶和正行灌顶两部分。修持中有三四种瑜伽。


 བསྐུར་བ་དངོས་ལ་སློབ་དཔོན་གྱིས་བླང་བ་དང་། སློབ་མ་ལ་བསྐུར་བ་གཉིས་ལས། སློབ་དཔོན་གྱིས་བླང་བ་ལ་དཀྱིལ་འཁོར་དུ་འཇུག་པ་དང་དབང་དངོས་གཉིས་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་དུ་འཇུག་པ་ལ་ཞུགས་པ་དང་། ཞུགས་ནས་ཕྱིར་ཤར་སྒོར་བྱུང་བ་དང་། ཕྱོགས་བཅུའི་སངས་རྒྱས དང་།བླ་མ་དེའི་ས་བོན་གྱི་འོད་ཀྱིས་སྤྱན་དྲངས་ཏེ། དེ་ཉིད་ལ་གཞག་པ་དང་། བདག་གི་ས་བོན་ལས་སྤྲོས་ལ་ཕྱི་ནང་དེ་ཉིད་ཀྱི་མཆོད་པ་དབུལ་བ་དང་། དགའ་ཆེན་ཞེས་གསོལ་བ་གདབ་པ་དང་། བདུད་རྩི་བཏུང་བ་དང་། མཁྱེན་པར་གསོལ་བ་དང་། ཁྱོད་སུ་ཞེས་དྲིས་ནས། སློབ་ དཔོན་དང་མི་བསྐྱོད་པ་སྤྱི་བོ་ན་ཡོད་པའི་ངོ་བོས་བསྐུལ་ནས་ཤར་གྱི་སྒོ་བས་ནང་དུ་བཅུག་པ་དང་།སྡོམ་པ་སྦྱིན་པ་དང་། བདག་གིས་ཀྱང་སངས་རྒྱས་ཆོས་དང་ཞེས་ཁས་བླང་བ་དང་། ཕྱོགས་བཅུ་ནས་ཡང་ངོ་བོས་བསྐུལ། ཤར་སྒོར་བཀུག་མཆོད་ནས་བདག་ ལ་ཕྱོགས་བཅུའི་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་འཁོར་ལོར་གྱུར་ནས་བཅུག་པ་དང་།མཆོག་གི་ཡེ་ཤེས་བྱིན་ནས་ཐུན་མོང་དུ་ལས་རྣམས་ཀྱང་འགྲུབ་པར་ལུང་བསྟན་པ་དང་། སྐུའི་རྡོ་རྗེ་བཀུག་ནས་བཅུག་པ་དང་། ཐུགས་རྡོ་རྗེ་བཅུག་པ་དང་། གསུང་རྡོ་རྗེ་བཀུག་ནས་བཅུག་པ་དང་། དེ་ཐམས་ཅད་སློབ་དཔོན་ལས་བྱུང་བས་མཉན་པར་ཤེས་པ་དང་། སྐུ་གསུང་ཐུགས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་མན་ངག་ལྟར་དབབ་པ་དང་། དེ་ནས་བསྐོར་བ་བྱ་བ་དང་། ཕྱག་བྱ་བ་དང་། དེ་ནས་ཡི་དམ་གྱི་ལྷ་ངོ་ཤེས་པ་དང་། ལྷ་དེ་རྣམས་ངོ་བོ་གཅིག་པས་ཐ་དད་པ་མ་ཡིན་པར་ཀུན་ཤེས་པ་དང་། བདག་ལ་དེ་རྣམས་ལེགས་པ་བརྗོད་པའོ། །དབང་ལ་བྱང་ཆུབ་ཅེས་ཞུ་བ་དང་། བསྐུར་བ་གཉིས་ལས། བསྐུར་བ་ལ་བགེགས་ཁྲོ་བོས་བསྐྲད་པ་དང་། བདག་ལ་པད་སོགས་གདན་དང་། གདུགས་སོགས་རྒྱན་དང་། བསྐུར་བ་སྟེ་གསུམ་མོ། །བསྐུར་བ་དངོས་ལ་བུམ་སོགས་སློབ་མས བླང་བ་དང་།རྡོ་རྗེའི་དེ་ཉིད་དང་། དྲིལ་བུའི་དེ་ཉིད་དང་། ཕྱག་རྒྱའི་དེ་ཉིད་བསྐུར་བ་ལྟར་མན་ངག་གིས་བྱིན་གྱིས་བརླབས་ལ་དབང་བླང་ངོ་། །གསང་དབང་མན་ངག་བཞིན་བྱིན་གྱིས་བརླབ། གཏང་། བླང་ངོ་། །ཤེས་རབ་ཡེ་ཤེས་ཀྱང་དེ་བཞིན་ནོ། །བཞི་པ་ཡང་དེ་བཞིན་ནོ། །སློབ་མ་ལ་དབང་ བསྐུར་བ་ཡང་དེའི་རིམ་པས་ཏེ།དེ་ཡང་དཀྱིལ་འཁོར་དུ་གཞུག་པ་དང་དབང་བསྐུར་བའོ། །གཞུག་པ་ལ་ནང་དུ་གཞུག་པ་དང་། གསང་བ་བསྒོ་བ་དང་། དཀྱིལ་འཁོར་དུ་གཞུག་པའོ།

我来为您翻译这段藏文：
正行灌顶分上师接受和为弟子灌顶两部分。上师接受部分又分入坛城和正行灌顶两部分。入坛城时先入内，入后从东门出来，以十方诸佛和上师种子字光明迎请，安置于彼处，从自身种子字放光献内外真实供养，祈请大喜，饮甘露，祈请知晓，问"你是谁"后，以上师和不动佛住顶之本性劝请，从东门引入内部，授予誓戒，自己也诵"我亦佛法"等作承诺，复从十方以本性劝请，召至东门供养后，自身化现为十方一切诸佛轮相而入内，赐予殊胜智慧并授记共同事业亦将成就，召请身金刚入内，心金刚入内，召请语金刚入内，了知这一切皆从上师而来而听闻，如口诀般降下身语意智慧，然后绕行、顶礼，之后认知本尊，了知诸尊本性为一非有差别，对自己作善说。
向灌顶祈请菩提，灌顶分两部分：灌顶时以忿怒尊驱除障碍，于自身设座如莲花等，伞盖等庄严及灌顶三者。正行灌顶时弟子接受宝瓶等，如灌顶般依口诀加持后接受金刚真实、铃真实、手印真实灌顶。密灌依口诀加持、赐予、接受。般若智慧灌顶亦复如是。第四灌顶亦复如是。
为弟子灌顶亦依此次第，即入坛城和灌顶。入内分为引入内部、宣说密义和引入坛城。


 །ནང་དུ་གཞུག་པ་ནི་ལས་བུམ་ཆུས་བསངས་པའི་མིག་རས་ཨཱ་ཁཾ་གིས་བྱིན་གྱིས་བརླབས་ལ་བཅིང་བ་དང་། ཨཱ་ཁཾ་ཟློས་སུ་གཞུག་པ་དང་། དགའ་ཆེན་ཞེས་གསོལ་བ་གདབ་པ་དང་། ལས་ཀྱི་སློབ་དཔོན་གྱིས་རྡོ་རྗེ་དང་མེ་ཏོག་སུ་ར་ཏ་སྟྭཾ། ཞེས་སྙིང་གར་སྦྱིན། ཨཱ་ཁཾ་གིས་ནང་དུ་གཞུག་།གང་ཡིན་ཞེས་དྲི། ནང་དུ་གཞུག་པའོ། །གསང་བ་བསྒོ་བ་ལ་གསུམ་སྟེ། རྒྱུད་སྦྱང་བ། བསྒོ་བ དངོས་དང་ཡེ་ཤེས་དབབ་པའོ།།རྒྱུད་སྦྱང་བ་ལ་ལྔ་སྟེ། ཐོག་མ་ཞེས་པ་སྡིག་པ་སྦྱང་བ་དང་། ཨུཏྤཱ་ད་ཡས་སེམས་བསྐྱེད་པ་དང་། སྡོམ་པ་འཛིན་དུ་གཞུག་པ་དང་། མཁའ་གསང་ནས་དབྱུང་བ་དང་། བགེགས་བསལ་བའོ། །བསྒོ་བ་དངོས་ལ་བདུན་ཏེ། འདོད་ཆགས་ཆེན་པོ་ལས་བྱུང་ བའི།།འཁོར་ལོའི་དེ་ཉིད་གཟུགས་བརྙན་བཞིན། །ཞེས་བྱིན་གྱིས་བརླབ་ཅིང་གནང་བ་ནོད་པ་དང་། སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་བྱིན་གྱི་རླབས་ཀྱིས་བརླབས་པས་སྨྲར་མི་གཞུག་པ་དང་། མཆོག་གི་དངོས་གྲུབ་ཐོབ་པ་དང་། འདི་ནི་ཁྱོད་ཀྱི་དམ་ཚིག་གི་རྡོ་རྗེ་ཞེས་རྡོ་རྗེར་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པ་དང་། རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ཞེས་ཐུགས་རྡོ་རྗེ་དང་། འདི་ནི་ཁྱོད་ཀྱི་དམྱལ་བའི་ཞེས་གསུང་རྡོ་རྗེར་བྱིན་གྱིས་བརླབས་ལ་སྨྲར་མི་རུང་བར་བསྒོ་བ་དང་། དེ་རྣམས་སློབ་དཔོན་ལས་བྱུང་བས་བརྙས་པ་མ་བྱེད་པར་བསྒོ་བའོ། །ཡེ་ཤེས་དབབ་པ་ལ་སློབ་མས་ཡེ་ཤེས་ཞུ་བ་དང་། སློབ་མའི་ཡེ་ཤེས་དབབ་པ་དང་། བབས་ན་ཞེས་ལུས་ངག་ཡིད་བརྟག་པའོ། །དཀྱིལ་འཁོར་དུ་གཞུག་པ་ལ་དགུ་སྟེ། སྙིང་པོའི་ཞེས་དམ་བཅས་པ་དང་། འཁོར་ལོ་བསྐོར་བ་དང་། པྲ་ཏི་ཞེས་མེ་ཏོག་དོར་བ་དང་། སྣང་བ་དྲི་བ་དང་། གཙུག་ཏོར་ལ་སོགས་པ་དངོས་གྲུབ་རབ་འབྲིང་བརྟག་པ་དང་། སྟོབས་པོ་ཆེ་ཞེས་མེ་ཏོག མགོར་བཅིང་བ་དང་།ོཾ་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ཞེས་མིག་དབྱེ་བ་དང་། ལྟོས་ཤིག་ཅེས་དཀྱིལ་འཁོར་བསྟན་པ་དང་། ཤར་སྒོ་ནས་དབུས་ཀྱི་བར་དུ་ལྷ་བསྟན་པའོ། །ལ་ལ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་འདིར་སྟོན་ཏེ་དེ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། སཾ་གྲ་ཧ་ནས་དབང་བསྐུར་ནས་ནི་དེ་ཉིད་བསྟན། གཞན་དུ་ན་ནི་དངོས་གྲུབ་དག། ཤིན་ཏུ་རིང་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས། །རྡོ་རྗེ་འཛིན་པས་ཡང་དག་གསུངས། །ཞེས་པས་དབང་རྫོགས་ནས་འཁོར་ལོ་དེ་ཉིད་བསྟན་པར་བྱའོ། །དབང་བསྐུར་བ་ལ་སློབ་དཔོན་མཉེས་པར་བྱ་བ་དང་བསྐུར་བ་གཉིས་སོ། །མཉེས་པ་ལ་ཕྱི་ནང་དེ་ཉིད་གསུམ་མཆོད་པ་ལས་ཕྱིའི་མཆོད་པ་ཡོན དུ་ལུས་ངག་ཡིད་གསུམ་དང་བཅས་པ་དབུལ་བ་མན་ངག་གིས་སོ།

我来为您翻译这段藏文：
引入内部时，以事业瓶水净化，以"阿康"（ཨཱ་ཁཾ）加持眼布后系上，令诵"阿康"，祈请大喜，事业上师将金刚和花朵授予心间并诵"苏拉达"（སུ་ར་ཏ་སྟྭཾ），以"阿康"引入内部，问"是谁"后引入内部。宣说密义分三：净相续、正说密义和降智慧。
净相续有五：以"最初"等净罪业，以"乌特巴达"（ཨུཏྤཱ་ད）发菩提心，令持戒律，从虚空密处出生，遣除障碍。正说密义有七：以"从大贪所生，轮之真实如影像"加持并获许可，以一切诸佛加持而令不说，获得殊胜成就，说"此是汝誓言金刚"而加持为金刚，说"金刚萨埵"而加持为心金刚，说"此是汝地狱"而加持为语金刚并嘱咐不可宣说，嘱咐这些皆从上师而来不可轻慢。降智慧时弟子祈请智慧，降下弟子智慧，若已降下则观察身语意。
引入坛城有九：以"心要"等立誓，转轮，以"帕帝"（པྲ་ཏི）投花，询问所见，观察佛顶等殊胜中等成就，以"大力"等系花于头，以"嗡金刚萨埵"等开眼，说"看"而示现坛城，从东门至中央示现诸尊。有些在此处示现真实义，但这是不对的。如《总集》所说："灌顶后示现真实义，若在他处则成就极为遥远，金刚持如是真实宣说。"故应在灌顶圆满后示现轮之真实义。
灌顶分令上师欢喜和灌顶两部分。欢喜部分，从外内真实三种供养中，以口诀献上外供养、供养物及身语意三者。


།ནང་ཤ་ལྔ་བདུད་རྩི་ལྔའམ་བྱིན་གྱིས་བརླབས་ལ་ནང་གི་སྦྱིན་སྲེག་ཏུ་བྱའོ། །དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ནི་དབང་གི་ཡེ་ཤེས་པས་ག་བུར་མ་ཉམས་པའོ། །བསྐུལ་བ་ལ་བུམ་པ་ལ་སོགས་པ་བཞི་ལས་བུམ་པ་ལ་སྦྱོར་ བ་དང་།དངོས་གཉིས་ལས་སྦྱོར་བ་རྡོ་རྗེ་ཞེས་ནོད་པ་དང་། གདན་བཤམ་པ་དང་། རིན་པོ་ཆེ་ལ་སོགས་པའི་རྒྱན་གྱིས་བརྒྱན་པ་དང་། གདུགས་ལ་སོགས་པ་བཀྲ་ཤིས་ཀྱི་རྫས་དང་། མཆོད་པ་བཤམ་པ་དང་། ཏིལ་ལ་སོགས་པས་བགེགས་བསྐྲད་པ་དང་། ཕྱོགས་བཅུའི་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་སྤྱན་དྲངས་ཏེ་བཅུག་ནས་མཆོད་པ་དང་། ཕུན་སུམ་ཞེས་བཀྲ་ཤིས་བརྗོད་པའོ། །དངོས་ལ་ཕྱི་ནང་གསང་བ་གསུམ་གྱིས་འཁོར་ལོ་མཆོད་ལྷ་མོ་ལྔ་དང་རིགས་ལྔར་གྱུར་ཏེ། སངས་རྒྱས་སྤྱན་གྱིས་ལས་བུམ་གྱིས་ཕྱི་ལྟར་ཞེས་བཀྲུས་པས་དྲི་མ རྐང་པར་བུད་པར་བསམ་པ་དང་།ཧེ་རུ་ཀ་དང་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་ཀྱིས་ཕྱོགས་བཅུའི་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་གསང་བ་གསུམ་ཞེས་པས་གཙོ་བོ་དང་། ཤར་བུམ་བསྐུར་བས་སྐུའི་རིགས་ཐམས་ཅད་དང་བཅས་པས་ལུས་ལ་བཅུག་ནས་བདུད་རྩིས་ལུས་རྒྱས་ཏེ་དཔྲལ་བར་ རྣམ་སྣང་བྱོན་པའོ།།དེ་ནས་ཆུས་བསངས་ཏེ་ཅོད་པན་དང་། ཐོར་ཚུགས་ལ་རིན་ཆེན་འབྱུང་ལྡན་བསྐྱེད་དེ། ཡེ་ཤེས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་བཀུག་མཆོད་བསྟིམས་ནས་ཐོར་ཚུགས་སུ་གྱུར། མཱ་མ་ཀཱི་ས་ཇི་ལྟར་ཞེས་བསྐྲུས་པས་དྲི་མ་དང་སྒྲིབ་པ་རྐང་པར་བུད་པར་བསམ་པ་དང་། ཧེ་རུ་ཀ་ར་རིན་ ཆེན་འབྱུང་ལྡན་གྱིས།ཕྱོགས་བཅུའི་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱི། །གསང་བ་གསུམ་ལས་བྱུང་བ་ཡིས། །ཞེས་གཙོ་བོ་དང་ལྷ་མོའི་བུམ་པ་ཐོགས་ནས་བསྐུར་བས་ཡོན་ཏན་གྱི་རིགས་ཐམས་ཅད་དང་བཅས་པ་ལུས་ལ་བཅུད་པས་བདུད་རྩིས་ལུས་བརྒྱན་ཏེ་རྣ་ལྟག་གཡས་སུ་རིན་ཆེན་ འབྱུང་ལྡན་དུ་གྱུར་པའོ།།དེ་བཞིན་དུ་རྡོ་རྗེ་དང་བདག་པོ་དང་། མིང་རྣམས་ལ་ཡང་གོ་བར་བྱའོ། །རྡོ་རྗེ་སློབ་དཔོན་གྱི་དབང་ནི་སློབ་དཔོན་ཁ་ཅིག་འདིར་འདོད་མོད་ཀྱི། རྗེ་རི་ཁྲོད་ཞབས་ཀྱིས་འདིར་བཞི་པ་ཡན་ཆད་བསྐུར་ནས་སོ། །དེ་ལ་འདིར་རྡོ་རྗེའི་དེ་ཉིད་སྦྱིན་པ་ནི། རྡོ་རྗེ་ལ་གོང་ལྟར་ བྱིན་གྱིས་བརླབས་པ་རྡོ་རྗེར་གྱུར་པ་དེ་ཚིགས་བཅད་དང་སྔགས་ཀྱིས་སྦྱིན་ཏེ།སློབ་མའི་ལག་པ་གཡས་སུ་མ་ལས་ཉི་མ་ཧཱུཾ་གསེར་གྱི་རྡོ་རྗེར་གྱུར་པར་བསྒོམ་དུ་བཅུག་ལ་དེ་གཉིས་མེད་དུ་གཟུང་ཞེས་པས་སྦྱིན་པའོ། །དྲིལ་བུའི་དེ་ཉིད་ཀྱང་དེ་བཞིན་ཉིད་དུ་བྱས་ལ། ལག་པ་གཡོན་པར་ཨ་དང་ཁཾ་ ལས་ཟླ་བ་དང་དྲིལ་བུར་གྱུར་པ་དང་གཉིས་མེད་དུ་སྦྱིན་ནོ།

我来为您翻译这段藏文：
以五种内肉和五甘露或加持物作为内部火供。真实义即是灌顶智慧尊之樟脑未失坏。
关于劝请，在宝瓶等四者中，宝瓶分加行和正行两部分。加行包括：以"金刚"等接受，铺设座垫，以珍宝等饰品装饰，伞盖等吉祥物品，陈设供品，以芝麻等驱除障碍，迎请十方诸佛入驻后供养，以"圆满"等宣说吉祥语。
正行中以外内密三者供养法轮，供养天女五尊和五部，以佛眼事业瓶"如外"等清洗，观想垢染落至足部。以黑热嘎和毗卢遮那"十方一切诸佛三密"等主尊，以东方瓶灌顶令身部一切入身，甘露充满身体，毗卢遮那现于额间。
然后以水净化，于冠冕和发髻生起宝生佛，召请智慧轮供养融入后成为发髻。以玛玛吉"如何"等清洗，观想垢染和障碍落至足部。以黑热嘎和宝生佛"从十方诸佛三密所生"等主尊，持天女宝瓶灌顶，功德部一切入身，甘露庄严身体，右耳后成为宝生佛。
同样也应了知金刚和主尊及名号等。有些上师认为金刚上师灌顶应在此处，但据吉日曲瓦巴，此处应授予第四灌顶以上。
其中授予金刚真实义时，如前加持金刚成为金刚，以偈颂和咒语授予：令弟子观想右手中从"玛"（མ）字生日轮，"吽"（ཧཱུཾ）字成金刚，说"执持此二无二"而授予。铃的真实义也如是，于左手中从"阿"（ཨ）和"康"（ཁཾ）字生月轮和铃，无二而授予。


།ཐོག་མཐའ་མེད་ཅེས་པ་དང་། འདི་ནི་སངས་རྒྱས་ཞེས་པས་གསོར་བ་དང་དཀྲོལ་བ་གསུམ་གསུམ་བྱེད་དུ་གཞུག་གོ། །ཕྱག་རྒྱའི་དེ་ཉིད་དངོས་སམ་བསྐྱེད་པ་ཡང་དམ་ཚིག་དང་ཡེ་ཤེས་པ་མཆོད་པ་དང་གཉིས་མེད་དུ་གྱུར་ནས་ སྦྱིན་ནོ།།རིགས་གང་ཡིན་པ་བསྒོམ་དུ་ཡང་གཞུག་གོ། །དེ་ནས་ཕྱི་ནང་དེ་ཉིད་ཀྱིས་མཆོད་དོ། །དེ་ནས་གསང་དབང་དང་ཤེས་རབ་ཡེ་ཤེས་དང་། བཞི་པ་བརྒྱུད་པའི་མན་ངག་ལས་བླང་བའོ། །དེ་ནས་རྗེས་གནང་རིགས་ལྔ་སྦྱིན་དེ་ནས་ལུང་བསྟན་ཏེ། སློབ་དཔོན་སྐུ་ཆ་ལུགས་ ཕྱག་རྒྱ་སྔགས་དེས་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་བྱིན་གྱིས་བརླབ་ཅིང་ལུང་སྟོན་པའོ།།དེ་ནས་གསང་བ་བསྒྲག་།དེ་ནས་དབུགས་དབྱུང་བ་དང་། དེ་ནས་དེ་ཉིད་བསྟན་པའོ། །བཅུད་དུ་བྱ་བ་ལ་ཕྱག་རྒྱ་བཞིའི་དོན་ཤེས་པར་བྱ་བ་དང་། བསྒོམ་པར་བྱ་བ་དང་། བསྲུང་བར་བྱ་བ་དང་། སྤྱད་པར་བྱ་བ་དང་བཞིའོ། །ཕྱག་རྒྱ་བཞིའི་དོན་ཤེས་པར་བྱ་བ་དང་། དབང་གི་དགོས་པ་ཤེས་པར་བྱ་བ་དང་། རྒྱུད་ཀྱི་དོན་དང་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ཆོ་ག་ཤེས་པར་བྱ་བའོ། །དབང་གི་དགོས་པ་ལ་བཞི། བུམ་པའི་དབང་བརྟགས་པ། རིག་པའི་ལྷ་མོས་བཀྲུས་པ་དང་། མ་རིག་པ་བྱང ནས་ཡེ་ཤེས་ལྔ་སྐྱེས་པ་དང་།ཕུང་པོ་ལ་ལྷ་ལྔར་རིག་པའོ། །བུམ་པ་ཟླུམ་པས་དབྱེ་བ་མེད་པ་ཆོས་སྐུ་འབྱུང་བ་དང་། ཆུ་འཛིན་པས་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་སྐུ་འབྱུང་བ་དང་། ཁ་ཁྱེར་ཆེ་བས་ལོངས་སྐུ་འབྱུང་བ་དང་། དྲི་མ་མེད་པས་སྤྲུལ་སྐུ་འབྱུང་བ་དང་། བཅུད་མགུལ་རྒྱན་མཚན་མ་གསུམ་ རིགས་གསུམ་གྱི་བདག་ཉིད་འབྱུང་བ་དང་།ཁ་རྒྱན་གཟུངས་ཐག་གཉིས་མེད་ཀྱིས་འགྲོ་བ་འདྲེན་པ་དང་། ཐོར་ཚུགས་རིགས་ལྔ་བྱུང་ནས་ལས་ལྔ་བྱེད་པ་དང་། ཅོད་པན་གྱིས་ངོ་བོ་གཅིག་ཅིང་རྟོག་པ་མེད་པའོ། །རྡོ་རྗེ་དྲིལ་བུ་དང་། བདག་པོ་དང་མིང་ནི་དབང་ནས་ཤེས་པར་བྱའོ། ། དེ་ཉིད་གསུམ་ཡང་ཚིག་གི་དོན་ལྟར་ཉིད་དོ། །དེས་ལུས་ཀྱི་ཉེས་པ་དག་སྤྲུལ་སྐུ་ཐོབ་པའི་རྟེན་བྱེད་པའོ། །གསང་དབང་གིས་ངག་གི་ཉེས་པ་དག་།སངས་རྒྱས་ནས་བརྒྱུད་པས་ལོངས་སྐུའི་རྟེན་བྱེད་པའོ། །ཤེས་རབ་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་ཡིད་ཀྱི་ཉེས་པ་དག་།ཤེས་རབ་ལ་བརྟེན་པས བདེ་ཆེན་སྐུའི་རྟེན་བྱེད་པའོ།།བཞི་པས་ལུས་ངག་ཡིད་གསུམ་གྱི་སྒྲིབ་པ་དག་།ཆོས་སྐུའི་ངོ་བོ་རྟོགས་བརྡས་བསྟན་ཏེ་བླ་མ་ལས་བྱུང་བས་སོ།

我来为您翻译这段藏文：
以"无始无终"和"此乃佛陀"等语令其各摇动敲击三次。印契真实义，无论是实物还是观想，都应供养誓言尊和智慧尊后合二为一而授予。也应令其观想所属部族。
然后以外内真实义供养。之后应从传承口诀中获取密灌顶、般若智慧灌顶和第四灌顶。然后授予五部许可灌顶，之后授记：上师身相、手印、咒语等由一切诸佛加持并授记。
然后宣说密义，之后解除禁制，然后开示真实义。关于精要，有四：了知四印义、修习、守护和实践。了知四印义包括：了知灌顶的必要性、了知续部义理和坛城仪轨。
灌顶的必要性有四：观察宝瓶灌顶，明妃天女清洗，无明清净后生起五智慧，了知五蕴为五尊。宝瓶圆满表无分别而生法身，持水表生大乐身，广口表生报身，无垢表生化身，精华、颈饰、标志三者表生三部自性，口饰和系带表以无二引导众生，发髻生五部而行五事业，冠冕表体性一味无分别。
金刚铃和主尊及名号应从灌顶中了知。三真实义也如文字义理。这能净除身过失，成为获得化身之因。密灌顶能净除语过失，由佛传承而成为报身之因。般若智慧灌顶能净除意过失，依般若而成为大乐身之因。第四灌顶能净除身语意三障，以表示了悟法身本性之手印教示，从上师而生。


 །རྒྱུད་དོན་ཤེས་པར་བྱ་བ་ནི་ལྟ་བ་སྟེ། འདི་རབ་ཏུ་མི་གནས་པ་ཡིན་ཏེ། སེམས་ཙམ་དུ་འདོད་པ་དང་། སྒྱུ་མར་འདོད་པ་ ཡང་ཉེས་པ་མེད་པར་བརྗོད་དོ།།དེ་ལ་རྒལ་བ་བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བ་དང་། གཞན་དོན་བྱེད་མ་བཏུབ་ན་མདོ་སྡེ་པ་ཐེག་པ་ཆེན་པོར་འདོད་ལ་སྔགས་སུ་ཅིས་མ་བཏུབ་ཅེ་ན། ཡུལ་སེམས་སོ་སོར་འདོད་པས་ཞེའོ། །འོ་ན་ཟླ་བ་གྲགས་པས་སྒྲོན་གསལ་དུ་གཉིས་བཤད་པ་ཞེ་ན། དེ་ཀུན་ རྫོབ་ཏུ་བསྟན་ཞེའོ།།འོ་ན་དངོས་པོར་འཛིན་པ་སྐྱོན་ནམ་དོན་དམ་སྐྱོན་རྣམ་པ་བཅས་ཀྱང་ཞེ་ན། དེ་རྣམས་སེམས་སུ་འདོད་པས་ཞེས་སོ། །འོ་ན་མདོ་སྡེ་པ་རྣམས་དང་། སེམས་ཙམ་པ་རྟེན་འབྲེལ་ཟེར་བ་ཞེ་ན། རྟེན་འབྲེལ་དུ་འདོད་པ་ཐ་དད་ཅེས་སོ། །རྒྱུད་ཀྱི་རྒྱུ་མཚན་གཞན་ ལྟར་ཡང་ཤེས་པར་བྱ་བ།འདིར་རྒྱུའི་རྒྱུད་སེམས་ཅན། ཐབས་ཀྱི་རྒྱུད་རྒྱུད་སྡེ་བཞི། འབྲས་བུའི་རྒྱུད་སྐུ་བཞིའོ། །དེ་ཡང་བརྒྱུད་པས་རྒྱུད་དེ། སེམས་ཅན་ལས་བརྒྱུད་པས་སྐུ་བཞི། འབྲེལ་པས་རྒྱུད། ཐབས་རྒྱུ་དེས་འབྲེལ་ནས་མ་ནོར་བས་རྒྱུད་སྐུ་བཞི་འདོད་པ་འབྱུང་ལ། ། དེ་ལྟར་རྒྱུ་ཐབས་དང་འབྲས་བུར་བརྒྱུད་ནས་འབྲེལ་ཞིང་མ་ནོར་བར་འདུས་པས་རྒྱུད་དུ་གདགས་སོ། །འདུས་པ་ལས་འབྲས་བུ་འདུས་པ་ནི་འདི་ལྟ་སྟེ། རྡོ་རྗེ་མཁའ་འགྲོ་ནས། རྒྱུད་ཀྱི་དོན་ནི་གཉིས་ཡིན་ཏེ། །དོན་དམ་པ་དང་ཀུན་རྫོབ་བདེན། །དོན་དམ་བརྗོད་དུ་མི་ནུས་ཏེ། །ཀུན རྫོབ་ཆུ་ཡི་ཟླ་ལྟར་བསྟན།།ཞེས་པས་དོན་དམ་ལ་བརྗོད་དུ་མེད་དོ། །ཀུན་རྫོབ་ལ་ཀུན་རྫོབ་དངོས་དང་། དོན་དམ་ལ་སྤྱང་དུ་མེད་པའོ། །ཀུན་རྫོབ་དངོས་ལ་གཉིས་ཏེ། ཀུན་རྫོབ་ལ་གོང་བཞིན་གཉིས། རྣལ་འབྱོར་པའི་ཡང་སྔགས་དང་མཚན་ཉིད་གཉིས། སྔགས་ལ་ཡང་ གཟུགས་སྐུ་དང་།ཆོས་སྐུ་གཉིས། ཆོས་སྐུ་ལ་ཡང་བདེ་བ་ཆེན་པོ་དང་། སྟོང་པ་གཉིས་སོ། །དེ་ཡང་ཀུན་སྤྱོད་ནས། འགྲོ་བ་འདི་ཀུན་སངས་རྒྱས་ལྔ་བདག་ཉིད། །གར་མཁན་དག་དང་རི་མོ་བཟང་ལྟར་སྣང་། །གང་དུ་བདེ་ཆེན་ཞེས་པ་གཅིག་པོ་ཉིད། །གཅིག་པོ་ཉམས་ནི་ དུ་མས་གར་མཛད་དོ།།ཞེས་པས་སོ། །དེས་དོན་དམ་བརྗོད་དུ་མེད་ཀྱང་། ཀུན་རྫོབ་ཏུ་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་ངོ་བོ་ཁོ་ན་ཡིན་ལ། ཆོས་ཐམས་ཅད་གསང་སྔགས་ཡིན་ལ། གསང་སྔགས་ཀྱིས་འཚང་རྒྱ་བའོ།

我来为您翻译这段藏文：
了知续部义理即见解，此为极不住。认为是唯心或认为是幻化，都说无过失。对此，毗婆沙师提出质疑：若不能利他，为何说大乘经部可以而密咒不可以？答：因为认为境与心是分开的。
若问：那么月称在《明灯论》中所说的二者又如何？答：那是在世俗谛中说的。若问：执著实有是过失还是胜义谛有相也是过失？答：因为认为那些都是心。若问：经部和唯识宗所说的缘起又如何？答：所认为的缘起不同。
应当了知续部的其他原因：此处因续为有情，方便续为四续部，果续为四身。又由相续而成续：从有情相续而成四身；由关联而成续：方便因相关而无错，故生起所欲四身。如是因方便与果相续关联且无错聚合，故安立为续。
从《金刚空行》所说聚合的果聚合是这样的："续义有二种，胜义与世俗，胜义不可说，世俗如水月。"由此说胜义不可言说。世俗有实世俗和胜义不可净除。实世俗有二：世俗如上有二，瑜伽士也有密咒和相二，密咒又有色身和法身二，法身又有大乐和空性二。
又如《普行》所说："此诸众生即五佛本性，如舞者与妙画显现。于彼大乐即是一性，一性以多相而作舞。"由此，虽然胜义不可言说，但在世俗中唯是大乐本性，一切法即密咒，由密咒而成佛。


 །དེ་ལྟར་ན་ཤཱཀྱ་ཐུབ་པ་དང་། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་གཞན་ཡང་སངས་རྒྱས་པ་ སྔགས་ཀྱིས་ཡིན་པར་བསྟན་ལ།བསྐལ་པ་གྲངས་མེད་གསུམ་དུ་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་སྟོན་པས་སངས་རྒྱས་སོ་ཞེ་ན། ཀུན་སྤྱོད་ནས། རྒྱུད་རྣམས་ཀུན་དུ་གསང་བ་ཡང་། །རྒྱུད་འདི་ཡིས་ནི་རྣལ་འབྱོར་པ། །བདེན་པ་གཉིས་ལ་ཡང་དག་བསྟེན། །སྤྲུལ་པ་དངོས་ལ་དེ་ཉིད་བསྟན། ། ཞེས་པས་བདེ་བ་ཆེན་པོ་བརྗོད་དུ་མེད་པ་མུ་བཞི་དང་བྲལ་ཏེ། ཕྱི་རབས་ལ་བདེན་གཉིས་ཞེས་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པར་སྤྲུལ་སྐུར་བསྟན་ཡང་། སྤྲུལ་སྐུ་ཉིད་སེམས་ཅན་ལ་སྔགས་དང་། ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པར་སྣང་སྟེ། སྤྲུལ་སྐུ་ཉིད་བདེ་བ་ཆེན་པོ་ཉིད་དོ། །སྣང་བ་དེ་སྔོན་དུ་རྒྱུ་དང་། རྐྱེན་སོང་བས་འབྱུང་སྟེ། ཙ་རི་ཀ་པ་བཞིན་མཁའ་ལྟར་ཡས་ཕུབ་ཅེས་རྒྱུ་མེད་མིན་ནོ། །དེས་ན་བདེ་བ་ཆེན་པོ་ཡིན་ཡང་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་དུ་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་བསྟན་ནས་བདེ་བ་ཆེན་པོ་ཐོབ་ནས་ཚོགས་ཆུང་ཞིང་སངས་རྒྱས་པའོ། །ཐམས་ཅད་གསང་བའི་རྒྱུད་ནས། དཔེར་ན་སྒྲ་ཡི་མཁན་པོ་དག་།སྒྲ་ཡི་སྐྱོན་མེད་དོན ཚོལ་ཏེ།།མ་ཤེས་པ་ལ་ཀ་ཀཱ་དང་། །ཀི་ཀཱི་དབྱངས་ཡིག་སྟོན་པར་བྱེད། །ཅེས་པས་འདིར་ཡང་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་བདེ་བ་ཆེན་པོར་གནས་ལ་འགྲོ་བའི་ཁྱད་པར་གྱི་ཐེག་པའི་རིམ་པར་བསྟན་པའོ། །ལམ་འདུས་པར་བསྟན་པའོ། །ཆོས་ཀྱི་ཕུང་པོར་འདུས་པ་ཡང་། །ཆོས་ཀྱི་ཕུང་པོ་ བརྒྱད་ཁྲི་དང་།།བཞི་སྟོང་གི་ནི་གྲངས་སྙེད་ཀུན། །ཡི་གེ་གཉིས་སུ་དེ་བཞིན་འདུས། །ཞེས་པས་གསང་སྔགས་ཀྱང་ཐབས་གཟུགས་སྐུ་བསྐྱེད་རིམ་དམ་ཚིག་གི་ཕྱག་རྒྱ་དང་། ལས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱར་འདུས་ལ། ཤེས་རབ་ཆོས་སྐུ་དང་བདེ་བ་ཆེན་པོར་འབྱུང་བས་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོར་འདུས་པས་སོ། ། དེ་ཡང་ཨེ་ཝཾ་མ་ཡཱ་ཤྲུ་ཏ་མེ་ཀ་སྨིན། ཞེས་པ་དང་། འདི་སྐད་བདག་གིས་ཐོས་པའི་དུས་གཅིག་ན། ཞེས་རྒྱུད་སྡེ་བཞི། ཕྱག་རྒྱ་བཞི་སྐུ་བཞིའོ། །དེ་ཡང་ཨེ་ལས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ། འདི་སྐད་ཅེས་དངོས་མིན་ཏེ་ལས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱས་དཔེ་མཚོན་པའོ། །བཾ་ཆོས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་འདི་ལྟ་སྟེ། དོན་ཆོས་ཀྱི་ཕྱག རྒྱ་རྙེད་པའོ།།མ་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་སྐད་ཅེས་པས་བརྡས་མཚོན་པའོ། །རིགས་པས་མི་རྙེད་པའོ། །ཡཱ་དམ་ཚིག་གི་ཕྱག་རྒྱས་འདི་སྐད་ཅེས་པས་སྤྲུལ་པ་སྒྱུ་མར་སྣང་བའོ།

这样的话，释迦牟尼以及其他如来成佛都是通过密咒，而有人说是通过三大阿僧祇劫修习六波罗蜜而成佛。对此，《普行》中说："一切续部之秘密，以此续部瑜伽士，善依二谛而修持，于化身中示真实。"
这表明大乐不可言说，离四边，后世虽然以二谛方式显现为波罗蜜多化身，但化身本身对众生显现为密咒和波罗蜜多，化身即是大乐本性。这种显现是由于前世因缘而生，如察日噶巴所说"如空中遮盖"，并非无因。因此，虽是大乐，但为利益众生而示现波罗蜜多教法，获得大乐后以小资粮而成佛。
《一切秘密续》中说："譬如声明大师们，寻求无误声音义，对于不解者教授，ka kā ki kī等字母。"这里也是诸佛安住于大乐中，随众生根机差别而示现乘位次第。这是道的总集。
法蕴的总集也是："八万四千数，一切诸法蕴，如是皆摄于，二字之当中。"由此密咒也摄于方便色身生起次第誓句印和事业印中，智慧法身和大乐则摄于大手印中。
又如"evaṃ mayā śrutam ekasmin"（如是我闻一时）所说，四续部、四印、四身。其中e为事业印，"如是"非实而是以事业印作比喻。vaṃ为法印，即"是"，表示获得法印义理。ma为大手印，以"闻"字表示密意。这是以符号表示，以理智不能获得。yā为誓句印，以"如是"表示化现如幻显现。


 །དེ་བཞིན་དང་སྒྲའི་སྟོབས་ཀྱིས། ཤྲཱུ་ཏ་མེ་ཀ་སྨིན་བདག་གིས་ཐོས་པའི་དུས་གཅིག་ལ་སྦྱར་ ནས་དྷརྨ་ཀཱ་ཡ།སཾ་བྷོ་ག་ཀཱ་ཡ། ནིར་མ་ཎ་ཀཱ་ཡ། མ་ཧཱ་སུ་ཁ་ཀཱ་ཡ་ནི་རིམ་པ་ལྟར་ཆོས་དང་། ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པ་དང་། སྤྲུལ་པ་དང་། བདེ་བ་ཆེན་པོའི་སྐུར་འབྱུང་བའོ། །རྒྱུ་འདུས་པས་སེམས་ཅན་གྱི་བསམ་པས་འདུལ་བ་དང་། ཐེག་པ་ཆུང་བ་ཀྲྀ་ཡོག་ཏུ་འདུས་ལ། མངོན་ པ་དང་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ནང་པར་འདུས་སོ།།རྡོ་རྗེ་ཕྲེང་བ་ནས། ཐབས་ཆུང་བྱ་མང་དོན་རིང་བས། །ཕྱི་པ་ཀྲྀ་ཡོག་སྤྱོད་ལམ་སྟེ། །ཐབས་ཆེ་བྱ་ཉུང་དོན་ཉེ་བས། །དེ་ཕྱིར་ནང་སྟེ་བླ་ན་མེད། །ཅེས་སོ། །དེ་ཡང་དྲང་དོན་ངེས་དོན་དུ་འདུས་ཏེ། འཇམ་དཔལ་གྱིས་ཞུས་པའི་མདོ་ནས། འོག་མ་ གོང་དུ་འགྲོ་བས་དྲང་བ་སྟེ།།མ་ནོར་དེ་ཉིད་འབྱུང་བས་ངེས་པ་ཡིན། །ཞེས་པས་དེ་ཡང་མཚན་ཉིད་ཐམས་ཅད་དྲང་དོན། སངས་རྒྱས་བདེ་བ་ཆེན་པོར་འགྲོ་བས་གསང་སྔགས་ཐམས་ཅད་ངེས་དོན། སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་བདེ་བ་ཆེན་པོར་གནས་པས་འདུལ་བ་དང་། ཐེག་པ་ཆུང་ངུའི་མདོ་དྲང་ དོན་ཆེན་པོ་དང་མངོན་པར་འགྲོ་བས་མངོན་པ་དང་།ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་མདོ་ཐམས་ཅད་ངེས་དོན། འགྲོ་དོན་དུ་ངེས་པས་འདུལ་བ་དྲང་དོན། ཆུང་བའི་མདོ་སྡེ་ངེས་དོན། རྒྱུ་ལས་དང་འབྲས་བུ་སྟོན་པས་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལྔ་གོང་དུ་འགྲོ་བས་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་དྲང་དོན། རྒྱུ་དེ་རྣམས་ཤེས་རབ་ ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པར་ངེས་དོན་ནོ།།རྒྱུ་ལས་དང་འབྲས་བུར་འདོད་པས་ཀྲྀ་ཡོག་དྲང་དོན། མ་ནོར་བའི་འབྲས་བུ་ཉིད་ལ་སྤྱོད་པས་ནང་པ་ངེས་དོན། ཐབས་ལ་བརྟེན་ནས་འགྲོ་བས་ཕ་རྒྱུད་དྲང་དོན། ཤེས་རབ་རྒྱུད་ལ་གཏོགས་པས་མ་རྒྱུད་ངེས་དོན། དེ་རྣམས་རིམ་པར་བརྒྱུད་པས་རྒྱུད་རྣམས་ དྲང་དོན།རྒྱུད་དོན་སྐུ་བཞིར་ངེས་པས་ངེས་དོན་ཏེ། སྐུ་བཞི་སྒྱུ་མ་ཀུན་རྫོབ་ཡིན་པས་དྲང་བའི་དོན། །དོན་དམ་མཚོན་དུ་མེད་པས་ངེས་པར་ཤེས་པར་གྱིས། །ཞེས་མཚོན་པས་གྲུབ་མེད་ཉམས་དགའ་ཙམ་སྐུ་བཞི་འགྲུབ་པར་རིག་པར་བྱའོ། །དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ཆོ་ག་ཤེས་པར་བྱ་བ་ལ་སྒྲ་དོན་ གཉིས་ལས།སྒྲ་ལ་བསྙེན་པ་དང་། དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ཆོ་ག་དང་། དབང་བསྐུར་གྱི་ཆོ་ག་དང་། དབང་བསྐུར་བ་གོང་ལྟར་རམ། གཞན་ལྟར་ཤེས་པར་བྱའོ།

如是以及以声势力，将"śrutam ekasmin"（我闻一时）配合起来，dharmakāya、saṃbhogakāya、nirmāṇakāya、mahāsukhakāya依次为法身、圆满受用身、化身和大乐身。
因的总集是随众生意乐调伏，小乘摄于外事续，显教和大乘摄于内续。《金刚鬘》中说："方便小事多远果，外续事部之行道，方便大事少近果，是故内续无上乘。"
这也摄于了义和未了义中。《文殊请问经》中说："下转上为未了义，无误真实生为了义。"由此一切相为未了义，诸佛趣入大乐故密咒皆为了义。一切佛安住大乐故律和小乘经为未了义，趣入大乘和显教故显教和大乘经皆为了义。为利众生决定故律为未了义，小乘经为了义。因为显示因业和果故，五波罗蜜多趣向上故大乘为未了义，彼等因归于般若波罗蜜多故为了义。
执著因业和果故事续为未了义，行持无误果故内续为了义。依方便趣入故父续为未了义，属于智慧续故母续为了义。彼等次第相传故诸续为未了义，续义决定为四身故为了义。四身为幻化世俗故为未了义，胜义不可表诠故当知为了义。以此表示应知四身仅为无实悦意成就。
关于坛城仪轨的了知，从声义二方面来说：在声方面，应了知亲近、坛城仪轨、灌顶仪轨、灌顶如上或依他方式。


 །དོན་གྱི་ཁྱད་པར་ལ་ངེས་དོན་དང་དྲང་དོན་དུ་ཤེས་པར་བྱ་བ་དང་། དྲང་དོན་ངེས་དོན་དུ་སྒྲུབ་པ་ལ་གཉིས་ལས་ངེས་དོན་དང་དྲང་དོན་དུ་ཤེས་པར་ བྱ་བ་ལ་གཉིས་ཏེ།ངེས་དོན་ནི་དཀྱིལ་ཞེས་བྱ། དབུ་མ་ཞེས་བྱ་བ་དང་། མ་དྷྱ་མ་སྟེ། དབུ་མ་མུ་བཞི་དང་བྲལ་བ་ལ། གང་མུ་བཞི་དང་བྲལ་ན་འཁོར་ཞེས་བྱ། གཡོག་ཅེས་བྱའོ། །ཀ་བྱ་དྷ་ར་སྟེ། དངོས་པོར་འཛིན་པ་མུ་བཞི་དང་བྲལ་ལ། ཆེ་གེ་ཞེས་བྱ། སྒྲུབ་པ་ཞེས་བྱའོ། །སཱ་དྷ་ས་ཧ་ཛ་ སྟེ།ལྷན་ཅིག་གདོད་ནས་གཉིས་མེད་དུ་ཡོད་པར་ཤེས་པའོ། །དྲང་དོན་དུ་སྣོད་དུ་བྱ་བ་ཤེས་པ་དང་། བཅུད་དུ་བྱ་བ་ལ་ཡང་བསྙེན་པ་དང་དཀྱིལ་འཁོར་ཆོ་ག་དང་། དབང་བསྐུར་བ་ཤེས་པར་བྱའོ། །ངེས་དོན་དང་དྲང་དོན་དུ་ཤེས་པར་བྱ་བ་དེ་ཡང་དགྱེས་པའི་རྡོ་རྗེ་ནས། སྟོན་པ་པོ་ང་ཆོས་ཀྱང་ ང་།།ཉན་པའི་ཚོགས་ལྡན་ཞུ་བ་ང་། །ཞེས་པས་དེ་དག་ཐམས་ཅད་ངེས་པར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཉིད་སེམས་ཅན་དྲང་བའི་དོན་དུ་མཛད་པ་སྟེ། ཉན་ཐོས་དང་། སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་དང་མུ་སྟེགས་པ་རྣམས་ལ་ནི་མདོ་དང་འདུལ་བ་ལྟར་ཡང་སྣང་སྟེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ལ་གོང་ལྟར་སྡོམ་ པ་གསུམ་ལྡན་དེ་སྣང་བའོ།།བསྙེན་པའི་དུས་ན་སློབ་དཔོན་གྱི་མཚན་ཉིད་བཞིར་བརྟག་ཅེས་པ་སྐུ་བཞི་དང་ལྡན་པའོ། །བརྒྱུད་པ་དང་ལྡན་ཞེས་པ་ཆོས་སྐུར་གནས་པའོ། །དམ་ཚིག་ཅེས་པ་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་སྐུར་གནས་པའོ། །རྒྱུད་སྡེ་ཞེས་པ་ལོངས་སྐུར་གནས་པའོ། །གཞན་དོན་ ཞེས་པ་སྤྲུལ་སྐུར་སྟོན་པའོ།།ཞུ་འབུལ་ཞེས་པ་བྱང་ཆུབ་མཆོག་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་པའོ། །འོག་མིན་དུ་ལོངས་སྐུ་ལ་ཞུ་བ་ཕུལ་བ་བུམ་པའི་དབང་བསྐུར་བའི་སྣང་བ་དེ་རྒྱལ་པོ་ཟས་གཙང་གི་སྲས་བཙས་ནས་ཁྲུས་གསོལ་བ་ན་བླ་མ་ལ་མེ་ཏོག་ཅེས་པ་ནི་ཆོས་སྐུ་བདེ་བ་ཆེན་པོ་ལས་མ་གཡོས་ པར་སྤྲུལ་སྐུ་སྟོན་པའོ།།རྫས་བྱམས་པའི་སྟོབས་ཕན་ཆད་ཀྱིས་བསགས་ཏེ་སྤོས་ཀྱི་གླང་པོ་ལ་སོགས་པ་སྐོར་མང་བ་ལ་ཕྱོགས་བཅུའི་སངས་རྒྱས་དང་། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དང་། ཆོས་སྐྱོང་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་མཆོད་ནས་འཛམ་བུའི་གླིང་དུ་ལུང་བསྟན་པ་དེ་ཕྱིའི་མཆོད་པའོ། །ཡབ་ཡུམ་གྱི་ གནས་སུ་བཅས་ནས་ཡི་གེ་ལྔ་ལས་མངོན་བྱང་ལྔར་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་དེ་ནང་མཆོད་དོ།།དེའི་དུས་ན་ཡུམ་གྱི་ལྷུམས་ན་བཞུགས་པ་དེ་དེ་ཁོ་ནའི་མཆོད་པའོ། །ཡབ་ཡུམ་གྱི་སྐོར་སྤོས་ཀྱི་གླང་པོ་ལ་སོགས་པར་སྣང་བ་དེ་ཆོས་སྐྱོང་ལ་གཏོར་མ་སྟེར་བའོ།

在义的差别上应了知为了义和未了义，在成立未了义为了义上有二：了知了义和未了义有二：了义即所谓"中"，称为中间，madhyama即中，远离四边。若远离何四边则称为"眷属"，称为"仆从"。kāvyadhara即执实远离四边，称为"某某"，称为"成就"。sahasaja即本初俱生不二而有的了知。
未了义中应知能容器和所容纳，也应了知亲近、坛城仪轨和灌顶。关于了知了义和未了义，如《喜金刚》中说："能说者是我法亦是我，具众会闻请问亦是我。"由此一切决定是世尊为调伏众生而作为未了义，对声闻、凡夫和外道显现如经律，对诸菩萨如上显现具三律仪。
亲近时说观察师四相，即具足四身。具传承即安住法身。三昧耶即安住大乐身。续部即安住受用身。利他即示现化身。请求即发殊胜菩提心。于色究竟天向受用身请求，灌瓶顶的显现即净饭王子诞生沐浴时，向上师献花即从法身大乐不动而示现化身。
以慈力等积集资具，绕香象等多圈，十方诸佛、菩萨、护法众皆供养，于赡部洲授记，此为外供养。安住父母处，从五字现证五现觉的体验，此为内供养。彼时住胎中，此为真实供养。父母绕香象等显现，即是向护法献食子。


 །རིགས་བཞི་ལ་ནོར་ ཟས་ཀྱི་སྦྱིན་པ་གཏོང་བར་སྣང་བ་དེ་སློབ་མ་ཡོངས་སུ་སྐྱོབ་པ་ཡིན་ལ།དམངས་ལ་ཉེ་རིང་མེད་པར་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་ཏུ་སྤྱོད་པར་སྣང་བ་དེ་དང་གཞན་རྗེས་སུ་སྨོན་པ་དེ་གཉིས་ཀ་སློབ་དཔོན་ལས་སྡོམ་པ་ལེན་པའོ། །སྐུ་སྐྱོ་ནས་གྲོང་ཁྱེར་དུ་འཆག་པ་ལ་སྐྱེ་རྒ་ལ་སོགས་པའི་སྣང་བ་མཐོང་ བ་ལ་དེ་འཁོར་བ་ལ་ཡི་མུག་པར་སྟོན་པ་དེ་སོ་སོ་ཐར་པའི་བསླབ་པ་སྲུང་བའོ།།དེའི་དུས་སུ་རྒྱལ་བུ་མིང་སྲིང་ཕན་ཆད་སྦྱིན་པ་བྱས་པའི་སྣང་བ་དེ་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་སྡོམ་པ་སྲུང་བའོ། །ཡུམ་ལས་བལྟམས་པར་སྣང་བ་དེ་མཁའ་གསང་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པའོ། །རྒྱལ་རིགས་དང་བྲམ་ ཟེའི་རིགས་ཆེ་བས་བསྟོད་པའི་སྣང་བ་དེ་རྒྱུ་གང་བསྙེན་གྱི་སྔགས་ཟློ་བའོ།།རྫས་ཀྱི་བྱེ་བྲག་ལ་མ་ཆགས་པའི་སྣང་བ་དེ། དཔའ་བོ་དགའ་སྟོན་བྱེད་པའོ། །དེ་ནས་ཁྱིམ་སྤོང་ཞེས་ཡབ་ཡུམ་ལ་ཞུ་བའི་སྣང་བ་དེ་སངས་རྒྱས་འདས་པ་ལ་ཞུ་བའོ། །མཎྜལ་གོང་ལྟར་རོ། །ལོངས་སྐུ་ལ་ཞུ་ བའི་སྣང་བ་དེ་སློབ་དཔོན།ཤེས་པ་ལ་ཞུ་བ་དེ་འདས་པའི་སངས་རྒྱས་སོ། །བརྒྱུད་པ་ཞེས་པ་འདས་པའི་སངས་རྒྱས་དེ་ཡང་སྐུ་བཞི་དང་ལྡན་པའོ། །དེར་རྒྱལ་སྲིད་གཟུང་བའི་སྣང་བ་དེ་རྫས་ཀྱིས་ལྷ་བསྙེན་པའོ། །རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་བཞིས་བཏེག་པའི་སྣང་བ་དེ་རྣལ་འབྱོར་བཞིས་ལྷ་ བསྙེན་པའོ།།དཔལ་ལྷ་ལས་བབས་པའི་རྩེར་ཕྱིན་པའི་སྣང་བ་དེ་ཆོས་སྐྱོང་བསྙེན་པའོ། །མཆོད་རྟེན་ལ་མཁན་པོ་བྱས་པ་དང་། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཉིད་ལས་མེད་ལ། སྡོམ་པ་ལེན་པའི་རྗོད་བྱེད་གཙོ་བོ་དང་འཁོར་ལ་བསྙེན་པའོ། །དབུ་སྐྲ་ཉིད་ཀྱིས་བཞར་བའི་སྣང་བ་དེ་ཡི་ གེ་བརྒྱ་པས་མཚམས་སྦྱར་བའོ།།དེར་ཆོས་གོས་དང་ཁྱིམ་པའི་རྟགས་སྤངས་ཤིང་སྡོམ་པ་དང་ལྡན་པའི་སྣང་བ་དེ་བསྙེན་པའི་རྟགས། མཚན་མ་གྲངས་ཀྱི་བསྙེན་པ་སྔོན་དུ་སྐྱེལ་བའོ། །དེ་ནས་ཤར་དུ་མ་ག་དྷཱར་བྱོན་པའི་སྣང་བ་དེ་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ས་བསླང་བའོ། །དེ་ཡང་མིས་མ་མཐོང་བར་ ཉིད་སྣང་བ་ལ་འཁོར་གྱིས་བསྐོར་ཞེས་གྲགས་པ་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་ལྡན་པའོ།།ཤར་དུ་གཟིགས་ནས་བྱོན་པའི་སྣང་བ་དེ་སངས་རྒྱས་ཞི་བས་སྒྲུབ་པའོ། །ཐམས་ཅད་སྤངས་པར་སྣང་བ་དེ་དབེན་པ་བཙལ་བའོ། །ཕི་ལི་པར་པ་ཏར་བཞུགས་པའི་སྣང་བ་དེ་ཕྱི་རབས་ལ་བརྟགས་པ་ དགོས་པར་བསྟན་པའོ།།བྲམ་ཟེ་མོ་བཟང་ལྡན་ལ་དྲིས་ནས་བྲམ་ཟེ་ག་ཡ་ལས་གཡར་བ་དེ་བདག་པོ་ལ་བསླང་བའོ།

向四种姓布施财食的显现是全面护持弟子，对平民无亲疏地行持六度的显现，以及随他发愿，这两者都是从上师受戒。
身体疲倦时在城中漫步见到生老等显现，表示厌离轮回，这是守护别解脱戒。当时太子兄妹布施的显现是守护大乘戒。从母胎出生的显现是加持虚空密处。被王族和婆罗门种姓尊崇赞叹的显现是诵持因圆满近修咒。
显现不执著资具差别，这是勇士欢宴。然后所谓"出家"向父母请求的显现是向过去佛请求。曼荼罗如前。向受用身请求的显现是上师。向智慧请求是过去佛。传承即过去佛也具足四身。
执掌王位的显现是以资具近修本尊。四大天王擎举的显现是以四瑜伽近修本尊。到达吉祥天降处顶峰的显现是近修护法。在佛塔作和尚，以及从世尊处无有，受戒的能诠主尊和眷属近修。
自行剃发的显现是以百字明相应。彼时舍弃居士相而具戒相的显现是近修相，先行数量近修。然后往东方摩揭陀的显现是请坛城地。
又无人见到而自显现众眷属围绕之名闻，是具足三摩地。向东观察而行的显现是以寂静佛成就。显现舍弃一切是寻找寂静处。住在毗离波多的显现是显示需要观察后世。向善婆罗门女询问后从婆罗门伽耶借得，这是向主人请求。


 །ལྷ་མ་ཡིན་གྱིས་བར་ཆོད་བྱེད་པར་བསྒྲགས་པ་དེ་བདག་པོ་དངོས་སྣང་བ་མེད་པ་ལ་བསླང་བའོ། །བར་མ་ཆོད་པར་སྣང་བ་དེ་རྣལ་འབྱོར་བ་ཞིས་གཟུང་བའོ། །སའི་ལྷ་མོ་སྐུ་ སྟོད་བཏོན་པ་དེ་དཔང་དུ་གསོལ་བའོ།།དེར་འགྱུར་བ་མང་དུ་སྣང་བ་དེ་ཇི་ཙམ་འདོད་པ་ཐུགས་ཀྱིས་བཅད་པའོ། །དེའི་ཟུར་བཞིར་རྡོ་རྗེ་ཕུར་པ་བཞི་བཏབ་སྟེ་ཁྲོ་བོས་མཚམས་བསྲུང་བའོ། །ལྷུང་བཟེད་བསྒྱུར་བས་ས་ལ་ཐིམ་པའི་སྣང་བ་དེས་གཏར་བཅུག་པའོ། །ཀླུ་ཨུ་བི་ཀ་གཉིད་སད་པ་ ལ་ལྷུང་བཟེད་དུ་ཤེས་ནས་ཉལ་བའི་སྣང་བ་དེ།ས་བདག་མ་དགའ་ནས་ས་གཏའ་མ་ཆགས་པའོ། །བདུད་རྣམས་ཀྱི་མདའ་མཚོན་མེ་ཏོག་ཏུ་སོང་བའི་སྣང་བ་དེ་གཏོར་མས་ལན་ཆགས་འཇལ་ཞིང་བར་ཆད་ཟློག་པའོ། །རྒྱལ་པོ་བཞིས་བཞེངས་པར་བསྐུལ་བའི་སྣང་བ་དེ་སློབ་མ་རིགས་ བཞིས་བསྐུལ་བའོ།།བཞེངས་ནས་སྤྱན་བལྟས་པས་བདུད་མོ་རྣམས་འདོད་པས་སྟེག་པར་མཐོང་སྟེ། སྤྱན་གཡས་པ་བསྟན་ནས་སེ་གོལ་གཏོགས་པས་རྒན་མོར་སོང་བའི་སྣང་བ་དེ་སྤྱན་གཡས་པའི་ཊ་ལས་ཉི་མ་བསྐལ་བའི་མེ་ལྟར་སྲེག་པའོ། །འགྱོད་ནས་བདུད་མོས་གུས་པ་ཕུལ་བས་ སྔར་བཞིན་སོང་བའི་སྣང་བ་དེ་སྤྱན་གཡོན་པ་ཨ་ལས་ཟླ་བའི་འོད་ཀྱིས་སྙིང་རྗེས་ཉམས་པ་གསོས་པའོ།།དེ་ནས་དབང་ལྡན་ནས་ཕུར་པའི་མཚམས་ནས་ཕྱོགས་བཞིར་གཡས་སྐོར་དུ་བྱང་ཆུབ་ཤིང་ལ་དབྱངས་དང་ལྡན་པས་ལན་གསུམ་བསྐོར་བས་རྡོ་རྗེ་ལ་སོགས་པ་བཞི་ཞབས་རྗེས་ལ་བྱུང་བའི་ སྣང་བ་དེ།རྡོ་རྗེ་བརྐྱང་བསྐུམ་གྱི་དྲ་གུར་དུ་བྱས་པའོ། །དབྱངས་རཀྵ་སྟེ། རྡོ་རྗེའི་མདའི་དྲ་བར་གྱུར་པའོ། །རྡོ་རྗེའི་གདན་མི་འགྱུར་ཞེས་གྲགས་པ་དེ། དེ་ལྟར་བསྲུང་བའི་བྱིན་རླབས་དང་བསམ་པའོ། །ས་ཡུལ་དེ་ཕྱོགས་གཞན་པས་མཐོ་བར་གྲགས་པ་དེ་ཚད་ལྡན་དུ་བརྩིགས་པ་ལ་ སོགས་པའོ།།ཤིན་ཏུ་དྲི་ཞིམ་ཞིང་ཉམས་དགའ་བ་དེ་དྲི་དང་བའི་རྣམ་ལྔས་བྱུག་པའོ། །སའི་ལྷ་མོ་དེ་ཉིད་དུ་ཐིམ་པའི་སྣང་བ་དེ་སའི་ལྷ་མོ་ལྷག་པར་གནས་པའོ། །བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཤིང་དེ་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྟེན་ཡིན་པའི་སྣང་བ་དེ་མེ་ཏོག་བཀོད་པའོ། །འདས་པ་དང་མ་འོངས་པ་ ཀུན་གྱི་ཡང་རྟེན་པའི་ཡང་རྟེན་ཞེས་གྲགས་པའི་སྣང་བ་དེ་ལྷ་གྲངས་ཀྱི་མེ་ཏོག་བཀོད་པའོ།།བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཤིང་ལས་འོད་ཟེར་བྱུང་ནས་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པར་གྲགས་པ་དེ་མཎྜལ་བཀོད་པ་ལ་རྣལ་འབྱོར་བཞིས་བསྐྱེད་པའོ།

传说非天作障碍，这是向无实相的主人请求。显现无间断，这是由四瑜伽师摄持。地神露出上身，这是请为证明。
彼时显现诸多变化，这是以意断定所欲多少。在其四角钉入四金刚橛，由忿怒尊守护界域。钵盂转变融入地中的显现是插入标记。
龙王优毗迦醒来知是钵盂后又睡去的显现，是地主不悦而地契未成。魔众的箭矢武器化为花朵的显现，是以食子还债并遣除障碍。
四大天王劝请起身的显现，是四种姓弟子劝请。起身观看见魔女们以欲望诱惑，示现右眼并打响指使其变为老妇的显现，是从右眼的吒字放出如劫火般的太阳焚烧。
魔女悔过献上恭敬而恢复如前的显现，是从左眼的阿字放出月光以悲心救护衰败。
然后从东北方金刚橛界域向四方右绕菩提树，伴随音韵绕行三次，出现金刚等四种足迹的显现，是作为金刚伸缩帐幕。音韵即"rakṣa"，成为金刚箭网。
所谓"金刚座不变"，是如是守护的加持与意乐。传说该地比其他方位高，是依量建造等。极其芳香且悦意，是以五种净香涂抹。
地神融入其中的显现，是地神特别安住。菩提树是一切佛陀所依的显现，是花朵庄严。传说是过去未来一切所依中的所依的显现，是以本尊数量的花朵庄严。
传说从菩提树放光为一切佛陀加持，是以四瑜伽生起曼荼罗庄严。


 །དེ་ལ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཚིགས་བཅད་བཞི་ འདོན་པའི་སྣང་བ་དེ་འཁོར་ལོ་དང་།གཞན་ལ་གསོལ་བ་གདབ་པའོ། །དེས་འཁོར་གྱི་མུ་སྟེགས་ཀུན་དགའ་ནས་ཡི་རང་བ་དེ་ཆོས་ཀྱིས་སྐྱོང་བ་གསོལ་བ་གདབ་པའོ། །འོད་ཟེར་དེ་སངས་རྒྱས་པའི་སྣང་བ་དེ་འཁོར་ལོ་མཁན་ལ་བརྟེན་པའོ། །ཕྱོགས་སྐྱོང་བཞིས་བུམ་པ་ཕུལ་བའི་སྣང་བ་དེ་ བུམ་པ་སྟ་གོན་ནོ།།བུམ་པ་གཅིག་ཏུ་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པའི་སྣང་བ་དེ་དཀར་པོས་བྱུགས་པའོ། །ཁོང་རང་གིས་སོ་སོར་མཐོང་ལ་གཞན་གྱིས་གཅིག་ཏུ་མཐོང་བའི་སྣང་བ་དེ་རིན་པོ་ཆེ་དང་ས་ལས་བྱས་པའོ། །བྱིན་གྱིས་བརླབས་པས་མཛེས་ཤིང་ཆེ་བའི་སྣང་བ་དེ་མུ་སྟེགས་ཀྱིས་སྤངས་པའོ། ། ཚངས་པ་ལ་སོགས་པས་རང་རང་གི་ནོར་གྱིས་དོགས་པས་མཚན་མ་བཏབ་པ་དེ་མཚན་མ་བཏབ་པའོ། །ཕྱི་དྲོ་གསོལ་དུ་མ་རུང་ནས་རས་བཀང་ནས་ཀུ་ཤའི་ཁར་གཞག་པའི་སྣང་བ་དེ་མགུལ་ཆིངས་དང་གདན་ལ་གཞག་པའོ། །ཁྱིམ་བདག་གི་བུ་མོས་འོ་མ་དྲངས་པ་ཡང་དེར་བླུགས་པའི་སྣང་བ་དེ བཅུད་བླུགས་པའོ།།དེ་བླུགས་པས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཤིང་གི་གཟུགས་དེར་ཤར་བའི་སྣང་བ་དེ་ལྷ་བསྐྱེད་པའོ། །དེ་ལས་བླངས་པ་བྱུང་ནས། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཤིང་ལ་ཕོག་པས་འདབ་མ་གཅིག་དེར་ལྷུང་བའི་སྣང་བ་དེ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ལྷ་སྤྱན་དྲངས་པའོ། །དེ་ལ་ཀུན་ངོ་མཚར་སྐྱེས་ནས་མཆོད་པའི་སྣང་བ་དེ་སྤྱན་ དྲངས་པ་དེ་ལ་མཆོད་པའོ།།བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ན་མོ་བུདྷཱ་ཡ། ཞེས་བརྗོད་ནས་ཤིང་ལོ་དེར་བཅུག་ནས་ཐམས་ཅད་འོ་མར་གྱུར་ཏེ་གཞག་པའི་སྣང་བ་དེ་ལྷ་མཆོད་བསྙེན་བསྒྲུབ་ཏུ་ཞུ་བའོ། །དེ་ལ་ཀུན་དགའ་ནས་སྤྲོ་ལ་སངས་རྒྱས་ཉིད་ཀྱང་དགྱེས་པའི་སྣང་བ་དེ་སྟ་གོན་ལ་འཇུག་པས་དགའ་ བའོ།།བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀྱེད་ནས་ཤིང་ལ་གཟིགས་པའི་སྣང་བ་དེ་དགའ་ཆེན་ཞུས་པའོ། །ཤིང་ལས་ཡང་འོད་ཟེར་བྱུང་བས་བཅོམ་ལྡན་འདས་དང་བུམ་པ་ལ་ཕོག་པའི་སྣང་བ་དེ་བུ་ཚུར་ཞེས་པ་དང་། བུམ་པ་སྔགས་ཀྱི་གཟུངས་ཐག་གདགས་པའོ།

于此诵念四句佛偈的显现，是向法轮及其他祈请。由此眷属外道皆欢喜随喜，是祈请以法护持。光芒成佛的显现，是依止法轮师。
四方护法献上宝瓶的显现，是宝瓶预备仪轨。加持为一体的宝瓶显现，是涂以白色。自己各别见到而他人见为一体的显现，是以珍宝和泥土所造。加持后显得庄严宏大的显现，是外道舍弃。
梵天等以各自财物担忧而作标记，是作标记。下午不宜供养而盛满布料置于吉祥草尖上的显现，是置于颈饰和座垫上。长者女献上牛奶也倒入其中的显现，是注入精华。
注入后菩提树形相显现其中的显现，是本尊生起。从中取出后击中菩提树，一片树叶落入其中的显现，是迎请智慧本尊。对此众人生起稀有而供养的显现，是供养所迎请者。
世尊念诵"Namo Buddhāya"后将树叶放入其中，一切转为牛奶而置放的显现，是祈请本尊供养亲近修持。对此众人欢喜踊跃，佛陀也欢悦的显现，是欢喜进入预备仪轨。
世尊微笑观看菩提树的显现，是祈请大喜。从树中又放光照及世尊和宝瓶的显现，是"子来"以及系上宝瓶咒语绳索。


 །སངས་རྒྱས་ཀྱིས་ན་མོ་བུདྷཱ་ཡ། ན་མོ་དྷརྨཱ་ཡ། ན་མཿསཾ་གྷཱ་ཡ། ཞེས་བརྗོད་པས་ཕྱོགས་སྐྱོང་ལ་སོགས་པས་ཕྱག་བྱས་པ་དང་། ནེརཉྫ་ནའི་ཉ་ཆེ་ཆུང་དང་ཕྲད་ཅིང་མུ་སྟེགས་རྣམས་འཁོར་དུ་གྱུར་པའི་སྣང་བ་དེས་སངས་རྒྱས་སྤྲུལ་པའི་སྐུ་སྟེ། དེ་ལྟར་སྣང་བ་དང་། རྒྱལ་པོའི་ཁབ་བྱ་རྒོད་ཕུང་པོའི་རི་ལ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་གསུང པ་དང་།ཤྲཱི་ད་ན་ཕ་རྒྱུད་གསུངས་པ་ལ་སོགས་པ་གཅིག་ཡིན་པས་སངས་རྒྱས་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའི་རྣམ་འཕྲུལ་རྒྱུད་རེ་རེ་ཉིད་ལ་ཆོས་རྒྱུད་ལྟར་ལ་དེ་ལྟར་ཡོ་གསུངས་པ་ཡོ་རྒྱུད་དོ། །དགེ་འདུན་འཁོར་དེ་ཡོ་འཁོར་ལོའི་ལྷར་སྟོན་པ་ཉིད་དོ། །གོང་ན་སྟོན་པ་པོ་ཞེས་པས་སོ། །དེ་ལྟར་ཡང་ལྡན་སྔགས་ སུ་ཤེས་པས་ཐམས་ཅད་སངས་རྒྱས་འཇིག་རྟེན་ན་བཞུགས་པ་དང་།ཐམས་ཅད་ཆོས་ལྟར་གྱུར་པས་སྲོག་མི་གཅོད་པ་དང་། ཐམས་ཅད་གྲོགས་དང་དགེ་འདུན་ཡིན་པས་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་ཡོན་ཏན་སྟོན་པའོ། །དེ་ནས་སངས་རྒྱས་འཁོར་རྣམ་བཞི་ལ་རང་རང་གི་སྤྱོད་ལམ་གྱིས་ཆོས་སྟོན་ པ་རིགས་ཀྱི་སྡོམ་པ་འཛིན་པའོ།།ཀླུ་ཁ་ལ་མེ་འབར་གྱིས་སངས་རྒྱས་བསྡིགས་པས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྐུ་ལས་མེ་དཔུང་དཔག་ཏུ་མེད་པས་ཀླུ་བྱེད་པ་དེ་ཞི་སོགས་ཀྱི་སྦྱིན་སྲེག་བྱེད་པའོ། །རྩཝ་ཀུ་ཤ་ལ་མཉེལ་བསོ་བ་དེ་མཁའ་གསང་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པའོ། །ཚངས་པས་མེ་ཏོག་གཏོར་བ་ དང་།མཆོད་པའི་སྣང་བ་དེ་མཆོད་པའི་གནས་སུ་མཛད་པའོ། །པདྨའི་སྐུད་པ་གཡས་ཀྱི་དཔུང་པ་ལ་བཅིངས་པས་རླུང་ཞི་བ་དང་། ཁྱིམ་བདག་གི་བུ་མོའི་གཡོན་ལ་བཏགས་པས་རླུང་ཞི་བའི་སྣང་བ་དེ་སྲུང་སྐུད་གཡོན་དུ་བཏགས་པའོ། །ཁྱིམ་བདག་གི་བུ་མོས་འོ་ཐུག་གི་ལྷུང་བཟེད་ བླངས་ནས་དྲངས་པས་གསོལ་བའི་ལྷག་མ་འཁོར་ལ་བྱིན་པའི་སྣང་བ་དེ་གཏོར་མ་གཏོང་བའོ།།ཞལ་དུ་ཚེམས་ཤིང་གིས་དྲི་མ་ཕྱིས་ནས་དོར་བས་ནྱ་གྲོ་དྷར་གྱུར་པ་དེ་སོ་ཤིང་དོར་བའོ། །ཀུ་ཤ་སྔོན་དུ་བོར་བས་སྔ་ཕྱིར་བྱིན་གྱིས་བརླབས་ནས། སྟན་བྱས་པའི་སྣང་བ་དེ་ཀུ་ཤའི་སྔས་ལ་གཙོ་བོའི་སྔགས་ བཏབ་པ་དང་།སྟན་ལ་སྔགས་ཀྱིས་བཏབ་པ་གདིང་བའོ། །ཡོ་བསྐྲད་ནས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཤིང་ལ་དབུ་གཏད་ནས་གཡས་ས་ལ་ཕབ་ནས་གཟིམས་པར་སྣང་བ་དེ་ལུས་ངག་ཡིད་ཐ་མལ་མིན་པས་འཁོར་ལོ་མགོ་གཏད་སེང་གེའི་ཉལ་སྟབས་སུ་གཟིམས་པའོ། །སྲོད་ ལ་བདུད་ཀྱིས་སྤྲུལ་པ་བྱས་པ་ལས།འོད་ཟེར་སྐུ་ལས་བྱུང་བའི་སྣང་བ་དེ་རྨི་ལམ་ངན་པ་བཟློག་པའོ།

佛陀念诵"南无佛陀耶（नमो बुद्धाय / Namo Buddhāya / 礼敬佛）、南无达摩耶（नमो धर्माय / Namo Dharmāya / 礼敬法）、南无僧伽耶（नमः संघाय / Namaḥ Saṃghāya / 礼敬僧）"，方位护法等顶礼，与尼连禅河大小鱼相遇，外道成为眷属的显现，是佛陀化身。如是显现，以及在王舍城灵鹫山宣说般若波罗蜜多，宣说吉祥施父续等为一，故佛金刚萨埵的幻化于每一续部如法续般如是宣说是瑜伽续。僧众眷属即是轮坛诸尊的显示者。如上所说"是说法者"。
如是了知为具足咒，一切佛住世间，一切成为法故不杀生，一切是友伴与僧众故显示不退转功德。此后佛陀以四众各自的威仪说法，是持种姓戒。
龙王口中火焰威胁佛陀，从佛身放出无量火聚调伏龙王，是作息灾等护摩。在吉祥草上休息，是加持虚空密处。梵天散花及供养的显现，是作为供养处。
以莲花线系于右肩而风息，系于长者女左边而风息的显现，是系护线于左边。长者女取钵盛粥供养，将剩余施予眷属的显现，是施食子。以牙签清洁口中污垢后弃之成为尼拘律树，是弃牙签。
先抛吉祥草后加持前后，作座垫的显现，是以咒语加持吉祥草枕头和主尊，以咒语加持铺设座垫。起身后面向菩提树，右胁着地而卧的显现，是以非凡的身语意面向法轮作狮子卧。
初夜魔作幻变，从身放光的显现，是遣除恶梦。


 །ལྷ་མོ་རྣམས་ཀྱི་མཆོད་པ་བཞེས་ནས་མཉེས་པའི་སྣང་བ་དེ་རྨི་ལམ་བཟང་ནས་མཉེས་པའོ། །དེ་ནས་ཤིང་དྲུང་དུ་གཤེགས་པས་སྐུ་ལས་འོད་ལྔ་བྱུང་བའི་སྣང་བ་དེ་ཐིག་ སྐུད་ལྔ་བཀལ་བའོ།།འོད་ཚུར་འདུས་བྱང་ཆུབ་ཤིང་ལས་འོད་ལྔ་བྱུང་བ་ནི་ཐིག་སྐུད་སྣོད་དུ་བཅུག་ནས་ལྷ་ལྔ་བསྐྱེད་པའོ། །འོད་དེས་ཕྱོགས་བཅུར་ཁྱབ་ནས་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་བཀུག་པའི་སྣང་བ་དེ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ལྷ་བཀུག་པའོ། །ཕྱོགས་བཅུའི་སངས་རྒྱས་བྱོན་ནས་ནམ་ མཁའི་མདུན་ན་བཞུགས་པ་ལ་མཆོད་ནས་ཤིང་ལ་བཞུགས་པའི་སྣང་བ་དེ་ཐིག་སྐུད་ཀྱི་ལྷ་མཆོད་ནས་ཐིག་སྐུད་དུ་བྱས་པའོ།།ཤིན་ཏུ་བསལ་ནས་སངས་རྒྱས་གནས་སུ་གཤེགས་པའི་སྣང་བ་དེ་ཐིག་བཏབ་ནས་སྐུད་པ་བསལ་བའོ། །ཚོན་ཡང་དེ་བཞིན་དུ་འོད་ལྔ་པོ་ཕྱོགས་ཀྱི་སྣང་བ་ ཚིག་ལྔའི་རྒྱུ་འོད་ལྔ་ཕྱོགས་ནས་སྤྲོས།ཕྱོགས་ཕྱོགས་སུ་ཐིམ། ཕྱོགས་ཕྱོགས་སུ་གསལ། རིགས་ལྔར་གྲགས་པ་དང་། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཉིད་དབུས་ན་གནས་པའི་སྣང་བ་དེ་ལྷ་བསྐྱེད་བཀུག་མཆོད་བསམས་བཀྱེ་གསལ་བདག་གི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱིས་གཙོ་བོར་གསལ་བས་ བསྲུང་བའོ།།འོད་ཟེར་གྱི་སྣང་བ་ལ་འཁོར་གྱི་རྟོགས་ཚད་ནི་པྲ་བརྟགས་པའོ། །བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཤིང་གི་ཤར་ནས་གཟིགས་པའི་ཞབས་རྗེས་ཡོད་པ་དེ་དཀྱིལ་འཁོར་དུ་བཅུག་པའི་བྱེ་བྲག་།ལྷོ་ཕྱོགས་སུ་ཀུ་ཤའི་སྟན་ལ་བཞུགས་པ་དང་། ཤར་གྱི་ཞབས་རྗེས་ལ་བཀྲ་ཤིས་རྫས་ བརྒྱད་མངའ་བའི་སྣང་བ་དེ་དབང་སྟེགས་ལ་གདུགས་སྩོགས་ཀྱིས་མཆོད་པའོ།།སྐུ་ལ་མེ་དཔུང་ཕྱུང་བས་བདུད་དང་མུ་སྟེགས་བྱེད་བྲོས་པའི་སྣང་བ་དེ་བགེགས་བསྐྲད་ཕྱིར་སྦྱིན་སྲེག་དང་ཏིལ་བསྔགས་པའོ། །བྱང་ཕྱོགས་སུ་གཤེགས་པས་པདྨ་བཅུ་གསུམ་བྱུང་བ་དེ་དབང་ལ་བུམ་པ་ དང་།ཅོད་པན་དང་། རྡོ་རྗེ་དང་། བདག་པོ་དང་། མིང་དང་། དེ་ཉིད་དང་། གསང་དབང་དང་། ཤེས་རབ་ཡེ་ཤེས་དང་། བཞི་པ་དང་། རྗེས་སུ་གནང་བ་དང་། ལུང་བསྟན་པ་དང་། གསང་བ་བསྒྲགས་པ་དང་། དབུགས་དབྱུང་བར་བསྐུར་བའོ། །བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཤིང་ལ་ཟླ་བ་གཅིག་ཏུ་ གཟིགས་པའི་སྣང་བ་དེ་དཀྱིལ་འཁོར་དང་།ལྷའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལྟ་བའོ། །ནུབ་ནས་ཤར་དུ་གཟིགས་ནས་འོད་ཟེར་བཀྱེ་བའི་སྣང་བ་དེ་དབང་རྫོགས་པས་འགྲོ་དོན་བྱེད་པར་ཤེས་པའོ། །ལྷའི་དབང་པོས་ཟེའུ་ལྔ་པ་ཕུལ་བས་དབུ་ལ་གསོལ་བའི་སྣང་བ་དེ་རིག་པའི་དབང་ལྔ་ཐོབ་པའོ།

接受天女们的供养而生欢喜的显现，是从善梦中生欢喜。此后前往树下，从身放五色光的显现，是悬挂五色量线。光聚集返回，从菩提树放出五色光，是将量线放入器皿后生起五尊。
此光遍及十方召请一切佛陀的显现，是召请智慧尊。十方诸佛降临，供养安住于前方虚空中诸佛后安住于树上的显现，是供养量线诸尊后作为量线。
完全收回后佛陀前往佛处的显现，是打量线后收线。色彩也如是，五色光方位的显现，五字之因五色光从方位放射，融入各方，各方明现，五部众出现，以及薄伽梵安住中央的显现，是生起诸尊、召请、供养、摄收、散布、明显，以自三摩地明显主尊而守护。
在光明显现中眷属的证悟程度是观察征相。菩提树东方有佛足迹，是纳入坛城的特征。南方安住于吉祥草座上，东方足迹具有八吉祥物的显现，是以伞盖等供养灌顶台。
从身放出火聚令魔众与外道逃散的显现，是为驱除障碍而作护摩与诵咒芝麻。向北行出现十三莲花，是灌顶时授予宝瓶、宝冠、金刚、主尊、名号、如实、密灌、般若智慧、第四、随许、授记、宣说密义、给予安慰。
一月观察菩提树的显现，是观察坛城与本尊真如。从西向东观看放光的显现，是了知圆满灌顶后利益众生。
帝释天献上五瓣花冠戴于头顶的显现，是获得五种明灌顶。


 ། ཚངས་པས་གསེག་ཤང་དང་པར་བུ་ཕུལ་བ་ཕྱག་གཡས་གཡོན་དུ་གཟུང་བའི་སྣང་བ་དེ་རྡོ་རྗེ་དང་དྲིལ་བུའི་དེ་ཉིད་ཐོབ་པའི་རྟགས། སྒྲོལ་མས་ཆོས་གོས་གསོལ་བའི་སྣང་བ་དེ་ཕྱག་རྒྱའི་དེ་ཉིད་ཐོབ་པའི་རྟགས། ལེགས་སྐྱེས་མས་འོ་ཐུག་དྲངས་པ་གསོལ་ནས་སྐུ་གསེར་དུ་གྱུར་པ་དེ་གསང དབང་ཐོབ་པའི་རྟགས།ལེགས་སྐྱེས་མས་སྦྱིན་ལེན་ནོར་ལ་སྟོན་པས་གསུངས་པ་དེ་ཤེས་རབ་ཡེ་ཤེས་ཐོབ་པའི་རྟགས། མེ་ལོང་སྒྲ་སོགས་ཕུལ་བ་ལ་ལྟས་སོགས་བྱས་ནས་སླར་གཏད་པ་དེ་བཞི་པ་ཐོབ་པའི་རྟགས། ལྷ་ཚངས་པས་གསེར་གྱི་འཁོར་ལོ་ཕུལ་བ་དེ་རྗེས་གནང་ཐོབ་པའི་ རྟགས།དེ་ལྟར་ཕུལ་ཡང་ཆོས་མ་གསུངས་པས་ནམ་མཁའ་ལ་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་མངོན་སུམ་དུ་མཐོང་ནས་ཁྱོད་མངོན་པར་རྫོགས་ནས་སངས་རྒྱས་པས་ཆོས་སྟོན་ཞེས་པ་དེ་ལུང་བསྟན་ཏོ། །མྱ་ངན་ལས་འདས་པར་བཞེད་པ་ལ། ཚངས་པས་ཞུས་པ་དེ་གསང་བ་བསྒྲགས་པའི་ རྟགས།དེ་ནས་ཤཱཀྱའི་རིགས་ཤིང་གི་ལྷོ་ཕྱོགས་སུ་རབ་ཏུ་བྱུང་བའི་སྣང་བ་དེ་དབུགས་ཕྱིན་པའི་རྟགས། དེ་ནས་བྱ་བ་གཏོང་གསུངས་པ་དེ་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་དེ་ཉིད་གོ་བའི་རྟགས། བཅུད་དུ་བྱ་བ་ལ་ཕྱག་རྒྱ་བཞི་ངེས་དོན་དང་དྲང་དོན་དུ་ཤེས་པར་བྱ་བ་ལ་ཡང་བཞི་སྟེ། དམ་ཚིག་གི་ཕྱག་རྒྱ་ ཤེས་པར་བྱ་བ་དང་།སངས་རྒྱས་དེ་ཆོས་གོས་ལ་སོགས་པར་བཏང་བ་འབྱོར་པའི་ཚོགས་སོགས་པའོ། །པོ་ཀ་རིར་སྐུ་ཁྲུས་མཛད་ནས་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བར་བཞེད་པ་ལ་ཚངས་པས་གསོལ་བ་ཡན་ཆད་གདམས་པས་ཚོགས་བསག་པའོ། །རྒྱལ་པོ་བཞིས་ཆོས་སྟོན་དྲངས་པ་བཞེས་ནས་ གཅིག་ཏུ་བྱས་ཚོགས་པ་ལ་བཀྱེ་བས་ཚད་མེད་བཞི་བསྟན།ཐམས་ཅད་བཞག་ནས་ཤིང་དྲུང་དུ་གཤེགས་ནས་བདུད་སྐྱེས་པས་བསྲུང་བའི་གྲཝ་གུར་ཡན་ཆད་བསྟན་ཏོ། །ཤིང་ལ་སྐུ་བརྟེན་ནས་ཞལ་ཤར་དུ་གཟིགས་པས་མངོན་བྱང་ལྔ་ལས་རྒྱུའི་རྡོ་རྗེ་འཆང་སྦྱོར་དང་པོའི་ རྣལ་འབྱོར་རོ།།སྐུ་དེ་ལས་འོད་ཕྱོགས་བཞིར་སྤྲོས་སླར་འདུས་ཏེ་ཤིང་གི་ཟིལ་པ་དབུ་གཙུག་ལ་ཕོག་པས་ཐུགས་མཉམ་པར་གནས་པ་དེ་རྒྱུའི་རྡོ་རྗེ་འཆང་ཞུ་བ་གོ་ལ། སྒྲོལ་མ་ལ་སོགས་པ་ལྷ་མོ་བཞིས་བསྐུལ་བས་དེ་ལས་བཞེངས་ནས་སྒྲོལ་མ་ལ་སོགས་པ་ལ་བལྟས་ཏེ། ལྷ་མོ་ བཞིས་བསྐུལ་ནས་རྡོ་རྗེ་འཆང་བཞེངས་པ་གོ་སྟེ་རྗེས་ཀྱི་རྣལ་འབྱོར་རོ།

梵天献上铃铛和法螺，双手持执的显现，是获得金刚铃的真如之相。度母献上法衣的显现，是获得手印真如之相。善生女供养乳粥食用后身变为金色，是获得密灌顶之相。善生女布施财物而佛陀开示，是获得般若智慧之相。献上镜子、声音等物后观察等而后归还，是获得第四灌顶之相。梵天献上金轮，是获得随许之相。
如是供养但未说法时，于虚空中现见一切诸佛，说"你已现前圆满成佛，应当说法"，这是授记。当欲入涅槃时，梵天祈请，是宣说密义之相。此后释迦族于树之南方出家的显现，是获得安慰之相。此后说"放下一切"，是了解坛城真如之相。
总结所作中四种手印应知胜义与世俗二义，也有四种：应知三昧耶手印，佛陀布施法衣等是圆满资粮等。
在布嘎日沐浴后欲入涅槃时，梵天祈请之前的教授是积累资粮。四大天王请法后接受供养合为一体分给众人，是宣说四无量。放下一切前往树下，魔众生起守护帐幕之前已宣说。
依靠树身向东观看，从五现等觉生起因位持金刚是第一瑜伽。从彼身放光向四方后收摄，树露水滴落顶髻，心安住平等，是了解因位持金刚融化。度母等四天女劝请，从彼起身观看度母等，了解四天女劝请持金刚起身，是随后瑜伽。


།སྐུ་ལས་འོད་བྱུང་ཕྱོགས་བཅུར་སྤྲོས་པས་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་མདུན་དུ་སྣང་བར་གྱུར་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་སྐུ་ལ་ཐིམ་པ་དེ་འཁོར་ལོ་རྫོགས་པར་བསྐྱེད་པ་སྟེ། རྫོགས་པའི་རྣལ་འབྱོར་རམ། དཀྱིལ་ འཁོར་རྒྱལ་མཆོག་ཏུ་གོ་བའོ།།དེ་ནས་ཐུགས་ཀ་ནས་འོད་འཕྲོས་ནས་སྣང་བས་ཁྱབ་ནས་སླར་ཐིམ་པ་དེ་ཡེ་ཤེས་སེམས་དཔའ་བཅུག་པའོ། །དེ་ནས་དབང་པོ་རྣམས་ནས་འོད་བྱུང་སྣང་བར་བྱས་སླར་འདུས་སྐྱེ་མཆེད་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པའོ། །ཡང་མཛོད་སྤུ་དང་། ལྗགས་དང་། ཐུགས་ ཀ་ནས་དེ་བཞིན་དུ་རིམ་གྱིས་འོད་འཕྲོས་སླར་བསྡུས་པ་དེ་སྐུ་གསུང་ཐུགས་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པའོ།།གཙུག་ནས་འོད་བྱུང་ནས་སྣང་བ་ནི་དབང་བསྐུར་བའོ། །ཁྱིམ་བདག་གི་བུ་མོས་ཡང་འོ་ཐུག་དྲངས་པ་མ་གསོལ་བར་མདུན་དུ་གཞག་པས་སྐུ་གསལ་བར་གྱུར་པ་དེ་བདུད་རྩི་མྱང་བའོ། ། འོན་ཀྱང་ཐུགས་ཀ་ནས་འཕྲོས་འདུས་ལྷ་མིའི་ཚོགས་ཀྱིས་མཆོད་པ་བྱེད་དེ་ཕྱི་ནང་གསང་བའི་མཆོད་པར་གོ་ལ། དེ་ནས་ཚངས་པ་ལ་སོགས་པས་བསྟོད་པར་གོ་བའོ། །དེ་ནས་འོད་ཟེར་དེ་ཐམས་ཅད་སྐུ་ལ་ཐིམ་ནས་གནས་པ་བསྐྱེད་པ་རྫོགས་པར་གོའོ། །དེ་ལྟར་མཉམ་པར་གནས་པ་དེ་དམ ཚིག་གི་ཕྱག་རྒྱར་བསྒོམ་པར་གོ།།ལས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་ངེས་དོན་དང་དྲང་དོན་དུ་ཤེས་པར་བྱ་བ་ནི་དེ་ལྟར་གནས་པ་ཤིང་ལ་སྐུ་རྒྱབ་གཏད་པར་ཨ་ཝ་དྷཱུ་ཏྲེ+ེ་ལ་དབུགས་ཡོད་ལ་ས་ལ་བ་ན་ཡོད་པའོ། །རྩ་བ་མེ་རླུང་ལ་ཟུག་པ་ཡང་། རྩ་དེའི་ཞབས་གོ་བའོ། །རྩེ་མོ་ལྷོ་ནུབ་ཏུ་འོང་ཞིང་ཟིལ་པ་འབབ་པ་དེ་ བདུད་རྩིར་ས་ནཱ་གཡས་ནས་འབབ་པའོ།།ཡན་ལག་བྱང་ཆུབ་ན་ཡར་འོང་བ་ལ་ལ་ནཱའོ། །ཡལ་ག་ཕྲ་ལ་མང་བ་དེ་རྩ་ཕྲན་མང་པོའོ། །དུད་དེ་ལོ་མ་བརྗེ་བ་དེ་ཉོན་མོངས་ཡེ་ཤེས་སུ་སོང་བའོ། །མེ་ཏོག་ནུབ་མོ་གསལ་བ་ཀུན་ལ་གསང་བའོ། །འབྲས་བུ་ཕྲ་ཞིང་ཤིང་ལ་ཐང་ཆུ་མེད་པ་ནི་རོ་ཉམས་སུ་ མྱོང་ཞིང་ཉོན་མོངས་པ་མེད་པའོ།།སྐུ་དེ་གྲིབ་མ་ལ་ཞུགས་བདེ་མི་སྤོང་བའོ། །ཆོས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱའི་ངེས་དོན་དང་དྲང་དོན་དུ་ཤེས་པར་བྱ་བ་ནི་སྐུ་དྲང་པོར་ཞལ་ཤར་དུ་གཟིགས་ནས་བཞུགས་པ་དེ་བརྒྱུད་པའི་མན་ངག་ཡོད་ཅིང་ཉམས་སུ་ལོན་པའོ། །ཕྱག་གཉིས་ས་གནོན་དང་མཉམ་པ་ ཉིད་ནི་རྟེན་འབྲེལ་ཐབས་ཤེས་རབ་མཉམ་གཞག་དང་རྗེས་ཐོབ་ཏུ་བསྒོམ་པའོ།།སྤྱན་སྣ་རྩེར་གཏད་པ་དེ་དཔེས་དོན་མཚོན་ཅིང་རྙེད་པའོ། །ཞབས་རྡོ་རྗེ་སྐྱིལ་ཀྲུང་དུ་བཞུགས་པ་དེ་ཡེ་ཤེས་གོ་ཞིང་གདེང་དང་ལྡན་པའོ།

从身放光遍及十方，一切诸佛显现于前，融入世尊身中，这是圆满生起轮，即圆满瑜伽或理解为坛城胜义。此后从心间放光遍及显相后复融入，这是入智慧尊。此后从诸根门放光作显现后复收摄，是加持诸处。
复次从眉间毫相、舌及心间如是次第放光后收摄，是加持身语意。从顶放光显现是灌顶。长者女再次献上乳粥未食而置于前时身变明净，是品尝甘露。
然而从心间放射收摄，天人众作供养，理解为外内密供养，此后理解为梵天等作赞颂。此后一切光芒融入身中安住，理解为圆满生起。如是安住，理解为修持三昧耶手印。
应知事业手印的胜义与世俗：如是安住背靠树时，气在中脉，有支分。根部插入火风，也理解为彼脉之基。顶端来至南西方滴落露水，是甘露从右脉流下。支分向北方上升是左脉。细小众多枝条是众多细支脉。下垂交换叶子是烦恼转为智慧。夜晚明亮之花是对一切秘密。果实细小而树无树液，是体验味道而无烦恼。彼身入于阴影是不舍离乐。
应知法印的胜义与世俗：身体正直面向东方安住，是具有传承教授并获得体验。双手结触地印与等持印是缘起方便智慧等持与后得修持。眼注鼻尖是以喻表义而获得。双足金刚跏趺而


 །ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་སྐུ་མི་སྣང་བར་མཛད་ནས་འོད་དང་སྤྲུལ་པས་ཀུན་དུ་ ཁྱབ་པའོ།།དེ་ཡང་དམ་ཚིག་གི་ཕྱག་རྒྱ་ཅི་དགོས་ཤེ་ན། འབྱོར་པ་དང་། གདམས་པས་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཚོགས་བསག་པ་ནི་རྒྱུ་ལས་འབྲས་བུ་འབྱུང་བས་སངས་རྒྱས་ལྟར་སྤྲུལ་སྐུ་འབྱུང་ངོ་། །དེ་ཡང་ཚད་མེད་བཞི་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་སོགས་པས་མ་ཉམས་ཤིང་འབྱུང་བའོ། ། དེ་གཉིས་རྒྱུ་བསོད་ནམས་མེད་ན་མི་འབྱུང་བས་དེའི་རྒྱུའི་དུས་སོ། །འབྲས་བུ་རྟེན་དང་བརྟེན་པ་སངས་རྒྱས་རེ་རེའི་སྣང་བ་དེ་བསྲུངས་པས་བདུད་མེད་པའོ། །དེ་ཡང་སྟོང་པས་འཆི་བདག་བཅོམ། །མེས་ཉོན་མོངས་བཅོམ། དྲ་གུར་གྱིས་ཕུང་པོ་བཅོམ། ཁྲོ་བོས་ལྷའི་བུའི་བདུད བཅོམ།དེ་ལྟར་བདུད་མེད་པས་གཞལ་ཡས་ཁང་ཇི་ཙམ་འདོད་པར་རང་རང་གིས་བསྟན་པའོ། །མངོན་བྱང་ལྔ་ལས་སྐུ་བཞེངས་པ་སྤྲུལ་སྐུ། ཕ་དང་མའི་སི་ལ་དང་ག་པུར་ཟླ་ཉི་ཧཱུཾ་ཟླུམ་པོ། འཕྲོ་འདུའི་ཚོགས་ཀྱི་རྒྱུ་མཐུན་དེ་ལས་སྐུ་བཞེངས་པ་སྔོན་སྟོང་པ་ཡི་གེ་ལྔར་བྱས་པ་འོག་མིན་ ལས་ཆད་པ་མི་འདོད་པ་ཐམས་ཅད་རང་གི་སེམས་སུ་འདོད་པས་འཇིག་རྟེན་པའི་སྣང་བ་ལ་ཕ་མ་ལས་རང་གི་མངོན་བྱང་ལྔ་ལས་སྐུ་བྱུང་བའོ།།ཞུ་ནས་བསྐུལ་བས་བསྐྱེད་པས་འདོད་ཆགས་འདུལ་བ་དང་བསྐུལ་ནས་ཡབ་ཡུམ་བཞེངས་པ། ཞུ་བར་གྱུར་པ་མི་རྟོག་པ། བཞེངས་པ་ འགྲོ་བ་གདུལ་བྱར་བྱ་བ་གཞན་མཛད་པའོ།།དཀྱིལ་འཁོར་རྫོགས་པ་སྲས་བལྟམས་པའོ། །ཡེ་ཤེས་སེམས་དཔའ་བཀུག་བཅུག་གཉིས་མེད་དགྱེས་པ། བདག་དང་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ངོ་བོ་གཅིག་པ། དུས་མི་ཉམས་པས་བཀུག་པ། ཐ་དད་མེད་ པས་བཅུག་ལ།མི་རྟོག་པས་གཉིས་མེད་བྱས་པའོ། །འགྲོ་དོན་ནུས་པས་མཉེས་པའོ། །སྐྱེ་མཆེད་ལ་མངོན་ཤེས་འབྱུང་བའོ། །རིགས་གསུམ་འདུས་ན་འདུལ་བས་སྐུ་གསུམ་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པའོ། །སངས་རྒྱས་ལ་དབྱེ་བ་མེད་ཅིང་མི་རྟོག་པས་དབང་ངོ་། །བདེ་བ་ཆེན་པོར་ གནས་པས་བདུད་རྩི་མྱང་བའོ།།འཇིག་རྟེན་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ཤཱཀྱ་ཐུབ་པ་ལ་སོགས་པ་མཆོད་པའོ། །སེམས་ཅན་འདྲེན་པས་བསྟོད་པའོ། །མི་རྟོག་པའི་རང་བཞིན་གྱི་ངོ་བོས་རྫོགས་རིམ་མོ། །ཡང་ན་དེ་ལྟར་བྱས་པས་ཡེ་ཤེས་སེམས་དཔའ་ལ་སོགས་པ་ལ་སེམས་ ཅན་གྱི་སྣང་བས་རྡོ་རྗེ་གདན་དུ་འོད་ལ་སོགས་པ་གོང་བཞིན་ཤེས་པར་བྱའོ།།གསང་སྔགས་བཞིན་བྱས་པས་སྒྱུ་མ་སོགས་ཀྱིས་ད་ལྟར་བསྒོམ་པ་དེ་ལྟར་བསྐྱེད་པར་ཤེས་པར་བྱའོ།

大手印令身不显现而以光明与化身遍及一切。若问为何需要三昧耶手印，由资具与教授积累福德资粮，因从因生果而如佛陀般化身显现。复次由四无量及智慧资粮等而不退失而生起。若无此二种因之福德则不生起，故为因位。果位所依能依佛陀各自显相由守护故无魔。复次由空性降伏死主，以火降伏烦恼，以网帐降伏蕴，以忿怒尊降伏天子魔。
如是无魔故随各自所欲显示无量宫殿。从五现证起身为化身，父母的栴檀与龙脑，日月吽圆形，放收聚集之因缘从彼起身，先前空性成为五字，不欲从色究竟天降下，一切欲求皆为自心所欲，故于世间显相中从父母及自己五现证中身生起。融化劝请而生起调伏贪欲及劝请父母起身，融化成为无分别，起身为调化所化众生之他利事业。
圆满坛城是子嗣诞生。召请智慧尊入驻成为无二喜悦，自身与一切佛陀本性为一，由时不退失故召请，由无差别故入驻，由无分别故成无二。由能利众生故欢喜。于诸处生起神通。三族和合时调伏故加持三身。于佛无分别且无分别故灌顶。安住大乐故品尝甘露。
一切世间供养释迦牟尼等。由引导众生故赞颂。以无分别自性之本质为圆满次第。或者如是作已，于智慧尊等以众生显相，应知如前于金刚座光等。如密咒而作，应知以幻等现在修持如是生起。


 །འདིར་རབ་ཏུ་མི་གནས་པས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྣང་བ་ལ་བརྟེན་ནས་བརྟེན་པའི་རྣལ་འབྱོར་ པར་སྣང་བ་སེམས་ལ་རྡོ་རྗེ་གདན་ལྟར་སྣང་བའོ།།དེ་ཡང་ལས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱའི་རྩ་ཡོད་པས་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ལམ་རྒྱབ་ན་གནས་པས་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་བརྟེན་པ། མེ་རླུང་ཡོད་པས་ཐབས་དགོས་པ་ལ་ལ་ནཱ་དང་ར་ས་ནཱ་སངས་རྒྱས། དགོས་པ་སྤྱི་བོ་ནས་འབབ་ པ་སངས་རྒྱས་རྒྱུད་པའི་གསུང་གི་ཡེ་ཤེས་ཐོབ་པ་དང་ཉམས་སུ་མྱོང་བའོ།།རྩ་བྲན་དང་ཉོན་མོངས་པ་མེད་པ་ལ་སོགས་པ་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་སྐུ་བྱུང་བ་དངོས། ཆོས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱའི་བདེ་བ་ཆེན་པོ་གནས་པ་ལ་སྐུ་གཉིས་འབྱུང་བ་དང་། ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་ལུགས་གོང་གི་ལྟར་རྡོ་རྗེ་ གདན་དུ་བྱུང་བའོ།།ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོས་སྐུ་གདོད་ནས་མུ་བཞི་དང་བྲལ་བ་དེ་རྣམས་འབྱུང་ཞིང་དེ་ཉིད་ཡིན་པར་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་གོང་ལྟར་མི་སྣང་བ་འོད་དུ་གྱུར་པའོ། །དེ་ཡང་སྤྲུལ་སྐུ་ཤཱཀྱ་ཐུབ་པ་དང་། ཧེ་རུ་ཀ་སེམས་ཅན་གྱི་སྣང་བ་ལོངས་སྐུར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྣང་བ། བདེ་བ་ཆེན་པོ་རང་གི་བདེ་བ་མྱོང་བ་ཆོས་ཀུན་ལ་ཁྱབ་པའོ། །དྲང་དོན་དང་ངེས་དོན་དུ་བསྒྲུབ་པ་ལ་སྣོད་བསྒྲུབ་པ་དང་བཅུད་བསྒྲུབ་པའོ། །སྣོད་བསྒྲུབ་པ་ནི་རྡོ་རྗེ་མཁའ་འགྲོ་ནས། །ལུས་ཉིད་དཀྱིལ་འཁོར་དག་ཏུ་བསྒྲུབ། །འབྲས་བུ་དེ་ལས་འབྱུང་བའོ། །བསྙེན་པ་གོང་འོག་ལྟར བསྒྲུབས་ཏེ།།ཞེས་འབྱུང་བ་དཀྱིལ་འཁོར་ཆོ་ག་ལས་བཙལ་བ་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཚོགས་སོགས་པ། བརྟག་པ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་བསགས་པ། བསླང་བ་གཞལ་ཡས་ཁང་དང་རྒྱུ་བསྐྱེད་པ། འབྲས་བུ་རྫོགས་པ་ཡེ་ཤེས་བཅུག་པའོ། །གཟུང་བ་སྐྱེ་མཆེད་ནས་བསྟོད་པ་ཡན་ཆད་ དོ།།བཅད་པ་ཕུང་པོ་ཁམས་དང་སྐྱེ་མཆེད་ལ་སོགས་པ་གང་འདོད་གདོད་ནས་ཡོད་པའོ། །སྦྱང་བ་རྣམ་དག་ཤེས་པའོ། །རྩིག་པ་ལུས་གྲུ་བཞིར་བྱུང་བས་ཕུང་པོར་ཆགས་པའོ། །ཐིག་འཁོར་ལོ་བཞི་ལ་སོགས་པའི་རྩ། ཚོན་ག་པུར་སྣང་བས་ཁྲག་འབབ་པའོ། །རྐྱེན་གནས་ སྙིང་དབུས་ན།མིང་ཡང་ཨ་ཝ་དྷཱུ་ཏཱི་གཟུགས་ཡི་གེ་ཧཱུཾ། ལྷ་གཙོ་བོ། དབྱིབས་ཐིག་ལེ། ངོ་བོ་ཁུ་བ། ལས་ཅན་གྱི་རྒྱུ་སེམས་ཀྱི་འཕྲུལ་པ། བདེ་བའི་རང་བཞིན་མི་རྟོག་པ། ཉམས་སྟོང་པའི་ངང་། རྟོགས་པ་དང་ལྡན་པས་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ལྔ་དང་། སྐུ་བཞི་དེ་ལས་འབྱུང་བས་ གནས་བརྒྱན་ལ།མི་རྟག་པའི་འཁོར་བ་དེ་ལས་སོ།

此处由于极不住故，依菩萨显相而现为所依能依瑜伽，于心中现如金刚座。复次由有事业手印脉故，一切佛道在背后安住，为一切佛所依止。由有风火故，于方便所需中，左右二脉成佛。所需从顶降下，获得佛传承语之智慧并获得体验。
无支脉及烦恼等故，圆满报身真实生起。于法印大乐安住中生起二身，及波罗蜜多之道如前于金刚座生起。大手印之身本离四边，彼等生起即是彼性，如前波罗蜜多不显而成光明。
复次化身释迦牟尼与贺鲁迦为众生显相，报身为菩萨显相，大乐为自身乐受遍及诸法。于了义不了义成就中有器世间成就与有情世间成就。器世间成就如金刚空行中说："身即成就为坛城，果从彼中生起。修持前后如近修。"
如是所说从坛城仪轨中寻求积累福德资粮等，观察积累智慧资粮，发起宫殿与因之生起，圆满果位纳入智慧。所取从处所至赞颂为止。
断除蕴界处等任何所欲本来存在。清净为了知清净。墙壁由身成四方而执著为蕴。线为四轮等之脉，颜料现为龙脑而血液流动。缘起处在心中央。名为中脉，形为吽字，本尊为主尊，形状为明点，本质为精液，具业之因为心的幻化，乐的自性为无分别，体验为空性境界。由具证悟故五种圆满及四身从彼生起而庄严处所，从无常轮回中生起。


 །བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཕྱོགས་ཀྱི་ཆོས་སུམ་ཅུ་རྩ་བདུན། ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག། །སྟོང་པ་བཅོ་བརྒྱད་ཡིན་ལ། མངོན་བྱང་ལྔ་ལས་འཁོར་ལོ་བྱུང་བའོ། །མ་རྟོགས་པ་འཁོར་བའི་གཟུགས་སོགས་དང་། ཁྲག་དང་ཁུ་བ་ལ་སོགས་པ་ སེམས་ཅན་གྱི་ལུས་འབྱུང་བའོ།།དབང་བསྒྲུབ་པ་རྒྱུད་ལྟར་མན་ངག་གི་རྩ་དང་རླུང་དང་མེ་བསྒོམ་པ་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་སྟ་གོན་ནོ། །ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་སྒྲུབ་པའོ། །རང་ལས་བྱུང་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་དུ་བཅུག་པ་མཐོང་བའོ། །ལུས་རྒྱ་ནས་འབྱུང་བས་མི་གནོད་པ་བུམ་དབང་ཐོབ་ལུས་ཀྱི་ ཉེས་པ་དག་པའོ།།སྤྱི་བོ་ནས་བབས་པས་གསང་དབང་ཐོབ་ངག་གི་ཉེས་པ་དག་པའོ། །ཡིད་མཉམ་པར་གཞག་པས་དབང་གསུམ་པ་ཐོབ་ཡིད་ཀྱི་ཉེས་པ་དག་པའོ། །ཐམས་ཅད་དེ་ལྟར་རྟོགས་པས་ལུས་ངག་གི་ཉེས་པ་ཞི་དབང་བཞི་ཐོབ་པའོ། །བཅུད་བསྒྲུབ་པ་ལ་ཕྱག་རྒྱ་བཞིའི་ཚུལ་དང་། དྲང་དོན་ངེས་དོན་དུ་བསྒྲུབ་པ་ལ་ཐེག་པ་ཆེ་ཆུང་གཉིས། ཆུང་བའི་སྐྱབས་དཀོན་མཆོག་གསུམ་ཞེས་པ་གོང་དུ་བསྟན་པའི་ཧེ་རུ་ཀ་ཕྱི་ནང་ཡོར་སྣང་བ་དེ་དང་། རྒྱུད་འཁོར་ལོར་གྱུར་པས་སོ། །མཆོད་པ་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་ལྷར་ཤེས་པའོ། །དུས་ཤེས་པ་དེ་ཉིད་དོ། །ཡོན་ཏན དེ་ལྟར་གནས་པས་སོ།།ཐམས་ཅད་ལྷར་གསལ་བས་དགེ་འདུན་དང་འགྲོགས། །ལྷ་ལ་ལྷས་སྲོག་མི་གཅོད་པ་བདག་ཉིད་ལྷ་ཡིན་ན་ཕྱག་གང་ལ་འཚལ་ཏེ་མི་ཉམས་པའོ། །རྟེན་གཞན་སློབ་དཔོན་ཡི་དམ་ལྷ་སྤྱི་ཁྱད་པར་འཕགས་པ་དྲུག་འགྲོ་དྲུག་དང་བྱེ་བྲག་བདུན་ལས་བྱུང་བའོ། །སློབ་ དཔོན་པས་ལྷག་པ་མེད།སྔགས་ལས་ལྷག་པའི་ཆོས་མེད། །རིགས་ལྔའི་སྡོམ་པ་ལས་ལྷག་པ་མེད་པས་འགྲུབ་པའོ། །སོ་སོ་ཐར་པའི་རིས་བདུན་དག་པའོ། །རྩ་བ་ཚད་མེད་པ་བཞི། རང་བཞིན་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས། ཡན་ལག་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་གཞལ་ཡས་ཁང་རྟེན་དང་བཅས་པ་ལྷ་གཙོ་ བོར་བརྟེན་པའོ།།རྩ་བ་བཞི་དང་ཡན་ལག་བཞི་སྟེ། བརྒྱད་གཞལ་ཡས་ཁང་དུར་ཁྲོད་བརྒྱད་དང་བཅས་པའོ། །སྲོག་མི་གཅོད་པ་དང་། རྩ་བ་གསུམ་ས་བོན་ཕྱག་འཚལ་འཕྲོས་འདུས་གཅིག་ཏུ་གྱུར་པས་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པའི་སྐུ་བཞེངས་པའོ། །ཆང་དང་ལྷ་བསྲུང་བ་མངོན་བྱང་ལྔ་ལས་གྲུབ་ པའོ།

三十七菩提分法、六波罗蜜多、十八空性，从五现等觉中生起轮。未证悟者从轮回色等及血液精液等生起众生之身。
灌顶成就如续部般，依口诀修持脉风火为坛城准备。为修持体验。纳入从自生起之坛城中为见。从身印生起故无害，获得宝瓶灌顶清净身之过失。从顶降下故获得秘密灌顶清净语之过失。心等持故获得第三灌顶清净意之过失。如是了知一切故身语过失寂灭获得第四灌顶。
有情世间成就中有四印之法，于了义不了义成就中有大小二乘。小乘皈依三宝即如前所示之内外贺鲁迦显现，及续部成为轮故。供养为知一切事物为本尊。了知时即是彼性。功德即如是安住故。一切明显为本尊故与僧伽相伴。本尊对本尊不杀生，自身若为本尊则向谁顶礼而不退失。
其他所依上师本尊普遍特殊六圣六道及七种差别中生起。无胜于上师者，无胜于咒之法，无胜于五部律仪故成就。清净七种别解脱戒。根本为四无量，自性为智慧资粮，支分为毗卢遮那宫殿及所依本尊依止。
四根本及四支分共八与宫殿八尸林俱全。不杀生及三根本种子顶礼放光收摄成一故圆满身立起。酒及护持本尊从五现等觉中成就。


།ཁྱིམ་པའི་རྟགས་སྤངས་པས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྐུ་གསལ་བར་བསྒོམ་པ། རབ་ཏུ་བྱུང་བའི་རྟགས་རྡོ་རྗེ་པདྨ་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པ། མུ་སྟེགས་ཀྱི་རྟགས་སྤངས་པ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་གཞུག་པ། སངས་རྒྱས་པའི་རྟགས་བསྒྲུབས་པ་བདུད་རྩི་ཞལ་དུ་ཞུགས་པ། དགེ་བའི་རྟགས་སྤངས་པ་བསྒྲུབ་ པ་དགེ་བའི་རྟགས་འཁོར་ལོ་ལྔར་གྱུར་པའོ།།རྩ་བ་བཞི་དང་ཡན་ལག་བདུན་སྔོན་དུ་ཚད་མེད་བཞི་བདུན་དག་པ་བསགས་པས་ལྷ་མོ་བཞི་འབྱུང་བའོ། །ཆང་གླུ་ཞེས་པ་གླུས་བསྐུལ་བའོ། །དགེ་སློང་གི་རྩ་བ་བཞི་བླངས་པའོ། །ལྷག་མ་བཅུ་གསུམ་གྱིས་ཡབ་ཡུམ་གྱི་སྐུ་རྫོགས་པར་བསྒོམ་པའོ། །མ་ ངེས་པ་ལ་སོགས་པའི་སྡོམ་པ་དྲུག་ཡབ་ཀྱི་ཐུགས་ཀྱི་ས་བོན་དང་།ཡུམ་གྱི་ཐུགས་ཀའི་ས་བོན་གསལ་བ་དང་། ས་བོན་དེ་སྤྲོ་བ་དང་། རིགས་ཀྱི་ཐུགས་དམ་བསྐུལ་བ་དང་། ལས་སྦྱང་བ་དང་། གཉིས་མེད་དུ་སྤྱན་དྲང་བ་དང་། ཡི་གེ་ལྔ་དང་འདྲེས་ནས་ཞུ་བ་དང་། ཞལ་དུ་ཞུགས་པ་དང་། རྩ་རྣམས་ ནས་བབས་པ་དང་།བསྲུབས་པ་དང་། གཞལ་ཡས་ཁང་བསྐྱེད་པ་དང་། གཙོ་བོ་ལ་སོགས་པའི་གདན་བསྐྱེད་པ་དང་། གཙོ་བོ་དང་། འཁོར་བསྐྱེད་པ་དང་། གཙོ་བོ་དང་རིགས་ལྔའི་ལས་བྱས་ནས་གཞག་པའོ། །རྩ་བ་ལྔ་ཞེས་པ་འཁོར་ལོ་རྫོགས་པར་བསྒོམ་པ་རྒྱུ་འབྲས་མངོན་བྱང་ལྔ་ ལས་བསྐྱེད་པའོ།།རྩ་བའི་སྦྱོར་བ་དབང་མ་བསྐུར་བ། དངོས་མ་མཉན་པ། མཇུག་མ་བསྒོམས་པའོ། །དེ་གསུམ་ཀ་མེད་པ་ལས་ཉན་ཐོས་ཀྱི་སྡོམ་པ་མེད་ན་ཉམས་པ་ཆེན་པོའོ། །མ་མཉམ་པ་སྒོམ་ན་ཉམས་པ་སྦོམ་པོའོ། །དབང་མེད་པར་ཉམས་པ་ཆུང་ངུའོ། །མ་མཉན་ན་ཉམས་པ་སྒོམ་ པོའོ།།དབང་དང་བསྒོམ་པ་མེད་ན་ཕྲ་མོའོ། །གཅིག་ལས་མེད་ན་ལྟུང་བྱེད་དོ། །ཡན་ལག་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཚོགས་དང་རྣལ་འབྱོར་བཞི་རྫོགས་རིམ་སྦྱོར་བ་དངོས་མཇུག་གོ། །དེའི་ཉེས་པ་ཡང་གོང་བཞིན་ནོ། །རྩ་བའི་ཉེས་པ་དབང་སྡོམ་པ་དང་། བསླབ་པ་གསུམ་ཆར་བླངས་ན་སྦོམ་ པོ།།མཉན་ལ་བསྒོམས་ནས་ཆུང་ངུ་བྱུང་བ་དབང་བསྐུར་བ་མ་ཉན། ཕྲ་མོ་དང་དབང་བསྐུར་ལ་བསྒོམ། ལྟུང་བྱེད་རེ་རེ་མེད་པ་བླང་། །ཉེས་པ་ལ་སོགས་གང་སྤྱད་དེ་བསླང་པའོ། །དེ་ཡང་དབང་དང་སློབ་དཔོན་ལ་ཚོགས་དབུལ་བ་དང་། མཎྜལ་གྱིས་བཤགས། །ཕྱིན་མི་བྱེད་པར་བསྡམས་པས་ ཐུབ་པའོ།།ཆང་ཞེས་པ་བདུད་རྩི་མྱང་བ་དང་། ག་བུར་མ་ཤོར་བའོ། །གཏང་སེམས་ཞེས་པ་སྔགས་གཞག་པའོ། །རྒས་ཞེས་པ་མ་ནུས་པའོ།

舍弃在家相而明显修持佛身，出家相加持金刚莲花，舍弃外道相纳入智慧轮，成就佛教相甘露入口，舍弃善相成就转为五轮善相。
四根本及七支分前行四无量七清净积累而生起四天女。酒歌即以歌劝请。受持比丘四根本。以十三余支圆满修持父母身。
不定等六种律仪为父尊心种子与母尊心间种子明显，及放射彼种子，劝请部族誓言，净业，请召入不二，与五字混合融化，入口，降下诸脉，搅动，生起宫殿，生起主尊等座，生起主尊及眷属，主尊及五部作业后安立。
所谓五根本即圆满修持轮，从因果五现等觉中生起。根本加行未灌顶，正行未听闻，后行未修持。若三者皆无而无声闻律仪则为大过。不平等修持则为粗过。无灌顶为小过。未听闻为粗过。无灌顶及修持为细过。仅有一者为堕罪。
支分福德资粮及四瑜伽圆满次第之加行正行后行。其过失亦如上。根本过失灌顶律仪及三学皆受持则为粗过。听闻修持后生小过，未听闻灌顶，细过及灌顶而修，堕罪为缺一而受。忏悔所造等过失。复次于灌顶及上师供养会供，以曼荼罗忏悔，约束不再造则能对治。
所谓酒即品尝甘露，不失樟脑。所谓舍心即安立咒。所谓老即无力。


 །བསྙེན་གནས་ཞེས་པ་ཡེ་ཤེས་སེམས་དཔའ་གཞུག་པ་དང་། སྐྱེ་མཆེད་དང་སྐུ་གསུང་ཐུགས་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པ་དང་། དབང་བདུད་རྩི་བཞི་ དང་།དགེ་བསྙེན་བཞི་དང་། དགེ་ཚུལ་དང་དགེ་སློང་ཆོས་བསྟོད་པ་སྟེ། སྐབས་ཞེས་པ་ལོང་ཡོད་ན་ལེགས་པར་བཅོས། མེད་ན་བསྒོམ་བྱའོ། །བཅོས་ཐབས་ངེས་པར་བསྐྱེད་ཅེས་པ། དེ་ལྟར་ཤེས་པའི་སྔགས་པ་ལ་འདུལ་བའི་རྩ་བ་ཡན་ལག་རེ་རེ་མི་གནོད། ཐབས་དེས་སླར་གསོས་པས་ཐོབ་བོ། ། སྔོན་ཡང་སངས་རྒྱས་ཀྱང་ཧེ་རུ་ཀ་དང་། རྒྱུད་སྟོན་པར་འཁོར་ལ་སྣང་ལ། འཁོར་ཡང་སྡོམ་པ་གསུམ་དང་ལྡན་པའོ། །དེས་ཉམས་པ་བཅོས་སུ་བཏུབ་སྔགས་གཙོ་བོའོ། །དེས་ན་སྔགས་སྒྲུབ་པ་ལ་བློ་སྐྱེད་ཅིང་བརྩོན་པར་བྱའོ། །དུས་ངེས་ཞེས་སྔགས་ལས། ཨིནྡྲ་བྷཱུ་ཏི་དང་། ཌོམྦི་ལ་སོགས་པ ལྟར་ཕྲད་མ་ཐོག་དང་།རང་ཞིག་དང་། ངེས་པ་མེད་པར་ཐོབ་ལ། མ་གྲུབ་བར་དུ་ངན་འགྲོར་མི་སྐྱེ་བས་ཇི་སྲིད་དོ། །ཡོན་ཏན་ཡང་ཡི་དགས་སྟོན་པའི་རྒྱུད་ནས། དམ་ཚིག་ཕྱག་རྒྱ་ལེགས་བསྒོམས་ན། །རྣལ་འབྱོར་པ་ཡིས་གཟུགས་གཉིས་འཐོབ། །ཅེས་པས་མིའི་ནང་ནས་ བྲམ་ཟེར་སྐྱེ་ལ།ངོ་ཚ་ཤེས་པ་དང་ཁྲེལ་ཡོད་པས་སྡོམ་པ་གསུམ་ཡང་དེས་ཐུབ་ཅིང་སྐུ་བཞི་ཡང་དེ་ལས་བྱུང་བའོ། །ཡོན་ཏན་ཆེ་བ་ལ་སོགས་པ་དེ་ལྟར་གནས་པའོ། །ཐོབ་ནས་དབང་ཐོབ་མཉན་བསྒོམས་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཚོགས་བསགས་རྣལ་འབྱོར་བཞི་རྫོགས་རིམ་ཞེས་བསྒོམས་པས་དེ་ཉིད་ ནའོ།།དེ་ལྟར་ཡོན་ཏན་ཤེས་ན་གསུམ་ལ་སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བ་དང་། ལུས་ངག་ཡིད་ཀྱི་སྡིག་པ་བཤགས་ལ། ཆོས་འགྲོ་བའི་དོན་དུ་སྣ་ཚོགས་སྤྱོད་ཀྱང་རང་ཉིད་སྔགས་དོན་ཤེས་པས་གཞན་དུ་བྱེད་པའོ། །སངས་རྒྱས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱང་ཉིད་ལ་རྟོག་པ་མེད་པར་གཞན་ལ་ དོན་མཛད་པའོ།།གསོ་སྦྱོང་ཞེས་པ་གོང་ལྟར་སྦྱོར་བ་དངོས་མཇུག་ལ་དུས་ཐམས་ཅད་དམ་དུས་ཁྱད་པར་ཅན་རྒྱུད་ནས་དོན་བསྟན་པ་ལ་སྤྱོད་པའོ། །དུས་མཆོག་དང་ཐུན་མོང་ཞག་ཟླ་བ་ན་ཡང་འོང་བའོ། །ཆོས་ཞེས་པ་བདག་གིས་གོང་ལྟར་ཉེས་པས་འགྲོ་དོན་དུ་ལུས་ངག་ཡིད་ཀྱིས་དེ་རྣམས་ སུ་ཧ་ཅང་ཆེས་ཏེ།འབྱོར་ནུས་ཡོད་ན་ལྷ་ཁང་ལ་སོགས་པ་བཞེངས་ཤིང་གསོ་བ་དང་། རྒྱུད་དང་མདོ་དང་། འདུལ་བ་དང་། མངོན་པ་དང་། བསྟན་བཅོས་བྲི་བ་དང་། མཆོད་པར་བྱའོ། །མ་འབྱོར་ན་ཡང་ཡིད་ཀྱིས་སྤྱོད་ལམ་བཞི་ལ་མི་དོག་པས་ཐུན་བཞིར་ཉམས་སུ་བླང་བར་བྱའོ།

所谓近住即纳入智慧萨埵，加持处所及身语意，四甘露灌顶，四近事，沙弥及比丘赞法。所谓时机即有暇则善加调整，无暇则应修持。
所谓必定生起调整方法，如是了知的密咒师不违犯别解脱根本及支分，以此方便恢复则可获得。往昔佛陀亦现为喜金刚，向眷属说续部，眷属亦具足三律仪。彼可调整过失是密咒之主要。因此应生起修持密咒之心并精进。
所谓确定时间，如密续所说，如因陀罗菩提及荡姆等，一经遇见即刻、自然及不定获得，在未成就之前不生恶趣故为随时。功德如《饿鬼教示续》中说："若善修誓言手印，瑜伽士将获二身。"即于人中生为婆罗门，以知惭有愧故能持三律仪，四身亦由此生起。如是住于大功德等。
获得后得灌顶、听闻、修持、积累福德资粮、圆满四瑜伽次第而修持即是彼性。如是若知功德则皈依三宝，忏悔身语意罪业，为利众生而行种种法行，然自知密咒义故作他用。诸佛菩萨亦无自执而利益他众。
所谓布萨即如上加行正行后行于一切时或特殊时依续部所示义而行持。殊胜时与共同日月亦当来临。所谓法即如上我以过失为利众生以身语意彼等太过，若有财力能力则应建立修复寺院等，书写续部、经部、律部、对法及论典并供养。若无财力则以意于四威仪中不受限碍而于四座修持。


 །ཐེག་པ་ ཆེན་པོའི་ཡང་སྐྱབས་པའི་ཡོན་ཏན་གོང་ལྟར་སངས་རྒྱས་སྤྲུལ་སྐུ་དེ་ཧེ་རུ་ཀའི་བཞུ་བཏུལ་སྤྲོ་བསྡུ་ཡོད་པ་ཡིན་ཞིང་ཆོས་ཀྱང་སེམས་ལས་ཤེས་པས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཡིན་ལ།དགེ་འདུན་ཡང་རང་ལ་ཡོད་པས་འཁོར་ལོ། །དེ་ལྟར་ཤེས་པས་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་གྱིས་དོན་ སངས་རྒྱས་ཀྱི་ལས་ཡིན་ན།སྦྱོར་དངོས་མཇུག་གོང་ལྟར་དང་། དེ་ལྟར་ཡང་མཐར་ཐུག་དཔུང་བཟང་ངོ་། །ཤེས་རབ་དང་། ལས་དང་། སྨོན་ལམ་དང་། སྔོན་གྱི་སྐལ་བ་ལ་མ་རྨོངས་པས་དེ་ལྟར་སྤྱད་པ་ཤེས་པར་བྱའོ། །བློ་དེ་ལྟར་མེད་པ་ལ་སོགས་པས་རེ་རེ་འདྲ་བས་སྤྱད་དེ། ཕན་ སེམས་དང་དམ་ཚིག་ཐུབ་ན་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཕྱོགས་དང་སྔགས་འགྲུབ་བོ།།ཕྱག་རྒྱ་བཞིའི་ཚུལ་དུ་དྲང་དོན་དང་། ངེས་དོན་དུ་བསྒྲུབ་པ་ལ་ཡང་བཞི་སྟེ། དམ་ཚིག་གི་ཕྱག་རྒྱ་བསྒྲུབ་པའི་ཡོན་ཏན་དེ་ལྟར་ཤེས་པས་སྤྱད་དགོས་པ་དང་། ཞེན་པ་རྣམས་སྙིང་རྗེ་བར་མཐོང་ཞིང་བྱ་བ་བཏང་བ་ འབྱོར་བའི་ཚོགས་ཡིན་ལ།དགེ་བ་ཅི་བྱས་པ་ཐམས་ཅད་སེམས་ཅན་གྱི་ཆེད་དུ་སངས་རྒྱས་སུ་བསྔོ་ཞིང་། བདུན་དག་པ་ཡིད་ཀྱིས་བྱེད་པ་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཚོགས་དང་། བདག་དོན་ལ་མི་རེ་གཞན་ལ་མི་སྤྱོད་པ་ཉིད་ཚད་མེད་པ་བཞི་དང་། ཐམས་ཅད་སེམས་སྟོང་པར་ཤེས་པ་ཡེ་ ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་དང་།དེ་ལྟར་ཤེས་པས་གཞན་མེད་པས་བསྲུང་པ་དང་། དེ་ལྟར་སེམས་གཙོ་བས་གཞལ་ཡས་ཁང་། ཤེས་རབ་སྐྱེ་བས་རྒྱུའི་རྡོ་རྗེ་འཆང་ཡིན་པ་སེམས་སུ་དྲན་པས། སེམས་ལ་སྤྲོས་པ་ཡེ་ཤེས་སེམས་དཔའ་བསྟིམ་པའོ། །དེའི་དུས་དབང་པོ་ཡུལ་དུ་སྣང་བས་ སྐྱེ་མཆེད་ཀྱི་ལྷ་དང་།དེ་ཡང་བདག་གཞན་གཉིས་སུ་མེད་པར་བྱས་པས་སྐུ་གསུམ་དང་། དེས་འགྲོ་དོན་ནུས་པས་དབང་དང་། ཉམས་སུ་མྱོང་བས་བདུད་རྩི་མྱང་བ་དང་། བཀག་པ་མེད་པས་མཆོད་པ་དང་། ངོ་མཚར་ཆེ་བས་བསྟོད་པར་ཤེས་པའོ། །ཐམས་ཅད་གསང་བའི་རྒྱུད་ནས། དེ་ལས་ བྱུང་བ་དེ་ཉིད་པ།།ཞེས་པས་དེ་ལ་ཞེས་པས་དམ་ཚིག་གི་ཕྱག་རྒྱ་བསྒོམ་པའོ། །དེ་ཡང་སྐུ་ལས་འབྱུང་ཞིང་རྟོག་པ་མེད་པ་མ་ཟད་པའོ། །བརྒྱུད་ནས་འགྲོ་དོན་སྣང་བས་དམ་ཚིག་ཡིན་ལ། ཟད་པ་མེད་པས་ཕྱག་རྒྱའོ། །ལས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་ཡང་དེ་ལྟར་དུ་ཤེས་པས་བདེ་བ་ལ་བདག་གཞན་གཉིས་ ལས་འབྱུང་བས་རྩོལ་བའི་ལས་དང་།བདེན་པའི་ཕྱག་རྒྱའོ། །ཐམས་ཅད་གསང་བའི་རྒྱུད་ནས། ལས་ནི་བདག་གཞན་བྱ་བ་སྟེ། །ཉམས་མེད་གནས་པ་རྒྱ་རུ་བཤད། །ཅེས་པའོ།

大乘之皈依功德如上，佛陀化身即喜金刚之融化调伏、放射收摄，法亦由心了知故为般若波罗蜜多，僧伽亦在自身故为轮。如是了知一切自性义为佛业，则加行正行后行如上，如是究竟即为贤臂。
由于不迷惑于智慧、事业、愿力及宿世福分，应知如是行持。对于无如是见解等者，应随各自相应而行，若能具足利他心与誓言，则可成就菩提分及密咒。
以四印方式成就表义与了义亦有四种：由了知如是誓言印成就功德故应行持，见诸执著为悲心并舍弃所作是资具资粮；一切所作善业皆为众生而回向佛果，以意作七清净是福德资粮；不求自利不行于他即四无量，了知一切心为空性是智慧资粮。
如是了知则无他故守护，如是心为主故为宫殿，生起智慧故为因金刚持，以心忆念，于心融入无戏论智慧萨埵。尔时诸根显现境界故为处所诸尊，复以无二自他故为三身，由此能利众故为灌顶，由亲身体验故为尝甘露，由无遮故为供养，由稀有故为赞叹。
《一切密续》云："从彼所生即彼性"，所谓"从彼"即修誓言印。彼亦从身生起且无分别而不尽。由相续显现利生故为誓言，由无尽故为印。事业印亦如是了知，由乐从自他二者生起故为造作事业与真实印。《一切密续》云："事业即自他所作，无失而住说为印。"


 །ཆོས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་ཡང་དེ་ལས་ཤེས་པས་ཐམས་ཅད་ཆོས་སུ་གྱུར་པ་རེ་དོགས་མེད་པས་མ་ཡེངས་པའོ། ། རྒྱུད་ལས། ཆོས་ལས་སེམས་འབྱུང་འཁྲུལ་པ་ཚད་མཉམ་མམ་ལངས་ཀྱང་མི་གཡོ་བ། ཞེས་པས་སོ། །ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་ཡང་དེ་ལྟར་གསུམ་པོ་ཤེས་པས་བདག་ལ་དུས་དང་རིས་མེད་པར་སྐུ་བཞི་འབྱུང་བའི་ཕྱག་རྒྱ་བཞི་ལ་གནས་པའོ། །རྒྱུད་ལས། ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་མཆོག་ཆེན་པོ། །དུས་གསུམ མི་མཉམ་ཆོས་ཀྱི་སྐུ།།ཞེས་སོ། །དེ་ཤེས་པས་མི་ཕན་པས་བསྒོམ་པར་བྱའོ། །ཡི་དགས་སྟོན་པའི་རྒྱུད་ནས། སྐུ་བཞི་འདོད་པས་ཕྱག་རྒྱ་བཞི། །མ་བསྒྲུབས་ཐོབ་པ་མ་ཡིན་ཏེ། །རྒྱུ་རྐྱེན་མེད་པར་ས་བཅུས་ཀྱང་། །རྒྱུ་མེད་བྱང་ཆུབ་སྤྲུལ་མི་ནུས། །ཞེས་པས་སོ། །ལས་ ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་རྩ་དང་རླུང་དང་ངག་གིས་བསྒོམ་པའོ།།ཆོས་ཀྱི་སྐུ་མ་ཡེངས་པར་བསྒོམ་པའོ། །ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་མི་འཛིན་པར་བསྒོམ་པའོ། །དེ་ཡང་སློབ་དཔོན་གཞན་དག་དཀྱིལ་འཁོར་འཁོར་ལོ་རྫོགས་ནས་ལྷ་བསྡུས་ནས་ནཱ་ད་དང་། ཕྲ་མོ་ཐིག་ལེ་བསྒོམ་ཞིང་མི་རྟོག་པར་འདོད་ལ། རྗེས་ཐོབ་ མེད་པར་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོར་འདོད་དེ།དེ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། རིམ་གྱིས་འོག་མ་འགགས་ཏེ་དགོས་པ་མེད་པའི་སྐྱོན་ནི་ལ་ལ་མི་དགོས་བརྟན་བྱེད་དུ་འདོད་དེ། ཡང་མི་བདེན་ཏེ། གསུམ་ལ་སློབ་པ་བས་གཅིག་ཉིད་ལ་བརྟེན་ན་སྐྱེད་པར་ངེས་ཏེ། འདིར་དབང་བཞི་སྔོན་དུ་སོང་ནས་ལམ་ཕྱག་རྒྱ་བཞི་ཀ་ དགོས་ལ་སྐད་ཅིག་ལ་བསྒོམས་ཏེ་འབྲས་བུ་ཡང་སྐུ་བཞི་འབྱུང་བས་བླ་མ་བརྒྱུད་པ་ཡང་དབང་བཞི་བསྐུར་ནས་ཤེས་པར་བྱ།བསྟན་པར་བྱ་སྟེ། དེ་ཉིད་ནས་བཞི་ཀ་དགོས་པར་དམ་ཚིག་ཕྱག་རྒྱ་གཅིག་བསྒོམས་ན། རྣལ་འབྱོར་པ་དེ་གཟུགས་གཉིས་འཐོབ། །ལས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་གཅིག་བསྒོམས་ན། ། རྣལ་འབྱོར་པ་དེ་འདོད་ཁམས་སྐྱེ། །ཆོས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་གཅིག་བསྒོམས་ན། །རྣལ་འབྱོར་པ་དེ་གཟུགས་ཁམས་སྐྱེ། །ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་གཅིག་བསྒོམས་ན། །རྣལ་འབྱོར་པ་དེ་གཟུགས་མེད་ཁམས། །དེ་བས་སྔགས་དང་ཕྱག་རྒྱ་བཞི། །ལམ་བཞི་སྐུ་བཞི་བཅུ་གཉིས་ཟངས། །ཞེས་པས་མན་ངག ལས་ངེས་པར་འབྱུང་བར་བསྒོམ་མོ།

法印亦由彼了知一切成为法，无有希惧故不散乱。续中说："从法生心，迷乱等量，虽起亦不动。"
大手印亦由了知如是三者，于自身无时分别而生起四身之四印安住。续中说："大手印最胜大，三时不等法身。"
由了知此不足故应修持。《饿鬼教授续》云："欲求四身故四印，未修不得为所得，无有因缘十地亦，无因菩提不能现。"
事业印以脉、气、语修持。法身以不散乱而修。大手印以无执而修。
其他上师认为圆满坛城轮后摄集诸尊，修持纳达及细分明点并欲求无分别，认为无有后得即为大手印。然此非是，因渐次下位断灭成无用之过失，有些认为不需要而作为稳固，此亦不实，因较之修学三者，依止一者更能确定生起。
此中先得四灌顶后，道中四印皆需要，刹那修持而果亦生四身，故上师传承亦应授四灌顶后方可了知、教授。彼中说明四者皆需要："修一誓言印，瑜伽师得二色；修一事业印，瑜伽师生欲界；修一法印时，瑜伽师生色界；修一大手印，瑜伽师无色界。是故咒与四印，四道四身十二相。"由此口诀决定修持。


།དེ་ལྟར་བསྒྲུབས་པའི་འབྲས་བུ་ལ་གཉིས་ཏེ། མཐར་ཕྱིན་ན་སྐུ་བཞི་འབྱུང་བ་ལ་ལམ་མ་ནོར་བ་བཞི་སྟེ། བུམ་པའི་དབང་ཐོབ། ལུས་ཀྱི་ཉེས་པ་དག་།རིག་པའི་དབང་ཐོབ། ལྷ་ལྔར་གྱུར་པས་དམ་ཚིག་གི་ཕྱག་རྒྱ་བསྒོམ་དུ་རུང་སྟེ། དེ་ལྟར་སྐུར་ཤེས་ཤིང་། བསྒོམས་པས་ཤ་ཐམས་ཅད་སྒྱུ་མར་སྣང་བས་མེ་ལོང་ལྟ་བུའི་ཡེ་ཤེས་རིག་སྟེ། སའི་ཁམས་དངོས་པོ་མེད་དེ། སངས་རྒྱས་སྤྱན་ལྟར་མཐོང་བས་སངས་རྒྱས་སྤྱན་གྱིས་སྒྲུབ་པའི་གྲོགས་དང་། གྲུབ་ནས་སེམས་ཅན་གྱི་སྣང་བ་ལ་སའི་ཁམས་སངས་རྒྱས་སྤྱན་དུ་འབྱུང་བའོ། །སྒྱུ་མའི་སྣང་བས འགྲོ་དོན་མ་འགགས་པར་མཛད་ལ།གཟུགས་ཙམ་པོར་ཤེས་པས་གཟུགས་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་ཀྱིས་སྒྲུབ་པའི་གྲོགས་བྱེད་ལ། གྲུབ་ནས་སེམས་ཅན་གྱི་སྣང་བ་ལ་གཟུགས་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་དུ་བྱུང་། ཁྲག་གིས་ལུས་ཁྱབ་ཅིང་སྡུད་ལ་རྣམ་པ་དེ་ཐམས་ཅད་ལ་སྟོང་པའི་རྒྱས་ཐེབས་པས་མཉམ་ པ་ཉིད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་རིག་པ་སྟེ།ཆུའི་ཁམས་སྡུད་པས་མཱ་མ་ཀཱི་དང་ལྷ་ལྟར་ཟ་མཉམ་སྟེ། མཱ་མ་ཀཱིས་སྒྲུབ་པའི་གྲོགས་དང་། གྲུབ་ནས་སེམས་ཅན་གྱི་སྣང་བ་ལ་ཆུའི་ཁམས་མཱ་མ་ཀཱིར་འབྱུང་ངོ་། །སྐྱེ་མེད་དུ་མཉམ་པར་འགྲོ་དོན་རྟོག་མེད་དུ་བྱེད་པས་ཚོར་བ་ལ་ཁྱད་མེད་དགོས་པ་འབྱུང་བས་རིན་ཆེན་ འབྱུང་ལྡན་དུ་གྲུབ་ལ་གྲུབ་ནས་སེམས་ཅན་གྱི་སྣང་བ་ལ་ཚོར་བ་རིན་ཆེན་འབྱུང་ལྡན་དུ་སྣང་བའོ།།མེས་དངོས་པོ་བསྲེག་ཅིང་རྣམ་པ་དེ་རྣམས་མ་འདྲེས་པར་ཤེས་པས་སོ་སོར་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་རིག་སྟེ། མེས་ཐམས་ཅད་གསལ་བས། གོས་དཀར་མོ་སྒྲུབ་པའི་གྲོགས་དང་། གྲུབ་ནས་སེམས་ཅན་གྱི་ སྣང་བ་ལ་གོས་དཀར་མོར་བྱུང་བའོ།།འདུ་ཤེས་ཚད་མེད་ཅིང་འགྲོ་དོན་མི་འཆད་པས་འདུ་ཤེས་སྣང་བ་མཐའ་ཡས་སུ་གྲུབ་ཅིང་གྲུབ་ནས་སེམས་ཅན་གྱི་སྣང་བ་ལ་འདུ་ཤེས་སྣང་བ་མཐའ་ཡས་སུ་བྱུང་བའོ། །རླུང་གི་གནས་སུ་སྐྱེལ་བ་དེ་ཐམས་ཅད་སྤྱད་པས་བྱ་བ་ནན་ཏན་གྱི་ཡེ་ཤེས་རིག་སྟེ། རླུང་གི་ ཁམས་བསྐྱོད་པས་སྒྲོལ་མར་གྱུར་ཏེ།སྒྲུབ་པའི་གྲོགས་དང་གྲུབ་ནས་རླུང་གི་ཁམས་སྒྲོལ་མར་འབྱུང་བའོ། །འགྲོ་བ་ཡང་ཡེ་ཤེས་གོང་ནས་གོང་དུ་འདུས་བྱས་ཡོད་པས་དོན་ཡོད་གྲུབ་པའི་གྲོགས་སུ་འདུ་བྱེད་ཅིང་གྲུབ་ནས་འདུ་བྱེད་ཀྱི་ཕུང་པོ་དོན་ཡོད་གྲུབ་པར་འབྱུང་བའོ།

这样修持的果有二：若圆满则生起四身，其无误之道有四：
获得宝瓶灌顶，清净身之过失；获得智慧灌顶，成为五尊而堪能修持誓言手印。如是了知为身并修持，则一切肉身现为幻化，证得如镜智慧。
地大无实，如佛眼见故，以佛眼作为修持助伴，修成后于众生显相中地大现为佛眼。以幻化显相无碍利益众生，了知为仅是色相故，以毗卢遮那佛作为修持助伴，修成后于众生显相中现为毗卢遮那佛。
血遍满身并收摄，于一切相以空性印持故平等，证得平等性智慧。水大收摄故与玛玛吉天女平等，以玛玛吉作为修持助伴，修成后于众生显相中水大现为玛玛吉。
平等无生而无分别利益众生，于感受无差别而生起需要，故成就宝生佛，修成后于众生显相中感受现为宝生佛。
火焚诸法，了知诸相不混，故证得妙观察智。火能显明一切，故以白衣母作为修持助伴，修成后于众生显相中现为白衣母。想蕴无量且利生不断，故成就无量光佛，修成后于众生显相中想蕴现为无量光佛。
风送至处所，经历一切故证得成所作智。风大运动故成为度母，作为修持助伴，修成后风大现为度母。众生亦由智慧渐次增上集聚，故行蕴作为不空成就佛之助伴，修成后行蕴现为不空成就佛。


 །ནམ་མཁའི་ཁམས་རྒྱ་ ཆད་པས་དངོས་པོར་སྣང་བ་ཐམས་ཅད་སྟོང་ཞིང་བདག་མེད་པས་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་རིག་སྟེ།ནམ་མཁའི་ཁམས་ཀྱིས་ཁྱབ་པ་རེག་བྱ་རྡོ་རྗེ་མར་གྱུར་ཏེ་སྒྲུབ་པའི་གྲོགས་ནམ་མཁའི་ཁམས་རེག་བྱ་རྡོ་རྗེས་བྱེད་ལ་གྲུབ་ནས་ནམ་མཁའི་ཁམས་རེག་བྱ་རྡོ་རྗེར་འབྱུང་བའོ། །ཐམས་ཅད་རང་གི་ སེམས་ཡིན་ཞིང་སྟོང་པར་རིག་པས་འབྱུང་ལ་དེ་ལྟར་གསལ་བས་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དེས་གྲོགས་བྱས་ནས་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔར་སྒྲུབ་ལ་གྲུབ་ནས་སེམས་ཅན་གྱི་སྣང་བ་ལ་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཕུང་པོ་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔར་འབྱུང་བའོ།།དེ་ལྟར་ཤེས་ཙམ་ན་ཡུལ་ཐམས་ཅད་ལོངས་སྤྱད་དུ་བཏུབ་པས་མཆོད་པའི་ལྷ་ མོ་དང་ཡེ་ཤེས་སུ་འགྱུར་བས་མན་ངག་གིས་དེ་ལྷ་དང་བདེ་བ་དང་མི་རྟོག་པའི་ངང་སྟོང་པར་ཡུལ་རྣམས་སོང་བས་སྐྱེ་མཆེད་ལྷར་འགྱུར་བའོ།།དེ་ཡང་དངོས་པོ་གསལ་བ་མྱོང་བ་བདེ་བ་གཉིས་མེད་མི་རྟོག་པས་སྐུ་གསུང་ཐུགས་སུ་འགྱུར་བའོ། །བདག་ཏུ་གནས་པ་མི་བསྐྱོད་པ་དབང་ དུ་གྱུར་པའོ།།ཉམས་སུ་མྱོང་བ་རྡོ་རྗེ་འཛིན་པ་སྣང་བ་མཐའ་ཡས་བདུད་རྩིར་གྱུར་པའོ། །དེ་བཞིན་ལོངས་སྤྱོད་ངོ་མཚར་བ་རིན་ཆེན་འབྱུང་ལྡན་དང་དོན་ཡོད་གྲུབ་པ་མཆོད་བསྟོད་དུ་གྱུར་པའོ། །དེ་ལྟར་གཅིག་ཉིད་རྣམ་ཤེས་ལྔ་ཕུང་པོ་ལྔ་རྒྱུ་ཁམས་ལྔ་དང་དེ་བཞིན་བརྒྱ་སྟོང་ཁྲི་འབུམ་དུ་གྲུབ་ནས་ སེམས་ཅན་གྱི་སྣང་བ་ལ་བྱུང་བའོ།།དེ་ལྟར་ལུས་ཀྱི་ཉེས་པ་དག་རིག་པའི་ལྷ་མོས་བཀྲུས་ལྷ་ལྔར་གྱུར་པས་དམ་ཚིག་གི་ཕྱག་རྒྱ་མཐར་ཕྱིན་པའོ། །གསང་དབང་ཐོབ་པས་ངག་གི་ཉེས་པ་དག་ལ་ཤེས་རབ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་དབང་ཐོབ་ལོངས་སྤྱོད་ལས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་བསྒོམ་དུ་རུང་སྟེ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་བྱང་ཆུབ་ སེམས་དཔས་གཏོར་མ་བྱིན་ཏེ་ལྕེ་ལ་གཞག་པས་ཨ་ཝ་དྷཱུ་ཏཱིར་ཕྱིན་འཁོར་ལོ་རྒྱས་ཏེ།སངས་རྒྱས་ཀྱིས་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པས་ངག་གི་ཉེས་པ་དག་ལ། ཡེ་ཤེས་ཉམས་སུ་མྱོང་ཞིང་འདོད་ཡོན་སྤྱད་པས་ཡེ་ཤེས་ཐོབ་ལ། ལོངས་སྐུར་གྱུར་ནས་ལས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་མཐར་ཕྱིན་པའོ། །དེ་བཞིན་དུ་ ཀླུ་སྒྲུབ་ནས་བརྒྱུད་པས།དེ་ལྟར་དག་ཐོབ་གྱུར་ནས་མཐར་ཕྱིན་པའོ། །གཞན་ནས་བརྒྱུད་པ་ཡང་དེ་བཞིན་ནོ། །ཤེས་རབ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་དབང་ཐོབ་ནས་ཡིད་ཀྱི་ཉེས་པ་དག་།ཤེས་རབ་ཀྱི་དབང་གིས་མི་རྟོག་པར་གྱུར་ནས་ཆོས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་བསྒོམ་དུ་རུང་སྟེ། སེམས་ཉིད་ཤེས་པ་དེ་ལས་འབྱུང་ཞིང་ སྨྲར་མེད་པས་གོང་མ་རྣམས་དེར་བསྡུ་འདུས་པས་མཐར་ཕྱིན་པའོ།

以下是完整的中文直译：
虚空界广大，一切显现诸法皆空无我，故证得法界智慧。虚空界遍满，成为触金刚母而作为修持助伴，虚空界由触金刚所作，修成后虚空界现为触金刚。
一切皆是自心且了知为空性而生起，如是明显故彼识作为助伴而修成金刚萨埵，修成后于众生显相中识蕴现为金刚萨埵。
如是仅知时一切境皆可受用，故成为供养天女与智慧，依教授彼等成为天尊、乐与无分别性中，诸境入空性故处所成为天尊。
又彼等法显明、体验、安乐、无二、无分别故成为身语意。安住我执者成为不动佛自在。
体验者成为金刚持，无量光佛成为甘露。如是受用稀有者成为宝生佛与不空成就佛之供赞。
如是一者成为五识、五蕴、五大种，如是成就百千万亿后于众生显相中显现。
如是身之过失清净，智慧天女沐浴成为五尊故圆满誓言手印。获得密灌顶故语之过失清净，获得般若智慧灌顶，堪能修持受用业印。
诸佛智慧菩萨赐食子置于舌上，入中脉轮满，诸佛加持故语之过失清净。体验智慧并受用欲尘故获得智慧，成为受用身后圆满业印。
如是从龙树传承，如是清净获得后圆满。从他处传承亦复如是。
获得般若智慧灌顶后意之过失清净，以般若灌顶成为无分别故堪能修持法印。了知心性从彼生起，无可言说故摄集上师们于彼而圆满。


།བཞི་པས་ལུས་དང་། ངག་དང་ཡིད་ཀྱི་སྒྲིབ་པ་དག་།ཚིག་གི་དབང་བརྗོད་དུ་མེད་པ་བརྡར་བསྒོམ་དུ་རུང་སྟེ། དེ་ལྟར་དེ་བཞིན་བཞི་པའོ། །ཞེས་གསུངས་པས་དེར་བཞིའོ། །རྒྱས་པར་མན་ངག་ལས་ཤེས་པར་བྱའོ། ། སྣང་བའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་ཀྱང་དེ་ལྟར་ཤེས་པ་ཙམ་ན་ཕྱོགས་ཁ་དོག་རྟེན་དང་། ཕྲ་རབ་ཏུ་སྣང་བ་གཟུགས་ལ་སོགས་ས་སོགས་མན་ངག་ལ་བརྟེན་པ་དང་། འགྲོ་བ་རེ་རེ་ལ་ཡང་དེ་བཞིན་གནས་ཤིང་སྣང་བ་འབྱུང་བའོ། །དེ་བཞིན་དུ་བཞི་པ་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ཆོ་ག་དང བསྟན་པ་དབང་བཅུ་བཞིར་ཤེས་པར་བྱའོ།།བསྲུང་བར་བྱ་བ་ལ་ཡང་རྩ་བ་དང་ཡན་ལག་སྟེ། གཤིན་རྗེའི་རྒྱུད་ནས་བསྟན་པའི་རྩ་བ་བཅུ་བཞི་བསྲུང་སྟེ། སློབ་དཔོན་དབང་བསྐུར་བ་དང་། ཆོས་སྟོན་པ་གཉིས་དང་། དབང་ལ་ལས་ཀྱི་དང་། རྡོ་རྗེ་སློབ་དཔོན་དང་། གསང་བ་ལ་སོགས་པ་ ལྔའོ།།བསྲུང་བྱ་ཁྱོད་ཀྱི་ཆོས་དེ་མི་བྱེད་ཁྱེད་རང་ཁྱེར། དེ་ནས་ཁྱོད་ཀྱི་སློབ་མ་ང་མིན་ཞེས་པ་དང་། བསྟན་པ་མི་ཉན་པར་སྡིག་ལས་བྱེད་པ་དང་། འབྱོར་པ་ལ་གནོད་པ་དང་། རྐུ་བ་དང་། བཙུན་མོ་ལ་སྤྱོད་པ་དང་། བརྙས་སེམས་དང་། ཉེས་པ་བརྗོད་པ་དང་། མང་པོའི་གསེབ་ཏུ་མི་ མཛེས་པའོ།།བཀའ་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་གསུངས་པ་སྟེ། བསྲུང་བ་བཀའ་ལྟར་མི་བྱེད་པ་དང་། མ་མཉན་པར་རང་དགར་འཆད་པའོ། །རྡོ་རྗེ་སྤུན་ནི་དབང་དང་རྒྱུད་དང་མན་ངག་སློབ་དཔོན་གཅིག་པའམ། དུས་གཅིག་པའོ། །བསྲུང་བྱ་ཞེ་སྡང་གིས་ཉེས་པ་བརྗོད་ཅིང་ཉེས་པ་བསྒྲགས་ན་རུང་ སེམས་སོ།།བྱང་ཆུབ་སེམས་ནི་གོང་ལྟར་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་བསྐྱེད་པ་དང་། ཀུན་རྫོབ་ལུས་ལ་བསྐྱེད་པའོ། །བསྲུང་བ་ནི་དེ་དག་དོན་དུ་སེམས་པ་དང་། ཏིང་ངེ་འཛིན་ཉམས་པར་བྱེད་པའོ། །སེམས་ཅན་རྣམས་ཞེས་པ་འགྲོ་དྲུག་།བྱམས་སེམས་སྤོང་ཞེས་པ་ཕན་མི་འདོགས་ པ་དང་།བདག་མེད་པ་དང་། དགེ་བ་མི་བསྔོ་བ་དང་། སེམས་ཅན་གྱི་སྡུག་བསྔལ་མ་ཤེས་པས་རང་འདོད་བྱེད་པའོ། །མ་སྨིན་ཞེས་པ་དབང་མ་ཐོབ་པ་དང་། མི་གོ་བ་ལ་བསྲུང་བྱ་སྔགས་དང་། གདམས་ངག་ཟབ་མོ་སྟོན་པའོ། །རང་ངམ་ཞེས་པ་སངས་རྒྱས་པ་དང་། མུ་སྟེགས་དང་ གཉིས།བསྲུང་བྱ་དང་པོ་མི་སྨད་པར་མཉན་རབ་ཏུ་ལམ་ཡིན་མིན་གྱིས་གྲུབ་མཐའ་བཅད་དེ། རབ་ཏུ་མི་གནས་པས་མི་སྨད་དོ། །ཐ་མ་ཕྱག་རྒྱ་བཞིར་རང་གི་སྣང་བ་མེད་པས་མི་སྨད་དོ། །སངས་རྒྱས་ཞེས་པས་གོང་ལྟར་སྒྲུབ་ཤེས་ཙམ་ནའོ།

以下是完整的中文直译：
第四灌顶清净身语意之障，言词灌顶不可言说而可修持为手势，如是即为第四。如是所说即为四种。详细内容应从教授中了知。
一切显现法之共同特征，仅知如是时，方位色彩所依，及微细显现色等地等依于教授，于每一众生亦如是安住显现而生起。
如是第四坛城仪轨与教法应知为十四种灌顶。
关于守护，有根本与支分。从阎魔续中所说的十四种根本誓言当守护：上师灌顶与说法二者，灌顶中的事业灌顶、金刚上师灌顶、密灌顶等五种。
应守护：你不修此法请自行离去，以及"你不是我的弟子"之语，不听教法而造罪业，损害财物，偷盗，与妃子行淫，轻蔑心，谈论过失，在众人中不庄严。
佛语即佛所说，守护即不依教行事，不听闻而随意解说。金刚道友即同一灌顶、续部、教授之上师，或同期道友。应守护：以嗔心谈论过失并宣扬过失则适合。
菩提心即如前对一切众生生起，及于世俗身中生起。守护即为彼等义利而思维，及令三昧衰损。
"诸众生"即六道。"舍弃慈心"即不予利益，无我性，不回向善业，不知众生苦而行自利。
"未成熟"即未得灌顶，对不了解者守护即教示密咒与甚深教授。
"自或"即佛教徒与外道二者。守护即首先不诽谤而听闻，以是否为道而抉择宗义，以极不住而不诽谤。最后因于四印无自显故不诽谤。"佛"即如前仅知修持时。


 །བསྒྲུབ་བྱ་སངས་རྒྱས་སུ་མི་བསྒྲུབ་པ་དང་། སྲོག་བཏང་བ་དང་། སྡིག་པའི་ལས་ཀྱིས་ལུས་སྡུག་བསྔལ་བར་སྤྱོད་པའོ། །རང་བཞིན་དག་པ་ཞེས་པ་ཆོས་ཐམས་ཅད་རབ་ཏུ་མི་གནས་པ། བསྲུང་བྱ་རྟག་པའམ་ཆད་པའམ། ཕུང་པོ་གསུམ་པའམ། རྟེན་འབྲེལ་ལམ། རྣམ་པ་དང་བཅས་པའམ། རྣམ་མེད་དམ་སྒྱུ་མ་དོན་དམ་དུ་འདོད་པའོ། ། གདུག་ལ་ཞེས་པ་བསྟན་པ་དང་། བླ་མ་ལ་སྡང་བ་དང་། བདག་གྲོགས་པོ་ལ་བྱམས་ལྡན་ཞེས་པ། བསྲུང་བྱ་ཚར་མི་གཅོད་པ་ནི་བྱམས་པ་དང་། ཤེས་པར་དགའ་ཞིང་ཁ་སྤྱང་གིས་གྲོགས་བྱེད་པའོ། །མིང་སོགས་ཞེས་པ་དང་། བདུད་རྩི་སོགས། བསྲུང་བྱ་དེར་ཞེས པ་མི་གཙང་བ་དང་།དོན་ཡོད་པ་མི་ཤེས་པའོ། །དད་ལྡན་ཞེས་པ་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པ་སེམས་སུ་ཞེས་པ་བསྲུང་བྱ་སྟེ། བློ་ཆོས་དང་མ་སྦྱར་བ་གོང་འོག་ལ་སུན་འབྱིན་པར་བྱེད་པ་དང་། སྔགས་ལ་དད་པའི་རིགས་ངན་དང་། བཙུན་པ་དང་བུད་མེད་མི་འཇུག་པའོ། །ཇི་བཞིན་རྙེད་ཅེས་པ་ནི་རྡོ་རྗེའི་ རིགས་ལ་སོགས་པའོ།།མི་སྟེན་ཞེས་པ་བསྲུང་བྱ་འདོད་ངོ་ལ་གཞན་དབང་སྤྱོད་པ་དང་གྲོགས་སུ་གྱུར་པའོ། །བུད་མེད་ཅེས་ཐམས་ཅད་བསྲུང་བྱ་མི་ལུས་རྟེན་བཟང་བ་ལ་མ་བརྟེན་པ་དང་། ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རྟེན་ཡིན་པ་དང་། སྤྲུལ་སྐུ་ལྷུ་མས་སུ་བལྟམས་པ་དང་། མངོན་བྱང་ལྔ་ལས་བྱུང་བ་དང་། ལོངས་སྐུ་དེ་ལས་བྱུང་བའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྣང་བ་ཡིན་ལ། བདེ་ཆེན་གནས་པ་ཞེས་པ་ནི་སྨད་པ་ཙམ་མོ། །རྩ་བ་དང་། ཡན་ལག་དང་། བླ་མ་ལྔ་བཅུ་པ་ཡང་བལྟ་ཞིང་བསྲུང་ངོ་། །ཉམས་ན་སྐྱོན་ཏེ། རྩ་བ་ཉམས་ན་དབང་བསྐུར་བ་དང་། ཚོགས་འཁོར་བྱ་ཞིང་དེ་ཉིད་བསླང་། །ཡན་ལག་ཉམས་ན བཤགས་པ་དང་།།མཎྜལ་འབྱོར་པས་བླ་མ་དང་། །ཡི་དམ་མཆོད་ཅིང་དེ་ཉིད་བསྲུང་། །རྩ་བར་ཤེས་དང་བསྒོམ་དང་བསྲུང་། །སྤྱད་པར་བྱ་བ་བཞི་པོ་འདི། །མ་ཡེངས་གུས་པར་བྱ་བ་དང་། །གཞན་དོན་གཏང་བར་མི་བྱའོ། །སྤྱད་པར་བྱ་བ་ལ་གོང་མ་ལྟར་ཤེས་པས། སྣོད་དང་། གནས་དང་། རྒྱལ་ པོ་དང་།དུས་དང་ལྡན་ཞིང་བླ་མ་ལ་མི་གནོད་པ་དང་། བསྟན་པ་ལ་མི་གནོད་པ་དང་། རང་ལ་མི་གནོད་པས་ཞི་སོགས་དང་། དབང་དང་ཆོས་དང་། གཏོར་མ་དང་། སྦྱིན་སྲེག་དག་བདག་གི་ཚེ་འདི་དང་། ཕྱི་མའི་དོན་མིན་པར་གཞན་སྒྲོལ་བའི་བསམ་པས་སྦྱིན་པ་དང་། སྤྱོད་པ་དང་། འགྲོ་བ་ འདུལ་བས་འདུལ་བ་དང་།།འགྲོ་བ་སྦྱོར་བས་བྱང་ཆུབ་སེམས། །རིགས་ལ་སྦྱོར་བས་དམ་ཚིག་ནི། །མ་ཡེངས་སྤྱོད་ལམ་བཞིས་སྤྱད་བྱའོ།

以下是完整的中文直译：
不修持所修之佛果，舍弃生命，以罪业令身受苦。"自性清净"即一切法极不住，应守护：执著为常或断，或第三蕴，或缘起，或有相，或无相，或幻为胜义。
"恶毒"即对教法与上师生嗔，"我对友人具慈"即应守护：不调伏是慈爱，喜欢了知并以狡黠结交。
"名等"与甘露等，应守护"彼"即不净，不知有义。
"具信"即不退转心，应守护：心未与法相应而诽谤上下，对密咒有信之恶种姓、比丘与女人不得入。
"如是获得"即金刚种姓等。"不依止"即应守护：随欲而用他力及成为友伴。
"女人"即一切应守护：不依善人身依处，是智慧所依，化身从母胎诞生，从五现证而生，报身从彼所生之智慧显现，安住大乐即仅是诽谤。
应观察并守护根本、支分及《五十颂师礼》。
若违犯则有过失：违犯根本则应灌顶，行会供而提起彼性。违犯支分则忏悔，以曼荼罗供养上师，供养本尊而守护彼性。
根本应知、修持、守护，所行四者，不散乱恭敬而行，不舍他利。
关于所行，如上了知：具足器、处所、国王、时节，不害上师，不害教法，不害自己而行息等，灌顶、法、食子、火供，不为今生来世利而以度他心行布施、行持、调伏所化，以加行调伏众生，以加行菩提心，以加行于种姓成三昧耶，不散乱以四威仪而行。


 །བདག་བློ་རྨོངས་པས་གུས་པ་ཡིས། །ཡུན་རིངས་མགོན་པོ་བསྙེན་པ་ལས། །བརྒྱུད་པའི་རྒྱུད་དོན་ཉམས་མྱོང་ནས། །བྱམས་པའི་སེམས་ཀྱིས་ནན་ཏན་ བྱས།།ཡི་གེས་གསོལ་བཏབ་དཔལ་མོ་ཡིས། །དེ་ཉིད་མཐོང་བའི་ལམ་འདི་བྱས། །འདི་ལས་བསོད་ནམས་ཅི་ཐོབ་དེས།། འགྲོ་བས་སྐུ་བཞི་མྱུར་ཐོབ་ཤོག་།དེ་ཉིད་མཐོང་བའི་ལམ་དཔལ་ཡེ་ཤེས་རྡོ་རྗེས་མཛད་པ་རྫོགས་སོ།། །།རྒྱ་གར་གྱི་མཁན་པོ་དཔལ་དེ་ཉིད་དང་། ལོ་ཙཱ་བ་རྔོག་བུདྡྷ་ ་པཱ་ལས་བསྒྱུར་ཏེ་གཏན་ལ་ཕབ་པའོ།

以下是完整的中文直译：
我以愚昧心恭敬，
长久亲近怙主故，
从传承悟传意义，
以慈心作勤精进。
吉祥女以文祈请，
造此见真实之道，
以此所得诸福德，
愿众生速得四身。
《见真实之道》由吉祥智慧金刚造毕。
由印度堪布吉祥真实与译师朵·佛护共同翻译并校定。


D3716

། །།དཔལ་ཤིང་ཀུན་དུ་ཚོགས་འཁོར་སར་གསོལ་བ་བཏབ་ནས་ལྷ་ཁང་བི་ཧ་རར་བསྒྱུར་བའོ།།[་]@##། །རྒྱ་གར་སྐད་དུ། གུ་རུ་པ་རཾ་པ་ར་ཀྲ་མོ་པ་དེ་ཤ་ནཱ་མ། བོད་སྐད་དུ། བླ་མ་བརྒྱུད་པའི་རིམ་པའི་མན་ངག་ཅེས་བྱ་བ། བླ་མ་དམ་པ་རྣམས ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ།།དངོས་ཀུན་རང་བཞིན་ཟུང་འཇུག་པའི། །འོད་གསལ་སྟོང་པའི་བདག་ཉིད་ཀྱི། །ལྷུན་གྲུབ་དེ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ཏེ། །དེ་ནས་ཅུང་ཟད་བྲི་བར་བྱ། །ཤིན་ཏུ་བསྡུས་པར་འདོད་རྣམས་དང་། །བློ་དམན་སྐྱེ་བོས་རྟོགས་བྱའི་ཕྱིར། །དེ་ཉིད་ཐམས་ཅད་མདོར་བསྡུས་ནས། །ཅུང་ ཟད་ཙམ་ཞིག་བྲི་བར་བྱ།།རེ་ཞིག་གང་ཟག་ནི་གཉིས་ཏེ། སྤྲེའུ་ལྟ་བུ་དང་ཁྭ་ལྟ་བུའོ། །སྤྲེའུ་ལྟ་བུ་ནི་རིམ་གྱིས་འཇུག་པའོ། །ཁྭ་ལྟ་བུ་ནི་ཅིག་ཅར་འཇུག་པའོ།རིམ་གྱིས་འཇུག་པའི་དབང་དུ་བྱས་ན་ཐེག་པ་ནི་གསུམ་སྟེ། ཉན་ཐོས་ཀྱི་ཐེག་པ་དང་། རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཐེག་པ་དང་། ཐེག་པ་ཆེན་པོའོ། །ཐེག་པ་གསུམ་ནི་གནས་པ་བཞི་ལ་གནས་ཏེ། གནས་པ་བཞི་ནི་བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བར་གནས་པ་དང་། མདོ་སྡེ་པར་གནས་པ་དང་། རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པར་གནས་པ་དང་། དབུ་མ་པར་གནས་པའོ། །ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་ནི་བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བ་ལ་གནས་སོ། །བྱེ་བྲག་ཏུ སྨྲ་བ་ལ་ཡང་གཉིས་ཏེ།ནུབ་ཕྱོགས་བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བ་དང་། ཁ་ཆེ་བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བའོ། །ཉན་ཐོས་ལ་གསུམ་སྟེ། དབང་པོ་ཐ་མ་དང་། འབྲིང་དང་རབ་བོ། དེ་ལ་ཐ་མ་དང་འབྲིང་པོ་ནི་ནུབ་ཕྱོགས་ཁ་ཆེ་བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བ་ལ་གནས་སོ། །རབ་དང་རྐྱེན་རྟོག་ནི་ཁ་ཆེ་བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བ་ལ་གནས་སོ། ། ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ལ་ཡང་གཉིས་ཏེ། རྒྱུ་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ཐེག་པ་དང་། འབྲས་བུ་རྡོ་རྗེའི་ཐེག་པའོ། །དེ་ལ་རྒྱུ་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ཐེག་པ་ལ་གསུམ་སྟེ། ཐ་མ་དང་། འབྲིང་དང་། རབ་བོ། །ཐ་མ་ནི་མདོ་སྡེ་པའོ། །འབྲིང་ནི་རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པའོ། །རབ་ནི་དབུ་མ་པའོ། །རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། རྣམ་པ་དང་བཅས་པ་དང་། རྣམ་པ་མེད་པའོ། །དབུ་མ་པ་ལ་ཡང་གཉིས་ཏེ། སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་གཉིས་སུ་མེད་པར་སྨྲ་བ་དང་། ཆོས་ཐམས་ཅད་རབ་ཏུ་མི་གནས་པར་སྨྲ་བའོ། །དེ་ལྟར་ན་སྦྱོར་བ་དགུ་ལ་དབྱེ་བ་བཞི་བཞི་སྟེ། སོ་སོར་རྟོག་པ་དང་། སྒོམ་པ་དང་། སྒོམ་པའི་དྲི་མ་དང་། ལྟ་བའོ། །དེ་ལ་དང་པོར་རེ་ཞིག་འཇིག་རྟེན་པའི་གྲུབ་པའི་མཐས་བདག་གཅིག་པུ། རྟག་པ། ཁྱབ་པ། ཚངས་པར་ཁས་ལེན་པའོ།

我来为您翻译这段藏文：
吉祥树众会供处祈请后转为寺院。
